I

l. poſtqͣꝫ. ⁊ ſit renunciatio ẜm eum nō ſolū expreſſeſꝫ etiā tacite. vt in hͦ. c. ꝟ. duo iudicū. ⁊ cōiter renūcians hꝫ pro derelicto. l. ſi qͥs vi. §. differētia. ff. deacqui. poſ. ⁊. ff. ꝓ derelicto. ꝑ totū. fatet̉ tamē ꝙ ꝑrenūciatiōeꝫ quis nō amittit dūium rei quā tenetlicet amittat poſſeſſionē. vt. ff. de acqui. poſ. l. ſiqͥsvi. §. jͣ. quinimo plus dicit ꝙ ſi qͥs renūciat iuri velſeruituti quā habet in aliqͣ re etiā abſente dn̄o ſtatim res eſt libera. Propter q̄ vidēda ſūt aliqͣ. Primo an renūciatō abſente ꝑte noceat qͦ ad ꝑdendūdn̄iuꝫ. Scd̓o an noceat quo ad ꝑdendū ius aliqd̓reale vel ꝑſonale. Tertio qͥd de cōfeſſione. Quarto qͥd d̓ renūciatōe litis. ¶ Ad pͥmū dic ꝙ aut renūcians vel habēs ꝓ derelicto intēdit ꝑdere ⁊ dn̄iuꝫ⁊ poſſeſſionē ⁊ ꝑdit vtrūqꝫ. vt. l. ſi qͥs vi. §. differentia. ff. de acqui. poſ. Aut intendit ꝑdere neutruꝫ ⁊neutrū ꝑdit. aut intēdit ꝑdere dn̄iuꝫ ⁊ nō poſſeſſionē. ⁊ nō pōt. qꝛ ꝑ hoc nō habet ꝓ derelicto. Aut intendit ꝑdere poſſeſſionē ⁊ nō dn̄iuꝫ. ⁊ hoc pōt. ⁊ inhoc differt poſſeſſio a dn̄io. vt ibi. aut intendit perdere dn̄iuꝫ. ⁊ eſt dubiū d̓ animo circa poſſeſſionē.qͥdā ꝙ nō perdit nec dn̄ium nec poſſeſſionē. qꝛ exquo nō apparet ꝙ velit ꝑdere poſſeſſionem. retinetvtrūqꝫ. ¶ Cōis opi. eſt Ray. ⁊ bonū eſt ꝙ ꝑdit vtrūqꝫ. qꝛ exquo cōſtat de animo ꝙ vult ꝑdere dn̄iump̄ſumit̉ ꝙ velit perdere poſſeſſionē. vt patet in. l. illud. ff. de acqui. heredi. nūquid aūt renūciatio facta abſente ꝑte p̄iudicet in iure ꝑſonali vel reali. circa ius habes glo. Inn. hic. Bar. in. l. nō ſolū. §. liberatōiſ. ff. d̓ liber. lega. ſic dic̄. ꝙ aūt agit̉ d̓ p̄iudicio iuris realis. ⁊ hͦ p̄iudicat abſēte ꝑte. vt dicto. §.differētia. ff. ꝓ delicto. ꝑ totū. ⁊ hic Inno. Aut agitur de p̄iudicio iuris ꝑſonalis ⁊ gl. iuriſciuilis ſūtcōtrarie. de quibꝰ nō habes curare. dic ꝙ aut ſit iniudicio ⁊ p̄iudicat. C. de pac. l. poſtqͣꝫ liti. ⁊ hͦ ideoqꝛ ibi eſt iudex. qͥ eſt loco ꝑtis. vt. l. ſi ob cām. C. deeuit. ſi ſit extraiudicialis dic ẜm Bart. aut eſt pn̄saliquis qͥ recipiat noīe abſentis ⁊ p̄iudicat renunciatio. vt. l. reſcripto. §. j. ff. de pact. etiā dato ꝙ illenō habeat ad hͦ mādatū dūmodo poſtea ratificauerit. Aut n̄ ē recipiēs loco ꝑtis ⁊ dicit ꝙ nō p̄iudicat. ff. de pact. l. ⁊ heredi. §. nos aūt. qꝛ tale ius n̄ p̄tq̄rī abſenti ex ꝑſona debitoris. hoc eſt veꝝ in iureqd̓ eſt iā queſitū re ⁊ facto qꝛ talia iura nō pn̄t a nobis ſimplici renūciatōne abdicari. vt. l. qͥs ergo caſus. ff. de pecul̓. ⁊. l. ij. ff. ꝓ ſocio. l. fideiuſſor. ⁊ no.ibi. ff. de pac. ſi aūt eſſet ius q̄ſitū facto alteriꝰ. vt inlegato vel ſimilibꝰ. tūc bn̄ credo ꝙ valeret renūciatio ⁊ p̄iudicaret qꝛ tale ius poſſuꝫ ab me abdicarefacto meo. C. de repu. here. l. ſi qͥs ita. ff. de lega. j.l. ſeruū filij. §. j. ⁊ cōpeteret exceptio doli quaſi petendo vt actionē nō habēs dolo petat. ſic p̄t n̄telliigi glo. in. §. liberationis. ⁊ ad hoc qd̓ ſcribit Bart.in. l. j. C. de pact. ¶ Ad tertiū de cōfeſſione dic ꝙ ſicōfeſſio fiat ad obligandū illa nō ꝓficit niſi p̄ſenteꝑte vel altero ꝓ eo recipiente. vt no. in. l. j. C. d̓ cōfeſ. ⁊ eſt tex. in. l. iij. §. ſi qͥs abſente. ff. de cōfeſ. Idēetiā credo ſi fiat ad liberandū qꝛ qͣtenus eſt ꝓbatōplanū. qͣtenꝰ aūt ē diſpoſitio planū qd̓ ē aliquādovt. jͣ. tale pactū ꝓfiteor te nō teneri idē eſſet. de hoc

