Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

apparcat a iure ꝑmiſſū. Aut volūt diſpenſare cōtraꝯſuetudinē vel ſtatutū a ſe editum. tunc Inno. ēſibijp̄i cōtrarius. dicit diſpenſare pōt. qꝛ exquo legē fecit ep̄s vel cōſuetudinē ex qua ius ē alteri queſitū pōt illi ius illud tollere. ff. qͥſqꝫ iurꝭ.⁊cͣ. patere legē quā ip̄e tuleris.. de cōſti. om̄snec etiā anteqͣꝫ ius querat̉ ex ea pōt ep̄s diſpenſare ne aliquis in particularit̓ incidat. non ſitfacta ſpeciali cōmodo alicuius ſꝫ cōi. iiij. di. eritaūt. ꝯͣrium ip̄e no. de ſta. mona. ad monaſteriū.credo ſi ſtatutū cōcernit cōmodū priuatū qꝛ tranſit in cōtractū. vt qꝛ fuit ꝓclamatū veniētes cauſa habitandi ad talē villā habeāt īmunitatē. x. ānorum. tale ſtatutū poteſt reuocare reſpectu illorum qui aduenerūt. qꝛ reſpectu illoruꝫ tranſeūt incōtractū. vt no. in. l. fi. C. de decre. ab ordine faciendis. pōt cōtra illā diſpenſare ſecus al̓s puto tn̄ ſi ex cauſa vellet ip̄e illā reuocare ꝓcōi vtilitateeēt talis ſuperiore non recognoſceret poſſet adalterius incōmodū ſtatuere poſſet ꝯͣ illā diſpenſare ad p̄iudiciū iuris pͥuati in ſubiectos ſcripta Inno. de iniurijs. in noſtra. Alij hanc materiaꝫdant caſus ſpēales qͦs ponūt hic doc. enumerando caſus in quibꝰ diſpenſant ep̄i. quos ponā ſtatīexpedita decretali. ſunt. xxij. in quibus lꝫ ep̄o diſpenſare in quibus licet ſimiliter notantur īſpe. de legato. §. nunc ep̄oꝝ. inter quos aliquoscōcedit eccleſia quos negat Inno. aliquos concedit Inno. qͦs negat eccl̓ia. ip̄os ergo plene potes videre ip̄m Io. an. in nouella qͦs enumerare etdecidere eēt nimis longū. nūc omitto cum tempus patit̉. Oppo. decre. habeat ꝯͣdictioneꝫqꝛ primo dicit ep̄s hoc facit de mādato archiep̄i.poſtea dicit ꝯͣriū. dic pͥmo hoc aſſerebat canonicus ad ſui excuſationē. ſꝫ poſtea fuit repertū ꝯͣriumex ꝯfeſſionē ep̄i. Oppo. fuerit excuſatꝰ ep̄usex mandato ſuꝑioris. lxiij. di. ſalonitane. dic vt ibinotat̉.. lxxxvj. di. amputatis. de re. iu. qͥſ. lib̓.vj. dic in leuioribꝰ dubijs excuſat mandatū ſuꝑioris in grauioribꝰ certis excuſat. Opp. debeat quis parere ſuꝑiori s. eo. ad aures. dic ſi ē cer ē iniuſtū eſt parendū. ſi iuſtū parendū ē. ſidubiū idē vt ibi fuit. Oppo. grauiori penadebuerit puniri qꝛ ex quo ꝑiurus fuit debuit deponi. de iureiur. querelam. glo. fatet̉ hoc debueritfieri ſꝫ qꝛ fuit actū ꝯͣ iſtū ideo ita leuis imponiturpena.. de elec. inquiſitionē. vl̓ qꝛ ꝯfeſſus fuit papa miſericorditer ſe egit eo. xv. q. j. c. j.. c. ſiqͥs.tamē hec pena ſola talibꝰ cōſueuit imponi.. eo. litteras. ẜm Hoſti. Ultimo hūc tex. apparetfeſſione probat̉ negatiua. ad hoc de cōfeſ. c. j. li. vj. dixi de elec. bone .j. caſus autem in quibus ep̄usdiſpenſat. ſcripſi. ⁊cͣ. Anto. But.OnſuſtatiOnl. ſacros ex temOrdinatꝰ adtiam cum illo diſpeuſat ep̄s. h. d. Nota primopora ſtatuta ordinē recipit poſt penitenordinatus extra quattuor tꝑa recipit characterem executionē. ſic ptꝫ de ordinis ſubſtātiaeſt tempus ordinis conferendi ſed ſolū de bene.

