L

feruus. Ad idē. l. j. C. de teſta. vbi ſi ſeruꝰ fuerit inteſtē adhibitꝰ in vno teſtamēto nō vitiat̉ teſtamētū ſi tꝑe ꝯfectōis ille putabat̉ liber. īpugnat etiā hͨdictū Inno. Bar. in repetitōe. d. l. barbariꝰ. Do.An. h̓ diſtinxit ꝙ aūt defectꝰ ſurgit ex ꝑſona iudicꝭet tolerātia oꝑat̉ ita in delegato ſicut in ordinarioſicut in iure p̄all̓. Aut ſurgit ex cōmiſſione ⁊ tūc tolerātia ſeu error nō facit valere geſta in d̓legato. ⁊ſic pōt intelligi iſte tex. nā ẜm eū ſi tolerare indifferenter oꝑaret̉ in delegato ad qͥd requiret̉ vt datoiuriſditōis defectu debeat primo ꝓnūciare ſe iudicem. vt not. in. c. ij. de dila. ꝑ Inno. Aduerte hͦ rōlꝫ vera ſit in ſe nō tn̄ ponit aliqͥd ſpāle in delegatonā idē eſt in ordinario. nā ſi corā eo ꝑ errorē litigauit aliqͥs de nō ſua iuriſditōe nō valet ꝓceſſus niſiprius ſe iudicē ꝓnūciauerit vt ꝓbat̉ in. l. ſi ꝑ errorem. ff. de iuriſ. om. iud. ꝑ Bar. in. l. ij. ff. de in iusvo. Et dubito multū in hac maͣ qͣre coīs error facitvalere geſta in. l. barbariꝰ. ⁊ no. in. d. l. ſi ꝑ errorē.vn̄ circa hͦ poſſꝫ ſic ad pn̄s dici ꝙ aut cōis error eſtcirca totale fundamētuꝫ iuriſditōis vt qꝛ putaturptās vel ep̄us qͥ nō eſt ⁊ valēt geſta iuriſditionaliaꝓpt̓ cōem errorē ⁊ vtilitatē pl̓imoꝝ. vt ī. d. l. barbarius. aut error ꝯtīgit reſpectu vniꝰ ꝑſone tm̄ ⁊ tūctalis error nō facit valere geſta ⁊ ſic intelligerē. d.l. ſi ꝑ errorē. ⁊ hͦ iō qꝛ hͨ caſu nō verſat̉ vtilitas plurimorū nec publica ſꝫ nūc incidit maior qō qͣre nōita dicamꝰ in delegato pōt dici ꝙ cū ſuꝑior cōmittitcām in ip̄a cōmiſſione ꝟſat̉ ius publicuꝫ ⁊ vtilitaspublica qꝛ committit iure publico. l. iij. ff. de iuriſ.om. iu. no. Bar. in. d. repeti. l. barbariꝰ. lꝫ aliud hͦſenſerit do. An. ſꝫ primū verius. vn̄ cōmiſſio factaa iure publico nō dꝫ vitiari ꝓpt̓ vitiū ꝑſone iudicisclamdeſtinū ſꝫ qn̄ error eſſet extrinſecus .ſ. circa cōmiſſionē tūc cū nō ſit rei ꝓbabilis ignorātia nō dꝫtenere ꝓceſſus. ſꝫ dubiū eſt qn̄ ignorātia eſſet ꝓbabilis ⁊ forte poſſet dici valere ꝓceſſū niſi ius in penaꝫ ip̄m caſſet ⁊ ſic loqͣtur. c. j. de reſcpͥ. li. vj. vel qn̄altera ꝑtiū fuiſſet in culpa ⁊ agitur de validitate reſpectu ip̄iꝰ. ad iſtū tex. pōt rn̄deri intelligendo ꝓuts. dixi ꝙ ex officio ſuo ſuꝑior