de mu. ⁊. ho. l. ij. de iudi. cum p̄tor. vbi nō refert anſint ī ptāte vl̓ noͣ. ad hͦ ē. C. d̓ ep̄i. ⁊ cler. aucͣ. p̄ſb̓rosinſti. qͥbus mo. ius patrie po. ſol. §. ſi filiuſfamiliasvbi d̓r ꝙ lꝫ filiuſfamilias adipiſcat̉ honores remanet in pr̄is ptāte. vn̄ ꝑ hoc videt̉ ꝙ ſacer ordo nō liberet a patria ptāte. ⁊ hͦ tenuit Lau. Alij dicūt ꝙ qͥlibet ordo liberat a patria ptāte qꝛ liberat ab ea q̄ eſtmaior vt dn̄ica. de ep̄ali pꝫ. liiij. di. ſi ſeruꝰ ſciēte. deſacerdotio. e. di. c. frequēs. ⁊. c. ex antiqͥs. de diaconō d̓r ꝙ dando vicariū liberat̉. vt. d. c. ex antiqͥs. etidē de ſubdiacono. jͣ. de ſeruis nō ordinādis miramur. Nō ob. qd̓ dictū ē. de dignitatibꝰ ſecularibusqꝛ nō ſūt ſil̓es ſacerdotio. ⁊ leuiores reputāt̉ dignitates ⁊ magis cōpaſſibiles cū patria ptāte. de ma. ⁊obe. ſolite. ad hͦ qꝛ dignitas patriarchatª ſoluit patriā ptātem. ⁊ in hͦ reſidet glo. ꝙ quilibet ſacer ordoſoluit patriā ptātē. Dic ꝙ ordo ep̄alis ſoluit patriāptātē vt ē exp̄ſſum in. c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſint legi.Ordo ſacer nō ſoluit patriā ptātē ex toto vt probat illa decre. qꝛ ſi ep̄alis exim:t vt ibi. ⁊ ante oportet ep̄m eē preſb̓rm. gͦ preſb̓ratus nō eximit. ſꝫ bn̄ fatent̉ ꝙ effectꝰ qͥ ſunt in patria ptāte nō ꝓportionabiles vel cōgrui in clericū tollunt̉. ꝑ hͦ infert Inn.⁊ Hoſti. ꝙ quo ad patrimonialia ⁊ ꝓfecticia remanet effectꝰ patrie ptātis. de bn̄ficialibꝰ tenēdū qd̓ habet̉ de iudi. c. fi. li. vj. qͦ ad aduēticia aūt peculia adhūc tollit̉ effectꝰ patrie ptātis. de qͦ de teſta. qꝛ nos⁊ ē caſus in aucͣ. preſb̓ros. C. de ep̄i. ⁊ cle. Iteꝫ qͦ adviolentā manuū iniectionē. vt ī. c. cū voluntate. deſen. ex. de quo dicendū vt ibi. Itē quo ad diſtractionē videlicet qn̄ ꝓpter famē patres pn̄t vendere filios. de qͦ. C. de patribꝰ qͥ filios diſtra. l. j.Ad regimē eccl̓aꝝ n̄ dꝫ īſtituiNIN LCidignꝰ ſcīa moribꝰ vel etate.niſi cā ſubſit. ſcd̓a ibi. ſꝫ etiā plures. ¶ No. pͥmo ī ꝓ⁊ qͥ hꝫ duas eccleſias alterā dimittere cogit̉mouēdū ad curā q̄ pōderent̉ vt dignꝰ exiſtat. qꝛ exigit̉ ꝙ etate ſit habilis moribꝰ ⁊ ſcīa. ⁊ ſic qͣlitates ingenere q̄ exigunt̉ in ꝓmouendū ad ep̄atus requiri vident̉ ī ad alia bn̄ficia ꝓmouēdū. ¶ No. ſcd̓o ꝙordinariꝰ pōt ſe opponere ꝯͣ ꝓceſſum executoris indignū ꝓmouētis. nec quatenus de indigno prouidet ordinariꝰ artat̉ ad parendū mandato executoris. ⁊ vide de offi. dele. ſi qn̄. nec ꝑ hoc turbat iuriſditionē. ⁊ ſic iniuſte aꝑte mandato delegati parendū nō ē ꝑ ordinariū. qd̓ intelligo qn̄ ē euident̓ indignus. ¶ Nota tertio duos caſus in quibꝰ pluralitas ꝑmittit̉ eccl̓iaꝝ. qn̄ vna ex altera pēdet vel vnaꝑ ſe inſufficiens ē. ⁊ inſufficiēs d̓r qn̄ ꝓpriū ſacerdotem ſufficienter ſuſtētare nō pōt. ¶ No. quarto ꝙẜm hec iura habētē plura beneficia ſecūdi acceptation ſeu acceptione ip̄o iure nō priuari pͥmo ſed data īcōpaſſibilitate cogit̉ ad alterū eligendū ⁊ alterūdimittendū. Allegat̉ ꝙ vbi ius ſpecifice hꝫ clauſulam derogatoriā ad reſcripta nō valet reſcriptū nōfacta mentione de iure. ¶ Nota ꝙ iudex ex officiopōt inquirere cōtra pluralē ⁊ cōpellere ad oſtēdendum titulū. ad hͦ de offi. ordi. c. ordinarū. li. vj.Oppo. cū glo. j. ꝙ admittendus ſit inhabilis ꝓ quopapa reſcribit cum ſacrilegij inſtātia obtineat illuꝫ
