L

iſta eſt illa eccl̓ia. vnd̓ poſſibile eſt ꝙ vera fides xp̄iremaneret in vno ſolo ita ꝙ veꝝ eſt dicere ꝙ fidesnō deficit in eccl̓ia ſicut ius vniu̓ſitatis pōt reſidere in vno ſolo alijs peccantibꝰ. vt no. in. c. gratuꝫ.sͣ. ti. ꝓxi. hͦ patuit poſt paſſionē xp̄i. nā fides remāſit dutaxat in beata virgine. qꝛ oēs alij ſcādalizatiſunt ⁊ tn̄ xp̄s an̄ paſſionē orauerat ꝓ petro vt nondeficeret fides ſua. ergo nō d̓r deficere nec etiā errare ſi remanet vera fides in vno ſolo. ⁊ forte hīcdicit glo. no. xxj. di. c. qͣꝫuis. ꝙ vbi ſunt boni ibi eſteccl̓ia romana. Itē dic ꝙ in ꝯcernētibus vniu̓ſalēſtatū eccleſie nō pōt papa diſponere ꝯͣ ſtatuta concilij ſi ſtatuēdo ꝯtrariū decoloraret̉ ſtatꝰ ipſius eccleſie. vt dicit tex. j. q. vij. ⁊ ſi illa. ⁊ in hͦ caſu intelligo nultas glo. que vidētur velle ꝙ papa nō poteſtdiſpenſare cōtra vniuerſalē ſtatū eccleſie. vt no. inc. lr̄as. de reſti. ſpol̓. ⁊ vide qd̓ no. Inno. in. c. quāto de ꝯſue. vbi dicit ꝙ papa nō eſt ꝑmittēdus venire cōtra ſtatū generalē eccl̓ie ſine cā rōnabili ⁊ alijſno. ſecꝰ dicerē vbi nō decoloraret̉ ſeu diffamaret̉eccleſia. vt qꝛ ex cauſa rōnabili papa vult venire limitādo ſtatū eccleſie ſeu tollēdo ſtatuꝫ collegij ſup̄ſtatū eccleſie. ſic intelligo qd̓ no. glo. in. c. q̄ ad ꝑpetuā. xxv. q. j. Itē adde ad p̄dicta glo. ſingulare inp̄dicto. c. ſi papa. que dicit ꝙ ſi papa eſt in peccatomortali notorie ⁊ ſcādalizat alios nec eſt corrigibil̓qꝛ in tali peccato iugiter ꝑmanet ꝙ pōt tanqͣꝫ hereticus puniri. qꝛ videt̉ male ſentire de fide. Et no. ꝑpetuo illā glo. que tenet̉ ꝑ oēs. ⁊ hec ſufficiāt ī trāſitu lectōis qͣꝫtum ad hāc materiā. ¶ In glo. j. in fi.vel d̓r ẜm doc. ab apos qd̓ eſt nūciꝰ ⁊ chryſis qd̓ eſtauꝝ qͣſi nūcij deaurati. dicūt tn̄ ꝙ nūcij pape nonſunt tales ſed plūbati. ſꝫ dic ꝙ nihilominꝰ pn̄t diciaurati. qꝛ dāt plūbū ⁊ reportāt auꝝ. ¶ In glo. ij.in fi. hec glo. inuolute loqͥt̉. in effectu tn̄ ſentit tresſo. ad ꝯtrariū formatuꝫ de. c. qͣꝫ pio. vbi dicit ſpiritualia eſſe tradēda oī cōditōe ceſſante. Prima ſo. ēꝙ iſta n̄ fuit ꝯditio ī effectu. ſꝫ potiꝰ q̄dā al̓s monitōnā monuit vt iuramētū p̄ſtaret. qꝛ palliū ex antiqͣordīatiōe nō ē alit̓ tradēdū. Scd̓a ſo. ꝙ a ſuperioripōt apponi ꝯditio. nec tn̄ inducit̉ ſymonia. hec ſol̓.nō ꝓcedit in aliquo citra papā. qꝛ qͥſqꝫ inferior debet ſpiritualia pure ꝯferre ſicut iura diſponūt. vt īc. fi. de pac. ⁊ in. c. q̄ſitū. d̓ re. ꝑmu. cū ſi. ⁊ vide bo.glo. iuncto. tex. in. c. ij. jͣ. e. li. vj. vbi diſcutit̉ an valeat collatio beneficij quā facit ep̄us ſub ꝯditōne ſivacat. ⁊ ꝯcludit ibi ꝙ dꝫ ep̄s qͣꝫtum pōt pure beneficia ꝯferre. vnde ibi retractant̉ electōes q̄ fiūt ſubꝯditōne. facit regl̓a actus legitimi. de re. iur. li. vj.⁊ qd̓ ibi no. maxime ꝑ Dy. In papa ꝟo pōt dici ꝙin his q̄ ſūt ſymoniaca d̓ iure poſitiuo pōt apponere ꝯditionē vt vult. qꝛ eſt ſupͣ ius poſitiuū. vt in. c.ꝓpoſuit. de ꝯceſ. p̄ben. ſꝫ in his q̄ ſūt ſymoniaca deiure diuino nō pōt papa apponere ꝯditionē ꝑ quāinducat̉ ſymonia. ad hoc qd̓ no. glo. in. c. ex ꝑte. jͣ.de offi. dele. ⁊ in. c. cū pridē. jͣ. de pac. Sꝫ alias conditōes ex natura eaꝝ peccatū nō inducētes poteſtpapa apponere etiā nō alterādo naturā beneficiorum. vt in. c. ſi gratioſe. ⁊ qd̓ ibi no. d̓ reſcrip. li. vj.⁊ .vij. q. j. paſtoral̓. An aūt poſſit ep̄s appone̓ onuſ

