IDe electione.

poſſit venire ꝯtra ſnīam ſuam interlocutoriam etdiffinitiuā. de qͦ dicendū vt dixi in. c. cū ceſſante deap. ⁊ in. c. in litteris. jͣ. de offi. dele. reſpectu partispoſſit dubitari circa ꝯfeſſiōeꝫ ⁊ libellū nūquid poſſit venire ꝯtra id qd̓ ſemel fecit. de quo. in. c. fi. decōfeſ. ⁊ in. c. ij. de libel. obla. eodeꝫ mō poſſet dubitare reſpectu teſtiū nunqͥd poſſunt variare. d̓ qͦ inc. p̄terea de teſti. cog. Circa facta extra iudiciū poſſet etiā dubitari tam in ꝯtractibꝰ noīatis qͣꝫ innoīatis ⁊ alijs diſpoſitionibꝰ ſumētibꝰ vim ex facto vnius ꝑtis tm̄. Sꝫ ꝓ aliquali introductōne ⁊ ꝯcordiaiuriū q̄ allegant̉ in glo. potes ſic diſtinguere ſumēdo aliqua dicta Cal. in. c. ſiquis p̄ſbyteroꝝ p̄all̓. ethoc ꝑ doc. ꝙ aūt quis vult venire ꝯtra factū ſuumnoīe alieno ⁊ ad cōmodū alteriꝰ. aut noīe ꝓprio ⁊ad cōmodū ꝓpriū. pͥmo caſu aut eſt remotꝰ ab adminiſtratōe ⁊ nō pōt venire illo noīe vt ī. c. monemus. xij. q. ij. vbi ptꝫ ꝙ p̄latꝰ qͥ male alienauit nonpōt noīe eccl̓ie repetere male alienata ſi fuit remotus ab admīſtratōe. aut nō fuit remotꝰ ⁊ tūc poteſtvenire ꝯtra factū ꝓpriū exquo agit noīe admīſtratōnis ſue ⁊ factū ſuū pōt improbari. ſecꝰ aūt vbi legitimū factū ſuū explicaſſet. vt in. d. c. ſiqͥs p̄ſbyteroꝝ. ⁊. xij. q. ij. nō liceat. ⁊ in. c. ij. d̓ pe. cū ſi. ¶ Secūdo caſu principali qn̄ vult venire noīe ꝓprio ettūc aūt īminet ꝑiculū aīaꝝ vel fauor publice libertatis ⁊ pōt venire ꝯtra factū ꝓpriū exquo de iureillud nō pōt damnari vt in. c. tenor. ⁊ ī. c. ꝯſanguinei. de re iudi. ⁊ in. l. interrogatā. C. de libe. cauſaẜm vnū ītellectū. aut nō īminet tal̓ fauor ⁊ tūc autfactū nō tenuit aut tenuit ſꝫ eſt caſſandū pͥmo caſuaut vult venire ꝯͣ in iudicō aūt extra iudiciū. pͥmocaſu ſi allegat turpitudinē ſuā nō debet audiri. vtin. l. ſi creditoribus. C. de ſer. pig. manumiſ. ⁊ ī. c.inter dilectos de dona. aut excipiendo alleget turpitudinē ſuā ⁊ audit̉. ff. d̓ ꝯdi. obtur. ca. in. l. iiij.⁊ vid̓ in hͦ qd̓ pleniꝰ dixi in. c. cū ſuꝑ de ꝯceſ. p̄ben.⁊ ꝑ Bar. in. l. iureiur. §. ꝓcurator. ff. d̓ iureiur. Siextra iudiciū aut factū nō tenuit ex ꝑſona faciētis⁊ pōt ꝯtrauenire. ar. hic. aut nō tenuit ex ꝑſona recipiētis ⁊ diſtinguit̉ vt. sͣ. ꝙ aūt ſcienter hoc fecit ⁊nō pōt ꝯtrauenire in odiū ſui. ⁊ ſic pōt intelligi. c.diuerſis fallacijs. Ex quo infert̉ ꝙ ſi p̄latꝰ ſcienterꝯtulit beneficiū indigno nō pōt īpemet reuocarefactū ſuuꝫ. qd̓ no. ꝓ intellectu illiꝰ. c. diuerſis. Autignoranter fecit ⁊ pōt ꝯtrauenire vt in. c. īnotuit.jͣ. eo. Si ꝟo factū nō eſt nullū. ſꝫ eſt caſſandū tūc nōpōt quis venire ꝯtra factū ꝓpriū vt in. l. poſt mortem. ff. de adop. ⁊ dic ꝙ regulariter ī ꝯtractibꝰ nominatis nō eſt locꝰ pnīe exquo ſemel tenuerūt etiāre integra ẜm Inno. vt in. l. ſicut. C. de ac. ⁊ obli.qꝛ ꝯtractꝰ a pͥncipio ſūt mere volūtatꝭ. ex poſtfactoſūt neceſſitatis vt ibi. Fallit ī ꝯtractu mādati. vt inſti. mādati. §. recte. nā reuocat̉ re integra vt ibi. ſecūdo fallit in ꝯtractu depoſiti qꝛ pōt deponēs depoſitū reuocare ad libitū. vt in. l. j. ff. depoſiti. ⁊ inc. j. eo. ti. Fallit tertio in ſocietate. vt. l. ſi eſt ſociꝰ. §.fi. ff. ꝓ ſocio. ſi tn̄ intēpeſtiue reuocat̉ ſocietas pōtagi ad intereſſe vt ibi niſi ſubſit cā reuocandi vt qꝛſocius eſt rixoſus vel al̓s inhoneſte viuit ī domo.

