Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

cramētū ꝯficit̉ ex verbis ꝯſecratōis poſtea ꝓlatis.Credo ꝙ ſit aīaduertēda intentio illoꝝ celebrātiuꝫvt ſi ꝑ illa verba intenderēt ꝯfice̓ veruꝫ corpꝰ xp̄i ꝙſit facta tranſubſtātiatio exqͥ ip̄i etiā celebrat lꝫ nonpͥncipaliter. ſecus ſi eoꝝ intentio deficiebat. fac̄ adhāc qōnē qd̓ no. Io. cal. ī. c. ſi ſacerdos. d̓ of. ordi.vbi tetigi. Querūt doc. ſecūdo qͥd ſi aliqͥs p̄ſbyterſtat ꝓpe aliū p̄ſbyterū celebrātē ⁊ p̄ueniat mō p̄dicto ip̄m celebratorē in ꝓlatione ꝟboꝝ quibꝰ ꝯficit̉corpus xp̄i. nūquid ſit facta tranſubſtātiatio. ⁊ cōcludūt ꝙ nō. cū ip̄e nō ſit veſtitꝰ veſtibꝰ ſacris. necal̓s ſeruauit q̄ eccl̓ia inſtituit in cōfectione tanti ſacramenti. al̓s ſequeretur abſurdum ꝙ preſbyterexn̄s in platea pōt tranſubſtātiare totum panē ibiexn̄tem. facit ad p̄dicta. jͣ. q. j. extra catholicā. ⁊ maxime ꝓcedit hͨ ſolutio tenēdo ꝙ in illo p̄ſbytero defeciſſet intentio cōficiendi. In glo. fi. no. diligenter iſtā glo. ad quā qͦtidie ſit remiſſio cū querit̉ nūqͥd p̄latus ſeu rector eccl̓ie debeat ſeu poſſit euadēre de iure penā depoſitōis ex delicto iniuſte alienationis rei eccl̓iaſtice ſi vult eccl̓iam reddere indemnem de ꝓprio patrimonio vel aliūde. Et in effectupoſt multa argumēta ꝓ ⁊ ꝯtra gl. iſta ponit duasopi. Nam quidā tenēt ꝙ ſic. ar. huiꝰ. c. ⁊ alioꝝ quep̄mittunt̉ in glo. ⁊ hāc opi. tenet Io. xij. q. ij. apl̓icꝰet in. c. j. xvij. q. iiij. ſecuti ſunt Tan. Uin. Phi. ⁊Goſ. h̓. Secūdā opi. ꝯtrariā tenuit h̓ Ber. gl. quēſecuti ſunt Hoſti. Io. an. ⁊ cōiter moderniores ſeq̄ntes. ⁊ hͨ opi. mihi placet. ⁊ ad iſtū tex. rn̄de vt infi. glo. ⁊ bene facit. xij. q. ij. monemꝰ. ⁊. d. l. nō prodeſt. ff. vi bo. rap. Exͣ gl. op. ꝯtra tex. de. c. poſtelectionē. de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ de. c. cōſtitutꝰ. el. ij. d̓ ap.in quibꝰ iuribꝰ patet ꝙ poſt ꝯfirmatōem nō admittit̉ exceptio ꝯtra cōfirmatū ad impediēdū ꝯfirmationis effectū. h̓ aūt iſte electꝰ nō ſolū fuit cōfirmatus. ſꝫ etiā ꝯſecratus. ⁊ ſic nihil iuris reſtabat ꝯſeqͥet tn̄ fuerūt h̓ admiſſe exceptōnes ꝯtra formā electionis. ⁊ ꝯtra ꝑſonā ip̄iꝰ ꝯſecrati. So. ꝓpter hͦ contrariū inſtat h̓ Inno. ⁊ Cōpoſt. plenius poſt eū anet qn̄ poſt cōfirmationē electōnis poſſit admitti exceptio ꝯͣ formā electōis vel ꝯͣꝑſonā electi. ⁊ multaex eoꝝ dictis ſūt hodie expedita ꝑ. c. fi. de ele. li. vj.ꝯcludēdo tn̄ aliqͣ ex dictꝭ eoꝝ ſic diſtingue. aut ꝯfitmatio fuit facta cauſa cognita ⁊ ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ. aut ſine cauſe cognitione. Primo caſu ſi nō fuit appellatū a ſnīa cōfirmatōnis nō pn̄t ꝑtes q̄ fuerūt pn̄tesaliqͥd obijcere nec ꝑ viā excetopnis neqꝫ accuſationis. qꝛ de facto vniꝰ hoīs ſepius nō ē querendū. ꝑc. cū dilecti. in fi. jͣ. e. ⁊ p̄alle. c. fi. in. vj. ⁊. jͣ. de accu.ſuꝑ his. Sꝫ reſpectu. eoꝝ qui nō erāt pn̄tes diſtinguendū ē. ꝙ aūt ſciuerūt cām ꝯfirmatꝭ. agi ⁊ tacuerūt. ⁊ ſit eis p̄iudiciū. vt in. c. fi. qͥ ma. accu. poſ. facit. c. P. de re iudi. Aut ꝓbabiliter ignorabāt. ⁊ tūcaut reſtat aliqͥd iuris ꝯferēdi ip̄i ꝯfirmato. puta qꝛeſt cōfirmatus ſꝫ nōdū ꝯſecratus. ⁊ tūc admittit̉ exceptio. vt in. c. ſuꝑ his. ⁊ qd̓ ibi no. jͣ. d̓ accu. Aut nihil iuris reſtabat. qꝛ erat ꝯſecratus. vel erat talisp̄latꝰ qͥ nō indigebat ꝯſecratione ſeu bn̄dictione. ⁊tunc aut cōfirmatus ē in poſſeſſione p̄lature. ⁊ nōdꝫ admitti aliqua exceptio. qꝛ nō pōt operari na-

