Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CXCVIv
Einzelbild herunterladen
 

imperauerunt martiriſatus eſt.Cornelio ſucceſſit Lutius. LutioStephanꝰ. Stcphano fixtꝰ. Hecin Cronica illa legunt. Et ſi hoc verum eſt: tunc poſitio Io. beleth vera poſſet eſſe Legit̉ tamen in quadam Cronica alia ꝙ predictꝰ Galienꝰ fuit binomiꝰ. dictꝰ eſt enimGalienus ⁊ deciꝰ. Et ſub illo paſſi ſunt beatus Syxtꝰ ⁊ Laurentiꝰcirca ānos domini. 26o. RefertGregorius in libro dyalogorumꝙ in Sabinia quedam momalisfuit qͥ carnis quidem continētiamhabuit: ſed lingue procacitatemnon declinauit. Hec dū in eccleſiaſancti Laurentij fuiſſet ſepulta ate altare martiris a demonibꝰ ſecata: pars illeſa permanet: altea̓ cōcrematur: ita ꝙ mane aduſtio viſibiliter appare̓t. Gregoriꝰ quoqꝫ turonen. ayt̓: ꝙ dū quidam ſacerdos quandam eccleſiam ſanctiLaurentij reꝑaret ⁊ trabs q̄damminiū breius eēt: rogauit beatuꝫLaurentiū vt qui pauperes fouerat ſue inopīe ſubueniret. Que ſubito ſic excreuit: vt pars n̄ modica habūdaret. Quam partem ſacerdoſ minutatim incidit ⁊ ml̓taſinde infirmitates ſanabat. Refert Gregoriꝰ in libro dyalogoꝝꝙ quidam inſuper preſbiter noīeSanctulus Laurentij eccleſiam alongo bardis incenſam: reparae̓volens artifices ml̓tos condluxitQuadam autem vice dū quid eisapponeret non haberet: premiſſa oratione in dlibanū reſpexit ⁊ibidem candidiſſimū pane̓ inuenit. Sed cum vix ad vniꝰ prandijēſum tribꝰ perſonis ſufficere videret̉ Laurentiꝰ artifices ſuos nolēsdeficere: ſic p̄dictuꝫ panē ml̓tiplicari fecit: ꝙͣ in alimētum decem dierum operarijs cunctis ſuffecitIn eccleſia ſancti Laurentij apd̓mediolanūꝫ calix quidā criſtallinꝰ mire pl̓chritudinis hēbat̉. Quicū in qͣdam ſolennitate ad altarea dyacōno portaret: elapſus ē manibꝰ in terram cecidit ⁊ ſtatim cōminutꝰ fuit. At dyacōnꝰ merensfragmēta collegit ⁊ ſuꝑ altare ponens beatum Laurentiū exorauie⁊ fractū calicem integruꝫ ⁊ ſolidatum recepit. Legitur qͦꝫ in librode mia̓culis btē virginis ꝙ quidāiudex Stephanꝰ noīe rome erat:q̄ muneā libenter accipiens: multoꝝ iudicia peru̓tebat. Hic tresdomos eccl̓ie ſcī Lauretij ⁊ vnū ortū ſancte Agnetis violent̓ abſtulit ⁊ ablata īiuſte poſſedit. Accidit̓ autē vt more̓tur ⁊ an̄ dei iudiciū duceret̉. Quē ſanctꝰ laurentiꝰcernens ad eum cum nimia indignatione acceſſit ⁊ tribꝰ vicibusbrachiuꝫ eius duriſſime ſtrinxit⁊ doloe̓ ninio cruciauit. Scā veroagnes cum alijs virginibꝰ reſpicere in eum noluit: ſed faciem ſuāab eo auertit. Tūc iudex ſuꝑ eumſententiam ferēs dixit. Em̄ alienaſubtraxit ⁊ nunerā accipiens veritatem vendidit: in loco iude proditoris tradatur. Sanctus vero ꝓiectus quem idē Stephantis in vita ſua v̓alde dilexerat ad beatumLaurentium ⁊ ſanctam Agneteꝫ