I
ſꝫ electio veniebat irritāda nec eligētes erāt ex hͦ facto pͥuati ptāte eligēdi. vt ī. c. qͣl̓r. sͣ. e. ſecꝰ aūt ī poſtulatōe. nā ſi poſtulatꝰ admīſtrat ipſo facto poſtulatio ē nulla ⁊ poſtulātes ſūt pͥuati ptāte eligendi ⁊poſtulādi ⁊ ad alios canonicos qͥ nō delinquūt deuoluit̉ poteſtas. ⁊ ſi pariter delinquunt deuoluit̉ad papam poteſtas. rō diu̓ſitatꝭ quare magꝭ delinqͥt̉ ī poſtulatōe qͣꝫ ī electiōe. qꝛ poſtulatio īnitit̉ gr̄e⁊ nullū ius eſt acqͥſitū poſtulato. vt ī. c. bone. sͣ. depoſ. p̄la. electio ꝟo īnitit̉ iuri ⁊ ex electōe acqͥrit̉ iusin p̄latura ipſi electo lꝫ nō acqͥrat̉ exercitiū. vt no.gl. ī. c. qͣꝫto. lxiij. di. hodie ꝟo ipſa electio ipſo iurecaſſat̉ ſi electꝰ admīſtrat an̄ ꝯfirmatiōꝫ. vt ī. c. auaricie. jͣ. e. li. vj. eligētes tn̄ ex hͦ nō ſunt pͥuati ptātecligendi qꝛ iure nō cauet̉. Et ex his ⁊ ex tex. no. ꝙptas deuoluit̉ ad canonicos n̄ ſoluꝫ qn̄ alij canōicielegerūt ſcient̓ indignū. ſꝫ etiā qn̄ al̓r deliquerūt ꝓbabilit̓ ꝓpt̓ qd̓ incurrūt pͥuatōꝫ ipſo facto. vt pꝫ exſupͣdictꝭ. ⁊. jͣ. dicēdiſ. Itē no. ꝙ d̓ferēs appellatōniſui adu̓ſarij pͥus int̓poſite n̄ pōt allegare ſuā appellationē poſtea int̓poſitā. ſꝫ adu̓ſariꝰ bn̄ pōt fūdareſe ſuꝑ appellatōe pͥus ab eo int̓poſita. lꝫ ipſe nō detulerit appellatiōi poſtea int̓poſite ab adu̓ſario. qꝛadu̓ſariꝰ nō detulerat ſue. ⁊ hͦ facit ad qōneꝫ. duofecerūt pacē ⁊ ꝓmiſerūt ſub certa pena ſe nō offēdere demū vnꝰ offendit aliū ⁊ ille ſic offenſus offēdit poſtea offendētē querit̉ nūqͥd poſſit ſcd̓us age̓ad penā ꝯtra pͥmū offendētē exqͦ ipſe poſtea offendit. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ pͥus offendēdo rupit pacē ⁊ ſic incidit in penā nec pōt allegare pacē ruptam ꝯͣ ſcd̓mcū nō poſſit ſe fūdare ſuꝑ pace quā ipſe pͥus violauerat. nā vt d̓r in lr̄a fruſtra legꝭ auxiliū inuocat qͥcōmittit in legē. ⁊ hͦ vr̄ firmaſſe Bar. ī. l. cū pr̄. §. li.bertꝰ. ff. del̓. ij. facit qd̓ no. ī. l. q̄ro. §. int̓ locatoreꝫ.ff. loca. ¶ No. in. ꝟ. lꝫ. ⁊ tene mēti ꝙ lꝫ ī notorio n̄ſit d̓ neceſſitate recipiēda ꝓbatio. vt ī. c. manifeſtaij. q. j. ⁊. c. euidētia. de accu. ⁊. c. ad nr̄am. el. iij. deiureiur̄. pōt tn̄ iudex ad cautelā ꝓbationē reciꝑe ⁊reliquū iudiciariū ordinē ſeruare. puto tn̄ ꝙ ꝑs ꝓqua facit notoriū poſſit reſiſte̓ ne ꝓbationē cogat̉adduce̓. qꝛ nō dꝫ onerari ſuꝑflua ꝓbatōe. ar. in. c.