I
dinales ſimpliciter poſſunt recedere ab eo qd̓ ſtatuit̉ hic a duabꝰ ꝑtibꝰ. nā eſſet ꝯtra cle. ne romanijͣ. e. ſꝫ intellige ꝙ poſſunt recedere formal̓r. nō aūtmaterialiter. vn̄ poſſūt cardīales ꝯuenire ẜm doc.vt electꝰ a maiori ꝑte ſit papa. qꝛ ꝑ iſtā ꝯuentioneꝫſpecialē vident̉ oēs ꝯſentire in electū a maiori ꝑte⁊ poſſunt cardinales ita ꝯuenire. qꝛ eis vt. sͣ. dixinō eſt tradita certa forma eligēdi. vn̄ ſatis eſt ꝙ ineffectu ꝯueniāt due ꝑtes cardinaliū. ſecꝰ eſt in electiōe vbi ꝓ forma debet interuenire certꝰ numerde qͥ vide tex. iūcta glo. in. c. ſicui. jͣ. eo. li. vj. ¶ Inglo. in verbo nullatenꝰ in fl. dic ꝙ hodie eſt de iutnouo. vn̄ iſta glo. p̄ſagauit ius nouū. vt habet̉ inc. vbi ꝑiculum. jͣ. e. li. vj. iūcta cle. ne romani. e. ti.In glo. in. ꝟ. ſpeciale. ibi ſꝫ ꝙ debēt eſſe pn̄tes. hecſolutio bona. vn̄ cōclude eā tam de iure ciuili qͣꝫ canonico ꝙ ad hoc vt valeat qd̓ agit̉ in aliqua vniū̓ſitate oꝑtet ꝙ due ꝑtes vocandoꝝ ſint pn̄tes. vt iniuribꝰ allegatis in glo. ⁊ quicqͥd fit a maiori ꝑte duarū ꝑtium tenet. vt. in. l. qd̓ maior. ff. ad munici. ⁊in. c. j. de his qͥ fi. a ma. ꝑte ca. q̄ iura dūt ſic ītelligi.⁊ hͦ cōiter tenet̉ a legiſtiſ. vt no. ꝑ gl. in. l. plane. hicall̓. ⁊ ꝑ Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur̄. Sꝫ d̓ iure canonico dubitat̉ vtrū reqͥrant̉ neceſſario dueꝑtes ſi multi vocati noluerūt venire. de quo videin. c. cū nob̓. ⁊ in. c. in cauſis. jͣ. eo. Itē d̓ iure canonico certū eſt ꝙ ſi ꝯtemnit̉ vnus qui debebat vocari pōt facere caſſari quicqͥd fuerit actū ꝑ totā vniūſitatē. vt in. c. bone. ij. ⁊ in. c. ꝙͣ ſicut. jͣ. eo. ⁊ quo adcardinales dicūt hic doc. ⁊ bene ꝙ ſufficiūt due ꝑtes preſentiū dūmodo alij fuerūt expectati. vt habetur in. c. vbi ꝑiculū. sͣ. all̓. vnde nō eſt neceſſe ꝙꝯſentiant due ꝑtes oīm cardinaliū. ſed p̄ſentiū inꝯclaui. ar. x. q. ij. hͨ ius porrectū. ¶ Extra glo. q̄rit̉quid ſi oēs cardinales caſu ſūt mortui ad quē tūcſpectabit electio pape? Hoſt. refert duas opi. Quidam dicūt ꝙ ad clerū romanū. vt in. d. c. ī noīe domini. Alij dicūt ꝙ ad ꝯcilium gnaͣle ſicut ꝑtinebatde iure antiqͦ. lxxix. di. quaſi ꝑ totū. Ip̄e Hoſti. dicit ꝙ pͥma opi. eſt tutior. ſcd̓a iuſtior. nā difficile eſtcōgregare ꝯciliū. Si aūt oēs ſunt mortui p̄ter duos illi poterūt eligere. ⁊ vnus poterit eligere aliuꝫdūmodo aliꝰ ꝯſentiat electioni ſue. Si ꝟo vnꝰ ſolꝰremanſit ille habebit electionē. iuxta no. in. c. gratum. sͣ. ti. ꝓxi. nō tn̄ poterit eligere ſeip̄m. vt in. c.ꝑ veſtras. de iurepa. putarē tn̄ ꝙ iſte noīe totiꝰ collegij poterit dare hāc pͥtātē alteri. ⁊ ille tāqͣꝫ cōpromiſſariꝰ pot̓it elige̓ iſtū dūmō ceſſet fraus ⁊ ābitio.Um in cuIAIS. ep̄atū fieriElectio addebet de digno ſcientia moribꝰ ⁊ etate. ⁊ ꝙhabeat. xxx. annū cōpletū. ⁊ ſit de legitimo matrimonio natꝰ. h. d. vſqꝫ ad. §. cū ꝟo. Diuidit̉ iſtd̓ pͥncipiū in tres ꝑtes. Nā pͥmo ponit̉ vna rō ſtatuendi. ſcd̓o alia. ibi ea ꝓpter. tertio ſtatutum. ibi pn̄ti.No. primo tres qualitates reqͥſitas in ꝓmouēdis ad ſacros ordines ⁊ ad miniſteria .i. ad dignitates ⁊ officia eccl̓iaſtica. Nā pͥmo requirit̉ etatismaturitas. ſcd̓o moꝝ grauitas. tertia litteraꝝ ſcīa.potes addere aliā qͣrtam .ſ. ꝙ ſit de legitimo matrimonio natus. vt patet. jͣ. de fil̓. p̄ſby. quaſi ꝑ totuꝫ
