Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cleſia non fuit paterna. Anto.Epiſcopus qui ſcienterv TNIAS contulit fllio ſacerdotiseccleſiam paternā exinde eum remouere p̄t. h. d. Sunt due partes. Prima ponit querelam. Scd̓a ꝓuidet diſtinguendo. ſcd̓m membruꝫibi verū. No. primo ad ſacros maxime adſpyteratū quis ꝓmoueri non debet abſqꝫ titulo. dhoc habet̉ de preben. cum ẜm. No. ſcd̓o filiusnon poteſt ꝓmoueri iure in eccleſia in qua paterante miniſtrauit. No. tertio contra malefactūa ſe ſcienter in quo etiam nutrit̉ peccatuꝫ qd̓ eſtnullum quis non poteſt conuenire ẜm vnū intellectum tenendo eſſet illegitimus. No. quarto ſcienter gerens factum ꝯtra ius ſe diſpenſabile quo ad ſe circa illud diſpenſare videtur ne ip̄eillud ꝓpria auctoritate retractare poſſit. ſic conferens beneficiū paternū filio ſcienter in quo paterminiſtrauit illum amouere non poteſt. ſecꝰ ſi ignoranter. ſic ignorantia excludit conſenſum. Nota quinto ſpoliationem iniuſtā. etiam iudicialēdat̉ poſſeſſoriū recuperande. et nota non ſoluꝫdatur cōtra ſpoliantē. ſed etiam ꝯtra quēlibet ī vitium ſuccedentē. Nota ſexto ordinatus ad ſacros poteſt agere vt ſibi beneficiū conferatur vbiillius qd̓ eſt collatū ex aliquo impedimento tenet collatio illud ſibi ex diſpenſatione eſt relaxandum. donec aliter ꝓuideat̉. licet filius non poſſettenere ſibi beneficiū gratioſe conceſſum per viamgratię in quo pater ante miniſtrauit pōt tamen illud retinere qn̄ per viam iuſticie. etiam iuſticia impellente ex neceſſitate ſibi collatū quouſqꝫ aliteruideat̉ tunc tenet quadā iuris diſpoſitione. quodē no. defacili alibi habes. tenet Io. an. intex. ibi ꝓuideas. Pro declaratione materie hicplura obuiant. Primo iniquū eſt eo ſciēterquis contulit beneficiū illegitimo adeo arteturnon poſſit qͥs illud retractare qd̓ fecit. quia exquofactum eſt cōtra ius. eſt nullū. quia eccleſia poteſt llegitimo conferri paterna. nec poſſe non venire cōtra factū ꝓpriū.. de ele. noſti. Scd̓o videtur iniquū ſi ignorauit. teneat̉ ip̄m adhuc reſtituere don ec ꝓuideat̉. Tertio videtur iniquiſſimū illo priuato alius cui facta eſt collatio ea vacāte amoueat̉ cum qd̓ legitime eſt factū debeat retractari. vt in regula factū legitime. li. vj. Glo. reſpōdit. hoc primo in pͥn. quis contra factū ſuum non pōt venire. qꝛ qd̓ legitime contulit non dꝫfraudis conſilio reuocare. ff. de edi edic. l. ad resdonatas. hoc non tollit̉ contrariū ideo glo. ſcd̓adicit in hoc gratia eſt. cauſa gratie fuit odiū ep̄iſcienter talem eligentis. tenuit Inno. ſil̓e cle.ꝯiuga. diuerſis fallacijs. Scd̓a fuit opi. ſo. antiquoꝝ. hic ideo poterat retractare fecit. qꝛvidebat̉ diſpenſaſſe ſcienter conferendo. placet Phi.. c. dilectus.. co. quia non pōt diſpenſare hoc caſu. vt ibi habet̉. Ad intellectū huiꝰ triaſunt videnda. Primū an cum vitio aſſiſtenti potuerit diſpenſare. Scd̓o dato potuerit an ꝓmouendo diſpenſet. Tertio videbit̉ quare po

