I
nimiā īportunitatē vel ꝑ ſurreptōeꝫ vel nimiā occupationē ꝯcedit nō ꝯcedenda. ¶ Sꝫ circa p̄dictadubitat̉ qͥd ſi pͥnceps mādat ſub terta pena putaexcōicatōis quā incurrat ipſo facto ſi nō parueritnūqͥd pōt mādatariꝰ differre ⁊ ſpectare ſcd̓am iuſſionē mō p̄dicto? fuit alias in facto ⁊ vario mō fuitꝯſultū ſed certe ſi ꝑ executionē mādati timet̉ maximū ſcādalū vel alit̓ dubitat̉ de mēte pͥncipis licitepōt mādatariꝰ nō exeqͥ ⁊ reſcribere pͥncipi. qꝛ hͦ facit aucͣte. l. vt h̓ ⁊ in aucͣ. vt nulli iudi. Et ad p̄dictaallego no. dictū Inno. in. c. inqͥſitioni. de ſen. exc.vbi dic̄ ꝙ ſi mādatū pape ꝯtinet hereſim vel vehemēter p̄ſumit̉ ſtatū eccl̓ie ꝑturbari vl̓ alia mala vētura nō dꝫ ſb̓ditꝰ parere. qꝛ dꝫ obuiare malo ⁊ nōadiuuare. qd̓ dictū ſꝑ tene mēti. Exqͦ infert̉ ꝙ ſi pͥnceps mādat aliqͥd ex cuiꝰ executōe p̄ſumit̉ ſcādalūvenire in ciuitate nō deberet ſb̓ditꝰ ꝑere. Itē dic̄ ꝙſi pͥnceps mādat aliqͥd ꝯͣ deū nō eſt obediēdū ſibi.vt in. c. ſi dn̄s. ⁊. c. iulianꝰ. ⁊ in. c. qͥ reſiſtit. xj. q. iij.etiā ſi pͥnceps credat iuſte facere ⁊ tibi ſoli notū ſitmādatū in ſe ꝯtinere peccatū. vt ꝓbat̉ in. c. lr̄as dereſti. ſpol̓. Et ex his infero ad. q. pone ꝙ papa ſcribat ꝓ notorie indigno vt aſſignet̉ ſibi certū bn̄ficiūnūqͥd mādatariꝰ teneat̉ parere. ex dictꝭ Io. an. inc. cū adeo. jͣ. eo. ⁊. c. ſignificauit. jͣ. de offi. ordi. diſtīguo ſic. ꝙ aut non ꝯſtat p̄ciſe de intētōne pͥncipis.⁊ dꝫ ſeruare mādatariꝰ qd̓ h̓ dicit̉. Aut p̄ciſe ꝯſtatꝙ vult huic indigno ꝓuidere ⁊ tūc aut pōt papa inillo actu diſpēſare ⁊ eſt ſibi parēdū. qꝛ videt̉ tūc diſpēſare. fac̄ qd̓ no. ī. l. barbariꝰ. ff. de offi. p̄to. Autnō pōt diſpēſare. vt qꝛ ē tāta indignitas ꝙ ſine pec & reſcriptū etiā ſpāle nō ſeruata forma tradita in pͥcato nō pōt fieri ⁊ tūc ſibi nō eſt parendū. qꝛ papanō hꝫ ptātem peccādi. xlj. di. in. c. j. ⁊ hͦ bn̄ no. ꝑ q̄N aperit̉ vltra alios intellectꝰ iſtiꝰ. c. ¶ In glo. in verbo rōnabili in fi. dic pꝰ Hoſti. cū q̄rit̉ an̄ de oībꝰ ſitreddēda rō. ꝙ aut q̄rit̉ nūqͥd qͥs teneat̉ reddere rationē. aut q̄rit̉ vtrū poſſit rō reddi de oībus. pͥmo 141caſu tenet̉ ſi ex officio hͦ ſibi incūbit vt teſtis. de qͦdic