IDe offi. archidia.

eſt ⁊ rōnabile. ⁊ q̄ cōceſſibilia ſunt a iure non reprobant̉. ſicut ē in hoc ꝙ archidiaconº in monaſterioiuriſditionē habet ꝙ ep̄s debet de facili concederevt ſuū faciliꝰ faciat onus. jͣ. ti. j. c. fl. ⁊ q̄ a iure nō reprobant̉. ⁊ talis ſeruāda ē ⁊ extēdenda. vt h̓ d̓ elec.cū eccl̓ia. xj. di. in his. xij. di. ꝯſuetudo. viij. di. q̄ ꝯͣ.de cenſi. ſopite. ꝑ hoc dicit ꝙ in his q̄ ſūt iuriſditionis vel ei annexa habet locū extenſio. dūmodo maior ꝑs populi vtatur. ff. de iuſti. ⁊ iure. l. pe. ¶ Uenio ad tertiū .ſ. circa que fiat extēſio. dic ꝙ aūt iuraſūt ſil̓is nature ⁊ ꝑ oīa paria. ⁊ fit extēſio de iure adius. vn̄ ſi vtat̉ iure qd̓ cōpetit de iure cōi illi ſil̓ia etparia. nam ſi ep̄s vel archi. in aliquo loco de qͦ nonꝯſtat ꝙ ſit alterius iuriſditionis aliqua iura ep̄aliaexercuit omnia alia ibi exercebat. de reli. domi. c. j.⁊ hoc maxime obtinet in iuribꝰ archidiaconalibus⁊ cōſimilibꝰ que ꝑ cōſuetudinē acquirūt̉ ẜm Inn.Aut intendit̉ extenſio de vno iure ad aliud diuerſe nature. ⁊ nō habet locū. iō ſi decanus ī monaſterijs alijs acquiſiuerit iuriſditionē ep̄alem. per hocnō poterit exercere aliud ius qd̓ nō ſit eiuſdem ſpeciei. Similiter fit extēſio de loco ad locum. vt qd̓ eſtin vno loco ſeruet̉ in alio. ⁊ tunc cum extenſione d̓loco ad locum oportet ꝙ loca ſint paria. ideo ſi decanus in monaſterio ſancti Petri iuriſditionē acqͥſiuerit ex priuilegio vel cōſuetudine ⁊ non in alijs.licet poſtea in alijs monaſterijs archi. acquiſiuiſſethoc nō extenderet̉ ad monaſteriū ſancti Petri. hͦpatet qꝛ dicit in huiuſmodi abbatijs ſimilibꝰ ⁊ in qͥbus nō eſt aliqua quo ad hoc diſſimilitudo ꝙ h̓ nōerat exquo priuilegio vel iure ſpāli ad alium hec iuriſditio ꝑtinebat. ꝑ hoc dicit ꝙ ſi abbas exercuiſſethanc iuriſditionē noīe ep̄i ꝙ ad illū nō extende ret̉archidia. vſus. ſecus ſi exercuiſſet vt abbas. qꝛ illanō cōtradicit archidiaconali cū alia ſit abbatialis ⁊alia ſit iuriſditio archidiaconalis. ꝑ hoc dicit ꝙ quoad eos qͣꝫ ꝑ quos fit extenſio exigitur ꝙ nō ſint niſioppoſita cōſuetudine ⁊ ſufficit etiā ſi certū ſit ꝙ ī hislocis ad que extendit̉ nō ſit quis vſus hac cōſuetudine. ¶ Ad hoc qꝛ eccleſſe de nouo edificate cogūt̉ad haſc cōſuetudinē ſeruandā in quibꝰ certum eſtꝙ quis cōſuetudine nō eſt vſus. de cenſi. eccleſijs.ſicut eſt in officijs eccleſiaſticis vnū modū ſeruant.xij. di. c. pe. ⁊ fi. vnā menſaꝫ cōem habere. de cenſi.ex parte p̄rogatiuā eiuſdē dignitatis ſeruare. d̓ cōſue. cum olim. ſi autē alij haberent cōtrariā conſuedinē nō fieret extenſio. de cōſue. c. fi. de preſcrip. auditis. xij. di. illud breuiter. idem ſi alius hec iura inhoc monaſterio exercuiſſet. de preſcrip. officij. ideꝫſi ꝓ illa aliam habeat. puta vna eccleſia ieiunet diēſabbati. altera diem mercurij. xij. di. illa. ¶ Ad qͣrtum .ſ. que requirant̉ ex ꝑte extendentis cōſuetudinem. dic ꝙ ſit vſus iſta cōſuetudine in omnibꝰ locisvel ſaltem in maiori parte locoꝝ. ſi agitur de extenſione quo ad loca. idem de ꝑſonis ꝙ in maiori parte ꝑſonarum ſit vſus hoc iure. ff. de iuſti. ⁊ iure. l.pe. ⁊ fiet extenſio etiaꝫ ad loca eiuſdē prouincie nōſolū dioceſis. ad hoc. ff. ad municipa. l. ꝙ maior. ff.de teſti. l. teſtium. §. fi. ¶ Ad quintū .ſ. ex ꝑte eiꝰ cuip̄iudicatur ⁊ cōtra quem extendit̉ cōſuetudo. dicit

