2

cumbitonus ꝓbādi ⁊ excipiens cenſet̉ actor quoad onus ꝓbādi exceptionē ſuā. vt in. l. in exceptionibus. ff. de ꝓba. ⁊ in. c. in p̄ſentia. de ꝓba. ſed ſi n̄habet aduerſariū incūbit ipſi electo onus ꝓbandiſe idoneū. Itē ſi habuit aduerſariū ſed deficit ī ꝓbando vel nō obiecit opponēdo. nam tūc nō reſpectu aduerſarij ſed vt obtineat ꝯfirmationē a ſuꝑiore debet ꝓbare ſe idoneū. vt eſt tex. no. h̓. ¶ No.octauo ibi curauimꝰ indagare bo. text. ꝓ his quedixi in. c. j. sͣ. ti. ꝓxi. poſt Inno. ꝙ ſuꝑior in examinādo ſuꝑ idoneitate ꝓmouēdi nō tenet̉ reciꝑe iuramēta teſtium ſed pōt ſine iuramēto inqͥrere adſuam ꝯſcīam informādā hodie tn̄ in curia recipiūt̉teſtes ſuꝑ idoneitate ꝓmouēdoꝝ. nam pōt ſuꝑiorhoc facere vt ſibi videt̉ nō tn̄ ad hoc de iure aſtringit̉ vt aꝑte colligit̉ h̓. ¶ No. nono ibi eccl̓ie parit̓ ⁊ꝑſone. ꝙ etiā cuꝫ ꝓuidet̉ p̄lature pōt haberi rō nōſolum ad ꝓuiſionem eccl̓ie ſed etiaꝫ ad meritū ꝑſone qd̓ eſt bn̄ notandū. vn̄ facit iſta lr̄a ꝓ his q̄ no.Io. an. poſt Io. mo. in regula qd̓ ob gr̄am. ī mercu. vbi ꝯcludit notabile verbū ꝙ ſi papa trāſtulit p̄latum abſentē ad maiorē eccl̓iam ꝓpter meritumꝑſone nō videt̉ pͥma eccl̓ia vacare a tꝑe ꝓnūciationis facte ꝑ papā. ſed a tꝑe quo cōſenſit trāſlationi.ſecus vbi papa pͥncipal̓r trāſlationē illā feciſſet advtilitatē ſeu neceſſitatem eccl̓ie. qꝛ tūc incipit pͥmavacare ſtatim a tꝑe ꝓnūciationis. qd̓ verbum no.No. decimo ibi tam rōnes qͣꝫ canones obẜuareꝙ ſuꝑior diſpenſans ꝯtra canones ex cā videt̉ obſeruare rōnem ⁊ canones. ⁊ dic ꝙ ſeruat canonesquibꝰ cauet̉ ꝙ ex cā eſt diſpēſandū. nam vbi eſt cādiſpēſandi diſpēſatio eſt debita. vt no. glo. in. c. vtꝯſtitueret̉. ⁊. c. dn̄o ſancto. l. di. facit. j. q. vij. in. §.niſi. cum. c. exigit. nō aūt ſeruat canonēs cōtra qͦsdiſpēſat īmo illos violat qꝛ ꝑ diſpenſationē vulnerant̉ illa iura. xxiij. q. iiij. diſplicet. no. Archi. in. c.licet canon. de ele. li. vj. ⁊ optime facit hec lr̄a ſic intellecta ad qōnē. mādat papa decidi aliquā cāꝫ ẜmius dubitat̉ nūquid delegatꝰ poſſit cāꝫ illā decide̓ẜꝫ ꝯſuetudinē ⁊ ſtatutū loci. tenui ꝙ ſic. qꝛ ius vultvt cā decidat̉ ẜꝫ ꝯſuetudinē ⁊ ſtatutū loci. vt ī. c. fi.d̓ ꝯſue. ⁊. xj. di. in his. gͦ ſic faciēdo decidit cām ẜmius. licet Io. an. ſenſerit ꝯtrarium in addi. ſpe. ſedqd̓. sͣ. dixi ml̓ti tenuerūt. de quo aliquid tetigi ſuꝑrubrica. de ꝯſue. ⁊ in. c. qͥntauallis. de iureiur̄. vbiꝑ do. An. ¶ Ultimo no. ꝙ eccl̓ie vacanti dat̉ qn̄qꝫꝓcurator cum libera ptāte adminiſtrādi in ſpūalibus ⁊ tꝑalibus. ⁊ in eccl̓ia cathedrali hec datio cōpetit ſoli pape vt habes bo. tex. in. c. is cui. jͣ. eo. li.vj. ⁊ alio vocabulo appellat̉ iſte ꝓcurator viſitatorvt in. d. c. is cui. vbi habet̉ de potentia iſtiꝰ ꝓcuratoris ſeu viſitatoris ⁊ ſolet papa hūc titulum cōcedere cardinalibꝰ cum cōmendat eis eccl̓ias cathedrales ſeu regulares. ⁊ habes h̓ in tex. vnam cāmlegitimā ꝓpter quā pōt fieri iſta ꝯceſſio .ſ. cum exigit vtilitas ſeu neceſſitas eccl̓ie habere certam ꝑſonam in p̄latum que tunc nō eſt legitime etatis. vn̄pōt interim ꝯſtitui ꝓcurator ſeu viſitator illius eccleſie cum libera ptāte adminiſtrādi in tꝑalibus etſpūalibꝰ qd̓ no. ⁊ hūc ꝓcuratorem poſſet facere ca