inhabilē reputare. ꝓ quo papa reſcribit. xvij. q. iiijqd̓ aūt. C. de crimi. ſacri. l. ij. So. ꝯͣrium ꝓcedit qn̄papa ex certa ſcīa ꝓ inhabili reſcribit. hic autem qn̄inhabilitate tacita ſurrepticie bn̄ficiū ē obtentū. vtde qd̓ no. glo. de ſen. ex. cū ꝓ cauſa. ¶ Opp. ꝙ bn̄ficiū primū vacet ⁊ ꝙ optio nō ſit danda beneficiatode p̄ben. de multa. gl. dicit ꝙ hec decre. ẜm illam ēintelligenda. forte vult ꝙ illa loquat̉ ī beneficijs curatis perſonatibus dignitatibꝰ hic in alijs. vel procedit hec quādo nō cōſtat que primo fuerit collata.vel hec fuit gr̄a. vl̓ loquit̉ de collatōe an̄ cōciliū lateranen̄. vt no. in predicta decre. referente. ¶ Opp.ꝙ poſſit alio caſu hr̄e plures eccl̓ias. qn̄ vnaꝫ ſcꝫ hꝫintitulatā ⁊ alterā cōmendatā. de elec. dudū. ij. glfatet̉. dic vt de elec. nemo deinceps. li. vj. Credo ꝙmens iſtoruꝫ iuriū ſit vt poſſit his caſibus habereplures eccleſias ex diſpenſatione non de iure. ⁊ eoſubeſt cauſa diſpenſandi. ꝙ eccleſie aut ſunt tenues aut vna dependet ex altera. ſꝫ iſto caſu forte poſſet de iure cōi dū tn̄ alteri ſeruiat ꝑ vicariū ⁊ vnamintitulatam ⁊ alterā cōmēdatā. ¶ Quero an ī duobus curatis poſſet induci annexio vel dependētiaper p̄ſcriptionē. Io. an. remittit ad. q. ſuper regula q̄ ꝯtra. de re. iur̄. li. vj. ¶ Quero quādo vna eccleſia dicat̉ ab alia dependere. glo. dat exemplū dereli. domi. qꝛ monaſterium. vel quādo vna eccleſiaſubeſt alij qͣꝫqͣꝫ etiā ſubiecta preſb̓rm teneat vt dꝫ p̄latus erit vtriuſqꝫ. tertio dicit gl. ſubiectā vel depedentē qn̄ vna eccl̓ia fundatur in fundo eccleſie ꝑrochialis illa dependere dicitur a prima. ⁊ vicariū ibipoterit cōſtitue̓. ⁊ ſuꝑior p̄latꝰ erit p̄latꝰ vtriuſqꝫ nōtamen preerit vtriqꝫ. ex diſpenſatione enim poterit ſolus duas eccleſias tenere ⁊ ſufficit diſpenſatioep̄i. qd̓ intellige ẜm determinationem. sͣ. de ele. dudum. jͣ. d̓ preben. de multa. ¶ Nota hic glo. ꝙ ſi eocleſia in fundo proprie eccleſie edificat eccleſiaꝫ poteſtas in eccl̓ia prouidendi ſpectat ad prelatū eccleſie in cuius fundo eſt edificata. ⁊ dicit̉ eccleſia pēdere ex prima ⁊ illi vt annexe pōt ꝑ vicariū deſeruiri.principalis tamē prelatus erit ⁊ rector ſuꝑioris eccleſie. qd̓ notandū eſt valde ꝓ iſtis capellis ⁊ altaribus que edificantur in eccleſijs. dicit tamē Uin. sͣ.de elec. dudū. ꝙ in tali eccl̓ia ſi eſt vicina ꝓuide poterit deſeruire ꝑ capellanos ſuos. ſi aūt ē remota īponet̉ ei cenſus ⁊ ponet̉ in ea perpetuus vicariusalle. de eccleſijs edificandis. ad audiētiā. Aduertenō dicit ꝑ quē. ſꝫ in hͦ recurre ad ea que dixi de ele.cū eccleſia vulterana. Sꝫ iuxͣp̄miſſa q̄rit an euictamaiori eccleſia dependētes euincant̉. dicit ꝙ ſic. qꝛſi arrogat̉ aliquis oēs in ptāte eius tranſeūt. inſti.de adop. §. ſꝫ illud. ff. de p̄cario. l. qͣꝫuis. in ꝯtrariuꝫallegat. c. paſtoralis. ī pͥn. de offi. ordi. dic ꝙ hoc dictum ꝓcedit quo ad ius ꝓprietatꝭ. ꝯͣriū quo ad iusſubiectionis iuriſditionis. ad qd̓ bn̄ facit. c. ij. jͣ. dereli. domi. Quid aūt ſi eccleſia a qͣ alie dependentnō ſoluat iura ep̄alia an dependētes poſſint interdici vel ip̄arū bona pignorari. facit ꝙ ſic. hͦ dictumpōt tolerari qn̄ dependentes ſūt de eadē iuriſditione. al̓s forte dicendum eſſet ſecus ꝑ dictum. c. ij. dereli. do. quo ad hͦ vt ep̄s pͥncipalis eccleſie haberet