Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

nimiā īportunitatē vel ſurreptōeꝫ vel nimiā occupationē ꝯcedit ꝯcedenda. Sꝫ circa p̄dictadubitat̉ qͥd ſi pͥnceps mādat ſub terta pena putaexcōicatōis quā incurrat ipſo facto ſi parueritnūqͥd pōt mādatariꝰ differre ſpectare ſcd̓am iuſſionē p̄dicto? fuit alias in facto vario fuitꝯſultū ſed certe ſi executionē mādati timet̉ maxi ſcādalū vel alit̓ dubitat̉ de mēte pͥncipis licitepōt mādatariꝰ exeqͥ reſcribere pͥncipi. qꝛ facit aucͣte. l. vt in aucͣ. vt nulli iudi. Et ad p̄dictaallego no. dictū Inno. in. c. inqͥſitioni. de ſen. exc.vbi dic̄ ſi mādatū pape ꝯtinet hereſim vel vehemēter p̄ſumit̉ ſtatū eccl̓ie ꝑturbari vl̓ alia malatura dꝫ ſb̓ditꝰ parere. qꝛ dꝫ obuiare maloadiuuare. qd̓ dictū ſꝑ tene mēti. Exqͦ infert̉ ſi pͥnceps mādat aliqͥd ex cuiꝰ executōe p̄ſumit̉ ſcādalūvenire in ciuitate deberet ſb̓ditꝰ ꝑere. Itē dic̄ſi pͥnceps mādat aliqͥd ꝯͣ deū eſt obediēdū ſibi.vt in. c. ſi dn̄s.. c. iulianꝰ. in. c. reſiſtit. xj. q. iij.etiā ſi pͥnceps credat iuſte facere tibi ſoli notū ſitmādatū in ſe ꝯtinere peccatū. vt ꝓbat̉ in. c. lr̄as dereſti. ſpol̓. Et ex his infero ad. q. pone papa ſcribat notorie indigno vt aſſignet̉ ſibi certū bn̄ficiūnūqͥd mādatariꝰ teneat̉ parere. ex dictꝭ Io. an. inc. adeo.. eo.. c. ſignificauit.. de offi. ordi. diſtīguo ſic. aut non ꝯſtat p̄ciſe de intētōne pͥncipis. dꝫ ſeruare mādatariꝰ qd̓ dicit̉. Aut p̄ciſe ꝯſtat vult huic indigno ꝓuidere tūc aut pōt papa inillo actu diſpēſare eſt ſibi parēdū. qꝛ videt̉ tūc diſpēſare. fac̄ qd̓ no. ī. l. barbariꝰ. ff. de offi. p̄to. Aut pōt diſpēſare. vt qꝛ ē tāta indignitas ſine pec & reſcriptū etiā ſpāle ſeruata forma tradita incato pōt fieri tūc ſibi eſt parendū. qꝛ papa hꝫ ptātem peccādi. xlj. di. in. c. j. bn̄ no.N aperit̉ vltra alios intellectꝰ iſtiꝰ. c. In glo. in verbo rōnabili in fi. dic pꝰ Hoſti. q̄rit̉ an̄ de oībꝰ ſitreddēda. aut q̄rit̉ nūqͥd qͥs teneat̉ reddere rationē. aut q̄rit̉ vtrū poſſit reddi de oībus. pͥmo 141caſu tenet̉ ſi ex officio ſibi incūbit vt teſtis. dedic vt plene no. in. c. cām de teſti. Sꝫ ſi ex officiohoc ſibi ꝑtinet tenet̉ vltra qͣꝫ velit. ſcd̓o caſuvtꝝ poſſit reddi de oībꝰ. dicendū ē de ſecretisdiuini iudicij pōt reddi. ita loqͥtur. c. nabuchodonoſor.. c. de tyris all̓. in glo. Quedā ſūtꝯſiſtūt in ingenio vel rōe naturali. de ill̓ pōt reddi vt. q̄dā ꝯſiſtūt in volūtate pͥncipis de illis pōt reddi. Et caſu ꝓcedit. l. non oīm. ff. delegi. vbi