IDe electione.
ſufficere ſine illoꝝ ꝯſenſu. ar. op. in. d. c. nulli. vbipatet ꝙ electores pn̄t impugͣre electionē ꝓpriā exfacto nouit̉ eis detecto. ⁊ hͦ no. ¶ In glo. j. no. gl.ꝙ ſuꝑior nō pōt inuito electo ip̄ius electionē cōfirmare. ꝓ hͦ facit qꝛ ad ꝯtrahēdū iſtud ꝯiugiū ſpirituale requirit̉ ꝯſenſus eligētiū qͥ repn̄tāt ip̄am eccleſiā ⁊ etiā electi qͥ eſt futurꝰ ſpōſus. vt in. c. ſe. Sicut em̄ matrimoniū carnale nō pōt ꝯtrahi ſine cōſenſu mulieris ⁊ viri. vt in. c. cū locū. ⁊. c. tua. jͣ. deſpō. ita nec iſtd̓ ꝯiugiū ſpūale qd̓ ꝯtrahit̉ int̓ eccleſiā ⁊ electū. Ex hͦ infert̉ ꝙ ſuꝑior nō pōt aliquē cōpelle̓ ad acceptāduꝫ p̄laturā. qd̓ an ſi veꝝ in papavid̓ qd̓ dixi ī. c. fi. d̓ poſtu. p̄la. An aūt peccet electꝰnō ꝯſentiēdo electōi de ſe facte? vide ꝑ Io. an. in. c.ſi electio. jͣ. e. li. vj. ⁊ ibi ꝯcludit ꝙ ſic ſi nō reꝑit̉ aliꝰeque idoneꝰ ꝑ quē poſſit dici eccl̓ie ꝯſuli al̓s ſecus.⁊ dic vt latiꝰ ibi no ¶ In glo. ij. in fi. No. hāc glo.ꝓ decreto electōis. ⁊ in effectu facit duo. pͥmo q̄ritqͥd debeat ꝯtinere decretū. ſcd̓o an iſtd̓ ſit de ſb̓ſtātia electōis. Ad pͥmā qōnem breuit̓ dicendū ꝙ decretū eſt q̄dā ſcriptura ꝯtinēs ſeriē electōis a pͥnci.vſqꝫ ad fi. ⁊ ſit iſta ſcriptura ſiue decretū vt apꝑeatformā fuiſſe ſeruatā in electōe ⁊ vt eligētes nō poſſint ampliꝰ negare qͥn ꝯſenſerīt electōi. ⁊ d̓r decretuꝫ a decerno. nis. qd̓ idē eſt in ꝓpoſito ſuo qd̓ ordino ſeu diſpono. eſt gͦ decretū diſpō ſeu ordinatōtotiꝰ electōis ſeu ꝯtines ordinē electōis. ⁊ vide demateria bo. glo. in. c. ep̄s. lxj. di. an aūt iſtud decretum faciat plenā fidē ſuꝑ ꝯtentꝭ in eo. tres reꝑiunt̉opi. pͥma Inno. ⁊ Cōpo. dicētiū ꝙ nō? ſꝫ eſt potiusquedā lr̄a teſtimonial̓ ẜm eos. mouēt̉ pͥncipal̓r duplici motiuo. pͥmo qꝛ hͨ ſcpͥtura ſit ſuꝑ facto capituli. gͦ ſcriptura eſt inita ꝑ capl̓m ſeu ip̄iꝰ aucͣte nō dꝫfacere plenā fidē qꝛ nō eſt credēdū ſcripture alicuius in facto ꝓprio. vt no. in. c. ij. jͣ. de fi. inſtru. ⁊ inl. exēplo. C. de ꝓba. Scd̓a rō qꝛ iura diſponūt vtmittant̉ ad ſuꝑiorē inſtructores qͥ hn̄t ſuꝑioreꝫ inſtruere ſuꝑ ordīe electōis. vt ī. c. nihil. jͣ. e. ⁊ meliꝰ īc. cupiētes eo. ti. li. vj. ſi em̄ decretū faceret plenaꝫfidē nō eſſet opꝰ mittere inſtructores qꝛ ſuꝑfluis remedijs nō eſt vtendū. Scd̓a fuit opi. Hoſti. dicentis ꝙ pͥma facie decretū facit fidē niſi neget̉ ꝑ adu̓ſarios. nec ob. ꝙ iura mādāt īſtructores deſtinariqꝛ poſſūt intelligi eo caſu qͦ decretū nō intereſſit vl̓ad maiorē cautelā. Tertia fuit opi. do. An. diſtinguentis vtrū decretū fuerit factū ꝑ publicā ꝑſonāatteſtantē oīa fuiſſe geſta in pn̄tia ſua. ⁊ tūc nō apparet rō qͣre huic decreto non det̉ fides plena autdecretū fuit cōfectū manu pͥuata ⁊ tūc ꝓcedit pͥmaopi. ⁊ hͨ tertia opi. mihi ſatꝭ placet dūmō in tali ſcriptura interueniāt oīa reqͥſita ad ſb̓aꝫ ſcripture publice vt teſtiū pn̄tia ⁊ ſil̓ia. An aūt iſte notariꝰ poſſit eſſe laicus in actu electōis? dicā in. c. qꝛ ꝓpter. jͣ.eo. ⁊ plene examinaui in. c. ſicut. jͣ. ne cler. vel mo.vbi examinaui generaliter vtruꝫ ſuper ſpūalibuspoſſit laicꝰ ꝯficere inſtr̄m. ⁊ an̄ ⁊ qn̄ clerici notarijpoſſint publicare ſcripturā. ⁊ arbitror ꝙ eo caſu qͦdecretū ſit ꝑ ꝑſonā publicā ꝙ nō ſit de neceſſitate ꝙapponat̉ ſigillū capl̓i qꝛ ſcriptura publica facit eſſefidē abſqꝫ alio adminiculo. ſꝫ ſigillū eſt neceſſariuꝫ
qn̄ ſcriptura eſt priuata. ad hͦ vide ſingulare dictūInno. mēti ſꝑ tenēdū in. c. int̓ dilectos de fi. īſtru.vbi dicit ꝙ ſi inſtr̄m ſiue pͥuilegiū ꝯfectū manu publica habeat ſigillum appenſum licet perdatur ſigillum vel deſtruatur non per hoc corruit fidesinſtr̄i quia ſufficit aucͣtas notarij. intellige quando ſcriptura habet oīa ſigna publicitatis iō cautueſt vt collatōes bn̄ficioꝝ ⁊ ſil̓ia fiāt ꝑ manū publicāne deſtructo ſigillo prelati corruat fides inſtr̄i. Adſcd̓am qōnem glo. an̄ iſtud decretū ſit d̓ ſb̓a electōniſ. glo. pͥmo recitat qͥſdā tenere ꝙ nō ſ poſtmodūſentit ꝯtrariū qꝛ hodie publicatio volūtatuꝫ eſt doſb̓a ⁊cͣ. ſꝫ vt dicit Io. an̄. ⁊ bn̄ glo. in hͦ inepte loquitur qꝛ qͣꝫuis ea q̄ dicunt̉ in glo. ſint de ſubſtātia electōis tanqͣꝫ ꝯcernētia formā nō tn̄ ſequit̉ ꝙ iſta ſcriptura ſit de ſb̓a electōis. īmo tenet Hoſti. ꝙ decretum nō ſit de ſb̓a electōis vel poſtulatōis ſꝫ ſatis eſtꝙ d̓ ea poſſit fides aliter fieri. ⁊ de hͦ videt̉ glo. ī. d.c. ep̄us. lxj. di. Quidā tn̄ voluerūt dicere ꝙ decretum eſt de ſb̓a poſtulatōis ⁊ nō