ſicut. de ꝓba. ⁊ ī. c. ad nr̄am. ſi tn̄ ꝑs nō reſiſtit nonvitiat̉ ꝓceſſus ex eo ꝙ ſit ſeruatꝰ ordo iudiciariusqd̓ tene mēti. Itē no. ī. ꝟ. porro. plura dicta notāda circa maͣm notorij. pͥmo ꝙ in notorio nō reqͥrit̉examīatio nec citatio. Et no. ſingl̓r hͦ vltimū. namcōit̓ dicūt glo. ꝙ ſaltē reqͥrit̉ citatio. vt no. ī. d. c. adnr̄am. ⁊ in. c. porro. de diuor. cū ſi. h̓ aūt aꝑte colligit̉ ꝯtrariū. nā hic allegabat̉ defectꝰ citatōis. Et adhāc allegationē ꝯfutandā replicabat̉ ꝙ exceſſuserat notoriꝰ ⁊ ſic nō indigebat examinatiōe. ⁊ ꝑ cōſequēs nec citatōe. al̓s reprobatio nō ꝯcluſiſſet. etideꝫ vr̄ ꝓbari in. c. venerabilē. jͣ. e. ſꝫ tu intellige vtdixi in. c. cū olim. de re iudi. ⁊. d. c. ad nr̄am. ⁊ ī. c.vr̄a. d̓ coha. cle. ⁊ mu. ꝙ vbi factū eſt adeo notoriūꝙ nulla defenſio pōt ꝑti abn̄ti cōpete̓ tūc nō reqͥrit̉etiā citatro. ⁊ ī hͦ caſu intellige iſtū tex. ⁊. c. venerabilem. ꝓ hͦ tex. ī. l. ij. §. ꝙ ſi de frumētaria. ff. de admi. re. ad ci. ꝑti. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ hͦ caſu ītelligit̉ Inn.in. c. qͣꝫto. jͣ. d̓ trāſla. p̄la. vbi hoc ꝓſequit̉. Sed vbi
factū nō eſt ita notoriū tūc requirit̉ citatio al̓s ſnīaſiue ꝓceſſus hītꝰ ē nullꝰ. In hͦ caſu ītellige Inno.in. c. tua. de coha. cle. ⁊ mu. vbi hͦ tenuit ⁊ alia iura⁊ aucͣtes que reqͥrunt citationē. vnū tn̄ dictū noͣbile qͥtidianū poſuit h̓ Inno. dicēs ꝙ vbi delictuꝫ eſtnotoriū ſꝫ ignorat̉ ꝑſona delinquēs. puta qꝛ reꝑit̉hō mortuꝰ in ſtrata vel furtū cōmiſſum in apotheca pōt iudex ſine alicuiꝰ citatōne ex officio ſuo inqͥrere nō tn̄ ꝯtra certā ꝑſonā ẜ general̓r. Et ſi aliquinoīant̉ in illa inqͥſitiōe gnaͣli dꝫ poſtea ꝓcede̓ ſpāliter ꝯtra illos qꝛ ꝓceſſus factꝰ ī gnaͣli inqͥſitōe nō facit fidē in ſpāli. qꝛ ꝑs nō fuit citata nec vidit iurareteſtes ⁊ ſil̓ia. ⁊ hāc practicā dicit ẜuare totū mūduꝫ⁊ hͦ idē firmat Bart. ī. l. fi. ff. de q̄ſ. ¶ Itē no. ex tex.tres regulas. Prima ꝙ ꝓpt̓ aucͣtem iudiciariā oīap̄ſumunt̉ rite ⁊ recte geſta. vn̄ orit̉ p̄ſūptio tam reſpectu rectitudinis ꝓceſſus qͣꝫ reſpectu iuſticie. qd̓intellige ẜm Inno. ⁊ bn̄ poſtqͣꝫ ſnīa trāſiuit in remiudicatā. nā difficilimū eēt oīa acta iudicij