Athias apoſtolus ī locūiude proditoris ſb̓ſticutꝰeſt Igitur primo ortum ⁊originem ipſius proditoris breuiter videamꝰ Legitur em̄ in quad ahyſtoria licꝫ apocrifa. ꝙ ſuit quidam vir in hieruſaleꝫ nomine ruben. qui alio nomine dictꝰ eſt Symeo de tribu iuda Vel ẜm hieronimū de tribu Pſachar. qͥ habūit vxorem que Ciborea nūcupataeſt Quādā igitur nocte cū ſibi debitū mutuo exſoluiſſent Cibore aobdormiēs ſōnū vidit Qd̓ ꝑterrita cū gemitibus ⁊ ſuſpirijs viroſuo retulit dicens. Videbatur inhi ꝙ filium flagicōſum pareremqui totius gentis noſtre p̄dicōiscauſa exiſteret Cui ruben. Nefariam inquit rem: nec relatu oīgnaꝫꝓfaris ⁊ ſpū ceu puto phitonicōrapei̓s Cui illa Si me ꝯcepiſſe ſēſero ⁊ filiū peperero abſqꝫ dubio nōſpūs phitonicꝰ in me extitit: ſꝫ reuelacō certa fuit Procedēte igiturtēpore cū filiuꝫ peꝑiſſet. parentesplurimū tiniuerūt ⁊ quid de eo facerent cogitare ceperūt Cūqꝫ filiuꝫabhorrerent occidere. nec vellentdeſtructoreꝫ ſui ſanguinis enutrire ip̄m in fiſcella poſitū mari exponūt Quem marini fluctꝰ ad īſulāqͥ ſcarioth d̓r ppulerūt Ab illa igitur inſula iūdas ſcariothis appellatus eſt. Regina aūt illiꝰ loci carens liberis ad litꝰ maris cā ſpaciandi ꝓceſſit Et fiſcellā a mal̓s fluctibus iactai̓ videns ip̄am fiſcellāaꝑiri p̄cepit Inueniēſqꝫ ibidē puerū elegātis forme ſuſpirās ait. Oſi ſolatijs tante ſubleuater ſobol̓ne regni inci ſucceſſore priuarer.Pue:u igitur ſecreto nutriri recit⁊ ſe grauibam ſimulauit Tandeꝫſe filium peperiſſe mentitur ⁊ ꝑ totum regnum ſama hoc celebri diuulgātur. Princeps pro ſuſceptaſobole vehementer exultat ⁊ ingeti gaudio plebs letatur Ipſuꝫ igitur ſcd̓m magnificentiaꝫ regiam ēducari fecit. Non poſt multum vero temporis r̓ginā de rege cōcepit⁊ ſuo tempore filiuꝫ perturiuit Cūautem pueri aliqnͣtulum iam creuiſſent adinuicem ſepius colludebant ⁊ puerum regium iudas crebris iniurijs moleſtabat ⁊ ad fletum ſepuis ꝓuocabat̉ Regīa autem hoc moleſte ferens ⁊ iudā adſe non pertinere ſciēs ip̄m crebriꝰverberabat: ſꝫ tn̄ nec ſic ip̄e a moleſtia puei̓ deſiſtebat. Tandeꝫ resꝑadit̉ ⁊ iudas nō verꝰ regie filiꝰſꝫ īuentus fuiſſe aꝑitur Qd̓ iudaſvbi cōꝑit vehemēter erubuit ⁊ fr̄trem ſuū putatiuū filium regiſ latenter occidit Et ob hoc capitalēſententiam timens cū tributarijˢī hieruſaleꝫ auffugit ſeqꝫ curie pylati tūc preſidis macipauit. Et qͦmam res ſimiles ſibi ſūt habiles:pylatus iudam ſuis moribus īuenit cōgruere ⁊ ideo cepit ip̄m valde carum habere. Vniuerſe igiturcurie pylati uidas preficitur ⁊ adeius nutum omnia diſponuntur.Quadam igitur die pylatus depalacio ſuo in quoddaꝫ pomerium aſpiciēs illiꝰ pomoꝝ tāto deſidelo captꝰ ē vt pene defice̓. vide̓tur