conuirīt ⁊ cirographuꝫ arripiēsmanu ſcidit. deindeqꝫ dixitſāctodonato. Iube me pater iterum domire. Et ille Vade ammodo fili inrequiem. Eo tempore cū fere annis tribꝰ non pluiſſet ⁊ ſterelitasmagna eſſet: infideles ad imperatorem Theodoſiū ꝯuenerūt petentes vt ſibi donatū traderet: qui perartem magicā hoc feciſſet. Ad inſtantiam gͦ imperatoris donatusegreſſus: dominū exorauit ⁊ pluuiā copioſam dedit ⁊ ceteris infuſis ipē ficcis veſtibus domuni rediit. ¶ Cū aūt Gothi eo tempore ytaliam deuaſtarent: ⁊ multi a fidexpriſti recederent ꝰuādrianus prefectus a ſancto donato ⁊ Hilariode apoſtaſia reprehenſus: ſanctosipſos cepit: cōpellens eos vt Iouiimmolarent. Quod cū rennuerēthylariū exſpoliatum tam diu cedifecit: quouſqꝫ ſpm̄ exalae̓t. donatum vero in carcere recluſit ⁊ poſtmodū eum decollari fecit.de ſancto Ciriacō martire. .3.Priacus a ma̓cello papadyaconꝰ ordinatus comphenſus ⁊ ad Maximianūdeductus. iuſſus eſt cū ſocijs fuisvt terram foderet ⁊ ad locum quiibi cōſtruebatur: ſuis eam humexis deportaret. vbi erat ſanctꝰ Saturninꝰ ſenex quem ciriacꝰ ⁊ ſiſinnus ad portandū iuuabant. Tādē in carcerem racluſū p̄fectus iuſſit ciriacū p̄ſentari. ẜt cū eum Appropinianꝰ educeret: ſubito voxcū luce de celo veniens dixit Venite benedicti patris mei ⁊cͣ. Et tūcAppropinianꝰ credidit ⁊ baptiſari ſe fecit ⁊ ad p̄fectum confitensxpriſtū venit. Cui p̄fectus. Numquid tu xpriſtianꝰ effectꝰ es.? Quireſpōdit. Ve michi quia perdididies ineos. Rn̄dit p̄fectus. Veremodo perdes dies tuos t iuſſit eūdecollari. Saturninꝰ aūt ⁊ Siſinnꝰcū ſacrificae̓ nollent: diuerſis ſuꝑplicijs affecti: tandē decollatiſuntFilia autē Dyocleciani nomiēArchenna cū a demone vexareturdamabat in ea demon dicenſ Noexeam nnſi ciriacꝰ dyacōnꝰ vemiatVVnde ad eum adductus ciriacuſcū demoni imperabat. ReſponditSi vis vt exeam: da michi vas aliqd̓ in quod intrem. Reſōditqꝫciriacus Ecce corpꝰ meum: ſi potesingredere. Cui demon. In vas tuūintrare non poſſum qꝛ vndiqꝫ eſtſigͣtum ⁊ clauſū. Sꝫ ſi eicis me: ſcto qꝛ in Babiloniā faciā te venie̓⁊ cū coactꝰ exiſſꝫ Archeima clamauit dicens ꝙ deū quē p̄dicat ciriacus vide̓t. Cū gͦ illā ciriacꝰ baptiſaſſꝫ ⁊ ex grādyocleciam ⁊ ſerenevxoris eꝰ in domo quaꝫ ei dederātſecurus viueret. venit nunciꝰ a rege ꝑſaꝝ ad dyoclecianuroganſvt ad ſe ciriacꝰ mitte̓tur: qꝛ filiaſua a demone vexabatur. Ad preces ergo dynclociam ciriacus cūlargo ⁊ ſmaragͥdo naui impoſitisneceſſarijs in Gabiloniam letusiuit. Cumqꝫ ad puellā ꝑueniſſetdemon per os eiꝰ clamauit dicensFatigatus es ciriace. Cui ciriacuˢreſpondit. Non ſū fatigatꝰ: ſꝫ vbiqꝫ dei cōſilio ⁊ auxilio gubernatusx