L

ad alios. vel hoc dicit. qꝛ nō p̄ſumit̉ ꝙ tantus prelatus ſcribat falſum. ar. vt eccl̓iaſtica beneficia. c.vno. vel expone .i. accepimus vel audiuimus. jͣ. d̓fide inſtru. c. iij. ⁊. iiij. ¶ Scd̓o oppo. ꝙ nec cū conſciētia epiſcopi liceat inſtituere niſi habeat lr̄as dimiſſorias ep̄i ſui. lxxj. ⁊. lxxij. di. ꝑ totū. Sol̓. fatendum eſt cōtrarium ẜm Inno. ⁊ Hoſtiē. ⁊ ſic dicit hͦſupplendū. ¶ Tertio oppo. ꝙ ad celebrandū ſalteꝫtales poſſit ep̄us admittere. ar. s. c. ꝓximo. So. ſiſunt ignoti nec ad celebrandum nec ad aliud eosdebet admittere ſi illos plene noſcerent. nō ꝑ litteras. quia ſolis epiſcopis reſeruata ē hec cognitio.poſſet illos admittere ad celebrandū ẜm Inno.Oppo. iiij. ꝙ nec indigenas poſſint inſtituere ſineepiſcopo. jͣ. ti. j. cū ſatis. So. ſubaudi maxime. ẜmHoſti. qꝛ nec indigenas inſtituere poſſunt. qd̓ dic̄vt ibi. ¶ Quero an cōſuetudine poſſet induci vtabſqꝫ ep̄o īferiores p̄lati extraneos īſtituerēt. dic̄Hoſti. ꝙ nō. qꝛ nō poſſet eē rōnabilis. ibi nulla ratione. ⁊ ſic eſſet īpreſcriptibilis. eſt eniꝫ irrōnabileꝙ qͥs ſe ſubtrahat a iuriſditōe ep̄i ſui. vel vſurpetq̄ ſunt ep̄alis auctoritatis. vt. xciij. di. nulla. de exceſ. p̄la. accedētibꝰ. de hͦ de p̄ſcrip. cuꝫ ex officij. deoffi. archi. c. fi. ẜm Hoſti. ¶ Quero de irrōnabilitate huiꝰ inſtitutōis vn̄ deſcendat. dic ꝙ deſcēdat exhoc qꝛ potius ꝓprij qͣꝫ alieni ſunt inſtituēdi. lxxj.⁊. lxxij. di. per totū. tū quia inſtitutio auctorizabilis ad minorē ep̄o ꝑtinere non pōt. xvj. q. vij. nullus. de hͦ. jͣ. ti. j. cū ſatis. tū qꝛ cōtrariū eſt honeſtati vt ſequit̉. ¶ Quid ſi habeat clericus alienigenalicentiā ſui prioris prelati. an ſit neceſſaria licentiacp̄i in cuiꝰ loco inſtituit̉. dic ꝙ ſic. ad eū em̄ ſpectatquia crederet aliqn̄ quis lr̄as ſufficere q̄ nō ſufficiunt. ſed ⁊ alia impedimēta poſſent occurrere. vn̄in talibus adhibenda eſt dioceſani ꝓuidentia. deſentē. excō. c. ij. item nec ad celebrandum ppl̓o pōtadmitti per eos. ſicut nec ip̄i dant dimiſſorias. ſedep̄us ẜm Inno. ¶ Sed nunqͥd hec diſpenſatio ſitneceſſaria in his qui ſunt electi aliquo cōtēpto. vl̓poſt appellationē. dicit hic Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ nō qͣꝫuis ꝓpter cōtēptū poſſit ceſſari. de quo. s. de elec.qd̓ ſicut. ¶ Glo. inducit vltimo decre. ad duo dubia ſuper quibus ſunt opi. Primū qꝛ opi. eſt an d̓aliena ꝓuincia poſſit eligi vel debeat poſtulari. d̓qͥ de poſtu. p̄la. c. fi. ⁊ d̓ renū. admonet. qͥdaꝫ tenētꝙ non poſſint eligi. ⁊ pro eis facit hec decre. quia īalieno epiſcopatu diſpenſatiue ꝓmouet̉ vt hic. ergo non eligit̉. ⁊ hoc cōfirmat dictū Inno. hic quidicit ꝙ qͣꝫtūcunqꝫ clericus alienigena p̄lati ſui habeat licentiā non tamen lꝫ eū in alia dioc̄. inſtituere niſi ep̄s dioceſanꝰ eū approbet ⁊ diſpēſet. qd̓ hicdicit exp̄ſſum. ⁊. lxxj. di. hortamur. nec tn̄ in hͦ poſſet diſpeſare ep̄us ꝙ ſine lr̄is dimiſſorijs maneat īeccl̓ia. tu tene ꝙ pōt eligi. nec exigit̉ ſolēnis poſtulatio. ſꝫ bene nō ſolennis per quā pateat ꝙ habeat̉in tranſitu licētia ſui dioceſani. ⁊ ꝓpter hoc exigūſlittere dimiſſorie ⁊ cognitus ſit. naꝫ ſi incognitusnon admittit̉ abſqꝫ deliberatione ⁊ inueſtigatōneepiſcopi. nec hͨ ē diſpēſatio. ſꝫ potius examinatio.⁊ ſi admittat̉ abſqꝫ eius examinatōe vel approbati