turā ſuā nec reſpectu actionis. nec reſpectu intētionis cuꝫ iſte confirmatus nihil petat̉. nec ſit ī intentione petendi. ⁊ exceptio eſt intentōis vel actōnisexcluſio. vt in. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de excep. Sꝫ poterit iſte venire ꝑ viam accuſationis vel denūciationis. ad hoc. dictū. c. fi. de his qui ma accu. poſ. ⁊ vide ꝑ Frede. ꝯſilio. xcvij. ⁊ ꝑ hoc limita tex. in. d. c.fi. Secūdo caſu pͥncipali qn̄ ſine cauſe cognitōefacta fuit ꝯfirmatio. dic hodie vt habet̉ in. d. c. fi. e.ti. li. vj. nā talis confirmatio nō tenet vt ibi. ⁊ videplene de hoc qd̓ ibi dixi poſt Inno. in. c. cum olimde cau. poſ. ⁊ in. c. cum olim. de do. ⁊ cōtu. Ad iſtūtex. pōt dici ꝙ hoc actū fuit ꝑ viam accuſatiōis ſeuimploratōnis officij pōt tn̄ aliud membrū addi adp̄dicta qn̄ confirmatus nō eſt in poſſeſſione ⁊ agitpoſſeſſorio adipiſcende. nunqͥd debeat admitti exceptio. dicēdū vt le. ⁊ no. in. c. accedens. de accu. etiſtud debet precedere ſecundū membrū pͥncipale. Ulterius h̓ querit̉ quid ſi electio non tenuit. nūquid valuit confirmatio ſubſequens. ⁊ nunqͥd iſteſic confirmatus ſit prelatus. an vero teneat̉ cedereQuo ad primū Inn. ⁊ Io. an. ⁊ cōiter doc. ſeq̄ntes concludunt ꝙ confirmatio tenet quo ad validitatem geſtoꝝ. nam geſta ꝑ ip̄m confirmatū tenentrōne publici officij exquo putabatur confirmationem eſſe validā. vt in. l. barbarius. ff. de offi. p̄to.Et idem dixit Inno. in. c. nihil. jͣ. e. Sed an iſte ſitprelatus dixit Inno. jͣ. e. cū dilecti. ꝙ iuriſconſultnoluit ad iſtā qōnē rn̄dere in. d. l. barbarius. necibi recte rūdet̉ an ille barbarius qui ꝑ errorem fuerat deſignatus pretor cum eſſet ſeruus fuerat verꝰpretor. ſed ſolū decidit̉ ꝙ tenent geſta rōne publiciofficij. Sed dicit Io. an. h̓ ꝙ qd̓cunqꝫ iſtoꝝ defecerit non eſt verus prelatus id eſt ſiue electio ſit nulla ſiue cōfirmatio. ⁊ ſic videt̉ ꝙ teneat̉ cedere in foro anīe. ſed poſtea refert alios dicere vt etiā recitatInno. ꝙ ſit diſtinguendū vtrū electio tenuerit deiure naturali. puta rōne conſenſus eligentiū ⁊ electi licet fuerit nulla de iure poſitiuo. ⁊ tunc exquofuit ſubſecuta confirmatio eſt verus p̄latus nec tenet̉ cedere. ſecꝰ ſi fuit nulla de iure naturali. vt em̄dicit h̓ Inno. electio poteſt dici canonica large. ſtricte. ⁊ ſtrictius. Dicit̉ canonica large qn̄ electio tenuit de iure naturali. qꝛ interuenit ꝯſenſus eligentiū ⁊ electi. ſed non de iure poſitiuo. Stricte dicit̉canonica qn̄ tenuit de iure naturali. ⁊ interuenerunt etiam ſubſtantialia iuris poſitiui. ſed non ſolennia. Strictius dicit̉ canonica qn̄ tenuit de iurenaturali. ⁊ interuenerunt omnia que requirūturd̓ iure poſitiuo. ſiue ſint ſub̓alia ſiue d̓ ſolēnitate n̄ſub̓ali. puta ꝙ vocent̉ abn̄tes vl̓ qͥd ſil̓e. ita ꝙ nihildeficit de reqͥſitis. Per contrariū dicit̉ electio noncanonica large quando non tenet etiam d̓ iure naturali. quia non interuenit conſenſus ſaltem libereligentiū ⁊ electi. vn̄ qn̄ ē canonica large lꝫ n̄ ſtrictevl̓ ſtrictiꝰ dꝫ tene̓ ꝯfirmatio ſubſeq̄ns. ⁊ cōfirmatꝰ ēverꝰ p̄latꝰ. nec tenet̉ renūciare. qꝛ ius poſitiuū adīueīt formā ad ſcādala euitāda. ſꝫ exqͦ ī cāu nr̄o nullū ſcādalū affuit. ⁊ electō tenuerit d̓ iure naͣli nō dꝫiſte eē obligatꝰ ad renūciādū. ⁊ vr̄ Inn. ⁊ cōit̓ doc.