L

co. de ſimo. per tuas. ⁊ al̓s criminoſo. ix. q. j. ī ſumma. ⁊ vide de ſciſma. c. j. de prima parte non habet̉in decre. ſed inducitur .j. q. j. ventū. ⁊. q. vij. daibertum. de ordinatis ab his de quibus dubitat̉ an fuerint epiſcopi. lxviij. di. de ſecunda. ix. q. j. ꝑ totum⁊ de ſciſma. c. j. ⁊. ij.Ep̄us qui reTAuiNl.. nūciauit locotm̄ inuitatus ordines cōferre pōtſicut prius ſi renūciauit ordini cuꝫordinato ꝑ eū ad mīores vel ignoranter ad ſacros diſpenſat ep̄s. cūordinato vero ſcient̓ ad ſacros non diſpenſat. Inprima cōſultatio. in ſcd̓a diſtinguēs rn̄ſio. ſcd̓a ibi.reſpōdemꝰ. ¶ No. duo iura ꝯcurrere in ep̄o. pͥmoius dignitatis ep̄alis coherēs ꝑſone q̄ habet̉ ꝑ conſecrationē. ſcd̓o adminiſtrationis ius coherens loco cui p̄ſidet. q̄ habet̉ ꝑ cōfirmationē. sͣ. de elec. trāſmiſſam. ¶ Et nota ꝙ hec iura non ſunt inſeꝑabilit̓cōnexa vel indiuidua vn̄ vni pōt renūciare ſine altero ſi inchoet̉ a loco. ¶ Et nota ꝙ ptās in his queſunt in habitu ordinis reſidet in dignitate coherēte ꝑſone. quo ad exercitiū reſidet in loco cui preeſt⁊ in quo adminiſtrationē hꝫ. Ex hoc cōcluditur ꝙep̄s qui renūciauit adminiſtrationi ſꝫ nō dignitatipōt illa que ſūt ordinis qͦ ad habitū ẜ nō quo ad exercitiū. qꝛ caret obiectis in quibꝰ niſi ſibi integret̉ ꝑinuitationē alterius qui habeat exercitiū. ¶ Notaꝙ in ordine ⁊ in ꝯferente cōſiderant̉ tria. characterordinis. habitus ⁊ exercitiū. primū quo ad ptātemꝯferendi reſidet in charactere ꝯſecrationis ⁊ dignitatis ep̄alis ꝓut coheret ꝑſone. Tertiū reſidet ī adminiſtratione dignitatis. ⁊ hoc infert̉ ꝙ habēs oīahec tria cōferat characterē ⁊ habitū ẜꝫ non executionē. habēs primū ſolū ꝯfert characterē. Et no. arg.ꝙ ex toto renūcians dignitati ep̄ali non proptereaip̄am qͦ ad potētiā ordinādi ꝑdit qͥn ordinādo charactere imprimat. ⁊ ẜm hoc hic aꝑte videt̉ ꝓbari ꝙep̄atus eſt ordo ⁊ hꝫ characterē al̓s vt poſitiuuꝫ extoto tolerat̉ renūciatiōe. ¶ No. ꝙ ordinati ab ep̄oetiā dignitati renūcianti recipiunt characterē. nunquid aūt recipiūt executionē ptꝫ ꝙ nō. an ſecū ſaltēpoſſit diſpenſari ꝑ inferiorē a papa. Hec decre. concludit ꝙ aut ē ordinatus ad minores ⁊ poterit ſiueſcient̓ ſiue ignorant̓. aut ē ordinatꝰ ad ſacros. ⁊ tūcſi ſcienter nō poterit niſi a papa diſpenſari. ſi ignorant̉ ⁊ craſſa ſit ignorātia idē. ſi ꝓbabilis ꝑ inferiorē a papa poterit diſpenſari. Et nota ꝙ craſſa igͦrātia eqͥꝑat̉ ſcīe in his in quibꝰ agit̉ de defectu. ¶ Etno. ꝙ priuatꝰ maiori ptāte pōt id qd̓ poterat ex mīori ptāte. vide de ele. ꝙ ſic̄. ⁊ qd̓ no. gl. de ꝯſue. cū dilectꝰ. videt̉ hic lr̄a velle ꝙ vſqꝫ ad ſubdiaconatū durēt ordines minores ⁊ ſe extēdāt. ⁊ ſic ꝙ ordo ſubdiaconatꝰ nō ſit ſacer. hoc ē falſū qꝛ īmo ſacer ē. jͣ. d̓eta. ⁊ qua. a multis. So. dicit glo. ꝙ hec dictio vſqꝫſtat excluſiue lꝫ aliqn̄ ſtet incluſiūe. alle. ff. d̓ ſena. l.vlt̓. §. ſenatores. hic Io. an. multa iura allegat ꝓ etcōtra de hac dictione vſqꝫ an ſtet incluſiue an excluſiue. dicit ꝙ qn̄qꝫ dictio ſolet ꝓferri a canone vel lege. ⁊ dic̄ ꝙ includit vel excludit ꝓut plus ⁊ minus

