L

collegij. qn̄qꝫ de ꝯſuetudine nō ſpectat ad aliqueꝫhec ꝯuocatō. pͥmo caſu aūt iſte ad quē ſpectat conuocatio vult reſtringere terminū iuris. ⁊ videt̉ ꝙpoſſit. qd̓ ſentit h̓ Inno. ſꝫ alid̓ ſentit ip̄e in. c. eccleſia. ij. jͣ. e. ⁊ illd̓ dictū videt̉ veriꝰ. ⁊ ſentit h̓ do. An.naꝫ lꝫ ad eū ſpectat ꝯuocatio capl̓i nō tn̄ hꝫ ptāteꝫreſtringēdi terminū iuris cū ille t̓minꝰ ſit p̄fixꝰ ī fauorē collegij. ergo nō pōt iſte illū terminuꝫ abbreuiare. vt in. c. ſi diligenti de fo. cōpe. ⁊ in. c. ad apoſtolicā de regul̓. facit regl̓a indultū de re. iur̄. li. vj.nec ꝯſuetudo dās ſibi ptātem ꝯgregandi collegiūdebet extēdi ad caſum diuerſū .ſ. ad ptātem reſtrigendi terminū iuris iuxta no. in. c. fi. d̓ offi. archi.ꝑ Inno. facit. c. cū ꝯtingat de deci. Sꝫ vbi non tractat̉ de reſtringēdo terminū iuris tūc pōt iſte monere oēs de collegio vt certo termio veniāt ad collegiū ⁊ ſi nō venerīt facit eos ꝯtumaces nō vt poſſint puniri ꝑ iſtū vocantē ſꝫ quo ad hoc vt poteſtaſcapl̓i reſideat penes veniētes. ⁊ hͦ no. voluit Inn.in. c. j. de ma. ⁊ obe. ⁊ in. c. ij. de no. ope. nūc. ⁊ Io.an. in. c. in cauẜ. jͣ. e. ⁊ ibi dicā qͥd iuris ſi aduocatōnem iſtiꝰ nō veīt niſi minor ꝑs nūqͥd tota ptās reſidet penes iſtā ꝑtē mīorē? ſi ꝟo de ꝯſuetudīe nō eſtaliqͥs ad quē ſpectat ꝯuocatio collegij an̄ d̓ iur̄ poſ̓ſit antiquior ꝯuocare collegiū? dic vt no. Inno. ind. c. j. vbi tetigi. eo tn̄ caſu quo nō ẜuat̉ ꝙ ꝑ aliqueꝫꝯuocet̉ collegiū tūc ſunt opi. qual̓r illud collegiuꝫſit ꝯuocandū p̄ſerti reſtringēdo terminuꝫ iuris ꝓelectione fienda. ⁊ in hac qōne ſūt tres opi. Glo. tenet hic ꝙ maior ⁊ ſanior ꝑs pōt ꝯuocare mīorē ꝑtēp̄figēdo etiā t̓minū reſtrictiuū iurꝭ. Scd̓a fuit opi.Hoſt. dicētis oꝑtere vt due ꝑtes collegij ꝯueniant⁊ ꝙ ex cā artent terminū iuris. ſi aūt nō ꝯueniuntdue ꝑtes nec ſubeſt cā reſtringēdi terminū iurꝭ nōp̄t reſtrictō fieri. fac̄. l. nll̓i. ⁊. l. plane. ff. qd̓ cuiuſqꝫvniuerſi. Tertia fuit opi. Inno. dicentis ꝙ pn̄tespoſſunt monere abn̄tes etiā ſi vnꝰ ſolꝰ eſſet p̄ſens.allegat iura q̄ opi. ſuā aꝑte nō ꝓbāt. ꝯcluderē ſic ꝙneceſſario requirūt̉ due ꝑtes ad monēdū alios qꝛpotētie capl̓ares ꝯſiſtunt in duabꝰ ꝑtibꝰ dū collegiū eſt ī ꝯgregando. vt ī. d. ll. nulli. ⁊ plane. ⁊. l. nominationū. C. d̓ decu. li. x. tenet Inno. in. c. ij. vbietiā dicit ꝙ nō eſt vis qual̓r ꝯgregent̉ ⁊ ꝑ queꝫ iſtedue ꝑtes dūmō ꝯueniāt ſil̓ in vocāda minori ꝑte. ⁊valet iſta vocatio ꝑ duas ꝑtes facta ad ꝯſtituēduꝫmiorē ꝑtem in ꝯtumacia ita ꝙ nō poterūt allegareſe ꝯtemptos. maior aūt ꝑsͣ nō ſufficit qꝛ iura q̄ dicunt ſtandū eſſe maiori ꝑti collegij ꝓcedunt qn̄ collegiū eſt ꝯgregatū in quo ſalteꝫ interſint due ꝑtesvocandoꝝ. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. ſi aūt iſte due ꝑtes volūt reſtringere t̓minū iuris placet mihi opi. Hoſti.vt ex cā poſſint ſine cā mīme ſꝫ cā ſubeſt eoip̄o ꝙ volunt ꝓuidere eccl̓ie vacāti. nā terminꝰ triū mēſiuꝫfuit p̄fixus a iure fauore collegij. ergo pōt collegium qd̓ repn̄tat̉ in duabꝰ ꝑtibꝰ huic fauori renūciare in fauorē eccl̓ie. ſil̓e no. in. c. cū inter. jͣ. eo. hͨ ꝓcedunt qn̄ nō inſtat finis termini iurꝭ ſꝫ inſtāte fine ēdubiū nunqͥd poſſit ꝑs pn̄s ꝓcedere ad electioneꝫInno. tenet ꝙ ſic etiaꝫ ſi eſſet vnꝰ ſolus. ar. in. c. fi.lxv. di ⁊ hec opi. mihi placet. qꝛ nō tenet̉ etiaꝫ vnꝰ

