De poſtu. prela.I
colocen̄. poterat īpugnari. qꝛ ep̄us qͥnqueccleſien̄nunqͣꝫ illi ꝯſenſit neqꝫ fuit diſcuſſum an hr̄et voceꝫin electione ⁊ ꝯtemptꝰ vniꝰ ſolius eſt ſufficiens vtretractet̉ electio. vt in. c. bone. ij. de elec. nō ob. qd̓dixi ꝙ valet poſtulatio facta a duabꝰ ꝑtibꝰ qꝛ illudꝓcedit qn̄ minor ꝑs fuit ꝯtempta. poſtulatio verofacta de qͥnquecleſien̄. ep̄o ex multiplici capite nōerat admittēda. pͥmo qꝛ erat facta ī diſcordia. Iteꝫa mīori ꝑte neqꝫ ꝯſenſerāt ſuffraganei neqꝫ fueratdiſcuſſū an̄ hr̄et vocē ī electiōe neqꝫ poterāt recede̓a pͥori poſtulatione rōne p̄dicta. neqꝫ habet obſtare ſi dicat̉ ꝙ maior ꝑs fuit in negligētia. gͦ tota poteſtas recidit in minorem ꝑtē. Ad hoc em̄ rn̄deturmultipliciter. Primo qꝛ minor non pōt cōuinceremaioreꝫ ꝑtem de negligētia exquo nō inſtabat terminus iuris vel hoīs ad electionē faciendā. vt ī. c.cum dilecti. jͣ. de elect. Uel ſecūdo ⁊ melius. maiorpars nō erat in negligētia cū innouauerit poſtulationē factam de colocen̄. que tn̄ innouatio nō valuit qꝛ fuit facta in diſcordia neqꝫ fuit reqͥſitus conſenſus ſuffraganeoꝝ. ⁊ ꝓpt̓ iſta q̄ poterant allegare ꝯtra vtrāqꝫ electionē ⁊ poſtulationē papa dixitin. ꝟ. intelleximꝰ. ꝙ ⁊ ſi neutra eſſet poſtulatio apꝓbanda ad eum tn̄ erat deuoluta poteſtas ⁊cͣ. Ingl. pe. in fi. doc. ſoluūt ⁊ bn̄ ꝙ aut electio a pͥncipionō tenuit ⁊ tūc non pōt cōualidari ꝑ ꝯſenſus ſuꝑuenientes. ⁊ ita loquunt̉ ꝯtraria ⁊ clarius ꝓbat̉ inc. auditis. de elec. Aut electio a pͥncipio tenuit puta. qꝛ fuerūt p̄ſentes due ꝑtes vocādoꝝ ſed tertiaꝑs fuit ꝯtempta ⁊ tūc ꝯtempti pn̄t ꝯſentire ex poſtfacto. rō qꝛ iſtoꝝ ꝯſenſus nō venit ad validandaꝫelectionē cum tenuit a pͥncipio. ſed pōt fieri ne retractet̉ electio eis ꝓſequentibꝰ cōtemptum. vn̄ iſtiꝯſenſus ſuꝑuenientes nō augēt numeꝝ eligentiūvt no. in. c. qd̓ ſic̄. ⁊. c. eccl̓ia. el. ij. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ de clauſula p̄dicta latius dicet̉ in. d. c. auditis. ¶ In glo.fi. ibi pallio ⁊ ibi inueniet. Io. an. dicit ꝙ nulluꝫ ibiinueniet remittens ad notata in. c. ad hoc. de vſupallij. nam eſt opinio quaſi cōis ꝙ archiep̄s tranſlatus ad alium ep̄atum defert pͥmū pallium ſecuꝫnō tn̄ eo vtet̉ in ſecūda eccl̓ia. ſed habebit aliud denouo vt dicit in fi. lr̄e. ſed ſepeliet̉ cuꝫ vtroqꝫ quiapallium ſequit̉ ꝑſonā. de quo dicet̉ in. d. c. ad hoc⁊ in fi. glo. No. ex iſta glo. ꝙ iniuria fit ſucceſſori ſidenegat̉ ſibi p̓uilegiū qd̓ p̄deceſſori fuit cōceſſumlicet ꝑſonal̓r. qꝛ exquo fuit ꝯceſſum p̄deceſſori eadem rōne debet ꝯcedi ſucceſſori. ⁊ vide bo. tex. cuꝫglo. c. di. c. fi. ⁊ bn̄ ꝓbat lr̄a in. l. j. §. pe. p̄all̓. in glo.vbi dicit̉ ꝙ ſi aliquis habet pͥuilegiū ꝑſonale ducēdi aquā ad fundū ſuuꝫ ꝙ iniuria ſit ei qui ſucceditin fundo ſi denegat̉ ſibi ꝯſil̓e pͥuilegium. Et ꝑ iſtūtex. dixit ibi Bar. notabile ꝟbum qd̓ ſolet multuꝫallegari ꝙ ſi fūdus vel res emphiteoticaria reuertitur ad eccl̓iam ꝑ mortē vaſalli vel emphiteote p̄latus facit iniuriā heredi ſi ei petenti nō facit renouationē ſeu ꝯceſſionē ſicut habuit defūctus. vn̄ dicit ꝙ heres poterit adire ſuꝑiorē illius p̄lati ⁊ face̓eum cōpelli ad ꝯcedendū. hoc dictū ego limitareꝫqn̄ p̄latus eēt alij ꝯceſſurus extraneo. ſed ſi velletretinere penes eccl̓iam non credo ꝙ poſſet cōpelli