Circa primā .ſ. etatē requiſitam in ordinandis. dicvt habes hodie in cle. generalē. de eta. ⁊ qual. Circa ſecundam de grauitate moruꝫ. habes. jͣ. de vi.⁊ ho. de. per totum. et. xlj. di. per totum. Circa tertiā .ſ. ſcientia que ⁊ qualis requirat̉ in ꝓmouēdodicaꝫ .jͣ. De etate ꝟo requiſita in promouendo addignitatem ⁊ beneficia inferiora vide quod plenedixi in. c. ſuper inordinata de preben. ¶ No. ſecūdo ꝙ ep̄us d̓r generaliter p̄eſſe cure totiꝰ dioceẜ.vnde tota dioceẜ poteſt ſibi dici parochia. vt. in. c.apl̓ice. jͣ. d̓ douat. ¶ No. iij. ibi in ſeip̄o debet oſtēdere. ꝙ ep̄s dꝫ eſſe ſpeculū alioꝝ in moribꝰ. cōcor.c. magne. de voto. ¶ No. quarto ibi ea ꝓpter. ꝙẜm tꝑis neceſſitatē pōt diſpenſari circa ꝓmouendos in ep̄os patiētes defectū eoꝝ q̄ h̓ requirūtur.ꝯcordat. c. innotuit. jͣ. e. vnde hic refert Io. an. ꝙ qͥdam nobilis ⁊ potens fuit ꝓmotus in ep̄m diſpēſatiue. in. xviij. anno. hec tn̄ diſpenſatio nō debetfieri ſine maxima cauſa. Utrū aūt papa peccet diſpenſando vbi non ſubeſt cauſa? vide Inno. in. c.cum admonaſteriū. de ſta. regula. ⁊ quod meliusdixi in. c. de multa. jͣ. de p̄ben. Unū tn̄ ſcias ꝙ vbinon ſubeſt cauſa legitima nō dicit̉ ꝓprie diſpenſatio. ſed potius diſſipatio vt colligitur ex diffinitōediſpenſationis. quā diffinitionē vide ꝑ glo. notabilem .j. q. vij. in. §. niſi rigor. ⁊ tene illaꝫ glo. menti. quia tangit multa neceſſaria in materia diſpenſatoꝝ. ¶ Ultimo no. ꝙ eligendus in ep̄m debꝫ cōpleuiſſe. xxx. annū. naꝫ in anno. xxx. chriſtus fuitbaptizatus ⁊ incepit p̄dicare. ideo ad ipſius ſaluatoris inſtar iſtud tp̄s fuit p̄fixum in ep̄o. vt in. c. p̄ſbyter. lxxviij. di. gl. tn̄ ibi refert Io. chryſoſtomūtenuiſſe ꝙ xp̄s nōdum ꝯpleuerat tunc. xxx. annū.ſed ſolum attigerat. xxx. dies de. xxx. anno. Itempondera tex. dum requirit̉ ꝙ ſit natꝰ de legitimomatrimonio. non em̄ requirit ſolū ꝙ ſit legitimuſ.ſed ꝙ ſit natus de legitimo matrimonio. An autēpoteſt ꝓmoueri in ep̄m legitimatus ꝑ ſequēs matrimonium? hec littera ſic ponderata facit ꝙ nō. ſꝫcontrariū tenet glo. in. d. c. innotuit. ⁊ dic vt ibi dicam. ¶ Pro declaratione littere quero que ſcientia requiratur tam in ep̄o qͣꝫ in alijs habentibꝰ dignitates vel officia vel beneficia eccleſiaſtica. So.Inno. ponit hic quedā bona dicta. ⁊ in effectu cōcludit ꝙ quedam eſt ſcientia eminens. quedaꝫ mediocris. quedam ſufficiens. Eminens ſcientia dicitur illa ꝑ quam quis ſcit difficilimas queſtionesexplicare ⁊ diffinire in promptu ſine reuolutionelibrorum. Mediocris ꝟo dicitur ꝑ quam difficileſqueſtiones decidunt̉ cum reuolutione tamē librorum. Sufficiens autem eſt legitima requiſita ẜmqualitatem officij ſeu beneficij. vnde dicitur quishabere ſcientiam ſufficientem quando ſufficientpoteſt explere ea que neceſſario incumbūt officioſuo. Et hec ſufficientia conſideratur arbitrio boniviri ẜm qualitatem loci vbi habet iſte viuere ⁊ conuerſari ⁊ ẜm qualitatem offcij ſui. ideo ad ꝓpoſitāqueſtionem eſt dicendum ꝙ papa deberet haberemaiorem ſcientiam reliquis cum ſit p̄poſitus curetotius xp̄ianitatis. Ep̄i ꝟo debent habere noticiānoui ⁊ veteris teſtamenti cū omnipotēti teneant̉