Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriptis.

c UUlm adeO. aa beneficium impeNō valet reſcriptuꝫtratū de beneficio impetrātꝭ nō faciēs mētionē. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi cū em̄. No. pͥmo prima frōte admirādū de papa cū madat ſufficienterbn̄ficiato d̓ bn̄ficio ꝓuideri. nā h̓ papa nō rep̄hendit illā admiratōeꝫ niſi eo reſpectu qꝛ nō mādauerat ꝓ illo ex certa ſciētia. No. ſcd̓o ꝙ nō ē ſcpͥtura alicuiꝰ facile redarguēda niſi priꝰ pōderet̉ totavis ſcpͥture qd̓ facit ꝯͣ ꝓpe̓ rn̄dentes. facit. l. in ciuile. ff. de legi. Itē no. ꝙ nō ſufficit in impetratōebn̄ficij mentōeꝫ facere d̓ p̄benda vel canonicatu ẜoꝑtet ꝙ fiat mentio de vtroqꝫ. ⁊ in hͦ no. iſtum tex.⁊ tenēt do. de ro. deci. cccclix. al̓s. ccccxlix. ⁊ ē rō qꝛpōt quis eſſe p̄bēdatꝰ ſine canonicatū ⁊ canōicat̉eſſe ſine p̄benda. vt no. in. c. cum. M. sͣ. de conſti. Item no. ar. ꝓ ⁊ ꝯͣ vtrū in impetratōe ſit fiendamētio d̓ clericatu. ſtilus curie hꝫ ꝙ ſic. ſed credo ꝙde iure nō ſit neceſſe. qꝛ ſubintelligit̉ clauſula ſi eſtidoneus. Sed q̄ro qͥd ſiqͥs defert clericā gerendo ſe ꝓ clerico cū tn̄ nō ſit ordinatꝰ nūqͥd valet impetratio beneficij ſi dicit ſe clericū. Cōpo. ꝙ ſic. qͥaanimi deſtinatōe eſt clericꝰ. ⁊ largo mō pōt dici clericus qꝛ aſſumptꝰ in ſortē dn̄i. vt in. c. cū ẜm de preben. Sꝫ tu vide no. glo. in. c. ij. de īſti. ⁊ in. c. fi. d̓ p̄ſump. vbi ꝯcludit̉ ꝯͣriū ⁊ illud veriꝰ. nā beneficiuꝫnō pōt ꝯferri nō clerico qꝛ nō eſt capax iuris ſpiritualis. vt in. c. cām de p̄ſcpͥ. Ultīo hic q̄rūt doct.qͥd ſi papa ſcribit ſcient̓ ꝓ indigno nunqͥd eſt ſibiobediendū. ⁊ dicūt ꝙ pͥma frōte reſcpͥtū p̄ſumiturfalſum. ar. h̓. ⁊ sͣ. e. ſi qn̄. ſꝫ ſi apparet de certa ſcientia pape ſibi eſt obtꝑandū. xvij. q. iiij. §. qui aūt. nāinſtar ſacrilegij eſt dubitare an is ſit dignꝰ quē pͥnceps elegit vt ibi. hͦ dicunt veꝝ niſi tāta eſſet dignitas ꝙ ſalua ꝯſcīa ſibi obtꝑari nō poſſet. Et noͣ. hͦ dictū ſingl̓r qꝛ facit ad ml̓ta. hͦ dictū allegaui ⁊ variomō limitaui in. d. c. ſi qn̄. ⁊ dic vt ibi. In glo. ij. īfi. no. iſtā glo. ⁊ qͣtenꝰ dicit ꝙ in ꝯſiderāda ſufficientia dꝫ hr̄i reſpectꝰ ad nobilitatē ſcīam ⁊ dignitateꝫoptime loquit̉ ⁊ ꝓbat̉ in. c. de