irritauit et qꝛ ꝑs īpetrās fuerat in culpa. ¶ In glo. iij. in fi. facit ad qōnē an̄ doctor poſſit legere ꝑ ſb̓ſtitutū de qͦ vide perIo. an. in regula qͥ ꝑ aliū in mercur. ⁊ ꝑ Bar. in. l.nemo eſt qͥ neſciat. ff. de duo. re. ¶ In glo. in ver.iuris ordinē ibi ⁊ p̄cipue qꝛ illa fuit forma mādatiNo. ſingul̓r iſtū tex. ẜm iſtū ītellctm̄ gl. ꝙ ſi ordo iuris apponit̉ ī reſcpͥto reſcpͥtū videt̉ induce̓ ibi nouāformaꝫ hoīs ſꝫ contra hͦ facit. nā ſi exprimit̉ ꝙ ineſtnil noui oꝑat̉ exp̄ſſio vt in. l. ꝯditōis q̄ extrinſecusff. de ꝯdi. ⁊ demo. ⁊ no. c. ſignificaſti. jͣ. de ele. Itē ⁊fortiꝰ iſte ordo vt prius cognoſcat̉ de ſpoliatōe qͣꝫde ꝓprietate vel alijs articulis nō eſt ſb̓ſtātificꝰ. vſiſi ꝑuertit̉ ⁊ nō apponat̉ tenet ſnīa. vt ī. l. j. C. d̓ ap.⁊ gnaͣlit̓ tradit̉ ꝙ ꝑuerſio cāe ad cām nō vitiat ipſoiure vt no. in. l. ꝓlataꝫ. C. de ſen. ⁊ ꝓbat̉. in. d. l. j. ſigͦ iuris ordo nō eſt ī hͦ ſb̓ſtātificꝰ gͦ nec forma appoſita ī reſcpͥto exqͥ ꝯtinet id qd̓ ius cōe. So. ꝯͣriū ē difficile. Do. An. dicit ꝙ nō expͥmebat̉ iſta forma in reſcripto ꝓut inhereat de iure qꝛ a iure ineſt de iuſti

cia ⁊ nō de neceſſitate. Si ꝟo deducit̉ ī formā hoīstūc ineſt ille ordo de forma ⁊ nō de iuſticia tm̄. ⁊ tene mēti hͨ dictū. ꝓ qͦ facit ſingulare dictū Bar. i. l.dieꝫ ꝓferre. in. §. ſtari. ff. de arbi. vbi d̓r ꝙ ſi cōpromittit̉ in arbitrū hͦ exp̄ſſo vt ꝓcedat de iure tm̄ nōvalet ꝓceſſus ſeu ſnīa ſi arbit̓ ꝓceſſit ꝯͣ ius qꝛ nonẜuauit formā cōpromiſſi. Sed illud dictū Bar. reprobauit Frā. de aretio in. l. ſi qͥs arbitratu. ff. deꝟ. ob. ⁊ ip̄m fuit ſecutꝰ do. An. in. c. qͥntauallis. deiurei. motꝰ. qꝛ illud ineſt a iure vt arbiter ꝓcedatẜm ius licꝫ ſecus in arbitratore iō illa exp̄ſſio in cōpromiſſo nil oꝑat̉ dicit tn̄ ibi ꝙ illud ineſt a iure deneceſſitate ⁊ ſic poſſet ꝯcordari dictū do. An. h̓ cuꝫdicto ī illo. c. qͥntauall̓. ꝙ iſtud de qͦ h̓ inerat d̓ iuſticia ⁊ nō de neceſſitate. ſꝫ mihi hͦ nō ſatiſfacit qm̄ ī arbitrio nō eſt illud de neceſſitate vt ꝓcedat ẜm ius ẜde iuſticia tm̄. ptꝫ qꝛ ſi īiq̄ ꝓcedit tenet ꝓceſſus. vt īd. §. ſtari. ⁊ in. d. c. ꝑ tuas. jͣ. de arbi. ¶ Itē nō ineſta iure ꝓ forma maxīe ſb̓ſtātifica ſꝫ qn̄ expͥmit̉ in cōpromiſſo videt̉ apponi ꝓ forma ſb̓ſtātifica. vn̄ exqͥexp̄ſſio eiꝰ qd̓ ineſt a iure pōt aliqͥd oꝑari p̄ter iurꝭdiſpoſitionē ſꝑ dꝫ intelligi vt aliqͥd oꝑet̉ qꝛ verbaſꝑ debēt aliqͥd oꝑari. vt in. c. ſi papa. de pͥuil̓. li. vj.