L
renūciationis. ⁊ ideo nō excludūt quē a petitionereſpectu iurꝭ poſt renūciatōem ⁊ iuramētuꝫ creatiſeu q̄ſiti. ⁊ iō renūciās ⁊ iurās nō petere bn̄ficiuꝫ n̄excludit̉ ſi poſtea acceptet ⁊ petat illud p̄textu noui iuris q̄ſiti poſt iuramētū ex diſpoſitōe capl̓i velpape vel vtriuſqꝫ. Et no. ꝙ iſtud etiam procedit ſiin renūciatōe vel iuramēto apponit̉ aliqͣ dictio reſpiciēs futurū tp̄s. puta ſi ꝓmittat̉ vel iuret̉ de nōpetēdo vlteriꝰ ex cā ſb̓ſiſtēte de pn̄ti ẜm tp̄s renūciatōis. facit qd̓ habet̉ in. l. qd̓ ſeruꝰ. ff. de cōdi. obcau. ⁊ qd̓ plene no. Bar. ī. l. qͥ rome. §. duo fratresff. de. ꝟ. obli. ¶ No. ar. ꝓ opi. q̄ hꝫ ꝙ ptās ꝯferēdiꝑticularia bn̄ficia ī eccl̓ia collegiata ſpectet ad collegiū eccleſie de qͦ in. c. cū eccl̓ia vulterana. sͣ. de ele.No. ꝙ ex inueſtitura bn̄ficij videt̉ tranſferri qͣſipoſſeſſio ip̄ius bn̄ficij vt h̓ videt̉ colligi inquātū h̓papa mādat iſtuꝫ qͥ fuerat inueſtitus ꝙ faciāt gaudere qͣſi poſſeſſione ip̄iꝰ beneficij. Et ſic aꝑte īnuitꝙ habeat qͣſi poſſeſſionē. de qͦ an videlicet ex inueſtitura trāſferat̉ poſſeſſio ꝯſueuit dici in. c. trāſmiſſam. sͣ. de ele. ⁊ facit qd̓ no. jͣ. de inſti. aucͣte. ⁊ sͣ. d̓ꝯſue. c. ij. Ultīo no. ꝙ qͥs n̄ vr̄ pacifice poſſide̓ bn̄ficiū ſuꝑ qͥ patit̉ ꝯtrouerſiā iudicialē vt h̓ videt̉ innui circa fi. iūcto pͥn. ⁊ ſic facit ī ar. ꝙ ꝓ ꝯtrouerſiaiudiciali dari debeat interdictū vti poſſidetis. d̓ qͦꝑ Bar. in. l. ſi pͥus. ff. de ope. noui nū. ⁊ ꝑ do. An.jͣ. de reſti. ſpo. in. c. audita. ¶ In gl. j. in pͥn. hͨ glo.facta eſt timore ꝯͣrij. c. ſi ꝟo. de iureiū. ⁊ eo. ti. cū cōtingat. de reſti. ſpo. accepta. in qͥbꝰ ptꝫ iuramentūeſſe ſeruādū ⁊ nō debere audiri iurātē veniētem ꝯͣſuū iuramētū. ſꝫ glo. voluit ſoluere iſtud ꝯͣriuꝫ ꝙ h̓nō veniebat ꝯtra iuramētū ex eo qꝛ nō repetebatbn̄ficiū ex cā ſb̓ſiſtēte ẜm tp̄s renūciatōis ⁊ iuramēti. ſꝫ volebat repete̓ ex cā nouit̓ ſuꝑueniēte poſt iuramētū ⁊ renūciationē. ⁊ ſi ex iure nouit̓ poſtea q̄ſito ad qd̓ nō extēdebat̉ iuramētū qꝛ ſimpl̓r renūciauerat bn̄ficio ⁊ iurauerat n̄ repetere ꝙ iuramētum in dubio reſtringit̉ ad cāꝫ ſubſiſtentē ẜm tp̄srenūciatōis ⁊ iuramēti. facit qd̓ habet̉ ī. l. ſi de certa. C. de trāſac. nō aūt ad ius q̄rendū in futurū exnoua cā ſi forte iterū