dic vt habet̉ per Bar. in. d. l. nō ſolū. §. liberatōisff. de libe. lega. ⁊ no. in. c. fi. jͣ. de ſucceſ. ab inteſ.¶ Ad qͣrtū an renūcians liti videat̉ renūciare iuriin iudicio deducendo vl̓ deducto. dic aut renūciatliti ante inceptum iudiciū ⁊ non videtur renunciari iuri. caſus eſt. sͣ. de reſcri. ex tenore. ⁊ ē caſus. jͣ.de preſcript. nihil. hoc nihil ꝓbat niſi vt ſequit̉ etmaxime ſi reſiſtat litigio cum cauſa vt euiter ſcādalum. ſi iam eſſet ī iudicio deducta ⁊ tunc aut renūciatio ſit ex parte actoriſ aūt ex parte rei. ſi ſit ex ꝑtiactoris aut renūciat inſtātie et cōſentit reus ⁊ puto ꝙ ꝑdat̉ ſola inſtātia. ſic tēperat Bart. in. d. l. poſtqͣꝫ liti. qꝛ verba iſta nō cōcludunt ad ſubſtantiamactionis nec directe nec indirecte cū poſſit ex quopars cōſentit recedere ab inſtantia abſqꝫ eo ꝙ perdat actionē. Aut renunciat inſtātie ⁊ ꝑs cōtradicitnec attemptat renunciatōeꝫ qd̓ pōt ꝑ aucͣ. qͥ ſemel.C. quomo ⁊ qn̄ iudex. et ꝑ. c. cauſam. jͣ. de dolo. ettūc Bar. dicit. ꝙ ꝑdit̉ inſtātia actōis. qd̓ credo ſi ꝑꝑſiſtat tm̄ in renunciatōe. ſi aūt renūciat liti dico ꝙꝑdit ⁊ inſtantiā ⁊ ꝑdit ius deductū in iudicio. ⁊ eſtcauſa qꝛ exquo vult perdere arma ꝓ lite ⁊ ꝓ tantovult ꝑdere inſtantiā actionis. eſt tn̄ veruꝫ qd̓ dicitBart. in. l. naturaliter. §. nihil cōe. ff. d̓ acqui. poſ.ꝙ licet perdat ius actōnis nō tn̄ ꝑdit inſtantiā ex qͣactio perdit̉ ⁊ ꝓ tāto agere pōt licꝫ obſtat exceptioC. de trāſac. l. ſiue apud acta. ſi aūt renūciatio fuitex ꝑte rei tūc dicit ꝙ aut reo competebat exceptio.et ex iſto dabitur replicatio. Aut reo non competebat exceptio ⁊ nihil dabitur. aut non competebat actio actori ⁊ tunc per hoc ꝙ renunciet liti velꝑdat litem nō dat̉ ſibi remediū actionis vt qꝛ noneſt hec materia apta ad ꝓducendū actiōeꝫ vt. l. iuriſgentiū. §. j. ff. de pac. ⁊ hec ſufficiant. ¶ Uenioad ſentētiā in cauſa appellationis. ⁊ videt̉ ꝙ malepapa ꝓnunciauerit ſnīando diffinitiue ſuꝑ primacauſa vel ſnīam illam caſſando qͥa debebat appellatū in termino nō cōparentē inſtructū in expenẜcōdemnare. vt de appell. nicolao. Itē qꝛ ſufficit appellantē mittere ad impetrandū ⁊ cōtradicenduꝫvt patet. jͣ. de appella. interpoſita. ¶ Hic ſunt plura videnda. primo an eo ꝙ appellatio eſt interpoſita cā dicat̉ ī curia vt ibi debeat tractari. ¶ Scd̓o dato ꝙ ſit ī curia qͥs ſit effectꝰ ꝙ ibi ſit ⁊ an ſufficit mittere ꝓcuratorē ſimpliciter ad impetrandū. ¶ Tertio an dato ꝙ cauſa ſit in curia poſſit quādocūqꝫ ꝓcedi ad ſnīam diffinitiuā in cōtumacē. ¶ Ad pͥmūglo. dicit hic ꝙ quādocūqꝫ appellat̉ a ſnīa interlocutoria ⁊ tūc delatio ſiue iudicis flue etiā partis appellate facit cauſam eſſe in curia. termini aūt ſtatuitionō. ¶ Quandoqꝫ eſt appellatū a diffinitiua ⁊ tūcſufficit ꝙ ſtatutꝰ ſit terminus ꝑ iudicē aūt ꝑtē vt cādicet̉ in curia. et ſic loquit̉ hic. hoc nō placet doctper ea que no. in. c. interpoſita. §. j. jͣ. de appel. quoad cauſas nō beneficiales. quo aūt ad beneficialeſdicunt tenendū. quod no. in. c. j. de elec. li. vj. ¶ Tudic ꝙ quedā ſunt cauſe quarū natura facit eſſe negociuꝫ in curia. ⁊ ſic cauſa eſt in curia eo ꝙ appellatur vt quia ſunt de maioribus. de appella. vt debitus. in fi. de elect. qͣꝫuis. li. vj. ⁊ in bn̄ficialibus ſe-