ml̓ta. in. fi. jͣ. de p̄be.Et ſi diceres qͣre in rebꝰ dei habet̉ reſpectꝰ ad iſtasq̄litates extrinſecas. Rn̄det̉ ꝙ ꝑ has qͣlitates ꝓuidet̉ bono vniuerſali. nā ſine ſcīa mūdꝰ regi nō poteſt. vn̄ eccl̓ia vniuerſal̓ indiget viris lr̄atis. vt ī. c.cū ex eo. de elec. li. vj. ⁊ in. c. fi. d̓ magi. facit aucͣ. habita. C. ne fi. ꝓ pa. ſꝫ qͣtenꝰ glo. dicit ꝙ dꝫ ſufficereſibi ⁊ ſuis. intellige de ſuis qͦs ſecū neceſſario debꝫhabere. nā ſi eſt doctor vel nobil̓ vel hn̄s dignitatē eccl̓iaſticā nō dꝫ eſſe ſolus nec ſine mīſtro. Itemqͣtenus glo. dicit ꝙ dꝫ haberi reſpectꝰ ꝙ poſſit recipere adueniētes. intellige hͦ ẜm ſitū eccl̓ie. naꝫ pōteſſe ꝙ eccl̓ia ſit extra ciuitatē etiā in itinere frequētato ita ꝙ nō pōt cū honeſtate qͥn ſeruet hoſpitalitatē. ſecus aūt vbi eēt in ciuitate ⁊ bn̄ficiū eſſet ſimplex ita ꝙ hoſpitalitas nō ſeruat̉. In ſumma ꝯclude ꝙ ẜm qͣlitatē ꝑſone ⁊ ẜm ſitū eccl̓ie iudicabit̉ ſufficientia bn̄ficij. Ad hͦ vide bo. glo. in. c. j. xxj. q. j. ⁊valēt hͨ ad ſciēdū an̄ ⁊ qn̄ qͥs bona ꝯſcīa poſſit tene̓pl̓a bn̄ficia. nā vbi nō ſb̓eſt cā rōnabil̓ non excuſat̉qͥs qͥ ad deū etiā ex diſpēſatōe pape. vt notant̉ ſen

tit Io. an. pꝰ doc. in. c. dudū. el. ij. de elec. In̄ gl.in. ꝟ. de p̄benda. ibi dꝫ iudex facere mētionē. ⁊ hodie hͦ eſt magis declaratū ꝑ. c. ſi motu ꝓprio. de p̄ben. li. vj. ⁊ dic vt ibi. Ultimo no. glo. fi. ꝙ ī lr̄isad beneficia ſꝑ ītelligit̉ clauſula ſi impetrās ſit idoneꝰ etiā ſi nō exprimat̉ ſicut intelligit illa ſi precesveritate nitant̉. sͣ. e. in. c. ijCOrdo reſcpͥti inNlſam Aue. terp̄tatione recipit a iure cōi. vel ad idē ſic. Clauſula in reſcpͥto poſita dꝫ ad ſtatum iuris reduci vbicūqꝫ ſitareꝑiat̉. In pͥma ꝑte ponit̉ ꝑtis cōqueſtio. ī ſcd̓a reſpoſio ⁊ iudicis inſtructio. ibi nos. No. pͥmo triadicta notabilia ⁊ menti tenēda q̄ p̄n̄t̓ ex hͦ tex. colligi. primū dictū ꝙ reſcpͥtū pͥncipis dꝫ in dubio reduci ad ius cōe. ⁊ ſi oꝑteat ꝑ impropriatōeꝫ ꝟboꝝ ſeuꝑ trāſpoſitōeꝫ clauſulaꝝ. Et rō hꝰ dicti eſt qꝛ reſcriptū ꝯcedit̉ ad iuris obſeruātiā. nec aliqͥd dꝫ ꝯtinere ꝯͣ ius qꝛ tūc eſſet pͥuilegiū. vt notant̓ dicit glo. ſuper verbo noſcat̉. in. c. j. de ꝯſtit. li. vj. ⁊ ꝑ Cy. in. l.reſcpͥta. C. de p̄ci. impe. of. iō