eligeret̉ ꝑ id qd̓ habet̉ ī. c. adaudientiā. jͣ. qd̓ me. ca. ⁊. c. clericꝰ. jͣ. de iureiur. etfacit qd̓ no. ꝑ gl. ⁊ doc. in. d. l. ſ. de certa. ⁊ iō nō hꝫobſtare iuramētuꝫ ſi vellet agere ex iure nouit̓ q̄ſito. ſi iſtud fuerit q̄ſitū ex diſpoſitōe capl̓i ſiue papeſiue vtriuſqꝫ qꝛ vbi eſt eadē rō ⁊ ꝑ ꝯſequēs idē iusar. c. ij. sͣ. de trāſla. ⁊ sͣ. de ꝯſti. trāſlato. ¶ Nec. ob.iſte tex. qͥ videt̉ velle ꝙ ad hͦ vt h̓ poſſit repetere bn̄ficiū duo debeāt ꝯcurrere. videlicet ꝙ ſit receptusaucͣte pape ⁊ de ꝯſenſu maioris ꝑtis capl̓i et ſic videt̉ ꝙ reqͥrat̉ ius q̄ſitū eſſe ab vtroqꝫ ⁊ nō ſuffic̄ abaltero tm̄ q̄ſituꝫ. qꝛ potes dice̓ ꝙ iſtud fuit ex eo qꝛforte ſe aſtrinxit ad vtrūqꝫ ꝓbandū. ar. eoꝝ q̄ hn̄t̉jͣ. de ꝓba. lꝫ cām. al̓s ſuffeciſſet ꝓbare ius q̄ſitū abaltero eoꝝ. ⁊ ſi a papa vel a capl̓o. vel forte pōt dici ꝙ illud fuit ex eo. qꝛ forma reſcpͥti papalis quomādabat̉ iſtū recipi in canonicū ⁊ aſſignari ſibi beneficiū .ſ. ſi ad illud caderet ꝯſenſus capl̓i. facit qd̓habet̉ in. c. ſi ꝓ te. de reſcpͥ. in. vj. vn̄ pōt dici ꝙ iſtePetrus renūciauit omni iuri qd̓ habebat ī bn̄ficio
vel ad bn̄ficiū. ⁊ iurauit ipſis de capl̓o nō repeterebn̄ficiū. demū poſtea īpetrauit a papa ꝙ reciꝑet̉ īcanonicū ſi ad id accede̓t ꝯſenſus capl̓i. vn̄ poſteaqꝛ maior ꝑs capl̓i ꝯſenſit ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓ maiori ꝑte rep̄ſentat̉. l. qd̓ maior. ff. ad municip. sͣ. de elec. qꝛ papa fuit receptꝰ ⁊ inueſtitꝰ de bn̄ficio. veꝝ qꝛ minorꝑs ꝯͣdicebat ⁊ opponebat de iuramēto habuit iterato recurſuꝫ ad papā qͥ ī eiꝰ fauorē dedit lr̄as adiudices de qͥbꝰ h̓ in ſupraſcpͥtōne. ⁊ mādauit eis vto̓r in lr̄a. Et lec. gl. plana eſt. Inn. ꝟo alit̓ ſoluebatꝯͣriū dicēs ꝙ iſte Petrus poſt renūciationeꝫ et iuramētū fuit a maiori ꝑte capl̓i electꝰ ⁊ ꝯſequent̓ abipſis canonicis qͥ potuerūt remittere iuramētū ſibi p̄ſtitū ꝑ dictuꝫ Petrū ad eoꝝ vtilitatē ⁊ abſoluēillū. facit. qd̓ le. ⁊ no. in. c. j. jͣ. de ſpō. iō merito fuitauditus repetēs bn̄ficiū nō obſtāte iuramēto. ⁊ ſimiliter dicit ꝙ non obſtabit iuramentuꝫ ſi poſteaex mādato pape reciperetur quaſi iuramētū nonextendat̉ ad caſū qn̄ papa ꝓuidet. ar. l. ex facto. ffde vulga. ⁊ pu. ⁊ certe illa. l. modicuꝫ facit vt patere pōt illā