Sic vbiqꝫ diſſemināte Paulo eūangeliū: fugabatur error veritaſqꝫ remeabāt. Adulteria ⁊ alia dictu fetidā defecer̄t at̓qꝫ cōſumptaſunt iſto ignis vapore paleaꝝ viꝑeuntes. Clara vero inter hec veritatis flāma fūrgebat reſplendēſ⁊ vſqꝫ ad celum ſublimitate ꝯſcēdens ab hijs potiſſimū eleuata qͥeā opprimere videbātur nec pei̓cula a̓ impetus proceſſum eiꝰ mpedire potuerūt. Erroris vero talis eſtconditio: ꝙ nullo ſibi obſtāte cōſeneſcit ac defluit. Talis autē ecōuerſo ſtatus ꝙ multis impugntibus fuſcitatur ⁊ creſcit. Quoniāigitur ita deus genꝰ noſtrū nobilitauit: ei ſimiles ſtudeamꝰ inueniri. Neqꝫ impoſſibile iſtd̓ putemꝰ.quonaꝫ tale illi quale nobis corpꝰ fuit. talis anima. tales cibi. idēillū teqꝫ formauit ⁊ quēadmodūilli ita eſt ⁊ deꝰ tuꝰ. Vis dei dona īPaulo cognoſcere. Veſtimentaeiꝰ terrori demonibus erant. Hecvero amplius adimiranda: quiaPaulus nec cum in pericula irrueret temeī̓tatis argui potueāt: neccū pericula fugeret timiditatiſ. Amabat etenim preſentē vitaꝫ oblūcrū docendi. Et rurſus valde eadeſpiciebat ob philoſōphiā adqua illum mūdi contemptus euexerat. dennqꝫ cum videris pauluꝫpeicula fugientem non minꝰ illūadmireris ꝙͣ cum ſe pericul̓ gaudet opponere. Vt enim hoc fortitudinis ita illud eſt ſapientie. Et cūvideris illum de ſeipſo aliqͣ ſonatem ſimiliter admireris ac ſi videris illum ſemetipſū deſpicere. Vteī illud humilitatis eſt ita iſtudeſt magnanimitatiſ. Magna enīverebatur loquendo de ſe ꝙͣ tacendo volebat laudari. Quoniā niſifeciſſet iſtud culpabilior illis eētqui ſeipſos importune laudae̓ didicerunt. Niſi ei gloriatus fuiſſetcreditos ſibi omnes p̄didiſſet: qꝛdū ſe humiliaſſet eos extuliſſet apliuſ. tunc paulus magis merūit gloriādo ꝙͣ aliter laudes ꝓpriaſoccultando. Nec tantū quiſꝙͣ profuit cum ſua merita celaret qͣntuꝫiſte cum proderet. Et autem grade malū de ſeipſo aliquid grandedicere atqꝫ mia̓bile. Extremeqꝫ dementie eſt nulla imminēte neceſſitate rerū. ⁊ neceſſitate violentaꝓprijs laudibꝰ velle decorari. Nōhoc ẜm domini loqui iudiciū eſt.ſed potiꝰ inſame eſt. Hoc eī oēmmercedē euacuat laboribuſqꝫ qͣſitā. Etemm altiꝰ de ſe offerre ẜmonē glorioſi eſt ⁊ inſolentis ſeſeqꝫiactantis. Dicere autem illa tantūmodo que preſētis cauſe neceſſarie ſunt: fructū amātis. ⁊ multorū remedia cogitantis ſicut fecit ⁊paulꝰ qui dū a p̄ ſeudo carpereturin laudes ſuas ire compulſus eſt.Maxime que dignitatem ſuā onderent̉. Plura autem ⁊ maiora celauit: veniā inquit ad viſiones ⁊re. d̓. pa̓co aūt ⁊cͣ. Tāta Paulꝰ tātaqꝫ crebro cum domino habenscolloquia: quāta nec ꝓphetaꝝ necapoſtoloꝝ vllus habuit ꝑ ea ipſe humilior reddebatur Viſus eſtplagas metuere vt diſceres quia