ethera ſic humandi artus glorioſo fulgēt obſequio vbi angelorum chorus ſanctitatem mentis ⁊patrie indicat liberationem.de ſancta dorothea Itē de ſācta Appollonia. require ī fine lib̓.¶ De Nominis niterpretatione.Edaſtus quaſi veros dansAeſtus. quia vere dedit ſibi eſtus afflictionis ⁊ penitentie. Veldicitur quaſi vediſtans. quia veeternum ab eo diſtat.¶ de ſancto Vedaſto.Edaſtus a beato remigioin atrechacenſem epiſcoꝑū ordinatus fuit Qui cūad portam ciuitatis veniſſet ⁊ ibidem duoꝫ pauperes. vnum cecum⁊ alium claudum petentes elemoſinam inueniſſet dixit eis Auruꝫ⁊ argentum nō eſt mihi: qd̓ egohabeo vobis do. Et facta orationevtroſqꝫ ſanauit Cum autem in qdam eccleſia derelicta vepribus operta lupus habitaret eidem precepit vt inde fugeret: nec vltra ilſūc redire auderet. Qd̓ ⁊ factum ēDemnqꝫ cum verbo ⁊ opere multosconuertiſſet. xl. āno ſui epiſcopatus vidit columnam igneaꝫ a celo vſqꝫ in domum ſuam deſcendentem qui finem ſuum adeſſe conſiderans poſt modicum in pace quieuit. Circa annum domini ſexcenteſimum Cum autem corpus eiꝰtrāſferretur Andomarꝰ pre ſemocecus dolens ꝙ corpus ſancti Vedaſti videre non poterat. mox lumen recepit Sed poſtmodum advotum ſuum lumen amiſit.de Nominis interpretatione.Mandus quaſi amabilis dicitur Habuit enim tria in ſeque faciunt homineꝫ eſſe amabilem. Primum eſt gratiā ſocialitatis Prouerbiorū vndecimo Viramabilis ad ſocietatem ⁊cͣ. Secundum eſt cōuerſationis honeſtasEt ſic dicitur de Heſter. ij. ꝙ omnium oculis amabilis videbatur⁊cͣ. Tertium eſt virtuoſitas probitatis. ij. paralipo. ij. Saul ⁊ Ionathas amabiles ⁊ decori ⁊cͣ.¶ De ſancto Amando.Mandius ex nobilibꝰ parentibus ortus cū ad monaſteriū ambularet quēdam maximum ſerpentem inueītQuem ſtatim vircute crucis ⁊ oratione ad foueā nūꝙͣ inde exituruꝫredire coegit Pꝰ hec dū romā iuiſſet ⁊ ī eccīa ſciPetri qͥ ſibi an̄ foe̓ſecc̄īe dormienti apparuit ad gallias iuiſſet ⁊ ibidē regē pro ſuis crimībus increpae̓t iratus rex eumde ſuo regno eiecit Dennqꝫ cuꝫ rexfilium non haberet. ⁊ oratione facta ad dominum filium habuiſſꝫcogitare cepit a quo infantem ſuum faceret baptizari venitqꝫ ī mētē eius vt ab amādo eū face̓t baptizari Queſito igitur amādo ⁊ ad r̓gē adducto: rex ad pedes eiꝰ ꝓſterint̓ rogauitqꝫ vt ſibi īdulget ⁊ filiū ſuū quē ſibi dn̄s dederat baptizaret Ille vero pͥmā peticōꝫ benigne conceſſit: ſed ſecularibꝰ negotijs implicari metuens ſcd̓am reniuit ⁊ abſceſſit. Tandem victusp̄cibꝰ amādꝰ: annuit voto regis