ſemꝑ recenſere. vn̄ ſufficit ꝙ appareat de ſnīa poſt trāſituꝫin rē iudicatā ⁊ oīa p̄ſumūt̉ iuſte acta. ⁊ idē dic inexcōicatione ꝙ poſt lapſuꝫ .x. dieꝝ oīa p̄ſumūt̉ iuſte acta. ⁊ no. hͦ vltimū cū hūc vltimū articulum p̄ſumptōis ſnīe lōge plene examīaui in. c. qm̄ ꝯͣ. jͣ. d̓ꝓba. ⁊ dic vt ibi. Scd̓a regula ꝙ teſtes ſingularesregl̓r nō ꝓbāt. ⁊ dicūt̉ ſingulares qꝛ deponūt ſuꝑdiuſis factꝭ ita ꝙ qͥlibet ē ſingularꝭ ex dicto ſuo qd̓intellige reſpectu obiecti. nā reſpectu ꝑcipiēdi ſuꝑteſtes ſūt ſingl̓ares qꝛ ſenſus meꝰ ꝑ quē ego ꝑcipionō eſt tuꝰ ſꝫ meꝰ nec ecōtra. ſꝫ dicūt̉ ꝯteſtes ⁊ nō ſingulares qn̄ obiectū ſuꝑ qͥ deponūt fuit repn̄tatuꝫſenſibꝰ teſtiū eodē tꝑe. nā tūc vident̉ depone̓ d̓ eodem facto. qꝛ diu̓ſitas tꝑoꝝ pōt induce̓ diu̓ſitatemreꝝ ⁊ teſtes dn̄t ꝯcludere neceſſario. vt ī. c. in p̄ſentia. de ꝓba. ⁊ ꝯcor. huic tex. c. cū dilecti. jͣ. e. ⁊. c. taꝫlr̄is. d̓ teſti. cū ſi. Tertia regl̓a eſt ꝙ negatiua ꝑ reꝝnaturā ꝓbari n̄ pōt. ⁊ qͥtidie ſolet allegari iſte tex.ꝙ negatiua ē improbabil̓ qd̓ an ſit veꝝ indiſtinctedicā. jͣ. cū glo. ¶ Itē no. ꝙ qͥs nō pōt ꝓbare ſe nōfuiſſe citatū. ⁊ ſic vr̄ ꝙ nō eſt ſtandū aſſertōi negātꝭcitationē exqͦ decitatōe ꝯſtat vere vel p̄ſumptiue.ſꝫ in hͦ intelligo vt dixi ī. c. cū parati. jͣ. de ap. ꝑ Cyin. l. ſi qͥs decurio. C. d̓ fal. ¶ Ultīo no. ⁊ tene mētiꝙ ſi ī notorio ex ſuꝑabūdanti iudex ẜuauerit ordinem iuris. lꝫ in aliquo deliquerit ſeu defecerit contra ordinē tn̄ ex hoc defectu nō dꝫ vitiari totus ꝓceſſus. ex qͦ em̄ ad cautelā ⁊ non de neceſſitate ẜuatiuris ordinē trāſgreſſio ordinis ī aliquo nō vitiatexquo ordo nō erat de ſub̓a ꝓceſſus ita arguit hicpapa ꝯtra allegationē ſuꝑ defectu citatōis. nā primo dicit p̄ſumendū ꝓcitatōe. ſecūdo dicit ꝙ p̄ſuꝑpoſito ꝙ citatio fuiſſet admiſſa tn̄ exqͥ factū fuit nototoriū nō dꝫ ꝓceſſus irritari. facit ad qōnem ſi incā fuit oblatꝰ libellus ineptꝰ ꝙ talis ineptitudo nōhꝫ irritari ſeu vitiari ſi tal̓ erat cā in qua de neceſſitate non exigebat̉ libellus. de qͦ vide qd̓ le. ⁊ no. inl. vinū. ff. ſi cer. pe. ¶ In gl. j. in fi. quare aūt papanō mandauit in caſu iſto iſtū ep̄m pͥuari etiā ꝓpoep̄atu exqͦ tranſtulit ſe ꝓpria aucͣte. dic ꝙ ad. h̓ nōagebat̉ ſꝫ ſolū ꝯtendebat̉ de p̄ualiditate electōis ⁊