vt eſt tex. no. in. l. ſi ꝯuenerit. ff. e. nā ex his cauſispoteſt ſociꝰ repelli a ſocietate. in ꝯtractibꝰ ꝟo īnominatis pōt dari hec regl̓a ꝙ admittit̉ penitentiare integra ⁊ etiā re nō integra ſꝫ ſuccedit obligatioad intereſſe. de quo plene le. ⁊ no. in. l. ſi pecuniaꝫff. de ꝯdi. ob ca. ⁊ dicā aliqͥd de iſtis ꝯtractibꝰ innoīatis in. c. cū inter. jͣ. eo. ⁊ rō eoꝝ ſumit̉ ex dictisglo. qꝛ in ꝯtractibꝰ noīatis ius acqͥrit̉ ꝑti ideo nō ēlicitū ꝯtrauenire. ſecus aūt in īnoīatis. ¶ Sꝫ ꝯtratex. oppo. videt̉ em̄ ꝙ iſte electꝰ nō poſſit reuocareqd̓ fecit. qꝛ nemo iudex in facto ꝓprio. vt in. l. vnica. C. ne qͥs. in ſua cā. doc. dant tres ſolutōes. Prima ꝙ iſte reuocauit tanqͣꝫ actor ⁊ nō tanqͣꝫ iudex.Scd̓a ꝙ in notorijs ceſſat ſuſpitio. vt no. in. c. ex ꝑte de ꝟ. ſig. Tertia ſo. ꝙ in facto eccl̓ie ſue pōt p̄lateſſe iudex. ij. q. vij. ſi qͥs ergo. ⁊ no. in. c. j. de penisli. vj. Hec ſo. eſt bona in ſe ẜ nō ꝯgruit littere. quiacū iſte nō eſſet adhuc ꝯfirmatꝰ nō poterit ꝓcederevt p̄latus etiā in notorijs. ⁊ ſic eſt falſa etiaꝫ tertiaſo. dic ergo ꝙ iſte renunciauit qd̓ geſſit nō tāqͣꝫ iudex ſed tanqͣꝫ actor. vel de facto ſicut d̓ facto adminiſtrauit. vel hoc faciet hic auctoritate ſedis apoſtolice.EleOnſiderauimus. caofacta poſt appellationē ⁊ prima nō caſſatavel ꝯtra priuilegia eccl̓ie caſſanda eſt. Diuidit̉. nāp̄mittit cās caſſationū. ſcd̓o vtranqꝫ electioneꝫ caſſat ibi qua ꝓpter. tertio mādat eccleſie ꝓuideri ibivobis. ¶ No. pͥmo ⁊ tene menti ꝙ electio facta ꝑappellationē extraiudicialē nō eſt ipſo iure nulla fvenit irritāda ſi appellatio fuit legitima. Exquo infert̉ ꝙ geſta pꝰ appellationē extraiudicialē nō ſuntipſo iure nulla licet veniant retractāda ſi fueruntfacta poſt appellatōnē legitimam ⁊ in hͦ iſte tex. eſtvalde no. ⁊ intellige ꝙ appellatio fuit interpoſita aparte. ſecus ſi fuit interpoſita a iudice licet extraiudicium. quia tunc geſta contra appellationemſunt nulla. vt probatur in. c. dilecti. ⁊. c. dilectis.jͣ. de ap. vbi excōicatio lata poſt appellationem exͣiudicialē fuit nulla. ⁊ ad limitationē p̄dictoꝝ videquod dixi in. c. j. de ap. ⁊ in. c. ꝯſuluit eo. ti. vbi plenius tetigi. ¶ No. ſcd̓o ⁊ tene etiā mēti ꝙ geſta cōtra priuilegia eccl̓ie nō ſūt ip̄o iure nulla licet veniant retractāda. nā electio prima fuit hic facta ꝯtratenorē priuilegioꝝ ⁊ nihilominꝰ tenuit licet fuit incauſa caſſatiōis. Ex quo habes no. differentiā int̓priuilegia ⁊ iura cōia. nā attētatū ꝯtra ius cōe regulariter eſt ip̄o iure nullū. vt in. c. videſ. x. di. ⁊ inregula q̄ ꝯtra ius fiunt d̓ re. iur̄. li. vj. ⁊ in. l. nō dubiū. C. de le. Secus in attētato cōtra priuilegia vthic no. ꝓbat̉. nā licet priuilegia ſint priuate leges.iij. di. priuilegia tn̄ nō ſūt leges cōes. Item priuilegia ꝯſiſtunt in facto ⁊ poſſūt ꝓbabiliter ignorari.iura ꝟo cōia ꝯcernūt cōmodū publicū nec poſſūtꝓbabiliter ignorari. īmo eſt late culpe ignorare iura cōia. vt no. ꝑ Bar. ī. l. ꝙ nerua. ff. d̓poſiti. Tertio. no. ꝙ eligētes ꝯtra pͥuilegia eccl̓ie ⁊ ꝯtra appellatōem legitimā ſeu poſt primā electionē nō caſſatam nō ſūt priuati poteſtate eligendi ſed poſſunt

m