electōis. Cuiꝰ ꝯtrariū ꝓbat̉ in. §. ẜ. aliud. c. di. ¶ In glo. in ꝟbo cōiugata in fi. No. ſingularit̓ iſtā glo. iūcto tex. nā quotidie ſolet allegari nec habemus ſuꝑ hͦ aliquē tex.exp̄ſſum. ex qua glo. collige ꝙ natꝰ ex ſoluto ⁊ ſoluta legitimat̉ ꝑ ꝯn̄s mr̄imoniū lꝫ mulier nō eſſet cōcubina ſꝫ ex furtiuo acceſſu genuerit filiū. ⁊ idē ſentit glo. in. c. qualis. xxx. q. v. ⁊ hāc opi. ſecutꝰ ē Io.an. hic trāſit etiā do. An. ⁊ Goſ. in ſum. hꝰ ti. ſeu d̓fi. p̄ſby. in. §. ſiquis. ſꝫ Bar. tenet ꝯtrariū. in. l. ꝯcubina. ff. de ꝯcu. ⁊ idē Pe. de ancha. ⁊ dicit ſe vidiſſeꝯſiliū Ald. ſuꝑ hͦ mouēt̉ iſti qͥ iura d̓ hac legitimatione loquētia requirūt ꝙ filiꝰ ſit natus ex ꝯcubinaretenta in domo loco vxoris ex indubitato affectuvt inſtitꝭ. de nup. §. aliqn̄. ⁊ de heredi. q̄ ab inte. defe. pꝰ pͥn. poſſet addi iudicio meo h̓ rō fortior. naꝫnatus ex nō ꝯcūbina ſꝫ ex furtiuo acceſſu nō pōt d̓iure on̄dere patrē. eſt em̄ quaſi vulgo ꝯceptus qꝛnō ſubeſt aliqua p̄ſumptio quare magis dicat̉ filius iſtiꝰ qͣꝫ alteriꝰ. ar. l. vulgo ꝯcepti. ff. de ſta. ho. gͦnō dꝫ iſte legitimari ꝑ ſequēs mr̄imoniū cuꝫ nō ſitindubitatꝰ filiꝰ. nā forte ob hāc cām iura ciuilia reqͥſiuerūt ꝯcubinatū ad hͦ vt pl̓es legitimēt̉ ex ſeq̄nti mr̄imonio. ⁊ qͣꝫqͣꝫ p̄dicta multū vrgeāt tn̄ ſequoropi. gl. fauore legitimatiōis ⁊ mr̄imonij. ⁊ ꝑ. c. tanta. jͣ. qui fi. ſint le. vbi tex. circa iſtā legitimationemnō reqͥrit ꝯcūbinatū ſꝫ ſolū fundat ſe ſuꝑ fauoremmr̄imonij ⁊ reqͥrit dūtaxat ꝙ tꝑe ꝯceptōis poterateſſe mr̄imoniū inter viꝝ ⁊ mulierē. facit qd̓ in ſimili no. ibi ⁊ in regl̓a ſine culpa d̓ reg. iur̄. li. vj. ī mecu. nā iura ciulia requirūt ad hͦ vt legitimet̉ prolesp̄cedēs ꝙ interueniāt in iſto mr̄imonio inſtrumēta dotalia. vt inſtitu. de nup. in. §. p̄all̓. ⁊ cū ius canonicū nullā faciat mentōeꝫ de hmōi inſtrumētisdotalibꝰ ſed ſolū fundat ſe ſuꝑ fauore mr̄imonij.vn̄ ſicut nō curat̉ de inſtrumētis dotalibꝰ ita neccurandū eſt de ꝯcūbinatu. ſꝫ illud ſolū ſufficit ad legitimatōeꝫ ꝙ tꝑe ꝯceptōis poterat eſſe mr̄imoniūinter viꝝ ⁊ mulierē. Et ex p̄dictis iūcta glo. habesbn̄ notare ꝙ etiā in maͣ reſtringibili appellatione legitime natī venit legitimatꝰ ꝑ ſequēs mr̄imoniuꝫ.
n 3