I

Si canonicuſNtelleximus. regularis factus monachus iuſta de cauſa ad canonicatum reuerſus ibi p̄ficitur in prelatū licite poteſttenere prelaturā. h. d. primo narrat factū. ex quo.ſecūdo dubiū elicit. ibi ne igitur. cui tertio reſpōdetibi diſcretioni. ¶ Nota primo ꝙ non d̓r quis licitetranſire de canonia regulari ad monachatū. ¶ Nota ſecūdo ꝙ illicite trāſiens ad ſecūdū monaſteriuꝫpōt ad cor reuerſus repetere primū monaſteriumNota tertio ꝙ aliqn̄ p̄ficere in p̄latū ſtat ꝓ elige̓.¶ No. qͣrto ꝙ rōne delicti lꝫ canonico regulari trāſire ad monachatū. ¶ No. quinto ꝙ ſi ius diſpoſuit quē vltra in loco manſuꝝ intelligit̉ lex niſi nouaſubſit cā propter quā ad aliū locū habeat tranſire.Nota ſexto ꝙ abbas in abbatia d̓r habere curā.¶ No. ꝙ in dubio tranſiens ad monaſteriū vbi ratione delicti vel nō delicti tranſire potuit potiꝰ p̄ſumitur ꝙ nō rōne delicti ſed alia cauſa tranſiuerit leuitatis. vide. s. de renun. poſt tranſlationē. ⁊ d̓ ordi. ab ep̄o. c. j. ⁊ qd̓ ibi nō. ¶ Opp. ꝙ quis poſſit trāſire ad ſtrictiorē religionē. vt d̓ regula. licet. Solū.glo. ponit plures ſolutiones quas ſic cōclude. Qn̄qꝫ quisª anſit ad ſtrictiorē ⁊ ē in habitu ꝓbatiōistm̄. ⁊ pōi ad primū reuerti. qn̄qꝫ ibidē ꝓfeſſus ē. ⁊tunc aut trāſiuit licētia nullo modo petita. ⁊ adhuccogit̉ reuerti. Aut tranſiuit licentia petita. ⁊ tunc ſilocus eſt latioris religionis reuerti cōpellit̉ aut eſtſtrictioris. ⁊ tunc aut tranſiuit leuitatis cā. .i. nō petita licentia. de quo etiā. sͣ. in. d. c. mandamus. vbidicit̉ ꝙ illud qd̓ dicit̉ in. c. ſane. fuit diſpenſatio. idēInno. hic. ꝯtrariū tamē no. Ber. ī. c. licet. de regū.⁊ ꝓpter hoc dicūt quidā ꝙ locus canonicatꝰ erat artioris regule qͣꝫ monachatus. ⁊ ꝑ hoc qd̓ in dubiop̄ſumit̉ ⁊ reuerti cōpellit̉. hoc dicit in effectu gl. Etinter cetera no. vnū ꝙ grauior videt̉ regula canonicorū regulariū. qͣꝫ monachoꝝ. ſed obuiat. qꝛ ſi tranſiuit ad leuiorē religionē iam apoſtata ē. ergo nonpoteſt promoueri. iij. q. iiij. beatus. So. licet fueritapoſtata nō impedit̉ ẜm Inno. eius ꝓmotio pꝰ penitentiā. de tempo. ordi. c. vltimo. vel dic ꝙ illicitetranſiuit ⁊ licite redijt. quia nō inuenit religionemquā credebat. vel licet tranſiuit ad minorē non fuitapoſtata. qꝛ ſemꝑ fuit ſub obedientia. Idē nota detempo. ordi. ex parte. qd̓ not̉. ¶ Oppo. ꝙ nō poſſitreuerti ad canonicā in caſu quo male tranſiuit. qꝛſi bene tranſiuit nō pōt illā repetere. ergo multominus ſi male ne melioris cōditionis ſit delinquēs qͣꝫnō delinquēs. So. intellige ꝙ reuertit̉ ad canonicam ſi canonici ip̄m repetāt. al̓s nō cogit̉ canonicaip̄um recipere ex quo male tranſiuit qꝛ eoip̄o ꝙ trāſiuit puniendus ē. de tranſla. p̄la. licet. de renū. extranſmiſſa. ⁊. c. qd̓ in dubijs. dicit Hoſti. ꝙ de mētecanonis eſt ꝙ canonicus regularis nunqͣꝫ poſſit fieri monachus excepto caſu. jͣ. de iurepa. ex litteris.⁊ hoc ſtatuit Urbanus in fauorē ſui ordinis. tamēiſtud dictū hodie nō videt̉ ꝓcedere. ꝑ. c. ſane. jͣ. deregula. xxj. q. j. ⁊. ij. per totū. ¶ Nō ob. xix. q. ij. dueſunt. ꝙ pōt intelligi quo ad hunc caſuꝫ. qn̄ de inſpiratione fit fides forte ꝑ miraculū vl̓ ſignū. de here.

