L

que exigit in talibus diſpenſationē. Qn̄qꝫ hec delicta mediocria ſūt occulta ꝓut diſtinguit̉ occultuꝫ ꝯͣnotoriuꝫ. ⁊ ſic ſūt ꝓbabilia. ⁊ tūc aūt iſti volūt ꝓmoueri acta pnīa ⁊ pn̄t. vt hic ē caſus. Aut volūt ꝓmoueri nōdum acta pnīa. ⁊ hic dicunt quidā ꝙ talia faciunt hoīem irregularē vt nō poſſit in ſuſceptis miniſtrare nec ad ſuperiora aſcendere. Credo ꝙ quoad ſe ſunt irregulares. qꝛ nō pn̄t ſalua cōſcīa miniſtrare nec aſcendere. quo ad alios aūt vt poſſint ꝓhiberi dico niſi huius delicti ꝓbatio recipiat̉ ita ꝙtranſeat in notoriū ꝙ nō poſſūt etiā ꝓhiberi ſꝫ benedebēt moneri. ⁊ ſic dꝫ intelligi hec decre. in fi. dic ꝙaut in ſuſceptis ⁊ ante ꝓbationē receptis non pōtimpediri ſꝫ debet moneri vt hic. aut in ſuſcipiendis⁊ dico ꝙ oblata ꝓbatōe poterit impediri. ar. eoruꝫq̄ no. ꝑ Hoſti. in. c. queris. de eta. ⁊ qua. ⁊ de coha.cle. ⁊ mulie. veſtra. ¶ No. ꝙ vbi cōſcīa regulat̉ a iure diuino. ⁊ tunc ꝑactio pnīe ſemꝑ tribuit poteſtatem miniſtrandi in ſuſceptis ⁊ aſcēdēdi ad ſuperiores. ſecus ſi regulat̉ a iure poſitiuo. qꝛ ſeruāda ſūtforte dicta. sͣ. de hoc no. fuit. sͣ. eo. ex tenore. Qn̄qꝫ hec crimina ſunt oīno occulta ⁊ ſi acta pnīa idemqd̓. sͣ. ⁊ fortiꝰ ea nō acta nō poſſūt ꝓhiberi ſꝫ tm̄ moneri. ⁊ ſic gͦ loquit̉ finis decre. ¶ Opp. ſcd̓o ꝯͣ vnuꝫſupra incident̓ p̄ſuppoſitū ꝙ ꝑiuriū ſit de mediocribus. qꝛ īmo ē maiꝰ delictū adulterio. xxij. q. v. ille.So. dicit Hoſti. hic ꝙ illud quod dicitur de homicidio hic hꝫ locuꝫ ⁊ in alijs grauibꝰ. ⁊ ſic ꝑiuriū ſequitur homicidiū. hoc nō dicit Hoſti. ſꝫ remittit ad. c. ille. ⁊ ibi no. ꝙ homicida dicit̉ grauius peccare. ⁊ ſicnota. verū qd̓ hic ponit̉. ar. eoꝝ q̄ no. de renunc̄. niſi. §. ꝓpter cōſcīam. qd̓ infinite diſplicet. qꝛ ꝯtra hācdecre. dic ergo ꝙ quo ad effectū irregularitatis. dequo agimꝰ maius cenſet̉ homicidiū ⁊ magis horrēdū. Itē quōcunqꝫ ſit ſufficit ꝙ a iure nō reperiaturꝙ ꝑiuriū inducat ſuſpenſionē. ¶ Quero an regularis ordinatꝰ vbi eget diſpenſatione characteremrecipiat. doc. dicūt hic ꝙ ſic dūmodo in forma eccleſie ordinet̉ ⁊ vera ſacramēta conficiat. xix. di. ſecundū. j. q. j. dn̄s. ⁊. c. qd̓ quidā. ⁊ not̓. jͣ. ti. j. c. ij. ¶ Quero ſecūdo an in delictis mediocribꝰ acta pn̄l̓a abſqꝫdiſpenſatione poſſet qͥs ad ſuꝑiores aſcendere ⁊ inſuſceptis miniſtrare. hic Ala. videt̉ velle ꝙ non niſiſaltem ep̄us cū eis diſpenſet qd̓ pōt. vt de iudi. at ſiclerici. ⁊ dicit ꝙ valde neceſſaria eſt diſpenſatio nōꝓpter diſpoſitionē vitandā qꝛ occulta peccata vindictā nō habēt. xxxij. q. v. xp̄iana. ſꝫ vt licite ſuū officiū exequant̉. qd̓ aliter non pn̄t. xxxiij. di. habuiſſeItē oꝑabitur diſpenſatio. qꝛ ſuꝑ illo delicto amplius accuſari non poterit. de fi. preſby. ex tua. de ſciſma. fraternitati. nō ob. xxxiij. q. ij. admonere. xv. qv. preſbyter. de peni. di. iiij. diuina clemētia. qꝛ veꝝꝙ diſpenſatio vel abſolutio pnr̄alis nō tollit penaꝫcōtentioſam ſꝫ bn̄ tollit diſpenſatio iudicialis. vt. jͣ.de iudi. at ſi clerici. h̓ͦ vltimū dictū eſt veꝝ. ſꝫ pͥmumnō placet vt dicit gl. fi. qꝛ delictū mediocre occultuꝫhabita pnīa nulla eget diſpenſatione. vt eſt dictumsͣ. ⁊ ē hic caſus ad lr̄am. ⁊ ad hͦ vt huius diſpenſatōoꝑetur quo ad penā ꝯtentioſam in delicto occultohabebit occultꝰ peccator nō ſolū ep̄o ſꝫ etiā teſtibus