ꝙ exigit̉ patientia. vt ſi agitur de acquiſitione iuriūepiſcopaliū. exigitur patientia epiſcopi. ⁊ imputetſibi epiſcopus qui vidit archidia. exercentē ⁊ nō cōtradixit. de cōſue. c. ij. ff. de legi. l. de quibus. ⁊ hocintellige quādo nec epiſcopus vel abbas ſibi iuriſditionē exercet aliquo modo. al̓s ex hoc preiudicaretur. qꝛ interrūperetur preſcriptio. qꝛ tūc apparetꝙ ep̄s nō intendit hanc iuriſditionē cōcedere archidiacono. ex quadā enī tacita ꝯceſſione epiſcopi ſuigit hec extenſio. per que patet ꝙ ſi ep̄o ignorante hͨiura exercuit. nihil acquiſiuit. de cōſuetudine. c.C. de ſerui. l. j. ⁊. ij. ¶ Nec ob. ſi ſciuit ꝙ hanc iuriſditionē tm̄ in vno monaſterio exerceret. ꝑ cōſequēstacite videt̉ cōſentire ꝙ habeat in alijs. Rn̄deo nōquia hoc caſu videretur archidia. magis fulciri preſcriptione qͣꝫ cōſuetudine. aliud quādo in pluribuſquia tunc magis cōſuetudine qͣꝫ p̄ſcriptione videt̉fulciri. cōſuetudo ſe habet ad ius vt cōmune ⁊ vniuerſale. p̄ſcriptio ad ꝑticulare priuatuꝫ. preſcriptōautē qꝛ odioſa ē reſtringenda. de preſcript. vigilanti. Cōſuetudo tanqͣꝫ fauorabilis nō eſt reſtringēdaſed dilatanda. facit qꝛ titulus in cōſuetudine nō exigitur. no. de preſcrip. cum olim. ad fi. vnde ſi p̄ſcriptio ad noua monaſteria nō extendat̉. cōſuetudotamē extendit̉. de cenſi. eccleſia. ⁊. c. ſuꝑ eo. de conſuetu. cum olim. alij tamē nō faciunt differentiā inter cōſuetudinē ⁊ preſcriptionē. Et faciunt hec adqueſtionē legiſtarum de nobili qui nunqͣꝫ collectauit ſubditos cū mos patrie habeat ꝙ tribus caſibꝰpoſſet ille collectare militand filias maritando etmare tranſfretando quorū vnū ſibi īminet. quā vide per Cy. C. que ſit lon. cōſue. l. ij. ⁊ ibi diſtinguit īter cōſuetudinē ⁊ preſcriptionē. ad hoc. xij. q. ij. cōgnouimus. vbi legit̉ ꝙ etiam noui redditꝰ iure veteri cenſentur. ¶ Predictis que dicta ſunt circa extenſionē nō obſtant cōtraria ſignata. primo qꝛ resinter alios acta. ⁊c̄. qꝛ hoc eſt ne vna ⁊ eadeꝫ res diuerſo iure cenſeat̉. xij. q. ij. qꝛ cognouimus. Itemqꝛ agitur de modico aut nullo p̄iudicio. qꝛ ſi archidia. exerceret. ep̄s tamen per ſe ⁊ eundē archidia.vel alium exercebit sͣ. e. c. j. Nō ob. ꝙ ſi ep̄s concedat in pluribus nō extendit̉ ad nō cōceſſum. qꝛ cōceſſio habet in nō expreſſis tacitam exceptionem. d̓p̄ſump. nonne. nō ſic in conſuetudine que eſt aptarecipere extenſionē. Quero quid ſi archidia. qui ꝑconſuetudinē acquiſiuit viſitationem. poſtea amittat eam per cōſuetudinē. An epiſcopus qui per. c.annos ſtetit ꝙ nō viſitauit poſſit viſitare. dic ꝙ ſic.de preſcrip. cum ex officij. de cenſi. cū venerabilis.⁊. c. venerabilis. per quod apparet ꝙ male dicunt qͥdicunt ꝙ epiſcopalis iuriſditio ꝑ ſolam patientiamepiſcopi preſcribitur. ¶ Quero planum ꝙ hic atchidia. nō habet correctionē vel viſitationē in monaſterijs. quid de prioratibus. dic ꝙ idem ſi ſint cōuentuales. vel ad hoc ꝑ epiſcopuꝫ inſtituti vt ibi ſitconuentus. de conſue. cū dilectus. de ſta. mo. c. ij.in alijs ſecus. cum nec gaudeant priuilegio monaſteriorū. x. q. j. c. j. in capellis. etiam monaſte rioruꝫnon exemptis percipit archidia. iura ſua. nō obſtāte priuilegio epiſcopi. de exceſ. prela. c. ij. ¶ Quid ſi

Kk 3