⁊ in. l. ſi qn̄. C. de inoffi. teſt. hͦ vero caſu pōt oꝑariexp̄ſſio vt delegatus habeat ꝓcedere ẜm ius ꝓ forma ⁊ ꝑ hͦ ſuſtineo illud notabile ⁊ qͦtidianū dictuꝫBar. In ꝯͣriū tn̄ facit notabile ⁊ ſingulare dictumInno. ī. c. prudētiā de of. dele. vbi dicit ꝙ ſi cōmittit̉ cā alicui h̓ exp̄ſſo vt debeat ꝯdēnare titiū reū ſiꝯſtiterit eum obligatū ſempronio actori ꝙ ſi iudexꝯdēnauit licꝫ ſibi nō ꝯſtet de obligatiōe tꝫ ſnīa ẜmeū qꝛ illa exp̄ſſio cū ineſſet a iure nō inducit nouaꝫformā ſꝫ potiꝰ ſapit inſtructōeꝫ ad cām. ⁊ ī hͦ articulo qꝛ doc̄. nihil ponūt īmo nihil fere tāgunt h̓. egoal̓s reducēdo multa ad ꝯcordiā feci hac diſtinctionē ꝙ aūt exprimit̉ illud ꝙ inerat d̓ neceſſitate ⁊ tūcexp̄ſſio nihil oꝑat̉. ſic intelligo no. in. c. ſignificaſti.p̄al. ⁊ ī. c. ad audiētiā. jͣ. e. ⁊ in. c. olim. el. j. j. de reſt.ſpo. plene ꝑ Bar. in. l. iij. ff. de le. j. qn̄qꝫ expͥmit̉ illud qd̓ inerat ex ſola volūtate ⁊ tūc ſuperior videt̉mādatū nouū ꝯciꝑe. Ad hͦ vide bo. glo. iūcto text.in. c. cū aliqͥbꝰ. jͣ. e. li. vj. exēplū papa mādat ep̄o vtꝯferat bn̄ficiuꝫ ticio ſi ꝯtulerit videt̉ collatio factaaucͣte apl̓ica ⁊ nō ep̄i qꝛ lꝫ ep̄s teneret̉ ꝯferre nō tn̄tenebat̉ ꝯferre ticio niſi ex volūtate. nā in cui cōferendo hꝫ liberā volūtatē vt no. in. c. relatū. de prebē. iō nō expͥmit̉ nūc qd̓ nō inerat de iure. Ad idēqd̓ no. glo. in. cle. j. de iurepa. qn̄qꝫ exprimit̉ qꝛ inerat ex honeſtate ⁊ tūc exp̄ſſio inducit nouā formā⁊ ſic pōt intelligi. c. venerabili. de offi. del̓. Et qn̄qꝫexpͥmit̉ qd̓ inerat de iuſticia vt in caſu. l. j. C. d̓ ap.⁊ tūc eſt dubiū ſꝫ puto ſic dicēdū ꝙ aūt id qd̓ exprimit̉ ſapit inſtructionē cāe ⁊ nō īducit nouā formāſed potiꝰ ē q̄dā cōmemoratio ſeu admonitio vel inſtructio. ⁊ in hͦ caſu intelligo dictū Inno. in. c. prudētiā. aut illud ꝯcernit modū ꝓcedēdi ⁊ tūc inducit nouā formā. ⁊ in hͦ caſu ſaluo dictū Bar. ī. d. §.ſtari. ⁊ dictū do. An. h̓. ⁊ ſub hͦ mēbro pōt h̓ intelligi iſte tex. ⁊ adde ad p̄dicta qd̓ le. ⁊ no. in. c. ex inſinuatiōe. jͣ. e. vbi q̄rit̉ qͥd oꝑet̉ illa clauſula q̄ freq̄n-