ꝑ quos ꝓbare poſſit ꝓdere crimē ſuū. de quo. l. di.ex penitentibꝰ. Io. an. ¶ In gl. ꝑ confeſſionē ibi ꝑteſtes. ⁊ ſic om̄e iudicialit̓ ꝓbatū ē notoriū. ad hocqd̓ no. Inno. jͣ. de fi. preſby. conſtitutus. Io. an̄. deꝟ. ſig. cū olim. īmo oē cōſtas ex actis pōt eē notorium. vt no. Inno. de app. ex in ſinuatione. de accu.euidentia cū ſua glo. vide qd̓ no. de teſtibꝰ ꝑ tuas.de cōſue. cum dilectus. ¶ In gl. pe. ibi in occultis.ſcꝫ irregularitatē vel ſuſpenſionē quo ad ſe ⁊ aliosinducentibꝰ. in alijs aūt irregularitatē vel ſuſpenſionē nō inducentibꝰ nō eſt neceſſaria diſpenſationec quo ad penā nec quo ad accuſationēſi delictuꝫeſt occultū vbi tn̄ inducūt ſuſpenſionē quātūcunqꝫdelictū eſt occultum neceſſario habebit ꝯfiteri nonſolum ep̄o ſed etiam teſtibus preſentibus vt poſſitꝓbari diſpenſatio. de quo. l. di. ex penitentibus.¶ De ſcrutinio in ordine faciendo. Rubrica.¶ Dicto de ordinandis qꝛ ordinandi examinandiſunt. ideo. ⁊cͣ. ⁊ eſt duplex ſcrutiniū. vnū qd̓ habet̉ante ordinationē cuius forma habet̉. xxiij. diſ. qn̄ep̄s. ⁊ hoc ꝓut loquit̉ de ſcrutinio ante ordinatiōeꝫde ſecūdo qd̓ fit poſt determinationē de quo hic. ⁊xxiij. di. ep̄s. ⁊ c. ſe. xxiiij. di. ꝑ totū. lj. di. qͥ in aliqͦ.g Ep̄s ordinatꝰ in¶ PaI LC. Ierrogatꝰ in ſcruetinio ep̄i ordinādi rn̄dere pōt illumdignū ſi eum nō nouit indignum.Et ſunt due ꝑtes. In prima deciſacōſultatio. In ſecūda rn̄ſio. ibi fraternitati. in qua primo eccl̓ie romane morē inducitſcd̓o rn̄det. rn̄ſum moderat̉. ⁊ moderatū declarat.Nota primo ꝙ anteqͣꝫ ꝓcedat̉ ad actū ordinationis dꝫ p̄cedere quedā inquiſitio ſūmaria ⁊ extratudicialis. de qualitate ordinandi cuius forma eſt vtvnus de aſſiſtentibꝰ .i. p̄ſentans interroget̉ de habilitate ꝓmouendi ⁊ ip̄e reſpondeat de credulitateordinandi. ¶ No. ſecūdo ꝙ in his in quibꝰ nō pōthaberi certa ⁊ determinata noticia admittitur teſtimoniū credulitatis. ¶ Et nota ꝙ teſtis deponensex certa ſcīa idoneitatis vel habilitatis alicuius eoip̄o ſubdit anceps ꝑiuriū ex eo qꝛ nō poteſt de hoccerta dari ⁊ determinari veritas. ¶ Et no. ꝙ etiaꝫillud dicit̉ quis ſcire qd̓ ſcit ꝑ credulitatem vel preſumptionē qn̄ eiꝰ certa nō pōt dari veritas vl̓ ſciri.⁊ tūc non d̓r ſcire ſimpl̓r ſꝫ ſcire ꝓut natura patit̉. ⁊ſic nota ꝙ qͥs aſtringit̉ ad oꝑatōes ẜm metas nature. ⁊ vltra ad ſuꝑnaturalia nō artat̉. ¶ Et no. ꝙ nōvitiat̉ dictuꝫ teſtis ſi dicat ſe ſcire id qd̓ capit tm̄ excredulitate vel p̄ſumptione ſi tēperat illas mere admetas nature. ¶ Nota tertio ꝙ aſſerēs tacite vl̓ expreſſe quē dignum nō peccauit ſi eū nō nouit indignū. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ quilibet dignꝰ p̄ſumendꝰ eſt niſi appareat indignꝰ. ¶ Nota quarto qͥd dicat̉ ſimplicit̓dictū ⁊ nō ſimpl̓r dictū. qꝛ illud d̓r ſimpl̓r dictū qd̓abſqꝫ plica ⁊ limitatiōe aſſerit̉. illud aūt d̓r non ſimpl̓r dictū qd̓ aſſerit̉ cū aliq̄ det̓mīatiōe. qd̓ ē nondūꝓ ſtatutis q̄ ad poſitiōes exigūt ſimplicē rn̄ſionē ⁊qͥ requirunt poſitiones ſimplices eē. ad hͦ Butrigꝭ