pitulum ſede vacāte in bn̄ficijs ſpectātibus ad collationem ep̄i. qꝛ licet nō poſſet illa cōferre. vt in. c.vnico. ne ſe. va. li. vj. pōt tn̄ modo p̄dicto illa cōmēdare ſeu admiſtratorē ꝯſtituere donec fuerit illisbn̄ficijs ꝓuiſum ꝑ ſuꝑiorem. vt no. Io. an. in. d. c.vnico. ⁊ idem puto dicendū in ep̄o quo ad bn̄ficiaſpectātia ad collationē pape iure reſeruatis vl̓ deuolutōis vt ſi nō eſt aliquis qͥ interim illis bn̄ficijspoſſit ꝓuidere valeat ep̄us ibideꝫ deputare adminiſtratorē idoneū donec ꝑ papam fuerit ꝓuiſum.ar. x. q. j. regēda. Idem puto ep̄m facere in eccl̓ijsſpectātibus ad collationē ſuā donec ipſe ꝓuideritinfra tempꝰ legitimuꝫ. facit. c. nemo. jͣ. e. li. vj. ⁊ qd̓le. ⁊ no. in. c. cum vos. de offi. ordi. ¶ In glo. j. ibiniſi ad ea que legitime fiunt. No. glo. ꝓ his que dixi ſuꝑ tex. Sed ꝯtra hoc facit qd̓ le. ⁊ no. ī. c. ſi a iudice. de appel. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ꝑ appellatiōꝫ in vnoarticulo ſuſpendit̉ iuriſditio iudicis quo ad totaꝫcām ita ꝙ niſi pͥus reuocet grauamen nō tenet̉ appellans cōparere ad citationē ipſiꝰ iudicis. ad idēfacit. c. ſignificante. cum. c. rodolphꝰ. sͣ. de reſcri.vbi papa mādat irritari qͥcquid fuerit attentatumpoſt appellationē. Sol̓. dicit Inno. no. ꝙ in hoc eſtdifferētia inter appellationē iudicialē ⁊ extraiudicialem. qꝛ ī appellatiōe iudiciali legitime interpoſitaveniūt irritanda oīa geſta ꝑ iudicem poſt appellationem licet de directo nō ſint ꝯtra appellationemqꝛ nō debꝫ iudex ꝓcedere in illa cā poſt appellationem legitimā. ſed in appellatiōe extraiudiciali ſolūveniūt irritanda ea que fiūt poſt ⁊ ꝯtra appellationem. vn̄ non ſufficit ad irritationē ꝙ aliquid ſit factuꝫ poſt appellationē. ⁊ ideo ſic appellat̉ in capitulo ne fiat electio ꝑ cōpromiſſum ⁊ appellatōe nō obſtante maior ꝑs capituli cōpromiſit ſed electus noluit acceptare ſi capl̓m poſtea ꝓcedit ad electionēꝑ ſcrutiniū vocatis appellantibꝰ ⁊ nolentibꝰ cōꝑarere valebit iſta electio qꝛ nō eſt ꝯtra appellationeꝫlicet ſit poſt. ⁊ idem in ſil̓ibus. diuerſitatis rōnempoſuit Inno. nō hic. ſed in. c. qꝛ ꝓpter. jͣ. e. ꝓpe fi.dicens ꝙ ꝑ appellationē iudicialē ſuſpendit̉ iuriſditio iudicis quo ad illam cām vt in iuribꝰ p̄all̓. ideonō poteſt amplius ꝓcedere. ⁊ no. hoc dictuꝫ qꝛ facit ꝓ his que dixi in. c. ſuꝑ eo. jͣ. de ap. vbi pleniusdixi. Sed appellatio extra iudiciū nō habet ſuſpendere ptātem cōpetentē ꝑti. ſed ſatis ē qd̓ defendatappellantē ne opprimat̉ circa id ſuꝑ quo appellat̉. ſiem̄ aliquid attentat̉ poſt appellationē exͣiudicialē.ſed nō ꝯtra ꝑs appellans nō opprimit̉ in iure ſuo.īmo opprimeret̉ ꝑs appellata ſi n̄ poſſet vti iure ſuoSed diceres tu hec rō Inno. nō eſt ſufficiēs quiaidem eſſet dicendū in iudice. nō em̄ opprimit appellantem ſi ꝓcedit poſt appellationē ⁊ nō ꝯtra. Sol̓.ꝯtrarium videt̉ vrgere. ſed defendēdo Inno. Reſpondeo ſic ꝙ aliud in iudice. qꝛ cū iudiciū reddat̉in inuitū. vt in. c. intelleximus. de iudi. ⁊ in. l. interſtipulantē. §. ſi ſtichum. ff. de. ꝟ. obli. ſi iſte cōpelleret̉ litigare coram iudice ſuꝑ alio articulo cāe grauaret̉ dupl̓r. Primo qꝛ hr̄et ꝓſequi articulū appellationis coram ſuꝑiore ⁊ reſiduū cauſe corā iſto iudice a quo appellat̉ qd̓ eſt iniuſtum. Itē exqͥ iudex