IDe offi. vicarij.

conſtituēdā. ⁊ ꝑ ꝯſequens de certa portōne reddi.tuū aſſignanda. de p̄ben. niſi eſſent. ⁊. c. extirpande. ⁊ qꝛ inſtitutio ſpectat ad ep̄m. de offi. archi. cūſatis ẜm Hoſti. ¶ Quero vicarius tꝑalis qn̄ mortuus eſt prelatꝰ. an ip̄e vicarius a ſucceſſore totiuſtꝑis ſalariū petere pōt. videt̉ ꝙ ſic. ff. loca. qui operas. C. de ꝯdi. ob cauſam. l. ſi pecuniā. In ꝯtrarium. ff. loca. l. ex ꝯducto. §. cū quidā. ff. d̓ condi. ca.da. l. ſi pecuniā. dicit ꝙ totius tꝑis ſalarium petetexquo ꝑ eū nō ſtat niſi in reſiduo oꝑas locaſſet. ff.de offi. aſſe. l. diem functo. ff. loca. l. ſed addes. §.cum qͥdam. tenet̉ em̄ ſucceſſor ad debita p̄deceſſoris. de ſolū. c. j. hoc dictū credo veꝝ interuenienteauctoritate epiſcopi vel vtilitate eccleſie. al̓s fortedicendū eſt ſecus. ꝑ no. in. c. fi. jͣ. ne p̄lati vices ſuaſ. dicit tn̄ Inno. hoc eſſe veꝝ ſi res intuitu eccleſieacquiſite remanſerūt ſucceſſori. al̓s petat ab heredibus. ⁊ adde qd̓ noͣ. de loca. ꝓpter. ¶ Quero anep̄s abſqꝫ ꝯſenſu repn̄tantis a vicaria. eſto ꝙ iuuatur ex cauſa poſſit hūc vicariū remouere. videt̉ ꝙnō. vt in regula. j. de reg. iur. ad hoc de off. archi.ad hec. §. fi. ꝯtrariū eſt veꝝ. al̓s ep̄s inferiorē haberet iudicē ⁊ collegā ⁊ eſſent ī vno corꝑe duo capitaquaſi monſtrū. ꝯtra id d̓ offi. ordi. qm̄. putat tn̄ ꝙꝑſona dꝫ citari vt ip̄am defendat ſi velit. ⁊ ſic intelligit̉ dicta decre. ad hec. in fi. ⁊ ſic ꝑ vtrunqꝫ cōmuniter amouet̉ ꝑſona citata ⁊ certificata. ⁊ iudice .i.ep̄o ſolo cauſam examināte ⁊ iudicante. ⁊ eodemmodo intelligit̉ qd̓ ibi dicit̉ de archi. requirendoẜm Hoſti. ¶ No. glo. aꝑte tenentē ꝙ vicariꝰ ꝑpetuus ꝓprie nō eſt intitulatus. ſed d̓r habere quaſi eocleſiā cōmendatā. vide d̓ fi. p̄ſby. conſtitutꝰ. ⁊ sͣ. c.ꝓuideas. ¶ Quare non poteſt minui penſio ꝓ vicario ꝑpetuo. dic qꝛ ꝑpetua eſt. jͣ. d̓ cenſi. ꝓhibemnec ob. ibi. qꝛ nō eſt hec penſio ſed beneficium ꝑpetuo conſtitutum.Uicarius vel p̄latus vic LerI COS. cariū ſibi ſb̓ſtituere nonpoteſt. ¶ No. primo ꝙ vicarius nō dat vicarios tꝑales vel ꝑpetuos. ¶ No. ꝓ abſurdo vitando. ¶ No. hic aꝑtū appellatiōe clericoꝝ comp̄hendi etiā p̄ſbyterū ⁊ quēlibet in ſacris ordinibꝰ conſtitutum. vide glo. sͣ. de fi. p̄ſby. lr̄as. ¶ Oppo. lr̄a dicit ꝙ vicariꝰ nō dat vicariū. innuit ꝑ hoc ꝙ p̄latusdet vicariū. qd̓ eſt falſū. de p̄ben. extirpāde. §. quivero. Solu. duplicit̓ intelligit̉. primo ꝙ littera ſonet vt clericus .i. p̄latꝰ nō det vicariū. ⁊ ordina lr̄aꝫvt glo. ⁊ tūc nō ob. ꝯtrariū. ¶ Secundꝰ intellectusꝙ intelligit̉ in vicario. ⁊ eſt ſenſus ꝙ vicariꝰ nō detvicariū. ⁊ tūc ordina lr̄am vt glo. Sed ob. ꝯtra. dicꝙ ꝯtrarius ſenſus intelligit̉ ẜm ſenſū iuris. vt detvicariū ī caſibꝰ nō regulariter. vt cū p̄lati ex diſpēſatione nō ꝓmouent̉. nec abſūt vl̓ ꝯſuetudo excuſat nō reſidentē. de ap. ꝑuenit. de cle. nō reſi. c. pe.no. Lau. ⁊ Inno. sͣ. e. c. ij. exemplū d̓ ele. cū ex eo.li. vj. de reg. beneficiū. eo. li. ⁊ intellige vt cōſtituat̉de auctoritate ep̄i. de cle. ꝑeg. e. fi. ad hoc ī cle. eo.ti. c. j. in glo. ⁊ quilibet poteſt ipſum habere vt ſuꝑpleat defectuꝫ ipſius rectoris. vij. q. j. illud. ⁊. c. ni.hil. hoc tn̄ caſu quando ꝓpter defectū nō excuſat̉

