I

ip̄is tenet̉ ⁊ ſi ip̄iꝰ dolo vl̓ negligētia aut etiā alterius ip̄e ꝯueniri poterit. ¶ Op. ꝙ ſpectet vaſoꝝ cuſtodia ad cuſtodē. xij. q. ij. apl̓icoſ. glo. dicit ꝙ attēdēda eſt ꝯſuetudo. dic̄ ꝙ ad ip̄m principaliter ſpectat. ⁊ ad alios ſub eo. de quoꝝ negligētia vel dolo tenet̉. ſic etiā dici pōt de ſacriſta ad queꝫ hͦ ꝑtinere videt̉. de officio ſacriſte. c. j. vn̄ dicit Inno. ꝙ derepoſitis in eccl̓ia cathedrali ſiue eccleſie iſtiꝰ ſiuealiaꝝ inferioꝝ eccleſiaꝝ. vt qꝛ forte ꝓpter fortitudinem ſacriſtie ibi vaſa ſua repoſuerūt archidiaconitenent̉ etiā ſi ſacriſtā habeat eccl̓ia vel theſaurariūItē ⁊ ſi in eccleſia cathedrali nō reponant̉ nec ſinteccleſie vaſa cathedralis eccl̓ie ſed inferioris tenebit̉ archidiaconꝰ. qꝛ ad ip̄iꝰ officiū ſpectat vt diligētē curā habeat ſuꝑ oēs inferiores p̄latos eccleſiaꝝqualiter cuſtodiāt. al̓s ſi reꝑiat̉ negligēs. obligat̉ẜm Inno. niſi ip̄m excuſaret ꝯſuetudo ꝯtraria ẜmHoſti. ¶ Quero cū alia glo. de qua culpa tenetur⁊ quoꝝ iſte archidiaconꝰ. dicit glo. ꝙ tenet̉ de lata⁊ leui. ad inſtar tutoꝝ ⁊ curatoꝝ pupilli. C. de ꝑiculo ⁊ cō. tu. ⁊ cu. l. ſi res pupilli. ⁊ etiā de negligētiavt hic patet cū etiā ꝓpter negligētiā remoueat̉. jͣ.de offi. cuſto. c. j. cū ſi. ſic ⁊ iudex ꝓpter negligentiam remouet̉. C. de offi. p̄fe. orien. l. ſi quas. cuꝫ ſi.qd̓ pōt intelligi qn̄ eſt craſſa .j. q. j. quicqͥd ẜm glo.¶ No. iſtā caudā glo. que optime declarat ⁊ reſtrigit qn̄ p̄latus ꝓpter negligētiā deponat̉ vel remoueat̉. ¶ Poſt glo. dicūt doc. ꝙ vt aliqd̓ addat verbum qd̓ dicit ꝙ de negligētia tenet̉ ad id quod dixit de leui culpa videt̉ ꝙ etiā de leuiſſima teneaturp̄latus. nec miꝝ ẜm Inno. qꝛ qui p̄ciū recipit ꝓ cuſtodia tenet̉ de leuiſſima. ſꝫ platꝰ hn̄s hͦ officiū pluſqͣꝫ p̄ciū recipit. cū ſit plꝰ habere dignitatē qͣꝫ p̄ciuꝫ.vel ẜm hͦ intelligit̉ qn̄ hec criminalia nō erāt depoſita ſed pignori obligata vel alio mō accepta ab eccleſia vel ep̄o. ⁊ apud archidiaconū cōmēdata. ꝑ hͦdicit Inno. d̓ elec. q̄relā. ꝙ crimē eſt in p̄lato negligentiā. ¶ No. bn̄ iſtā glo. q̄ declarat meliꝰ qͣꝫ aliaqn̄ p̄latus de culpa ⁊ de qua teneat̉. ⁊ vide Inno.de iudi. cū deputati. ⁊ qn̄ ꝓpter eam valeat deponi. Alie glo. ſūt lr̄ales. ¶ Per p̄dicta ⁊ tex. dicuntdoc. ꝙ cauere debet archi. cui cōmittat cuſtodiamquia tenet̉ de fraude. ⁊ offenſa illiꝰ cui cōmittit. vthic patet. de ſtatu regulariū. cū ad monaſteriū. §.pe. ad idē. ff. d̓ cuſto. reo. l. fi. vt lit. nō ꝯte. c. j. cumſimilibus.¶ Anto.¶ Archidiaconꝰ ſine māc QIN IAl. dato ep̄i non cōmittitcurā animaꝝ. h. d. in pͥma ponit cauſaꝫ deciſam ⁊ exp̄ſſaꝫ. ſcd̓o mādatū ibi mādamꝰ. ¶ No.abſurditates vitādas. ¶ Scd̓o no. ꝙ obtentu conſuetudinis reẜuata in priuilegiū ordinis ep̄alis inferior p̄latus acqͥrere nō pōt. ⁊ talia ſunt inquiſibilia ꝯſuetudine. idē de reſeruatis in priuilegiū ſup̄me ptātis. Inno. de elec. bone. ij. ¶ No. ſcd̓o ꝙ inſtitutio auctorizabilis ſupͣ curā ꝯſuetudine ꝑ archidi. vl̓ inferiorē p̄latū ab ep̄o q̄ri nō pōt. vide d̓ pͥuile. accedētibꝰ ⁊ qd̓ dicā. jͣ. c. fi. ⁊ de inſti. cū veniſſēt.No. ꝙ de mādato ep̄i pōt ſupͣ curā inſtituere ſiad hͦ habeat ſpeciale mandatū. ⁊ ſic cōſuetudīe nō

