Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
Vv
Einzelbild herunterladen
 

poſueraꝫ ad lupanar iui. Statīmqꝫ meretrix dixit mihi. Egredere ſenex egredere: qꝛ angelus dei es tu.Ne me contingas: neqꝫ hūc accedere preſumas: video enim ſuperte mirabilia. Stupefactus ad verba meretricis: recolui ꝙ mecumeuangelium detuliſſem Nunc igitur ſancte dei pro ſalute mea: tuapia oracō intercedat. Audiens hbeatus Andreas flere cepit. ⁊ a t̓cia vſqꝫ ad horam nonam orauit⁊ furgens noluit comedere: ſꝫ aitNon comedam donec ſciam. ſi dominus miſerebitur huius ſenis.Cunqꝫ diebꝰ quinqꝫ ieiunaſſet venit vox ad Andream dicens. Obtines andrea pro ſene: ſꝫ ſicut ieunijs maceraſti te: ſic ⁊ ipſe ſe affligat ieiunijs vt ſaluetur. Sicqꝫ fecit. ⁊ ſex menſibus in pane ⁊ aqͣīciunauit. ⁊ poſtmodum plenusbonis operibus in pace quieuit̉.Venit igitur vox ad Andreaꝫ dicens Per oracōem tuaꝫ Nicolaūque ꝑdideram acquiſiui uid aiuuenis chriſtianus ſecretius ſcōAndree dixit Mater mea pulchrum me videns de opere illicito attemptauit. Cui dum nullatenꝰ aſſentirem iudicem adijt volens inme crimen tante nequicie retorq̄re ſed ora pro me: ne moriar tam īiuſte Nam ⁊ accuſatus penitus r̓ticebo malens vitaꝫ perdere ꝙ matrem tam turpiter infamae̓ Iuuenis igitur vocatur ad iuditium ⁊illuc eum ndreas proſequit̉ Accuſat mater conſtanter filium ꝙſe voluerit violare Inferrogatusplul̓es iuueīs an res taliter ſe haberet nihil penitus reſpondebat.Tunc Andreas matri dixit. Crudeliſſima feminarumque per tualibidinem filium vnicum vis ꝑireTūc prepoſito illa dixit. Dominehuic homini filius meus adheſit.poſtꝙͣ agere voluit: ſꝫ neqͥuit Iratus itaqꝫ iidex. iuſſit pueruꝫ ī ſacͣcum liniturpice ⁊ bitumine mitti⁊ in flumine proici Andream autin carcere reſeruari donec excogitaret ſuppliciuꝫ qūō periret Sed orate Andrea. tontruuꝫ horribile onies terruit. ⁊ texremotus ingensomnes proſtrauit ⁊ mulier a fulmiine percuſſa ⁊ arefacta corruit.Orantibus autem ceteris apoſtolis ne perirent orauit ꝓ eis. ⁊ omma ceſſauerunt. Tunc prepoſitꝰcredidit ⁊ domꝰ eius tota Cuꝫ autem eſſet Andreas apoſtolus inciuitate Nicea dixerunt ei. ꝙ extrͣciuitatem erant ſecus viam ſeptem demones qui pretereūtes homines occidebant Quibuſ ad iuſſum apoſtoli ante euꝫ in ſpecie canum venientibꝰ precepit vt illucirent vbi nulli hominū nocere poſſent. Qui ſtatim euanuerunt Illiautem hoc viſo: fidem chriſti receperunt Et cum veniſſet ad portaꝫcitcatis alteriꝰ: ecce quidā iuuenſmortuꝰ ferebat̉ Querēte apl̓o qͥdei accidiſſet: dictū eſt ei ꝙ. vij. canes venerūt ⁊ eū in cubiculo necauerunt. Et lacrimans apoſtolusait. Scio domine ꝙ demones fuerunt quos a Nicea vrbe reppuli.dixitqꝫ patri. Quid dabis mihi ſi