L

ſed non oneri abdicando iuriſditioneꝫ prelati. defo. ꝯpe. ſi diligēti. Hoſt. dicit ꝙ reuūciatio ē nullavt patet hic. ideo nec qͦ ad eius p̄iudiciū valet. licetde iure priuet̉. ¶ Credo ꝙ in manibꝰ nō p̄lati. ſi tn̄ſit clericꝰ ſine aliqͦ valet renunciatio. quo ad p̄iudicium ſui. quo ad p̄iudiciū ſuperioris nō. vt h̓ dicitglo. vbi in manibꝰ laici nullo modo valet. ſed priuat̉ a iure ne laici talia cōſueſcant. ⁊ hoc tene. ē tn̄verum ꝙ beneficiū interdū vel interim non vacatita ꝙ poſſet cōferri nō expectata ſuperioris licētianec etiā vt vacās poſſet impetrari. ſed interim eſtin pendenti ad iudiciū ſuperioris. vt no. s. eo. admonet. ⁊ ſic determinat Io. an. in. c. ignorātia. sͣ.de re. iur. li. vj. hoc tene. licet Inno. dixerit ꝙ renūciatio nō tenet ad p̄iudicium renūciātis. quo ad ꝓprietatē licet teneat quo ad p̄iudiciū poſſeſſionis.ut ipſe no. sͣ. in. c. ꝓxi. qd̓ ſatis credo inquātū dixitde poſſeſſione. qꝛ in illa nō eſt quid ſpūalitatis velvinculi indiſſolubilis. ideo illā ꝑdere pōt qͦ ad poſſeſſionē abſqꝫ licentia p̄lati. quod ſecꝰ eſt in ꝓprietate qꝛ illam nō perdet ipſo iure. licet ſibi petentiobſtet exceptio vt in illis iuribꝰ. ⁊ qꝛ faciliꝰ perdit̉poſſeſſio qͣꝫ ꝓprietas. vt. l. ſi qͥs vi. §. differētia. ff.de acqui. poſ. operabit̉ etiā effectuꝫ interim renūciatio. ꝙ ille interim ꝑdet facultate adminiſtrādi.vt dicit glo. no. de ſta. mona. qd̓ dei. in gl. ij. ¶ Hecſunt vera vt exigat̉ licentia ſuꝑioris ſiue loꝗtur d̓renunciatōe ſimplici ſiue exp̄ſſa. ꝓpter tranſitū adaliaꝫ dignitatē vel bn̄ficiū. vt eſt dictū. sͣ. eo. admonet. de quo de p̄bē. de multa. de his q̄ fi. a ma. parte ca. c. ex ore. in tranſitu aūt ad religionē nō exigitur licētia. xix. q. ij. due ſūt. no. sͣ. eo. admonet. eteſt tex. ⁊ glo. de ſta. mo. qd̓ dei. ¶ De tacita aūt renūciatōe q̄ ſurgit ex aſſumptōe dignitatis incōpaſſibilis. doc. de prebē. de multa. dicūt etiā ibi neceſſariā licētiam vel ꝓbationē ſeu approbationē ſuꝑioris. ¶ Cōtrariū ſentit glo. de his q̄ fi. a ma. ꝑ. ca.c. ex ore. ⁊ hͦ plene ꝑ Guil. in cle. gratie. de reſcrip.in verbo renunciare. dic vt no. in. d. c. ex ore. ⁊ cōſequēt̉ tenet̉ ꝙ nō vacet primū niſi ſuꝑior ratū habeat. ⁊ hoc tenet Inno. s. eo. admonet. ¶ In renūciatione aūt que ſit ꝑ actū ꝑmutatōis habeſ plenede re. ꝑmu. queſitū. ⁊ tenet̉ ꝙ ſolus ep̄s. vt in cle.j. de re. ꝑmu. Solꝰ em̄ epiſcopꝰ auctorat̉ ꝑmutationi ⁊ cōſequent̓ renunciatōni ⁊ hoc qn̄ ſpectat collatio ad epiſcopū. ſi ad alios etiā exigit̉ cōſenſus illorū ad quos ſpectat collatio. vt ibi no. ⁊ no. in tractatu ꝑmutationum Lapi. de caſt. ¶ Oppo. cumalia glo. ꝙ alia pena veniat imponēda ſuſcipientibeneficiū de manu laici. vt patet. jͣ. de electōe quiſquis. xvj. q. vlt. ſi quis deinceps. So. dicit gl. ꝙ pͥuat̉ bn̄ficio vt hic. etiā vltra hoc eſt ſuſpēſus ⁊ ineligibilis. Nec ob. de iurepa. p̄terea. vbi videt̉ ꝙ ſitexcōicandꝰ. Glo. dat plures ſo. Prima inquantūdecre. p̄terea dicit eos excōicandos. referat̉ ad excōicationē maiorē. inquātū. c. ſi quis deinceps. dicit ſuſpenſos. intelligat̉ ſuſpenſione minori q̄ priuat ꝑticipio. ⁊ vltra hͦ ſūt excōicādi. Scd̓a ſo. ꝙ. c. ſiqͥs deinceps. ſit correctū ꝙ dicit ſuſpēſus cā ſuſpēdēdi demū ſint ꝑ iura noua. Ego nō video ꝙ iura

