Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

amicꝭ ī alio loco ita ꝙ n̄ erat poſſibile ꝙ ibi exn̄s potuiſſꝫ int̓fice̓ ī platea. vn̄ teſtes directe n̄ deponūt ꝙnō interfecit. ſꝫ ex dictꝭ eoꝝ reſultat iſta ꝓbatio ꝙ n̄interfecit ⁊ ita valida ē ꝓbatio iſta ꝙ p̄fert̉ ꝓbationi facte de affirmatiua. de qͦ vide gl. no. ī. c. clerici.lxxxj. di. q̄ dicit ꝙ ſi duo teſteſ clerici dicūt ꝙ cleriocōmiſit maleficiū tali nocte ⁊ accuſatꝰ ꝓbat ꝑ aliosduos teſtes etiā laicos ꝙ illa nocte fuit cū eis ita ꝙnō potuiſſꝫ cōmitte̓ illud malēficiū qͥn ipſi vidiſſēt.hec ꝓbatio p̄fert̉ pͥme qꝛ eſt ꝓ reo ⁊ reꝰ eſt fauorabilior. nā iura ſūt ꝓmptiora ad abſoluendū qͣꝫ adꝯdēnandū. vt ī. c. ex lr̄is. de ꝓba. ⁊ ī. l. abn̄tem. ff.de pe. ꝙ gͦ d̓r ꝙ plus credit̉ duobꝰ teſtibꝰ affirmantibꝰ qͣꝫ centū negantibꝰ. vt no. ī. c. ſuꝑ hͦ. de renūci.nō hꝫ locū in negatiua ſic coartata ſꝫ ī negatiua credulitatꝭ vel purgationis. ar. c. ad nr̄am. jͣ. de ꝓba.Io. an. h̓ dixit ꝙ vbicūqꝫ negatiua cadit directe inſenſum teſtꝭ ſicut affirmatiua pōt directe ꝓbari ſic̄affirmatiua. Exēplū. ſi video te nō hr̄e pileū in capite poſſum ita directe depone̓ ſicut ſi vellē ꝓbareaffirmatiuā. naꝫ ita directe ꝑcipio te nō hr̄e ſicut ꝑcipio te hr̄e ī caſu qͦ habe̓s. Sꝫ vbi negatīa directenō cadit in ſenſuꝫ teſtꝭ ſed ꝑ quādā cām mediā ſeuꝑ obliquū. tūc nō pōt directe ꝓbari ſꝫ indirecte. pone exēplū in termīs p̄miſſis ſi accuſat̉ titiꝰ ꝙ cōmiſit maleficiū ſcd̓a hora noctꝭ et titiꝰ ꝓbat ꝙ ea horaerat alibi cū qͥbuſdaꝫ amicis. nā hͦ caſu teſtes directe n̄ pn̄t ꝓbare ꝙ nō cōmiſit maleficiuꝫ ſꝫ indirecte⁊ in hͦ multū inſtat Io. an. h̓. multi tn̄ tenuerunt ꝯͣpͥmū mēbrū ⁊ p̄fertim Io. de lig. dicēs ꝙ nūqͣꝫ negatiua directe pōt ꝓbari nec directe cade̓ in ſenſuꝫteſtis. nā affirmatiua ꝓbat̉ ꝑ obiectū rep̄ſentatuꝫſenſui ꝑ quē ꝑcipit̉. ſed nō ens nō multiplicat ſpēs⁊ ſic nō pōt directe ꝑcipi ꝑ ſenſuꝫ ſꝫ indirecte .ſ. ꝑ remotionē a ſenſu. qꝛ exqͥ aliqͥd nō rep̄ſentat̉ ſenſuiviſus ꝑ hͦ mediū iudico ꝙ nihil eſt ī loco. ſꝫ iſtud nihil directe nō ꝑcipit̉ merito tex. cōiter dixerūt gnāliter ꝙ negatiua n̄ pōt ꝓbari ꝑ reꝝ naturā. ⁊ hͨ opi.verior vr̄ de ſubtilitate. ⁊ vr̄ etiā place̓ do. An. naꝫdicit indirecte negatiuaꝫ poſſe ꝓbari directe nūqͣꝫſibi