cum ex iniuncto. de renun. niſi. §. verum.Ordinatus ad ſa¶I CCEPIMIIS. cros ſine titulo abordinatore iuſte petit bn̄ficiū niſi poſt ordinationē reddiderit ſe indignū. h. d. Cōmunis diuiſio. ſecūda ibi licet igitur. ¶ Nota primo ꝙ ordinatus ad ſacros ſine titulo acquirit ſola ordinationecontra ordinatorem obligationē vt eū cōpellat adꝓuidendum de beneficio. Et nota ꝙ iſta obligationō ſolum cōpetit cōtra ordinantem ſed etiā contraeccleſiam. ¶ Nota ſecūdo ꝙ ordinās tenet̉ de habilitate prombti inquirere nec eum debet ſi inhabiliſinueniatur ordinare. ¶ Nota tertio ꝙ de rigore iuris ordinās indignū ⁊ inhabilē nō poteſt opponerecōtra cū de indignitate antiqua ſed de noua. de eqͥtate tamē in petitione bn̄ficij admittit̉ etiā ad opponendū de antiqua. ¶ Nota quarto ꝙ clauſula ī litteris apponi conſueta ſemꝑ ſubintelligit̉. ad hoc dereſcrip. cauſam. ⁊. c. ij. ⁊. c. cuꝫ oporteat. de accuſa.Nota quinto ꝙ obligatio ad prouidendū de beneficio ſine titulo ordinato nō eſt ꝑſonalis tm̄ contra ordinantē ſed etiā contra ſucceſſoreꝫ eius. qꝛ cōpetit contra eccleſiam. ¶ Nota ſexto ꝙ examinatꝰpōt iterato examinari quādo eſt ſuſpitio d̓ indignitate. ⁊ maxime quādo aliquid nō petit. ¶ Nota ſeptimo ꝙ forma iuſticie appellat̉ forma cōmunis. ⁊ꝙ in beneficialibus forma iuſticie non ſolū cōpellit̉ꝓuidere in eccleſia ꝓpria ep̄s ſꝫ etiā cōpellit̉ ⁊ poteſtꝓuidere in alia eccleſia ſue dioceſis. ¶ Oppo. pͥmoinnuit ꝙ ꝓbatus ad ordinē ꝓbatus videt̉ ad beneficium cōſequendū. contra. xx. di. conſuetudinē. etde elec. ſcriptum. glo. nō ſoluit. dic ꝙ approbatū invno cōſecutiuo ad id ⁊ in minori de rigore videturapprobatum vt hic. ſed in ſeꝑato vel maiori non vtibi. ¶ Oppo. ſecūdo. ꝙ tex. cōtradicat. qꝛ dicit ꝙ exceptio nō debet admitti qn̄ ip̄e examinauit. ⁊ tn̄ poſtea admittit̉. vt patet ī fi. So. dicit gl. qn̄ examina.uit per ſe exceptio nō admittit̉. quādo ꝑ aliū vt perArchi. bene admittit̉. ita dicit glo. hoc videt̉ cōtratex. qui loquitur qn̄ fuit examinatus ab eo. Uel ſecundo dic cōcludendo ꝙ nō admittit̉ ep̄s ordināsopponens. vt in princi. Sed dato ꝙ opponere nonpoſſit nihilominus ſuꝑior mandat ex officio inqͥri⁊ inquirens ex officio debet ſupplere ne promoueat inhabilē ⁊ indignū. ⁊ ſic gl. debet hic intelligi. etbene dicit. Alij ꝙ nō audit̉ de iure ſed bene de gratia admittit̉ vt hic. ⁊ hoc tenuit hoſti. hic qui dixitid qd̓ nota. in capitulo fuiſſe factū de gratia. Et ſi q̄ris quare plus in hoc faueat̉ ordinario qͣꝫ ordinato. dic qꝛ plus imputat̉ clerico qui de facto ſuo certus eē debet. de reſcrip. ab excōicato. ⁊ ex eo ꝙ nonpandidit crimē ſuū. de corpo. viti. expoſuiſti. ep̄usaūt poſſet ignorantiā allegare. ff. pro ſuo. l. fi. ¶ Secūdo ꝙ papa nō debet eē cōtentus examinatōe ep̄ivnde pōt ⁊ debet ip̄m examīare. ex quo ab ep̄o petit beneficiū qͣꝫqͣꝫ epiſcopus taceret ⁊ negligeret. deexcep. exceptionē. ideo poteſt d̓ eo qd̓ facere poteſtſine clerici iniuria gratiaꝫ facere epiſcopo. quia nemini facit inturiā qui vtit̉ iure ſuo. de elec. cū eccleſia. de quo eo. ti. in ſūma. Hec vera quādo vult op