Et nota defectus ſolennitatis extrinſece non īpedit habitū actus ſed ſolū exercitiū. No. tertio ordinato extra quattuor tꝑa quo ad executionediſpenſat ep̄s. per hoc habes vnū caſum in ep̄sdiſpenſat. Oppo. character ordinis nec ordo īprimat̉ ex quo eſt ordo cōgruo tꝑe collatꝰ quiatempus videt̉ de ſubſtātia. ſic̄ in electione. de ele.qꝛ propter.. c. auditꝭ. So. dicit gl. tp̄s īpeditcharacterē qꝛ ē de ſubſtātia ſicut nec etas. s. eo.vel eſt cōpos. ſic baptiſmus a quocūqꝫ ꝯferat̉in forma eccleſie imprimit̉ character ſiue a iudeo ſiue pagano qͣꝫuis ab eo debeat recipi. ſum. tri.c. j. ad fi. de cōſe. di. iiij. a quodā. dicit tamen tex. hic glo. qꝛ tranſgreſſor eſt canonis recipiens extraquattuor tempora punit̉ qꝛ priuat̉ ptāte ordinādi.. eo. ſane. niſi eo diſpenſet. dicūt tn̄ hic doct.ſ. Goſ. qꝛ peccat mortaliter tranſgrediendo mandatū eſt ſuſpenſus. de iuris ordine executio nonhabet̉ licet habeat̉ character. dicit ſuſtinere poteris. quis aūt poſſit diſpenſare. videt̉ ep̄s ex eo dicit poteris ſuſtinere. In ꝯtrariū eſt.. eo. cumquidam. ibi dicit donec apud nos. In ꝯtrariuꝫvidet̉ qꝛ papa hic rn̄det ad ꝯſultationē. qd̓ videt̉ ep̄s poſſit ſuo iure diſpenſare. ex cōmiſſiōe facta a papa. ſꝫ die cōſultatio fuit ſuꝑ charactere. qd̓de diſpenſatione addit papa fuit additū abſqꝫ queſito. glo. reſidet ep̄s poſſit. qꝛ hic rn̄det̉ ad cōſultationē in ꝯtrarijs papa ſibi reſeruabit ex certaſcīa preter ius vt alij magis teneant̉. dicit Hoſti. aūt eſt ordinatꝰ extra quattuor tꝑa ex iuſta ignorātia diſpēſabit ep̄s vt.. ti. ij. c. ij. pōt allegari iuſta ignorātia. vt qꝛ ſimplex fuerit nunciauit īeccleſia quattuor tꝑa tꝑe quo erāt ep̄s inquiſiuit bene. vel qꝛ ẜm diuerſitatē locoꝝ in diuerſis tꝑibus quattuor tēpoꝝ ieiunat̉. Ad cognoſcenda tn̄ quattuor tꝑa de iure dant̉ ꝟſus. Uult cruxlucia cinis cariſmata dia. Ut det vota pia quarta ſequēs feria. Et his ſabbatis. quattuor tēporuꝫ ſabbato mediane quadrageſime. ſabbato ſancto his tm̄ obſtante ꝯͣria ꝯſuetudine ſunt ſacriordines conferendi .s. c. j.. iij. minores eiſdē ſabbatis vel diebꝰ feſtiuis cōferunt̉. De prima tonſura dicit hic koſti. qualibet die cōferri pōt. quiacanones illa certū diē exprimūt. qꝛ ſic de generali cōſuetudine obſeruat̉.. de eta. qua. cotingat. qn̄qꝫ collati ſunt ordines tꝑe incōgruo ſcientibus. tūc ſi querit̉ de diſpēſatione ex neceſſitatevel vtilitate eccl̓ie. hanc facit ſolus ep̄s. ad de ele. nobis.. c. in cauſis. niſi ſit delinquēs in hoc. decle. cōiu. diuerſis fallacijs. dona. int̓ vi. vxo. ſineceſſe. vel niſi papa fecerit ſnīam vel ſibi retineatdiſpenſationē.. ti. ꝓx. litteras. in fi. aut diſpoſitioſeu diſpenſatio fit propt̓ merita electi. tunc dicoſuo iure diſpenſare non poſſet niſi ſibi ſpecialitercommitteret̉.. eo. cum quidam. ẜm Hoſti. qui dicit hoc tenendū qͥcquid notauerit in ſūma. eo. ti. §fi.. ſi prelatos. vbi dicit ex cauſa neceſſitatꝭ vtilitatis diſpenſat. al̓s. ob.. eo. quidam.quia ibi ille non erat ſubiectꝰ archicp̄o īmediate.