amicat̉ vel inimicat̉ alijs iuribꝰ vt intellectꝰ amicusrecipiat̉ alius reſpuat̉ vt pꝫ hic. ſemꝑ tn̄ ſi de mētelegis apparet illā ſequamur. ff. de exͣor. cri. l. j. ꝟ. ſūtquidā. ibi vſqꝫ ad penā capitis vbi non apparet ꝑ ſequentia vel p̄cedētia vel alit̓ ꝓcedit qd̓ ē dictū. qn̄qꝫꝓfert̉ ab homine. ⁊ ſi exp̄ſſe vel tacite vel ꝑ cōiecturas vel aliter cōſtat de mēte loquētis ꝙ incluſiue vl̓excluſiue ponat̉. ſic accipit̉ de. ꝟ. ſig. intelligentia. cp̄terea. Si de volūtate nō apparet recipimꝰ incluſionē vel excluſionē q̄ fauorē hꝫ. vel ex cuiꝰ cōſequētia reſultat odiū. ꝑ regulā odia. de re. iu. li. vj. ff. dedolo. l. j. quatenus fauor nō infert alteri iniuſtum.jͣ. de dona. inter vi. ⁊ vxo. nuptꝭ. alij dicunt ꝙ ſemꝑponit̉ incluſiue niſi ꝑ correſpondentiā alteriꝰ actuſaliud appareat. ⁊ hec vera vbi nō apponunt̉ ipſi. ſiapponit̉ dictio vſqꝫ tꝑi limitato ⁊ nullū ē dubiū. qn̄qꝫ adijcit̉ ⁊ ponit̉ tēpus limitās. exemplū d̓ reſcpͥ.gratioſe. ⁊. §. ſi ꝓpter. de elec. cū ex eo. cū dilecti. dedo. ⁊ cōtu. dicit Io. an̄. ꝙ vbi aliud nō apparet noneēt abſurdū dicere ꝙ ꝓlatū ab hoīe recipiat̉ cōtraꝓferentē excluſiue vel incluſiue. de re. iur̄. cōtra eūli. vj. al̓s ſit locꝰ diſtinctioni prius dicte. De dictiōeA. dic vt de p̄ben. ſtatutū. li. vj. de vſqꝫ. de ꝓcur. qͥgeneralit̓. li. vj. vide Guil̓. de cunio. ff. de offi. ꝓcō.⁊ lega. l. meminiſſe. ⁊ Bar. in. l. patronꝰ. §. ſemipronio. ff. de leg. iij. ¶ Uidet̉ ſcd̓o cū glo. in ꝟbo ignorantia ꝓbabili recipiēs ordines ab ep̄o qui renunciauit nō ſit ſuſpenſus nec egeat diſpenſatiōe. ꝑ iura que dicūt ꝙ ignorātia ꝓbabilis excuſat. ff. d̓ iur.⁊ fac̄. igno. l. error. ⁊. l. regula. So. dicit gl. ſi culpanō p̄cedat ignorantiā procedit ꝯͣrium. hic proceſſitcontrariū. qꝛ fecit ſe a non epiſcopo ordinari. vel ſecundo dicit glo. ⁊ melius dic̄ in his que cauſantura defectu poteſtatis ignorātia vel ſcientia nihil oꝑatur qn̄ eſt ſingularꝭ. quia nō ſupplet defectum poteſtatis. ideo qd̓ quis nō habet alteri dare nō poteſt⁊ carens executione illā alteri tribuere nō poteſt. j.q. vij. daibertū. de iurepatro. qd̓ autem. ¶ Reſtatergo ꝙ ignorantia nō dat ſibi excuſationē: vbi aūtvitium ſurgit ex parte malicie vel negligentie ſuſcipientis vel cum quo nō agit̉ tunc probabilis ignorantia excuſat dolum vel negligentiam ſed non tribuit qd̓ tribui non poteſt a cauſa agente. ¶ Undecōcludendum ꝙ tales ordinati quātumcunqꝫ ꝓbabili ignorātia egent diſpenſatione quicquid ſenſerit hic Inno. qꝛ conat̉ rn̄dere ad hanc decre. ⁊ poſtea ſe correxit. de ſciſma. c. j. niſi forte eēt ignorantiacōis ita ꝙ cōmuniter reputet̉ ꝓ nō ſuſpenſo. qͥ caſuan in talibꝰ ſpūalibus operetur tolerantia. dixi deiurepatro. ꝯſultationibꝰ. vbi pleniſſime hec examino. dicit tamē Hoſti. ꝙ hec diſpenſatio de facili obtinebit̉. ¶ Quero qn̄ dicatur craſſa et ſupina ignorantia. dicit glo. qd̓ no. qn̄ aliquid factum eſt publice vel coram populo. ⁊ hoc non excuſat. Dicit hicUin. Phi. Gof. Hoſti. ⁊ Guil. ꝙ licet ep̄us publicerenūciaſſet. clericus poſtea ab eo ordinatus potuiſſet habere iuſtam ignorantiam vt ſi extra prouintiam. tunc fuiſſet ⁊ hoc probaret. ſicut. C. de ꝯͣhen.ſtip̄. optimā. de teſti. ex tenore. jͣ. qͥ maͣ. accu. pn̄t. cūin tua. quod no. ¶ Quid ſi renunciauit ſimpliciter