ſaltē ſi ceſſat nūc neceſſitas que cōpulit eccl̓iam adfaciendū pͥmā ꝯceſſionē. vel forte qꝛ eccl̓ia indigetnūc ⁊ tꝑe pͥme ꝯceſſionis nō indigebat. ar. in. c. nōdꝫ. in pͥn. de ꝯſan. ⁊ affi. al̓s fruſtra ꝓuidiſſet lex vtres eccl̓iaſtica nō daret̉ in feudū niſi recipiēti ꝓ ſe⁊ duobꝰ ſucceſſoribꝰ ꝑ lineaꝫ maſculinā. vt in aucͣ.de nō alie. in. §. emphiteoſis. ꝙ an̄ ꝓcedat hodie h̓vltimū dictū dixi in. c. in pn̄tia. de ꝓba. pꝰ Io. an.Exͣ glo. opponit̉ ꝯtra pͥncipiū. c. vr̄ em̄ ꝙ intētioſuffraganeoꝝ erat fundata ex ꝯfeſſione nūcioruꝫcapituli. nā iſti nūcij ꝯfitebant̉ ꝙ ſuffraganeoꝝ cōſenſus multotiēs fuerat de gr̄a reqͥſitꝰ. vn̄ debuitvale̓ ꝯfeſſio qͣtenꝰ p̄iudicabat canonicꝭ in eo ꝙ ꝯfitebant̉ ꝙ eoꝝ ꝯſenſus fuerat reqͥſitꝰ in electiōe qͣtenus aūt ꝯfitebant̉ ꝙ de gr̄a fuerūt reqͥſiti nō faciebat illa ꝯfeſſio fidē. qꝛ qͥs pōt ꝯfiteri cōtra ſe nō aūtꝓ ſe. xx. q. ij. §. j. gͦ ſuffraganei poterāt reciꝑe iſtamꝯfeſſionē qͣtenꝰ faciebat ꝓ eis ⁊ reſpuere qͣtenꝰ faciebat ꝯtra eos ⁊ ꝓ adu̓ſarijs. facit. c. cū veniſſentde inſti. ⁊. c. p̄terea. de trāſac. So. dixit Abb. ꝙ iſtiqͥ fuerāt ꝯfeſſi erāt nūcij ⁊ nō ꝓcuratores. vn̄ eorūꝯfeſſio nō debebat nocere canonicꝭ. Uel ſecūdo intentio canonicoꝝ ꝯcernebat ꝓprietatē ꝯfeſſio iſtorum ꝯcernebat poſſeſſionē. Sꝫ moderniores ſoluunt alit̓ ⁊ meliꝰ dicētes ꝙ iſta ꝯfeſſio emanaueratq̄lificate. vn̄ in effectu erat vnicū factū qͣlificatū. iōnō poterāt ſuffraganei reciꝑe ⁊ approbare ꝯfeſſionem illā ſine qͣlitate. ⁊ hͦ dictū tenet̉ ꝑ legiſtas ⁊ canoniſtas. vt no. in. l. aureliꝰ. §. idem queſijt. ff. delibe. lega. vbi vide plene ꝑ Bar. ⁊ in. l. ſiqͥdem. C.de excep. ⁊ ꝑ canoniſtas in. c. j. de confeſ. li. vj. facitc. cum olim. de cenſi. ſecus eſt quādo confeſſio cōtinet duo facta ſeꝑata. tunc em̄ poteſt aduerſarireciꝑe vnum factū qd̓ facit ꝓ ſe ⁊ aliud qd̓ cōtra ſefacit reſpūere. vt no. in loco p̄all̓. pone exemplumin pͥmo caſu ꝯfeſſus ſuꝫ recepiſſe centū a te q̄ mihidebebas ex cauſa mutui nō potes tu dicere tuā intentionē eſſe fundatā ꝙ mihi tradidiſti centū et ꝙmihi incūbat onus ꝓbādi ꝙ ex cā mutui receꝑim.qꝛ vt dixi iſta ꝯfeſſio ꝯtinet vnicū actū qualificatūnō em̄ confiteor recepiſſe a te centū ſimpl̓r ſed illacentū que mihi debebas. vn̄ debes aūt totā ꝯfeſſi6nem reciꝑe aut totā reſpuere. ⁊ idem dic quo adterminos huiꝰ lr̄e. Exemplū ſecūdi petis a me centum occaſione mutui ego rn̄di ꝙ bn̄ mutuaſti centum ſed tu tenerꝭ mihi in mille ex alia cā. hoc caſutu bn̄ potes fundare intentionē tuā ſuꝑ ꝯfeſſionemea ⁊ reſpūere aliam ꝑtem ꝯfeſſionis qꝛ ꝯtinet factum ſeꝑatum. ſed Do. car. voluit limitare hͦ vltimum qn̄ ꝯfeſſio emanat viua voce. ſecus dicit ſi ꝑſcripturā. qꝛ cum ſcriptura ſit qͥd indiuiſibile n̄ poteſt ꝑs eam approbare ꝓ ſe ⁊ reſpuere ꝯtra ſe. allegat dictū. c. cum olim. ⁊ glo. in. l. publia. ff. depoſtti. Sed hoc dictū nunqͣꝫ mihi placuit. ⁊ Bar. aꝑteſentit ꝯtrarium in. d. §. idem queſijt. ⁊ Bart. in. l.vnica. C. de confeſ. ⁊ optime facit tex. in. d. l. publia. quicqͥd ſenſerit ibi glo. ⁊ in. c. ſiqͥd velit. xxxvij.di. nō ob. c. cum olim. qꝛ loquit̉ de ſcriptura publica. ſꝫ nos loquimur de pͥuata. nā pͥuata ꝑſona bn̄pōt ſcribere ꝯtra ſe ẜ nō pͦ ſe. vt ī. l. exēplo. d̓ ꝓba.