vt plene no. in. c. cū cām de teſti. Sꝫ ſi ex officiohoc ſibi nō ꝑtinet nō tenet̉ vltra qͣꝫ velit. ſcd̓o caſuvtꝝ poſſit reddi de oībꝰ rō. dicendū ē ꝙ de ſecretisdiuini iudicij nō pōt reddi rō. ita loqͥtur. c. nabuchodonoſor. ⁊. c. de tyris all̓. in glo. Quedā ſūt q̄ꝯſiſtūt in ingenio vel rōe naturali. ⁊ de ill̓ pōt reddi rō vt h̓. q̄dā ꝯſiſtūt in volūtate pͥncipis ⁊ de illisnō pōt reddi rō. Et hͦ caſu ꝓcedit. l. non oīm. ff. delegi. vbi d̓r ꝙ nō oīm que a maioribꝰ noſtris ſtatuta ſūt rō reddi pōt. exemplū p̄dictoꝝ. Si q̄rat̉ qͣrefuit inducta vſucapio. rō ē in ꝓmptu ne dominiaeſſent incerta ⁊ vt puniat̉ negligētia dn̄i. vt no. inregl̓a poſſeſſor de re. iur̄. ī. vj. Sꝫ ſi q̄rat̉ qͣre fuit p̄fixū trienniū ⁊ nō maiꝰ vel minꝰ tp̄s. nō pōt reddirō ſufficiēs ſꝫ ſic fuit viſum pͥncipi. ¶ In glo. fi. ibiobediet ſubditꝰ qn̄qꝫ ⁊ ſi cām reddat. pōdera verbū qn̄qꝫ. qꝛ nō ſemꝑ dꝫ obedire ſuꝑiori. ſꝫ diſtīguevt. sͣ. dixi. Et adde ad p̄dicta q̄ no. Inno. in. c. adaures de tēpo. ordi. vbi inter cetera dicit vani capitꝭ eſſe exiſtimare ſuꝑiorē nō poſſe p̄ciꝑe ſine cauſe cognitione vel ſine exp̄ſſione cauſe quod dictuꝫeſt no. Ex quo habes ꝙ ſuꝑior in ſpectantibus ad
officium ſuuꝫ pōt p̄ciꝑe ſubdito licet nō exprimatcām p̄cepti vel p̄cipiendi.Per reſcpͥtūVEIm ꝘdIAEM. pape in qͦ nōſit mētio de ordine ciſtercien̄. religioſi illiordinis nō tenēt̉ rn̄dere. vel aliter ⁊ ſic. Ciſterciēſes ſunt priuilegiati ꝙ nō pn̄t ꝯueniri ꝑ reſcriptuꝫpape niſi in eo fiat mentio de eoꝝ ordine. Et pͥmoponit deciſum exordiū. ſcd̓o dictū ibi ſꝫ ꝯͣ. ¶ Et ꝓintellectu tex. ⁊ glo. p̄mitte ꝙ iſti frēs ciſtercienſesin multꝭ ſunt priuilegiati a ſede apl̓ica. vt ſuꝑ decimis ⁊ poſtmodū obtinuerūt priuilegiū vt ſuꝑ hisquibus ſunt priuilegiati nō teneāt̉ rn̄dere ꝑ reſcriptum pape niſi in eo fiat mentio de eoꝝ ordinē. ethoc forte fuit ꝯceſſum. qꝛ ſepe moleſtabant̉ ſuꝑ rebus priuilegiatis corā iudicibus delegatꝭ poſtmodum obtinuerunt aliud priuilegiū magis latum.vt ſuꝑ nulla re teneant̉ rn̄dere niſi in reſcripto fiatmentio de eoꝝ ordine ⁊ ſic intellige glo. j. ¶ No. pͥmo ꝙ ſuꝑ decimis ⁊ alijs rebus pn̄t religioſi ⁊ alija papa