Venit autē ad vrbem treueris ⁊ibi xp̄m primus p̄dicans ⁊ multos ad fidem xp̄i ꝯuertens ibi eccleſiam edificauit. Qd̓ audiēs Cornelius vicarius neroni intimauitqui centum milites ad eū capiendum miſit Quem cū illi iuxta oratorium qd̓ ſibi ꝯſtruxerat inueniſſet: manus eius ligauerunt dicētes. Magnus Nero te vocat. Quibus nazarius. Incōpoſitus rex īcompoſitos milites habet. Quareenim venientes honeſte non dixiſtis Nero vocat te. ⁊ veniſſem.Vinctuꝫ gͣ ad neronem ducebāt⁊ celſum puerum plorantem alapis cedentes vt ſequeretur vrgebant. Quos cum vero vidiſſꝫ iuſſit eos in carcerem recludi. donecip̄os ſupplicijs excogitatis ꝑimeret Int̓ea cū Nero quadā vice adcapiendas feras venatores miſiſſet ſubito feraꝝ ml̓titudo erumpens viridariū neronis intrauitvbi multoſ lacerauit plureſqꝫ occidit intantū: vt Nero turbatusdiffugeret ⁊ vulnerāto pede vixad palaciū ꝑuenie̓t Multis autēdiebus illiꝰ vulneris dolore decūbens tandem nazarij ⁊ celſi meminit ⁊ putauit deos iratos ſibi fuiſſe eo ꝙ tam diu ip̄os viuere ꝑmiſit Iuſſu gͦ imꝑatoris nazariummilites calcibus tondentes ⁊ puerū verberantes de carcere eduxerunt ⁊ corā imꝑatore ſtatuerūtVidens aūt Nero faciem eius inſtar ſolis fantaſtice deludi putauit ⁊ vt magicas artes depone̓tſibi dixit ⁊ vt dijs ȳmolaret p̄cepit̓. ductus gͦ Nazarius ad tēplūrogauit vt omnes exirēt ⁊ ſic eoorante oīa ydola ſunt ꝯfracta Qd̓audiens Nero iuſſit ipſū in marep̄cipitare p̄cipiēs vt ſi forte euaderet ipſuꝫ inſequenteˢ igni comburerent ⁊ puluerem eius in mare ꝓicerent Naſarius gͣ ⁊ puer celſus naui imponūtur ⁊ in mediuꝫpelagus ꝑductiibi p̄cipitanturSed ſtatim circa nauem tēpeſtaſmaxima ꝯcutitur ⁊ circa ſanctotnquilitas magna cernit̉. Cūqꝫilli ſe p̄iclitari timerent ⁊ malorūque in ſanctos ꝯmiſerant peniterent: ecce Mazariꝰ cū puero Celſoſuꝑ aquas ambulanſ hilari vultu eiſcē apparuit ac ſuꝑ raue cōnſcendēs ipſis iam credētibus oraciōne ſuā mare plantauit. Ac īdecum eis ad locum per paſſus fereſexcentos iuxta vrbem Ianuenſēperuenit Vbi cum diucius p̄dicaſſet Rediolanum tandem vbiſanctos Geruaſiū ⁊ Prothaſiūrelinquerāt venit̓. Qd̓ cū Anolinꝰp̄fectus audiſſet: eum remanēteCelſo in domo cuiuſdam matrone in exiliuꝫ direxit. Naſarius vero Romam veniens ⁊ patrem ſuum iam ſenem ⁊ xpriſtianum inueniens quomodo conuerſus fūerit: inqiuſiuit. Qui dixit Petruꝫapoſtolum ſibi apparuiſſe ⁊ vt pͥcedētes ſe ad xp̄m vxorē ⁊ filiumſeq̄ret̉ admonuiſſe dem̄ a tēplorū pontificibꝰ ad vrbē medyolanū vn̄ romā ī exiliū miſſꝰ fueratredire cū iniuria ml̓ta ꝯpellit̓ vbicū puero celſo p̄ſidi pn̄tatur Qui