intuēti. Et ꝯͣ hͦ dictū facere videt̉ qd̓ habet̉. sͣ. de reſcrip. ꝯſtitutꝰ. vbi papa nō videt̉ vellein dubio tollere iuramētū. vn̄ finalit̓ dicit hͦ dictūdebe̓ ītelligi qn̄ papa habuit noticiā iuramēti ⁊ cāſb̓ſiſtēte diſpeſauit ꝯͣ iuramētū ſeu noticiā iuramēti ī. d. c. ꝯſtitutꝰ. Ul̓ ēt ſi nō int̓ueniſſet iuſta cā diſpēſādi ꝯͣ iuram̄tū ꝙ tūc n̄ eēt ei ꝯſulēdū ꝙ venirꝫ ꝯͣiuramētū qd̓ qͦ ad deū ligaſſet ip̄m iurāte ⁊ ligatuꝫteneret. facit qd̓ no. in. c. nō ē. jͣ. de voto. ⁊ ſic vultInno. ꝙ ꝯͣ iuramētū nō poſſit papa diſpenſare cānō ſubſiſtēte adeo ꝙ in foro ꝯſcīe nō erit tūc tutustalis diſpēſatꝰ ſi veniat ꝯͣ iuramētū qd̓ tene menti.⁊ idē voluit glo. in. d. c. nō ē. facit etiā qd̓ no. vij. ꝙj. ſcias. ⁊ .j. q. vij. §. niſi rigor. ⁊. §. neceſſitas. cū. §ſe. ⁊. jͣ. d̓ iureiu. quāto. ⁊. xv. q. vj. c. aucͣtē. ⁊. lxxxvdi. c. florētinū. Et no. etiā ꝙ iſtud videt̉ etiā in maͣbn̄ficiali vt h̓ ptꝫ iūcto dicto Inno. in alia maͣ videtur eē magꝭ clarū ꝙ qͦ ad forū ꝯſcientie nō poſſit fieri diſpenſatio ſine cā ꝯͣ iuramētū. de qͦ dixi in. d. c.quāto ¶ Adu̓te tn̄ ꝙ vt dicit do. An. ꝙ in foro cōtētioſo in dubio cā p̄ſumet̉ ſi appareat de diſpēſatione pape. ar. jͣ. eo. in pn̄tia. ⁊. jͣ. de re iudi. c. ſicut⁊ facit qd̓ no. Cy. in ſil̓i i. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pu.Et iō in foro ꝯtētioſo nō poſſet argui de ꝑiurio diſpēſatꝰ lꝫ alit̓ nō appareat de cā diſpēſatōis qd̓ etiaꝫtene mēti. ⁊ ꝑ p̄dicta habes ſolutōeꝫ ad ꝯͣriū Inn.ſed Hoſtiē. tenet intellectum glo. Tu potes dicere vt etiam in effectu voluit ſentire do. An. ꝙ ſolutio glo. ꝓcedat qn̄ iurauit ſimpl̓r nō repetere. ſꝫqn̄ iuraſſet nō repete̓ etiā occaſione iuris q̄rēdi infuturū tūc poſſet ꝓcede̓ ſo. ⁊ intellectꝰ Inno. ¶ Etp̄dicta faciūt ad. q. ſi aliqͥs fecit pacē alicui ⁊ ꝓmiſit eū nō offendere ſub certa pena ꝙ talis ꝓmiſſioreferat̉ ⁊ reſtringat̉ ad caſū offendēdi rōne inimicitie pn̄tis vel p̄terite. nō aūt ſi ex poſt facto īimicitia inſurgat ex noua cā. ⁊ hͦ tenuit Bar. ī. l. aut facta. §. cā. ff. d̓ penis. Facit etiā iſte tex. ad. q. ſi ſcholaris licētiatꝰ iurauerit nō recipere ꝯuētū alibi qͣꝫ īloco vbi eſt examinatꝰ poſſit de nouo facere ſe examinari in alio ſtudio ⁊ p̄textu noue licētie recipiat