noua aliquid immutēt qꝛ. c. quiſquis. inquantūdicit ſuſpedendos loquit̉ de eligētibꝰ. de ꝯſentiēte electōi. dicit ꝙ ē meligibilis abſqꝫ diſpēſatōne ꝑhͦ nō tollit penā ſuſpēſionis. c. p̄terea. dicit ꝙ pͥuet̉cōione. hͦ nō corrigit ſuſpēſionē qꝛ ⁊ ſuſpenſus excōicari pōt. ⁊ eſt excōicatio cū ſuſpenſione cōpaſſibilis. dic̄ ꝙ ſi p̄ſtiterit ab eccl̓iaſtico mīſterio deponat̉ nec hͦ etiā tollit ſuſpenſionē qꝛ ſuſpēſus deponi pōt. ⁊ differūt talia. de coha. cleri. ſicut. ⁊. c. clericos.Antonius de butrio.¶ D ſupplicationem.¶Papa cōcedit ep̄o licentiaꝫ cedendi qͥ ſinemortis ꝑiculo in eccl̓ia ſua morari nō pōt. ¶ Primo ponit licētiā cedendi ⁊ cauſaꝫ ⁊ ceſſionē. Secūdo quoddā mandatū ibi ne vero. ¶ Tertio moderat̉ mandatū ibi cui ꝯceſſimꝰ. ¶ No. vnā legitimācāꝫ cedendi qn̄ ep̄s nō p̄t tute ſine mortis ꝑiculo accedere ad ep̄atuꝫ. ¶ Itē no. practicā ꝓbandi queꝫnō poſſe in aliquo loco ſecure morari qn̄ ſcꝫ ibideꝫtimet̉ ꝑiculū mortis. ¶ Itē noͣ. ꝙ nō videt̉ licitumep̄o vel clerico mendicare. cū hec tendāt in vituperiū eccleſiaſtici ordinis. de quo d̓ voto. magne. deſta. mo. qd̓ dei. ꝑ Io. an. in nouella. ¶ No. ar. regem aliqn̄ ex priuilegio poſſe habere facultatē cōferendi bn̄ficia. lxiij. di. hadrianꝰ. vl̓ poſſe haberealiqd̓ ꝑticipiuꝫ in collatione bn̄ficij. de quo de ele.ꝙ ſicut. ¶ No. vltimo ꝙ ſuperior vel par ſub parivel inferiori recipiēs bn̄ficiū ſubmittit̉ eiꝰ ptāti. ⁊ſic no. ꝙ ꝓpter bn̄ficiū ⁊ officiū qd̓ par recipit in ꝓuīcia parꝭ. ſb̓mittit̉ ptāti parꝭ ⁊ tūc par in pareꝫ hꝫimperiū. Oppo. ꝙ iſte n̄ potuit hr̄e bn̄ficiū inferiep̄atū quia nō licet deſcendere. C. quēadmodū ciuilia munera indicant̉. l. ij. li. x. gl. vlti. nō ſoluit. ſꝫdic ꝙ ex cā pōt fieri. vt hic. lxiiij. di. ſi qͥs. qd̓ etiā tenet glo. in. d. l. ꝑ. l. honor. §. gerendoꝝ. ff. d̓ mu. ethō. Item hic non deſcendit qꝛ maioritas attendit̉potius reſpettu ordinis qͣꝫ dignitatis. qꝛ iſte nondeſinit habere ius ep̄ale. vel ſcd̓m hͦ ꝯtraria loquūtur in iuribꝰ realibꝰ q̄ ſūt extra nos. ſecus in his q̄ſunt circa nos ſicut character qͥ imprimit̉ anime qͥnec deſinit nec delet̉. de trāſla. c. ij. ⁊ de ſacra vnction. c. vno. ¶ Oppo. ꝙ in eo ꝙ papa interdicit iſtivſum pallei quaſi alias haberet̉. hoc em̄ eſt falſuꝫqꝛ palleo nō poteſt vti niſi in eccl̓ia in qua dat̉. devſupallei. c. ij. de poſtu. bone. ij. So. dic ꝙ facit adabūdātē cautelā. ⁊ ꝯtrariū ē veꝝ ꝙ etiaꝫ alias nonpotuiſſet. hāc decre. inducit glo. vij. q. j. nequaqͣꝫ.ꝙ ep̄s deſcēdēſ ad mōachatū poſſit fieri abbaſ. Inducit̉ etiā ad aliā queſtionē que fuit d̓ facto. pr̄iarcha hieroſolymitanꝰ habebat eccl̓iaꝫ ī dioc. nichoſiē. archiep̄ſ nichoſien̄. volebat ꝙ ſibi obediret. illereſiſtebat ꝑ nichoſien̄. facit hec lr̄a ꝓut dicit Boatinꝰ. ſꝫ dici p̄t ꝙ nō facit. qꝛ h̓ Raguſinꝰ deſierat eēarchiep̄s. ſꝫ meliꝰ facit. jͣ. d̓ pͥuil̓. cū capella. aliqͥs .n.pōt eſſe ſubiectꝰ ⁊ nō ſubiectꝰ diuerſo reſpectu. ſic̄p̄t eſſe p̄latꝰ ⁊ canonicꝰ diuerſo reſpectu. jͣ. de ꝯceſ.prebē. poſtulaſtis. ego induco decre. ad hāc qōnēan papa poſſit abſoluere ep̄m nō petētē. ⁊ qd̓ nonpoſſit h̓ ꝓbat̉. qꝛ ad ſupplicatōeꝫ archiep̄i papa ad