beneficio vacanti tractat hic Hoſti. ſꝫ materia ē hicimꝑtinēs. ideo dicendū vt plene no. in. c. ſignificatum. de p̄ben. ⁊ in. c. vnico. vt eccl̓iaſtica bn̄fi. Tertio ſoluit glo. ꝙ ea q̄ tacite inſunt poſſunt exprimi ītraditōne ſpiritualiū ſine aliqͥ vitio ſymonie. ⁊ hācſo. nota tanqͣꝫ veriſſimā. ⁊ qͦtidie allegat̉ iūcto tex.ziidē no. in. c. olim. jͣ. de reſti. ſpo. ⁊ in. c. ad audiētiama. de p̄ſcrip. hec em̄ eſt regula iuris ꝙ ſi ea q̄ tacite inſunt expͥmant̉ vt inhereāt nihil oꝑant̉. ī. l. ij.ff. delle. j. ⁊ in. l. ꝯditiones. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. Etintellige vt dixi qn̄ expͥmunt̉ vt inſūt. al̓s ſecus. etſic ſoluit̉ ꝯtrariū qd̓ formari pōt de. l. ſi ita relictūin. §. illi ſi volet. de le. j. vbi d̓r ꝙ ſi relinquo illi centum ſi vobet legatū eſt ꝯditionale. ſecus eſt ſi relinquo ſimpl̓r. ⁊ tn̄ illa ꝯditio ſi volet tacite ineſt legato cū legatariꝰ poſſit repudiare legatū. Sꝫ quō fltibi exp̄ſſio ꝓut tacite inheret. naꝫ qn̄ relīquo ſi volet ſuſpendo ꝟtutē legati ī euētū ꝯditōis. vn̄ nihilacquirit̉ legatario anteqͣꝫ declaret volūtatē ſuā. vtibi. ſꝫ qn̄ ſimpliciter fit relictū acqͥrit̉ legatuꝫ etiamignoranti licet cōmutabl̓r ſi voluerit acceptare. qꝛdiſpoſitio eſt pura ⁊ nō ꝯditional̓ vt in. l. cū pr̄. §ſurdo. ff. de le. ij. Et vide ad predicta bo. glo. in. c.vno: de ſpō. li. vj. Ex p̄dictis decidit̉ queſtio. ep̄usꝯtulit vni eccl̓iam curatā ſub ꝯditōne ſi reſignauerit primā. nunqͥd teneat al̓s collatio? Collect. h̓ ꝙſic. hec ꝯditio tacite ineſt. ar. in. c. de multa. de preben. ⁊ dic ꝙ ineſt tacite cū effectu. tn̄ tenet̉ reſignare primā. vt in. d. c. de multa. Ad ꝓpoſitū ergo iura antiq̄ diſpoſuerūt vt palliū nō tradat̉ niſi iuramēto p̄ſtito. nil ergo noui hic deducebat̉ in cōditine ſed exprimebat̉ illud qd̓ inerat ex diſpoſitōneiuris. ¶ In glo. in. ꝟ. ꝓ vnitate in fi. Idē no. in. c.nullus. jͣ. de iureiur. ⁊ .j. q. vij. quotꝭ. Sed an ⁊ qn̄general̓r ſine peccato iurare licet. dic vt dixi in. c.⁊ ſi xp̄s. ⁊ in. c. ſi ꝟo de iureiur. ¶ In glo. in. ꝟ. excipit̉ auctoritas. ibi aūt in iuramēto. hoc intelligeẜm ꝙ dixi in. c. veniētes. de iureiurā .ſ. de his q̄ dependēt a plena diſpoſitōe pape. in alijs aūt nō intelligit̉ excepta auctoritas in iuramento. īmo dicimus ꝙ papa nō pōt quēqͣꝫ abſoluere a iuramētoſine ca. vt no. glo. in. c. quāto. de iureiur. ⁊ Inno.in. c. cū inter. P. de renū. ⁊ idē eſt in oībus q̄ ſuntde iure diuino. nā ꝯtra illa ſine cā papa nō poteſtdiſpēſare. vnde nō eſt tutꝰ coraꝫ deo cū quo papadiſpenſauit. vt eſt glo. ſingl̓aris ī. c. nō eſt. jͣ. de vo.to. ꝓ hoc facit tex. in. c. ſunt quidā. xxv. q. j. Idemdic quo ad concilia generalia vt intelligat̉ exceptaauctoritas pape .ſ. in his q̄ dependent a plena poteſtate pape. ⁊ in his in qͥbꝰ ꝯciliū nō eſt ſupͣ papā.qd̓ declara vt. sͣ. dixi. ⁊ latiꝰ tetigi in quadā diſputatione. ⁊ ẜm ea que. sͣ. dixi puto limitādā glo. ī. c.ſiqͥs pecuniā. lxxix. di. q̄ diſputat vtrū papa poſſitaccuſari de ſymonia. ⁊ ꝯcludit ꝙ nō. qꝛ ſymonia n̄eſt ſtricte hereſis de qͣ papa pōt accuſari. Sꝫ limita vt p̄dixi. niſi eſſet talis ſymonia q̄ induceret peccatū notoriū ⁊ ſcādalizauerit alioſ ⁊ in ea eēt incorrigibil̓. vt no. ꝑ glo. in. d. c. ſi papa. ¶ In glo. pe.ſuꝑ ꝟ̓bo aſſumunt̉ in fi. vel dic̄ clariꝰ pꝰ doc. ꝙ id̓otex. dicit ꝙ palliū aſſumit̉ d̓ corꝑe beati petri. quia