q̄ſibile eſt delegabile. ¶ Oppo. ꝙ inſtituat archid.jͣ. c. ad hec. ⁊. c. vt noſtrū. Sol̓. quedā eſt inſtitutioauctorizabilis ſupra curam .i. traditio cure. ⁊ hecde iure ſpectat ad ſolum epiſcopū. nec ipſū queritinferior cōſuetudine. de fil̓. preſby. tua. de here. cūex iniūcto. in fi. d̓ offi. dele. ſuper eo. de exceſ. p̄lac. iij. archid. autē vel inferior etiā conſuetudine illam non querit. vt hic. quod dicūt doc. in. c. fi. jͣ. e.verum ſola conſuetudine. ſed ſic epiſcopi conceſſion id eſt ex priuilegio cum conſuetudine. ⁊ ſic intelligūt de inſti. cum veniſſent. effectus autem huius eſt. quia ante ipſā nec repreſentans. nec is cuicollata eſt habet poteſtatem curaꝫ adminiſtrandivel eccleſiaꝫ. de preben. cum iam dudum. ⁊. c. in lateran̄. quod ſi fecerit tales remouere poterit niſidiſpenſauerit. sͣ. ti. j. c. fi. Ratio autem p̄dictorumquare nō poſſit inferior. quia ſine auctoritate epiſcopi nullus poteſt intrare vel derelinquere eccleſam. de renun. admonet. nec dꝫ ſe quis talibus intromittere. ſed vocatus ⁊cͣ. de elec. qualiter. ⁊ quilibet per oſtium intrare debet .j. q. j. ordinato. vij.q. j. non furē. ⁊. c. deniqꝫ. ⁊ ingerere ſe dicitur quiabſqꝫ dioceſani auctoritate intrat. de offi. ordi. qniā. ⁊ epiſcopus vicariꝰ eſt chriſti. xxxiij. q. v. mulier. ideo ſi qui per aliuꝫ intrat ſpreto oſtio qui chriſtus eſt .i. epiſcopo qui eius eſt vicarius beneficiūeccl̓iaſticū vſurpat. de iure patro. relatū. viij. q. j.qui vos. ⁊. c. ſequētibus. ⁊ ī. c. ſcripturis. ⁊ hec eſtratio quare dicta inſtitutio p̄ſcribi nō pōt. No.hanc caudam qꝛ per hoc colliges quis dicat̉ intruſus ⁊ incoloratꝰ poſſeſſor. vide d̓ accu. veniens. d̓ꝯceſ. p̄bē. cū nr̄is. ⁊. c. lr̄as. q̄dā ē inſtitutio q̄ ſumit̉ꝓ collatōe iuris .i. tituli bn̄ficij nō ꝓ collatiōe curevl̓ traditōe iuris admīſtrādi curā. ⁊ hāc pōt archi.habere de ꝯſuetudine. de inſti. cū veniſſent. de exceſ. p̄la. c. ij. de p̄bē. referēte. ꝑ qd̓ dic̄ h̓ Inno. ꝙ inferior ep̄o nō hꝫ de iure ptāte ꝯferēdi eccl̓iam vl̓ jbēdā niſi hͨ faciat d̓ pͥuilegio vel ꝯſuetudine. ⁊ tūcfaciat tāqͣꝫ vicariꝰ. de offi. dele. ſuꝑ eo. de inſti. cuꝫveniſſent. sͣ. c. j. ẜm Inn. ⁊ ꝯceſſio ꝓ inſtitutōe ponit̉. de offi. dele. dilectꝰ. ⁊ hͦ in nō curata eccl̓ia. ꝓcedit etiaꝫ in curata. ſꝫ an̄qͣꝫ vtat̉ corꝑalit̓ ⁊ actualitcure admīſtratōne oportet ꝙ ī curata accedat ꝓ licētia ad ep̄m. vt ſupͣ curā inſtituat̉ vt dictū eſt. d̓ hͦremittit. de priuile. volentes. li. vj. ¶ Quedā eſt inſtitutio que ſumitur pro tranſlatione nude poſſeſſionis id eſt iuris tituli totalis iuris iam tranſlatoid eſt pro inueſtitura. ⁊ hec ſpectat ad archidiaconum de iure cōmuni. ⁊ hec ſequitur auctorizabilētanqͣꝫ illius executoriam. de re iudi. cū bertoldus.in princi. ⁊ de conſenſu epiſcopi. ⁊ de hac materiajͣ. c. ad hec. et. c. vt noſtrum. ¶ Quero cum glo.nunquid archidia. dicatur habere curaꝫ ante omnia. vide glo. de elect. cum in cunctis. ¶ Primo videtur ꝙ non poteſt de iure cōmuni excōmunicarejͣ. c. proximo. In contrariuꝫ ꝙ habeat faciunt. deeo qui furti. ordi. recepit. c. j. cum cōcor. sͣ. c. j. gl.recitat opi. Prima fuit Hug. Tanc̄. ⁊ Uincē. ⁊ dicit ꝙ archid. d̓ iure cōmuni nō habet curā niſi ſpecialit̓ ſibi ab epiſcopo cōmittat̉. ideo alteri non cō