on nō eſt rite ꝓmotus. ⁊ hec eſt cauſa ꝓpter quāhic exigit̉ diſpenſatio ꝓpter que apparet ꝙ non debet poſtulari. nam neceſſitas diſpenſationis ad ꝑſonā ad ius electionis habilitandā bene facit quēineligibilē. ſꝫ neceſſitas diſpenſationis non ad ꝑſonam habilitandā. ſed ea ꝓmota abſqꝫ debita ſolēnitate requirit̉ ad ꝓmotōnē validādā nō facit quēineligibilē. ¶ Nunquid aūt abbas ⁊ monachi clericum extraneum poſſint in eccleſijs ſuis inſtitueredimiſſorias habenteꝫ ſi eccleſia etiā cū populo eſtexempta in qua vult inſtituere. ⁊ tunc dato ꝙ proinſtitutōe nō debeat recurri ad ep̄m. tn̄ dicit Inn.ꝙ dato ꝙ ſit plene exēpta ⁊ ad eos ex pͥuilegio ſpectet inſtitutio. ad dioceſanū recurrenduꝫ eſt nō vip̄ſtet aſſenſum ſꝫ vt cognoſcat d̓ lr̄is dimiſſorijs. ⁊poſtqͣꝫ ꝓnunciauit eū plene dimiſſū poterūt eū inſtituere. al̓s ſi hūc ordineꝫ nō ſeruauit poterit ep̄sin talit̓ inſtitutū aīaduertere cuꝫ delinquat in ſuadioc̄. celebrādo niſi obſtet priuilegiū qd̓ videndūē ⁊ ſeruandū. de priui. porro. q̄ dicta ſunt vera ī eccleſijs habentibꝰ populū exemptū. Si ꝟo populnō eſſet exēptus neceſſarius eſſet aſſenſus dioceſani quē ſi malitioſe p̄ſtare negligit recurrit̉ ad ſuperiorē. de iure patro. nullus. Si aūt capelle ſuntexēpte ⁊ nō habet populū. placet Inno. ꝙ poſſintinſtituere extraneū habētē dimiſſorias etiā ſine licentia ep̄i. ¶ Nec ob. qd̓ eſt dictū de delicto. quiaiſte nō deliqͥt vel illud in nō exēptis. ⁊ dicit Inno.hic ꝙ iſte nō recipiet executione inſtitutōis niſi cūeo diſpenſet̉ vel meliꝰ ẜm eū eſt diſpenſatio neceſſaria. quia ignotꝰ vt dixi. sͣ. c. j. ¶ No. ꝙ hic dicitInno. primo ꝙ dicit delinquentē in loco exemptonō puniri. eſt verū qn̄ ꝑſona eſt exempta vbi deliquit. ſecus ſi extranea. qꝛ locꝰ eſt de dioceſi ⁊ extraneus ibi delinquēs nō eſt exemptus. ¶ Itē notaꝙ abbates poſſint ī eccleſijs ſibi ſubiectis habereius inſtituendi vel nō. de quo. xvj. q. ij. in ſūma. ⁊c. viſis. ⁊ vide qd̓ no. de p̄ben. d̓ monachis. de priuile. cū ⁊ plātare. §. in eccleſijs. ⁊. c. paſtoralis. ⁊ dedona. paſtoralis. ⁊ de cēſi. cū venerabilis. ¶ Scd̓oinducit glo. decre. ad illud. an ſi ꝯcurrāt electio degremio. ⁊ d̓ alienigena p̄ualet electio d̓ gremio. qꝛvidet̉ ꝙ ſic ꝑ hāc decre. cū vni. de iure cōi ꝓuideat̉alteri d̓ iure ſingl̓ari. d̓ qͥ de ele. cū int̓ canonicos.¶ De officio archidiaconi. ℟ica.¶ Explicito tractatu ordinandorū. de dignitatuꝫofficijs videamꝰ. ⁊ qꝛ archidiaconꝰ pꝰ ep̄m maioreſt ideo ⁊cͣ. ẜm Goff. maͣ. xxv. di. ꝑlectis. lxxiiij. di.honoratus. xciiij. di. c. ſi ꝟo. Antonius.TarchidiaconDDicit hoc capl̓m et ſequēs que adofficiū archidiaconi pertinere noſcātur. quia tota cadit ſub vno cōſtructu. iō cōmode diuidi nō pōt¶ Nota primo ꝙ in eccleſia de iure archidiaconeſt primus poſt ep̄m. de iure cōmuni eiꝰ eſt vicariid eſt vices eius gerēs. quia in multis gerit vices