vt reſcriptū nō oꝑet̉ꝯͣ naͣꝫ ſuā dꝫ ita ⁊ al̓r intelligi vt nō obuiet iuri cōi.qd̓ intelligo qn̄ ꝟba hec patiūt̉. nā vbi nll̓a eſſꝫ ambiguitas ceſſat iſta hoīs interp̄tatō. vt in. l. ille autille. ff. de le. iij. Et ex his habes clarā rōem decidēdi ad hūc tex. Scd̓m dictuꝫ notabile ꝙ ꝓceſſus factꝰ vigore lr̄aꝝ male intellectaꝝ nō ſuſtinet̉ ex errore male intelligentiū. ſꝫ ſi reꝑit̉ ꝓceſſus ꝯͣ ius dꝫ ꝓnūciari nullꝰ. Et ex hͦ īfert̉ ꝙ ſi iudex ꝓceſſit ꝯͣ iusmale intelligēdo legē vl̓ canonē ꝓceſſus nihilomnꝰ eſt nullꝰ. ad hͦ. c. cū dilectꝰ. jͣ. de ꝯſue. vbi bo. tex.⁊ ẜm hͦ dꝫ intelligi glo. in. c. vnico. d̓ poſtu. p̄la. li.vj. in ꝟbo. d̓ cetero. Tertiū dictū notabile eſt ꝙ ꝓceſſus pōt ꝓnūciari nullꝰ ꝑte abn̄te ſicut fecit h̓ papa. qd̓ dicit abbas valde notandū. Hoc dictū nonadmitterē indiſtincte. qꝛ regl̓ariter nihil dꝫ iudexfacere in p̄iudiciū ꝑtis abn̄tis. vt in. c. oīa. ⁊ ī. c. ca.ueāt. iij. q. ix. ⁊ in. c. j. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ſꝫ iſtū tex.ſaluo in duobꝰ caſibꝰ. Primo ꝓpter notorietatē. nā notorie ꝯſtabat pape in hͦ nullā defenſioneꝫcōpetere abn̄ti cū dubiū ſurgeret ex tenore ſui reſcripti. Et ẜm hunc intellectū habes h̓ caſum ꝙ ꝑteabn̄te nō citata pōt iudex ꝓcedere ſi notorie ꝯſtatnullā defenſionē cōpetere abn̄ti. ⁊ ī hͦ caſu ītellige.c. cū olī. d̓ re iudi. ⁊ ibi dixi. ⁊ vid̓r bo. tex. ī. l. ij. §. ꝙſi frum̄taria. ff. de admi. reꝝ ad ciui. ꝑti. ⁊ ibi Bar.Scd̓o ſaluo qn̄ nullitas ſurgit ex interp̄tatōe reſcripti apoſtolici. Nā quēadmodum ip̄e papa pōiinterp̄tari ſuū reſcriptū ꝑte abn̄te. vt in. c. olim deꝟb. ſig. ⁊ ibi notant̓ ponit Inno. ita ⁊ decerne̓ pōtnullitatē actꝰ acceſſorie ꝓuenientē ex interp̄tatiōereſcpͥti. In glo. ij. ibi pꝰ ip̄m ꝑemptoriuꝫ. ꝑ hͦ dictū glo. dicūt Inno. ⁊ Cōpo. ꝙ iſta clauſula cōminatoria appoſita ī ſimplicicitatōe non hꝫ vim ꝑem.ptorij cū ſoleat appponi ī t̓mīo ꝑemptorio. vt in. l.ad ꝑemptoriū. ff. de iu. Sꝫ Bar. al̓r diſtīguit in. l.ſi finita. §. iul̓. ff. d̓ dā infe. dic̄ aūt aūt iudex cōmīatur ſe ꝓceſſuꝝ qͣꝫtū d̓ iure poterit vel ꝑ ꝟ̓ba ſimilia⁊ tūc nō hꝫ vicē ꝑemptorij qꝛ pōt intelligi ꝙ ꝓcedetad aliā citatōnem. aut comminat̉ ſe ꝓceſſurum ad