L

nō poterat in curia fieri plena fides lꝫ adeſſent preſumptōes ꝯͣrie ſe inuicē collidētes papa cōmiſit illum articulū expediēdū in ꝑtibꝰ ẜm formā h̓ ꝯtētā¶ Nota pͥmo ar. optimū ⁊ quaſi exp̄ſſum in tex.ꝙ papa poteſt in bn̄ficialibus cōpellere ꝑtes litigātes ad cōponenduꝫ. An aūt hoc liceat indiſtinctevel cuiqꝫ iudici dicet̉ cum glo. j. tene tn̄ menti iſtuꝫtex. qꝛ non reperit̉ in hoc aliꝰ ita exp̄ſſus. ¶ No.ſecūdo ꝙ monachus electus in p̄latum pōt electionem ſuam ꝓſequi ⁊ ſuꝑ ea litigare. cōcor. c. cum dilectus. de conſue. ⁊. c. ij. de in inte. reſti. cum ſi. eſtergo religioſus huiꝰ iuris capax. ¶ No. tertio ibidum viueret poſſidendos ꝙ papa pōt prioratummanualē ſeu clauſtralem cōcedere religioſo ab eototo vite ſue tꝑe poſſidendū. ⁊ ſic habes vnum caſum in quo pōt religioſus eſſe ꝑpetuus in pͥoratuclauſtrali ſeu manuali alius tn̄ citra papam etiamabbas ꝓprius nō poſſet hoc modo ꝑpetuare religioſum in iſtis prioratibꝰ manualibꝰ quia eſt contra iuris diſpoſitionē. vt in. c. cuꝫ ad monaſteriū.in. §. nec alicui. de ſta. reg. ſentit Inno. in. c. fi. quicle. vel vo. ⁊ vide latius ꝑ Frede. de ſe. ꝯſil̓. cclij. dixi in. d. c. cum ad monaſteriū. vnde pōt abbas remouere talem pͥorem nō obſtante ꝙ illuꝫ poſueritad vitam ſuam. Et no. iſtum tex. diligent̓ ꝓ limitatione. c. porrecta. ⁊. c. ad noſtram. de confir. vti. vl̓inuti. vbi habet̉ ꝙ nō poteſt religioſo ꝯfirmari pͥoratus ad vitā. ꝓcedūt em̄ illa iura niſi papa aliudfaciat ex certa ſcientia vt hic. qd̓ tenet etiā Inno. h̓⁊ no. in. c. niſi. de p̄ben. ¶ Quarto no. ꝙ nō valetappellatio interpoſita ab eo cuius nō intereſt appellare. ⁊ ad hoc quotidie ſolet allegari iſta lr̄a. cōcor.ij. q. vj. c. nō ſolent. ¶ No. in ꝟbo ſane. iūcta glo.ꝙ littere teſtimoniales p̄lati ⁊ capituli faciūt p̄ſumptionem nō modicam. licet nō faciant plenaꝫ ꝓbationem. facit. c. innotuit. jͣ. e. ⁊. c. veritatis. de do.⁊ contu. dixi plene in. c. poſt ceſſionem. de proba.¶ No. ibi munꝰ benedictiōis. ꝙ abbas electꝰ ⁊ cōfirmatus bn̄dicitur. ep̄us aūt ꝯſecrat̉. vt. sͣ. c. ꝓxi.an aūt iſta benedictio abbatꝭ ſit ex toto ſimplex anꝑtim ordinaria. vide per glo. in cle. attēdentes. deſta. regū. ¶ Item no. ꝙ vbi cōcurrunt due p̄ſumptiones quarū altera nō p̄ponderat inuicem ſe elidunt. ſecus vbi altera eſſet vehemētior. vt in. c. litteras. de p̄ſump. bonus aūt iudex arbitrabit̉ an ⁊quādo ſint pares vel altera potentior. qꝛ non pōtſuꝑ hoc dari certa regula ſicut dicimꝰ in alijs ꝓbationibus. vt in. l. iij. f. de teſti. ⁊ in. c. in noſtra. eo.ti. ¶ Ultimo no. ꝙ ſuſpenſi ab officio nō poſſunteligere. poteſtas gͦ eligendi inheret officio. de quoplene no. in. c. cum dilectus. de conſue. ⁊ intelligetex. in ſuſpēſis ab homine vel a canone inferentepenam. ſecus in ſuſpēſis a iure ſuſpēſione ſimplici. puta ꝓpter ꝑticipium cū excōicato. naꝫ iſti poſſunt eligere ſed nō eligi. de quo dicendū vt pleneno. in. c. ſi celebrat. de cle. excō. miniſ. ¶ In gl. ibimagis vacillabat. Aduerte qꝛ glo. nō āperit vtrūpapa poſſit indifferenter de iure cōpellere partesad cōpoſitionem. vn̄ contra tex. videt̉ facere. jͣ. qd̓metus cā. ꝑ totum. nam cōpulſus ad aliquid faciē