dimittere ius ſuū ꝓpter abſentiā alioꝝ. nā ex quoterminꝰ eſt p̄fixus a iure oēs vident̉ eſſe moniti intermino. vt in. c. potuit de loca. ⁊ intellige qn̄ abſētes ſciuerūt vocationē eccl̓ie al̓s aūt debuiſſet ꝑspn̄s hoc notificare abſentibꝰ. vt ī. c. qꝛ. ꝓpter. jͣ. e.Pe. tn̄ tenuit ꝙ nūqͣꝫ ptās maioris ꝑtꝭ deuoluit̉ adminorē niſi ī caſu delicti. ar. c. gratu. sͣ. ti. ꝓxi. ſꝫ primā ꝑtem tenuit hic do. An. ⁊ cōiter alij. dꝫ tn̄ pn̄svocare abn̄tes ſi cōmode pōt. dic etiaꝫ ꝙ ſi abn̄tesꝯueniūt in vno loco poſſunt vocare minorē ꝑtemp̄ſertim cū ea q̄ incūbūt meliꝰ pn̄t expedire exͣ eccleſiam qͣꝫ in eccl̓ia forte qꝛ timet̉ imp̄ſſio in eccl̓ia velquid ſil̓e qd̓ voluit hic Hoſti. ⁊ Inno. in. d. c. ij. Sꝫdubiū eſt pone ꝙ capl̓m ſit ꝯgregatū demū aliquiexeūt de capl̓o nunqͥd poſſunt remanētes explereea q̄ incumbūt alioꝝ abn̄tia nō ob. Inno. videt̉ pͥmo velle ꝙ nō qꝛ nō pn̄t iſti pn̄tes alios ꝯſtituere īꝯtumacia. intellige exquo nō inſtat terminꝰ iuris.Cōpoſt. dicit ꝙ ſi maior ꝑs receſſit recedēdo videt̉reuocare terminū p̄fixū. credo ꝙ ſi due ꝑtes remaneant in vniuerſitate nō eſt curādū de receſſu tertie ꝑtis qꝛ ꝑinde eſt ac ſi vocata noluiſſꝫ venire. nāparia ſunt nō venire vel nō expectare vſqꝫ ad finēvt in. c. j. de iudi. ⁊. xj. q. iij. in. c. certum. nec credoneceſſariū vt minor ꝑs reuocet̉ ꝑ duas ꝑtes pn̄tesexqͥ a pͥncipio oēs fuerūt citati ad illū actū. nā contumaces ſunt exqͥ nō ſteterūt. ſi ꝟo receſſerūt dueꝑtes vel vltra tunc tertia ꝑs nihil poterit facere qꝛcapl̓m nō rep̄ſentat̉ in minori ꝑte. vt in. c. eccl̓ia. j.e. ⁊ illi recededo vident̉ reuocare vocationē factā.hec vera niſi inſtaret terminꝰ iuris. qꝛ tūc puto ꝙminor ꝑs poterit ꝓcedere ad electōnē qꝛ ius interpellat ꝓ hoīe. vt in. d. c. potuit. qn̄qꝫ ⁊ tertio remāſit ſoluꝫ maior ꝑs. ⁊ iſte caſus eſt magis dubitabilis. nā ꝙ poſſit ꝓcedere facit quia exqͦ collegiū fuitꝯgregatū dꝫ ſtari iudicio ꝑtis maioris vt in. c. j. dehis q̄ fi. a ma. ꝑte cā. In ꝯtrariū facit qꝛ in vniuerſitate nō fuit ꝓpoſitū negociū expediendū. Sꝫ pōtdici ꝙ vniuerſitas eſt in ꝯgregādo ergo requiruntur due ꝑtes. Mihi placet p̄cedens dictum qꝛ exqͦoēs erant in collegio ſtandū eſt iudicio maioris ꝑtis quatenꝰ intendit terminū nō reuocare ſꝫ ad vlteriora ꝓcedere. an aūt due ꝑtes poſſint ꝓprie citare minorē ꝑtē. Inno. dicit notāter h̓ ꝙ noͣ. qꝛ potius monere ſeu requirere qꝛ citatio ſpectat ad iudicē ſꝫ due ꝑtes collegij nō hn̄t iuriſditionē in minorem ꝑtem. intellige in vniuerſitate nō hn̄te iuriſditione vt eſt capl̓m. ergo nō dꝫ fiericitatō ſꝫ monitōſeu requiſitio qd̓ eſt notandū. dicit etiā Inno. ꝙ h̓caſu nō requirūt̉ tres citatōes vel vnica ꝑemptoria ſꝫ ſufficit vnica requiſitio ſeu monitio qd̓ dictūno. ⁊ ꝓ hͦ facit qꝛ in iſtis requiſitōibꝰ extraiudicialibꝰ ſufficit vnica vocatio. vt no. gl. ī. c. ſi ep̄s. xviij.di. ⁊ in glo. in cle. j. d̓ hereti. p̄ſertim qn̄ par reqͥritparē. ad hͦ qd̓ notāt doc. in. c. cū cām de offi. dele.Ultimo in hac materia q̄ro de vtili qōn nūqͥdcitatꝰ ſeu monitus vt tali die veniat ad capl̓m teneatur venire de mane vel de ſero an poſſit differrevſqꝫ ad ſupremā horā diei? cōclude mētē doct. h̓ ꝙcitatus ſeu monitus debet cōparere ea hora qua