Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De filijs preſby.

per hoc ꝓhibet inferioribus ne diſpenſent. vn̄remanet glo. in talibꝰ diſpenſet. Idē Io. lvj. di.in ſūma. Goff. in ſūma huiꝰ ti. §. circa filios. hodiedeterminatū ē in minoribꝰ ordinibꝰ illegitimis diſpenſat ep̄s in maioribꝰ. In bn̄ficio curato diſpenſat in bn̄ficio curato ſuꝑ al̓s diſpēſare poſſet diſpenſat. exqͦ aliud ſubeſt indiſpenſabile. ſi aliud ſubeſt. diſpēſat in ſimplici.in dignitate vel bn̄ficio curato Cōcludēdo dic̄aūt in beneficio ꝯcurrit vitiū. qꝛ fuit pr̄nū. hocꝑſona ē illegitima. ꝯcordāt oēs ſolꝰ papa diſpēſet. vt in. c. p̄cedenti. facit tex. de filijs p̄ſby. c. j. li. vj.et ibi glo. ī.. tale. Aut ſolū adeſt vitiū ſucceſſionisvitāde ceſſante illegitimitate. opi. ſūt. cōis opi. hꝫ diſpēſet ep̄s ſꝫ ſolꝰ papa. ar. s. c. dilectꝰ. EtHoſti. diſtinxit. an intelligo ꝯcernēte vtilitatēeccl̓ie. velit diſpēſare ep̄s pōt an ſine. pōtvt no. in. d. c. dilectꝰ. Ideꝫ tenuit Ray. in ſum. ſubhac rubrica. ſentit Archi. eo. ti. c. j. li. vj. in ver. diſpenſari. dicitur ſi vitium eſt notum. ita exdiffamat̉ eccleſia poterit ſolus papa diſpenſare. ſi hoc diffamet̉ eccleſia. no. ad de re iudi. cumte. recitat glo. de fi. preſby. c. j. li. vj. recitat Hoſt.in ſumma huiꝰ ti. in quo non clare firmat. Satisequū puto ſi ſubſiſtat ꝯcernens vtilitatē eccl̓iepoſſit diſpenſare. ar.. c. veniēs. al̓. ꝓcedat opi.ſolus papa diſpenſat. Qn̄qꝫ adeſt ſolum vitiuꝫillegitimitatis. tunc licet olim eſſent opi. dic autvult diſpenſare ad ordines. aut ad beneficiuꝫ. Siad ordines minores pōt. ſi ad ſacros. Si ad beneficia. aut ad ep̄atum. ſolus papa diſpenſat. deelec. innotuit. no. de poſtula. p̄la. c. fi. de elecº. cuꝫdilecti. vnde dicit Hoſti. in ſūma huiꝰ ti. §. ſed notādum. ad fi. ad beneficia ſūma ꝓpter excellentiā appellat. diſpēſat niſi papa. aut vult diſpēſare ad curatum. non pōt. vt in. c. j. eo. ti. li. vj. autvult diſpenſare ad dignitatē vel ꝑſonatū non curatū. ad ꝯtrariū. in. c. p̄allega.. de fi. p̄ſby. videt̉ poſſit. qꝛ exciudit̉ ſolū curatū. Archi. de fi.p̄ſby. c. j. li. vj. in. bn̄ficiū hn̄s curā aīaꝝ. ꝯcluditibi ep̄s diſpenſabit. qꝛ diſpenſatio eſt odioſa.ideo ſub ptāte diſpenfandi in beneficio. non cōprehendet̉ dignitas vel ꝑſonatus. ar. eoꝝ no. gl. dep̄ben. cum olim. in. gl. j. dicit tenenduꝫ. Qn̄qꝫvult diſpenſare ad beneficiū cui ex cōſuetudine vl̓ſtatuto ē annexus ordo ſacer. dicit Archi. eo. ti.c. j. li. vj. qꝛ exquo ē inhabilis ad ordines ſacros.in cōnexo diſpenſat ſolus papa diſpēſabit ſolꝰ etiāin beneficio cui annexꝰ ē ſacer ordo. all̓at purg.ca. accedēs. Qn̄qꝫ vult diſpēſare vt ſit canonicꝰin eccl̓ia cathedrali. p̄t.. c. qͣꝫuis. quia eccleſia cura accedere valet p̄bende eccleſie cathedralisde p̄ben. extirpande. §. qui vero.. c. expoſuiſti.de p̄ben. ſuꝑ eo. li. vj. vnde p̄benda ē dignior qͣꝫ cura. non poſſit in cura. nec in p̄benda. Cōtrarium videt̉ ſentire ibi Archi. qn̄ habet eccleſiācuratā annexā. ꝓpter generalitatē verboꝝ. vt ī. d.c. j. vbi ꝑmittit̉ diſpenſare beneficio habētecurā aīaꝝ. ad hoc qꝛ videt̉ exp̄ſſe ꝓhibitum.eſt ꝑmiſſum. l. di. in ſumma. c. mores. ad qd̓ noͣ.