tuerit collationeꝫ retractare. Ad primū ſi eratfilius ſacerdotis illegitimus. cōiter tenet̉ nonpoſſit diſpenſare.. eo. c. dilectus. tene qd̓ ibi no.quo ad beneficiū ſimplex. ordines minores pōidiſpenſare. quo ad ſacros. vt. c. j. eo. ti. li. vj. Siaderat vitiū ſolū ad eccleſiā paternā velit eo exiſtente legitimo. de hoc dicet̉ in. d. c. dilectus.. eo.et forte pōt diſpenſare cauſa. tenet ibi Hoſti. ettenendo hunc intellectū. licet glo. aliuꝫ ſequat̉. vtpatet in glo. j. que dicit hunc etiā in alia non poſſeminiſtrare. ſic ſupplendū maxime qd̓ patet intelligit de illegitimo. de dic vt in. c. vnico. e. ii. li.vj. in glo. ſuper. tale. dicā.. eo. dilectus. Reſtat videre ẜm an caſu ꝓmouens ſcienter vl̓ agūſcienter agens contra ius videat̉ diſpenſare. dicaut ad validitatē actus exigit̉ diſpenſatio. aut exigitur abſolutio. aut exigit̉ ſola ſimplex approbatioSi exigit̉ diſpenſatio. dic qn̄qꝫ ignoranter facitnon videt̉ regulariter diſpenſare vt. fallit niſi etſet error cōis. talis quē ſi ſciuiſſet veriſil̓r diſpenſaſſet. qꝛ talis ꝓmotio maxime in non ſubiecto legibus habet̉ pro diſpenſatione. quo ad validitatēgeſtoꝝ. vt. l. barbarius. ff. de offi. p̄to. vbi de hocBar.. ff. de re iudi. quidā cōſulebat. vbi ponitverba Inno. qn̄qꝫ non ꝓmouit ſcienter. ſed actuꝫaliū geſſit ſcienter ꝯtra ius qn̄qꝫ actus ille ſonatin actū poſitiuū ſed in pati negatiuū. vt qꝛ ab inhabili audit miſſam. vel ꝓcuratōnē recipit. qꝛ intalibus exigit̉ iudicialis inquiſitio. vel examīatio qͣꝫuis attendēdus ſit a quo miſſa audiat̉. xliiij.di. comeſſationes. dic videt̉ diſpēſare. Idēſi poſt eius viſitationē patiat̉ euꝫ eſſe in eccleſia. qꝛhoc non eſt aliquid agere. eſt qꝛ dato aliquocaſu agere affirmatiuū inducat diſpenſatōnē nonſic actus ſonans in pati negatiuū. qꝛ talis actus ē tante virtutis in exprimendo ꝯſenſu volūtate diſpēſandi. qͣꝫte ē actus affirmatiuus. vt dic̄ noglo. de cōſti. acceſſiſſent. Inno. de reſti. ſpo.olim. el. iij. in fi. glo. magne ſue vbi dicit lꝫ actūaffirmatiuū corā iudice a quo qͥs videat̉ ab appellatione recedere. de appel. ſollicitudinē. de offi. dele.relatū. actū ſonās in pati. qd̓ ꝑpetuo no. quiavalde ē. Itē qꝛ in talibꝰ actibꝰ regulariter intercedit cauſe cognitio. quidaꝫ ſunt actus poſitiuiſonantes in agere vt ꝓmouere vel actū aliū affirmatiuū facere. an tunc ſurgat extunc diſpenſatōqͥdam ſic exquo pōt diſpenſare. maxime ſi nullꝰex diſpenſatione ledit̉. de biga. ſuꝑ eo. Alij dicūtet hoc verius ẜm Inno. qn̄qꝫ ſuꝑ cauſa diſpēſandi p̄ceſſit aliqua etiaꝫ ſummaria cauſe cognitio. vtputa ſuꝑ vtilitate vel neceſſitate vt ꝓmouendo velactū faciendo diſpenſare videt̉. ff. de in ius vo. l. li.bertis .j. q. vij. niſi rigor.. c. ſe.. de tempo. ordiex tenore. nec eſt neceſſaria alia ſententia vel decre in actu diſpenſationis. licet Hoſti. male tenuerit ſit diſpenſatio niſi exprimat verbū diſpenſo. nec vocabunt̉ hi quoꝝ intereſt .j. q. vij. qm̄ quicqͥd. qd̓ vltimū no. ꝑpetuo. qꝛ in actu diſpenſatōnisnon exigit̉ vocatio ꝑtis. Aliqui tamē dixerunt neceſſariā fore ſententiam vel decretū. vocandi ſūt