Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

didicerat: maxīe in ſilui̓s ⁊ in agͣsmeditando ⁊ orando ſe confitebatur accepiſſe ⁊ nullos ſe aliquādomagiſtros habuiſſe niſi quercus⁊ fagos int̓ amicos dicere ſolebatdenqꝫ confeſſus ē aliquando meditanti vel oranti; ſacram omneꝫvel ſuppoſitam vel expoſitam ſibiapparuiſſe ſtripturā. Quodamtempore ſicut ip̄e in canticis refertcum interloquenduꝫ ex hijs quefuggerebat ſpūs. ⁊ ſi non infideliminus tamē fidēti animo reſerae̓tvt haberet quid dice̓t denuo tractaturus: ecce vox venit ad euꝫ dicens. donec iſtud tenueris aliudnon accipies. In veſtibus ei ſemꝑpauꝑtas placuit: ſordes nunꝙͣ inmirū animi fore iudices aīebat. ānegligētis: aut mnainter apud ſegloriatis: aut foris humanā gl̓aꝫaffectātis. Prouerbiū illud ī oreeius frequēter: ſemꝑ in corde. Quihoc facit quod nemo miratur omnes Vnde ⁊ cilicium pluribus annis portauit ꝙͣdiu occultum eſſepotuit. Sed vbi hoc cognitum eſſe ſenſit: continuo illud abicienſad communia ſe conuertit. Nunꝙͣ ſic riſit vt non potius ad ridendum ꝙͣ ad reprimendū ſibi vimfacere oporteret. ⁊ riſui ſuo magisſtimulum adhibere ꝙͣ frenum.Cum autem pacientie genus ſolitus erat dicere tripartitum. videlicet ad verborum iniurias. ad damina rerum. ad corporis leſionemhanc ipſe hijs exemplis ſe habere probauit. Cum enim cuidā epoamicabiliter eū ammonēs: quandā ſtripſiſſet epiſtolā: ille vehemter exacerbatꝰ amariſſimaꝫ reſtpͥſit epiſtolā in principio ita dicēsSalutē ⁊ nō ſpm̄ blaſphenie tanꝙͣ ex ſpiritu blaſphenne illi ſtripſiſſet. Ad quod ille. Ego blaſpheime ſpm̄ me hr̄e nō credo: nec maledixiſſe cuiꝙͣ nec maledicere mēvelle ſciō: preſertim principi ppl̓imei. Quidam abbas pro vnocenobio ꝯſtruendo ſexcentas marcas argenti eidem miſit. Sed totapecunia cum deferretur: a predombus ſublata eſt. Quo audito nichil aliud dixit niſi benedictus deus qui nobis peꝑcit a tanto onere. Sed ⁊ illis inquit qui tuleruntleuius eſt ferendum. Tum quiahoc humana cupiditas ſuſtulit.Tum quia pecunia magna: magſam eis temptationis occaſioneꝫingeſſit. Quidam inſuper canonicus regularis ad eum venit: etvt in monachum reciperetur īſtāter rogauit. Cui cum ille non acqͥeſceret: ſed ad ſuā eccleſiam redireperſuaderet Vt quid ergo ait illein libris tuis perfectionem tantoopere commendaſti: ſi eam nō exhibes cupienti. Vtinaꝫ illos tuostenerem libros vt eos penitus lacerarem. Cui ille. In nullo eorumlegiſti nō poſſe te in tuo clauſtroeſſe perfectum. Morum correctionem. non locorum mutationemin libris omnibus commendaui.Ille vero inſanus in eum impetuꝫfaciens tam grauiter eius maxillam percuſſit vt ſurcēcleret ruboictui ac pꝰ ruborē tumor ebullie̓ t.