Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
LXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

ꝙͣ ſapiēter ⁊ recte loquitur homoiſte Tūc dixit prefectꝰ Seductuseſt imperator Quomodo deſeremꝰqd̓ ab īfantia tenuimꝰ? Et tūc corclaudij immutatum eſt Traditꝰautem eſt valentinus cuidaꝫ pnͥcipi in cuſtodiam Cum ergo ī domū inductus fuiſſet ait d̓ omnehieſu chriſte qui es verum lumenillumina domum iſtam vt te deūverum cognoſcant Cui prefectusAiror te dicentem ꝙ chriſtus eſtlumen Et quidem ſi filiam meamdiu cecam illuminaueris faciamquecunqꝫ preceperis Tunc Valētinus orans eius filiam cecaꝫ illuminauit ⁊ omnes de domo ſua cōuertit Tunc impea̓tor Valentinūdecollari precepit Floruit circa annos dn̄i. CClxxx.: de ſancta Iuliana.Vlianādū eulogio prefecto nicō deiie deſponſataeēt̄ ⁊ nollet ſibi aliqͣtenꝰcōpulari niſi reciꝑet fideꝫ chriſtiiuſſit ea pat̓ ſuꝰ expoliari ac guiſſime cedi ac ip̄i prefecto trdi Cuiprefectus ait dulciſſima mea Iulianā cur me ita deluſiſti vt me ſicrenueres. Cui illa. Si adorauerisdeū meū acquieſcam tibi Alioqͥnnūꝙͣ dn̄s meꝰ ei̓s Cui ꝑ̄fcus domina mea hoc face̓ nō poſſum. qꝛiꝑator amputari face̓t caput meum Cui illa Si ita times iꝑatoreꝫmortalem qūo vis vt iꝑatoreꝫ nōtimea īmortaleꝫ. Fac̓ qͥcquid visqꝛ me deciꝑe nō valebis Tūc prefectus iuſſit eā grauiſſime virgiscedi ⁊ dimidia die ꝑ capillos appēdi ⁊ p̄lūbum liquefactum in capite eiꝰ fundi Qd̓ cū ei nihil nocūiſſet ip̄am cathenis ligauit ⁊ ī carcerem recluſit Ad quā veīt dyabolus in ſpē angeli dicens. IulianaEgo ſū angelus dn̄i qui me ad temiſit vt te debeam cōmonere quatenꝰ dijs ſac̓fices: ne tam diu crucieris ⁊ tam male moriaris. TūcIuliana flens orauit dicens dn̄edeus ne ꝑ mittas me ꝑire: ſꝫ on̄demͥ quis eſt iſte qͥ talia ꝑſuadet Factaqꝫ eſt adea vox vt ip̄m apprehēderet ⁊ qͣs eēt ip̄m coge̓t cōfitetQue cum eum tenuiſſet ⁊ quis eſſet interrogaſſet. dixit ei ꝙ demōeſſet ⁊ ꝙ ad eam decipiendaꝫ pater ſuus ipſum miſiſſet Cui Iuliaana At quis eſt pater tuꝰ. Rn̄ditBelzebub qͥ ad oīa mala nos dirigit Et facit nos grauit̓ verberariqͦciēs a xp̄ianis fuerimꝰ ſuꝑati.Et ideo ſcio ꝙ malo modo huc veni. qꝛ te ſuꝑae nō potui Inter aliaauten que confeſſus eſt dixit. qꝛtunc maxīe a chriſtianis elongabatur quando miſterium dominic corꝑis agebatur ⁊ qn̄ oracōnes⁊ p̄dicacōes fiebant Tunc Iulianā manibus retrorſū ipſum ligauit Et ad terrā deiciens cuꝫ cathena qua ea̓t ligata ip̄m duriſſimeverbera uit Dyabolꝰ v̓o clamansrogabat ea dicens. domina meaIuliana miſerere mei Tunc iuſſitprefectus. vt Iuliana de carcere educeretur Et exiens trahebat pꝰſe demonem alligatum. demonautem rogabat eam dicens. Domina Iuliana: noli de me ampliˢ