priuilegiari ad hoc. c. ex ꝑte de deci. ¶ Nota ſcd̓o ar. optimū ex tex. valere reſcriptū impetratum ꝯtra religioſos lꝫ nō faciat mentioneꝫ cuiꝰ ordinis ſint. ſatis em̄ eſt ꝑ reſcriptū ꝯſtare ꝯtra cuiꝰmonaſterij religioſos fit impetratō. hͦ ꝓbat̉ h̓ ꝑ locū a ſpāli. Nā ſi pͥuilegiū hͦfuit indultū ciſterien̄. vtnō teneāt̉ rn̄dere niſi fiat mentio de eoꝝ ordine. gͦius cōe eſt ꝯͣriū ī alijs religioſis. vt in. c. pn̄ti. §. loca. de p̄ben. li. vj. ¶ No. tertio ꝙ vbi pͥuilegiū datgeneraliter formā reſcriptis impetrādis nō valetuilegio nā al̓s illud pͥuilegiū eſſet inutile cū concernat ſingl̓a reſcripta. ⁊ iſte eſt ꝓpriꝰ caſus iſtiꝰ. c. vn̄falſo allegat̉ ꝑ aliquos iſtud. c. ad ꝓbādū ꝙ reſcriicm ptū impetratū ꝯtra pͥuilegiū dꝫ facere mētōeꝫ d̓ pͥuilegio. nā hͦ nō ꝓbat̉ h̓ ſꝫ potiꝰ ꝯtrariū. qꝛ h̓ nō dicit vt debeat fieri mētio de priuilegio ſuꝑ decimisvel alijs ſꝫ ſolū de ordine. ⁊ de hͦ. jͣ. latiꝰ. ¶ In glo.j. ibi p̄ter hͦ pͥuilegiū. dicit Io. an. ꝙ hͦ nō eſt illudpͥuilegiū d̓ qͦ tex. loqͥt̉. ſꝫ Io. cal. hͦ reprobat ⁊ bn̄. qꝛpriuilegiū de qͦ loquit̉ tex. erat limitate ꝯceſſum .ſ.qn̄ iſti ꝯuenirent̉ ſuꝑ rebꝰ pͥuilegiatꝭ. ⁊ iō nō dꝫ extēdi ad impetratōeꝫ faciēdā ſuꝑ rebꝰ nō pͥuilegiatꝭA qꝛ priuilegiū dꝫ pure obſeruari in rebꝰ in quibꝰ loquit̉ vt in. c. porro de p̓uile. ſꝫ iſtud pͥuilegiuꝫ de qͦglo. loquit̉ erat magis generale. qꝛ ꝯcernebat omnem rem rōe cuiꝰ poſſint cōueniri. dic tn̄ ꝙ cuꝫ deiſto pͥuilegio nob̓ non ꝯſtet nō tenet̉ iudex delegatus admittere exceptōeꝫ niſi fiat fides de pͥuilegioar. in. c. cū ꝑſone de priuil̓. li. vj. ſꝫ reſpectu pͥuilegijde qͦ loquit̉ tex. ſufficit iſte tex. qꝛ pͥuilegiū eſt h̓ incorꝑatū. ¶ In glo. vltima ibi ſupp̄ſſio dignitatis.hͨ rō nō eſt bona qꝛ reſcriptū h̓ annullat̉ non qꝛ ordo ſit dignitas ſꝫ vigore priuilegij qd̓ papa indulſit iſtis ciſtercienſibꝰ ⁊ in eo ꝙ glo. dicit iſtū tex. extendendū ad religioſos hn̄tes ꝯſil̓ia pͥuilegia. nōītelligas de pͥuilegijs ſuꝑ decimis vel ꝯſil̓ibꝰ rebꝰ ſꝫde pͥuilegio vt nō teneāt̉ rn̄de̓ niſi fiat mētio d̓ eoꝝordīe. ¶ In eadē gl. ibi pͥuilegiū nō tollit̉ ꝑ ius cōedic ius coe. i. ꝑ reſcpͥtū īpetratū ẜm ius coe. naꝫ vi