prelatus a reſidentia. ⁊ ſic non ob. de p̄ben. extirpande. §. qui vero. nec minuitur īmo augetur cultus diuinus qui ſemꝑ fieri debet. de conſti. ex parte. §. j. ⁊. c. cum. M. ferrarien̄. §. fi. Sed ob. p̄dictisquia videtur ꝙ vicarius poſſit dare vicariuꝫ ſicutpoteſt delegatus ſubdelegatū. de re iudi. cum bertoldus ſed dicit ꝙ ibi factum narrat̉. vel ibi dat adcertum nudum articuluꝫ. ſicut hic poſſit dūmodonon ex toto cōmittat vices. ¶ Nō ob. qd̓ dicitur d̓ꝓcu. qui ad negocia. ⁊ licet conſtituit ꝓcuratoreꝫ.de ꝓcu. c. j. li. vj. ⁊ quod ibi no. quia id verū qꝛ efficitur ꝓcurꝭ. dn̄s litꝭ. ꝯtꝭ. ſed non ſic dominus efficitur rector ſed ꝓcurans. ⁊ quia in illo non videturelecta induſtria. in iſto ſic. de offi. archip̄ſby. c. iij.ff. de ſolū. inter artifices maxīe ꝓpter certū miſterium ⁊ mādatū. Itē pōt dici ſpāle vt vicariꝰ vicariuꝫnon conſtituat ꝓpter infinitatem vitandaꝫ. ar. dereſcrip. cū in multis. li. vj. xj. q. iij. qm̄. licet autemin iure vicarie ſibi alium ſubſtituere non poſſit. ff.de ꝑiculo ⁊ cōmo. rei. ven. l. neceſſario. §. vlti. d̓ iure do. ſi vſufructus. dicit tamen hoſti. ꝙ ad tp̄s ꝑmodicum ⁊ ex magna cauſa ⁊ non nimis frequenter poterit alium relinquere loco ſui. ſicut fit totadie. ar. ff. de off. eius cui mā. eſt iu. l. j. §. j. de ap ꝑuenit. ij. ⁊ vide Io. an. in nouel. de ele. li. vj. cuꝫ exeo. quando non habent mandatū ſubſtituendi ſiſunt infirmi vel impediti. delegant cauſas tūc pendentes.¶ Anto.Uicarius pape ī vrUa nobiS. be iuriſdituonē nonhabet. extra vrbem ſic. h. d. Ponit dictum⁊ ipſius rationē ibi qm̄. quaꝫ fortificat ibi p̄ſertim.ex quibus infert ibi mādamꝰ. ⁊ vbi vicarij lr̄as .i.ꝯceſſas a vicario. alteri. vel. i. papa vicario. ¶ No.primo ꝙ littere obtente preter ſtiluꝫ curie p̄ſumūtur ſurrepticie aut falſe. ⁊ no. ꝙ vbi in litterꝭ aliqͥdde ſpeciali mandato conceditur in dubio. hoc cōceſſum non intelligitur. ⁊ ſic non p̄ſumitur ſpecialis poteſtaſ. niſi ꝓbetur. ⁊ dato ꝙ ꝓbetur quandoeſt contra conſuetudinē ſurrepticia p̄ſumit̉ ſimileqd̓ dicimus in delegato ꝙ non creditur eius ꝟbode his que preter ius ⁊ ſpāliter cōmittunt̉ p̄ter cōmunē regulā niſi aliter doceat. d̓ ſen. excō. ad eminentiā. ⁊ no. de offi. le. ꝙ tranſlationē. ¶ No. ſcd̓oiſtum tex. ꝙ vbi ſurreptio trahit originem a cauſafunditus annullante illa vitiat ip̄o iur̄. ad hoc tex.⁊ glo. de reſcrip. c. j. li. vj. ſimile qd̓ no. de ęlec. auditis. ⁊ dixi eo. ti. cōſiderauimꝰ. ¶ No. ꝙ inter caꝑuam ⁊ ꝓuinciam piſanam eſt dioce. papalis velprouincia pape. ¶ Oppo. ꝙ eiꝰ iuriſditio extra vrbem ſe extendat vſqꝫ ad centeſimuꝫ miliare. ff. deoffi. p̄fec. vr̄. l. j. §. in initio. dicit glo. ꝙ in vrbe ⁊ eſtextra centeſimū miliare. ¶ Oppo. ꝙ geſtuꝫ ꝑ litteras ſurreptias non ſit nullū. sͣ. de reſcrip. ad audientiaꝫ. glo. dicit ꝙ iuriſditio limitatur ad vrbem.et non cenſetur ꝯceſſa extra vrbem. ⁊ dato ꝙ littere appareant preſumunt̉ ſurrepticie. ⁊ nulla ꝯfert̉iuriſditio extra vrbem. dic ꝙ ſi eſt. ſurreptio circa impreſſionem poteſtatis vbi. precedit via limitata vltra limites non preſumitur conceſſa et ſic