placuit. eſt tn̄ veꝝ ꝙ qn̄ iſta negatiua eſt bn̄ coartata tāte potētie ⁊ virtutꝭ eſt ſic̄ ꝓbatio affirmatiua. tn̄ in effectu n̄ refert q̄ opi. ſit verior. nā ꝓbatioꝯcludit exqͥ ſit ſuꝑ negatiua modis p̄dictꝭ. ad hͦ. c.tertio loco. de ꝓba. Tene gͦ qd̓ p̄dictū eſt qd̓ negatiua nō hn̄s determinatōꝫ nō eſt ꝓbabil̓. ſecꝰ ſi eſtdetermīata ⁊ reſtricta modis p̄dictꝭ. vt ī. c. ex tenore. de teſti. cū ſi. h̓ͨ vera in ꝓbatōe fiēda ꝑ teſtes. nāꝑ iuramentū ꝓpriū qn̄qꝫ ꝓbat̉ negatiua vt ī iuramēto purgatorio cū qͥs iurat ꝙ n̄ ꝯmiſit maleficiūvel ꝙ nō ꝯxit vel qͥd ſil̓e. vt ī. c. qͦtiēs. d̓ pur. ca. ⁊ inc. pn̄tiuꝫ. de teſti. cū ſi. ꝓbat̉ etiā ꝑ iuramētū adu̓ſarij cū rn̄det ad poſitōꝫ. vt ī. c. j. de ꝯfeſ. li. vj. illa tn̄n̄ eſt ꝓpria ꝓbatio. qꝛ ꝯfeſſio ē potiꝰ ꝓbatiōis releuatio qͣꝫ ꝓbatio. vt dixi ſuꝑ vica. de ꝓba. Itē pōtꝓbari negatiua qn̄ hꝫ īplicitā affirmatiuā. qꝛ tuncreſoluit̉ in affirmatiuā. vt ī. c. ſuꝑ hͦ. p̄all̓. ⁊ hͨ ſufficiant qͦ ad ſecūdā. q. Quo ad tertia hͨ glo. ⁊ cōit̓alie gl. iſtū articulū examinātes ꝯcludūt ꝙ ſi negatiua eſt īprobabil̓ trāſfundit̉ onꝰ ꝓbādi in adu̓ſa-

riū. ſꝫ ſi eſt ꝓbabil̓ incūbitonꝰ ꝓbādi negāti. Sꝫ tuvide pleniꝰ ꝑ Io. an. ī regl̓a ſine poſſeſſione. ī mercu. de re. iur̄. li. vj. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. hͦ iure. ff. de. ꝟ. obl̓.⁊ ꝑ Io. cal. h̓. Ex qͦꝝ dictꝭ breuit̓ ꝯclude ꝙ aut adu̓ſariꝰ hꝫ intentōꝫ fundatā ſuꝑ affirmatiua. ⁊ tūc neganti incūbit onꝰ ꝓbādi ſiue negatiua ſit ꝓbabil̓ſiue īprobabil̓. Imputat̉ em̄ ſibi ſi intētionē ſuaꝫꝓbare nō pōt. ar. vj. q. ij. ī. c. ſi tm̄. ⁊ ī. c. plerūqꝫ. ij.q. vij. vr̄ ꝓbari iudicio meo. in. d. c. j. de ꝯfeſ. li. vj.vbi d̓r ꝙ poſitio ſuꝑ negatiua īprobabili p̄t admitti ſi iudici equū viſuꝫ fuerit. gͦ onꝰ ꝓbādi hāc negatiuā nō trāſfundit̉ in adu̓ſariuꝫ. al̓s nō eēt neceſſeſuꝑ ea face̓ poſitōem. qꝛ adu̓ſariꝰ hr̄et ꝓbare affirmatiuā. Itē indiſtīcte admittet̉ poſitio ſuꝑ tali negatiua īprobabili cuiꝰ ꝯͣriū innuit̉ h̓. ꝓ hac ꝑte fac̓cōis regula iurꝭ ⁊ rō naͣlis. nā qͥſqꝫ dꝫ ꝓbare id qd̓eſt cā ſue intentōis ⁊ nō exqͥrere ꝓbatōꝫ ab adu̓ſario ſuo. v. q. vl. actor. l. j. C. de ꝓba. ⁊. l. ei incūbit.ff. e. ti. Si em̄ ꝓbari nō pōt dici ſibi pōt deficit tibiꝓbatio nō ius. vt ī. l. duo ſūt