Hoſti. in ſūma. eo. ti. §. fi. iuxta fi.. circa notādūvbi canonias alia bn̄ficia curā aīaꝝ hn̄tia appellat infima. vbi aūt actu p̄bēde eſſet ānexū bn̄ficium curatū an diſpenſare poſſit. inclinat ſic. qͥatalis dicit̉ curata. de p̄ben. ſuꝑ eo. li. vj. Io. an̄.in gl. tenet ꝯͣriū. qꝛ ſatis ſaltē in ꝯn̄tiā diſpēſat̉. vtteneat curā. tenet ibi glo. tex. c. j. qͣſi ſit beneficijs ſine cura ī qͥbus diſpenſare pōt. p̄dictaoīa limitat Io. ep̄s in curatis diſpēſat niſiſubſit ſumme neceſſaria .j. q. vij. §. niſi.. c. tali.ſer. ordi. de famulis. qꝛ neceſſitas habet lege. de ꝯſe. di. j. ſicut. ad qd̓ no. Archi. de eie. lꝫ canon recitat alij ꝯtrariū. qd̓ ſibi videt̉ durū. Hoſti. iſtud recitat. tenet.. c. ex tua. Sed dicit curia ſeruat ꝯtrariū ſequēdū. ſꝫ de iure primū eſtverius. ẜm eum teneas qd̓ ſeruat curia de iureIo. in ſumma huiꝰ ti. §. ſed notandū. diſtinguebatinter diſpēſationē volūtariā rōnabilē neceſſariā.de voluntaria oīno dicit ſolus papa illam facerepoteſt. inſti. de iure natura. §. ſed principi. adde conceſ. p̄ben. cum nr̄is. q̄dā ē rōnabilis neceſſaria. ꝓpter p̄rogatiuā meritoꝝ dicit hāc ſolus princeps in ſummis duplicibus exercet. queſint duplicia appellat bn̄ficia habentia curam quedam eſt diſpenſatio neceſſaria hanc dicit ep̄usfacit in oībus. dicit papa voluntarie diſpenſando peccat ẜm in loco p̄allega. ibi pleniſſime declarat qn̄ bn̄ficiū dicat̉ curatum. Qn̄qꝫ cum illegitimo etate vult diſpenſare in ſimplici. ẜm Hoſti. appellat̉ infimū vt non habet curā non eſt dignitas vel perſonatus nec canonia cathedralis eccleſie. lꝫ Hoſti. ibi cōcludat etiā canoniā quācunqꝫſub infimo qd̓ ē verū. vt ē dictū.. dicit poteritdiſpenſare niſi aliud ſubſit impedimētū circa beneficium in quo poſſit diſpenſare. qd̓ declara vtglo. in. d. c. j. eo. ti. li. vj. Predicta vident̉ limitari ex dicto Hoſti. dicit papa de facili non diſpēſat genitis ex religioſo vel adulterino coituvel īceſtuoſo coitu niſi tranſeat ad religionē. ar. j.ti. j. cōſuluit. qd̓ vidēt̉ p̄dicta ꝓcede̓. qn̄ ep̄s vultdiſpenſare cum illegitimo. all̓at ad hoc. c. ad abolendam. glo. tenet cōtrariū in. c. j. eo. ti. in glo. ij. etcredo illud verius. nec forte ꝯtrariū voluit Hoſti.vt referat̉ dictū ſuū ad caſus in quibꝰ papa diſpenſat ſic defacili vno ſicut reliquo. vt.. de renun. c. niſi. in fi. ad fi. Quero quid ſi papa diſpēſauit genito ex cōiugato. diſſoluta coniugatꝰerat Lomes. baro. vel magnus princeps. de quo īlitteris ſit exp̄ſſa mentio. quidam valet diſpēſatio. qꝛ ſi illud exp̄ſſiſſet facilius habuiſſet. Alijcontra. cum adulterium ſit maius peccatū. in pͥncipe. xl. di.. īmo difficilius impetraſſet. tales diſpenſationes ſunt odioſe.. c. ij. eo. ti. li. vj. qd̓ fatet̉Hoſti. qn̄ ex ſoluto nobili coniugata. C. ad orfi.aucͣ. ſi qua illuſtris. in alijs concludit valeat. qͥanec ſtilus curie habet noīa vel circūſtantie ꝑentum exprimant̉. ſꝫ ſufficit generalis mētio. ſtilꝰ ⁊cͣde cri. fal. qͣꝫ graui. maxīe ne fruſtrent̉ decipiant̉tales gr̄as obtinentes. de dona. tuas. remittitad ſummā eo. ti. §. fi. Quare aūt ep̄us diſpenſat