dum pōt agere ad reſcindendū actum actione qd̓metꝰ cauſa. ⁊ ꝯcor. ff. qd̓ me. cau. ꝑ totum. So. forte metu ꝯtrarij dixerūt Tan̄. ⁊ Goff. hic ꝙ iſta fuitcōpulſio ꝯditionalis ⁊ non p̄ciſa. ſed hoc nō ſoluitcōtrarium. qꝛ actio qd̓ metꝰ cau. datur ꝓ vi conditionali. Itē cōpoſitio nō pōt fieri ꝑ vim preciſam.qꝛ animus hominis nō cadit in poteſtatē alteriusvnde tex. h̓ dixit ꝙ ordinationi ꝯſentit licet inuitꝰ.Inn. exponit lr̄am inuitum .i. inſtātia p̄cum deuictum. quaſi dicat ꝙ papa nō cōpulit ad cōponendum ſed quodāmodo deuicit eum inſtātia p̄cum.Ex quo nota ꝙ p̄ces inſtātiſſime pͥncipis nō inducunt iuſtū metum. vn̄ ad reſcindendū actum nonpoteſt quis allegare maximas p̄ces pͥncipis qd̓ bene notabis. qd̓ ego intelligo niſi eſſet talis pͥncepsqui ſolebat male tractare ſuis p̄cibus non acquieſcentes. nam tūc puto ꝙ iſte preces excuſant ⁊ hn̄tvim iuſti metus. ſic intellige text. iūcta gl. in. l. j. §.qui honorande. ff. quarū re. act. non dat̉. Tertioſoluit idem Inno. ꝙ papa coegit iſtuꝫ ad cōponēdum ꝓpter mala que ſciebat de eo que ꝓbari nonpoterant. dicit tn̄ ꝙ alteri qͣꝫ pape hoc nō licuiſſet.¶ Nota ſingularit̓ hoc dictum ꝙ papa pōt diſponere ex ſcientia quā habet vt pͥuata ꝑſona. qd̓ egointelligerē in his que plene pēdēt a poteſtate ſua.ſecus aūt in alijs. vt in cle. paſtoralis. de re iudica.hinc dicit ſingul̓r Bal. poſt glo. in. l. fi. C. de legi.ꝙ nō eſt p̄ſumenduꝫ ꝓ ſententia pͥncipis ſi ꝓceditparte nō vacata ⁊ eius defenſione nō admiſſa. anaūt poſſit papa cōpellere partes ad cōponendumvide pͥmo glo. in. l. j. ff. de no. ope. nūci. in. §. poſt.que generaliter loquēs de iudice. dicit ꝙ non pōtcōpellere partes ad cōponendum ⁊ illa glo. cōitertenetur licet aliud ſenſerit glo. in aucͣ. vt dif. iudi.in. §. ſi ꝟo contigerit. Tamē in pͥncipe puto ꝙ poſſit cōpellere in his que pendent a poteſtate ſua. vtin iſtis bn̄ficialibus ⁊ alijs iuribꝰ eccl̓iaſticis. quiapapa in iſtis habet plenitudinē poteſtatꝭ. vt in. c.ad honorem. de aucto. ⁊ vſu pallij. maxime qꝛ iuseſt dubium ꝓpter pendētiam litis. ⁊ facit gl. in. c.ꝑ principaleꝫ. ix. q. iij. que dixit papam poſſe pͥuare epiſcopū ſuo epiſcopatū quā gl. limita ⁊ reſtringe ꝓut dixi in. c. fi. d̓ ꝯfir. vti. vnde fortius poteritcogere ad cōponendum cum dubius ſit euentꝰ litis. vt in. l. qd̓ debetur. ff. de pecu. ⁊ in. c. fraternitatis. de frigi. In his ꝟo que nō dependent a plena poteſtate principis puta ꝙ cauſa nō ſubſiſtentenō poſſit cōpellere ad cōponendum. qꝛ debet vnicuiqꝫ ius ſuum reddere ad ſnīam legitimaꝫ. vt. sͣ.in ꝓhemio. Cauſa tn̄ legitima cōpellens ꝑtes adcōponendum in quolibet iudice eſt qn̄ partes diulitigauerunt ⁊ queſtio eſt multū dubia. nam tuncetiam iudex ſecularis pōt cōpellere ꝑtes ad cōponenduꝫ vel ad cōpromittendū ⁊ negligentiā ipſipoterit iudex eccleſiaſticꝰ ſupplere excōicando partes niſi veniant ad cōcordiam. ꝓ hoc vide tex. no.in. c. placuit. xc. di. dixit h̓ do. Pe. de ancha. ſe putare ꝙ in caſu hꝰ gl. poſſet etiā ep̄s cōpelle̓ clericosad cōponendū .ſ. quādo litigant ſuꝑ beneficio necdefacili poteſt lis decidi. nam epiſcopꝰ poteſt ex cā