ticij. ff. de te. tu. fallūtp̄dicta qn̄ ſuꝑ affirmatiua eiꝰ qd̓ negat̉ iura mādātſcripturā ꝯfici. nā ſi tūc nego factū tibi ſtatim factoincūbitonꝰ ꝓbandi ꝑ ſcripturā. tuꝫ qꝛ iura mādātꝯfici ſuꝑ illo ſcriptura. tum qꝛ eſt p̄ſūptio ꝙ nō fuerit factu. exqͥ nō apparet ſcpͥtura ⁊ p̄ſūptio trāſferionº ꝓbandi in aduſarium. vt ī. c. vnico. vt ec. bn̄fi.hinc dixit no. Inno. ī. c. ſuꝑ his. de accu. ꝙ ſi ꝯͣ electum excipio ꝙ nō eſt clericꝰ ſibi incūbit onꝰ ꝓbandi ꝙ ſit clericꝰ. qꝛ iura mādāt ſuꝑ ordinis collatiōelr̄as fieri. ij. q. j. legū. ⁊ idē no. glo. ij. q. vj. in ſum.⁊ no. diligēter hͦ dictū ⁊ plures caſus ī qͥbꝰ iura reqͥrunt ſcripturā. vide ꝑ glo. ī. c. j. de cenſi. li. vj. Etin fl. glo. hͨ lec. pͥma facit in ꝯͣriū. qꝛ ibi d̓r ꝙ aſſerētialiquē eſſe nō ſoluēdo incūbit onꝰ ꝓbādi. gͦ nō eſtveꝝ ꝙ p̄ſumit̉ qͥlibet idoneꝰ ⁊ potēs. glo. nō ſoluitmulti ſtāt ꝯtrario. Sꝫ tu tene opi. glo. de qͣ Bart.facit magnū feſtū. in. l. ſi ꝟo. ff. qͥ ſatiſda. co. qui ꝑmulta iura ꝯcludit ⁊ bn̄ ꝙ fundāti ſe ſuꝑ pauꝑtatevel diuitijs incūbit onꝰ ꝓbādi. ⁊ ſic ſi nego aliquēeē diuitē vel pauperē habeo ego ꝓbare h. In gl.in. ꝟ. ſingulareſ. ibi nō fuit citatꝰ ꝙ ego ſciā. aduerte qꝛ hͨ ꝑticula glo. pōt hr̄e duos intellectꝰ. Primꝰꝙ ſic deponēdo tal̓ nō fuit citatꝰ ꝙ ego ſciam egoſic iurās incurro ꝑiuriū. ⁊ ſic intelligēdo gl. ē ꝟa.Scd̓us intellectꝰ eſt ꝙ ꝑ iſta ꝟba ꝓbat̉ illuꝫ n̄ fuiſſecitatū. ⁊ iſte intellectꝰ nō eſt verꝰ. qꝛ pot̓at citari meignorāte. ⁊ iō doc. cōiter dicūt ꝙ tal̓ depoſitio n̄ facit fidē. ſꝫ tū dic veꝝ niſi iſte ī dicto ſuo addidiſſet ꝙnō potuiſſet citari qͥn ip̄e ſciuiſſet. puta qꝛ fuit ſecūtota die q̄ fuit citatꝰ. ⁊ iſto modo pōt ꝓbari negatiua in alijs termīs. nā poſſet aliqͥs dice̓ talis nō cōmiſit tale homicidiū qd̓ ego ſciā nec potuiſſꝫ cōmittere qͥn ego ſcirē. qꝛ ego fui ſecū illo tꝑe qͥ hoīcidiūfuit cōmiſſum. ad hͦ vide bo. gl. in. l. j. §. j. ff. de iti.actuqꝫ pͥua. ⁊ ꝑ Bal. in. l. ſi qͥs ꝑ triginta. ſi de feu.Fue. ꝯtro. col̓. x. ⁊ no. h̓ dictū. In ea. gl. ibi ad legatū nūcium deſtinauerūt. No. bn̄ hāc ꝑticulāglo. ex q̄ hēs iūcto tex. ꝙ ſi is qͥ d̓r citatꝰ miſit nunciū ad iudicē p̄ſumit̉ ꝙ fuerit citaꝰ lꝫ neget ſe fuiſſe citatū. hic no. dic̄ arch. ī. c. ꝓpoſuiſti. lxxxij. di. ꝙ