d̓r oīm que a maioribꝰ noſtris ſtatuta ſūt reddi pōt. exemplū p̄dictoꝝ. Si q̄rat̉ qͣrefuit inducta vſucapio. ē in ꝓmptu ne dominiaeſſent incerta vt puniat̉ negligētia dn̄i. vt no. inregl̓a poſſeſſor de re. iur̄. ī. vj. Sꝫ ſi q̄rat̉ qͣre fuitfixū trienniū maiꝰ vel minꝰ tp̄s. pōt reddi ſufficiēs ſꝫ ſic fuit viſum pͥncipi. In glo. fi. ibiobediet ſubditꝰ qn̄qꝫ ſi cām reddat. pōdera ver qn̄qꝫ. qꝛ ſemꝑ dꝫ obedire ſuꝑiori. ſꝫ diſtīguevt.. dixi. Et adde ad p̄dicta no. Inno. in. c. adaures de tēpo. ordi. vbi inter cetera dicit vani capitꝭ eſſe exiſtimare ſuꝑiorē poſſe p̄ciꝑe ſine cauſe cognitione vel ſine exp̄ſſione cauſe quod dictuꝫeſt no. Ex quo habes ſuꝑior in ſpectantibus ad

officium ſuuꝫ pōt p̄ciꝑe ſubdito licet exprimatcām p̄cepti vel p̄cipiendi.Per reſcpͥtūVEIm ꝘdIAEM. pape inſit mētio de ordine ciſtercien̄. religioſi illiordinis tenēt̉ rn̄dere. vel aliter ſic. Ciſterciēſes ſunt priuilegiati pn̄t ꝯueniri reſcriptuꝫpape niſi in eo fiat mentio de eoꝝ ordine. Et pͥmoponit deciſum exordiū. ſcd̓o dictū ibi ſꝫ ꝯͣ. Etintellectu tex. glo. p̄mitte iſti frēs ciſtercienſesin multꝭ ſunt priuilegiati a ſede apl̓ica. vt ſuꝑ decimis poſtmodū obtinuerūt priuilegiū vt ſuꝑ hisquibus ſunt priuilegiati teneāt̉ rn̄dere reſcriptum pape niſi in eo fiat mentio de eoꝝ ordinē. ethoc forte fuit ꝯceſſum. qꝛ ſepe moleſtabant̉ ſuꝑ rebus priuilegiatis corā iudicibus delegatꝭ poſtmodum obtinuerunt aliud priuilegiū magis latum.vt ſuꝑ nulla re teneant̉ rn̄dere niſi in reſcripto fiatmentio de eoꝝ ordine ſic intellige glo. j. No.mo ſuꝑ decimis alijs rebus pn̄t religioſi alija papa priuilegiari ad hoc. c. ex ꝑte de deci. Nota ſcd̓o ar. optimū ex tex. valere reſcriptū impetratum ꝯtra religioſos lꝫ faciat mentioneꝫ cuiꝰ ordinis ſint. ſatis em̄ eſt reſcriptū ꝯſtare ꝯtra cuiꝰmonaſterij religioſos fit impetratō. ꝓbat̉ lo a ſpāli. ſi pͥuilegiū hͦfuit indultū ciſterien̄. vt teneāt̉ rn̄dere niſi fiat mentio de eoꝝ ordine.ius cōe eſt ꝯͣriū ī alijs religioſis. vt in. c. pn̄ti. §. loca. de p̄ben. li. vj. No. tertio vbi pͥuilegiū datgeneraliter formā reſcriptis impetrādis valetuilegio al̓s illud pͥuilegiū eſſet inutile concernat ſingl̓a reſcripta. iſte eſt ꝓpriꝰ caſus iſtiꝰ. c. vn̄falſo allegat̉ aliquos iſtud. c. ad ꝓbādū reſcriicm ptū impetratū ꝯtra pͥuilegiū dꝫ facere mētōeꝫuilegio. ꝓbat̉ ſꝫ potiꝰ ꝯtrariū. qꝛ dicit vt debeat fieri mētio de priuilegio ſuꝑ decimisvel alijs ſꝫ ſolū de ordine. de.. latiꝰ. In glo.j. ibi p̄ter pͥuilegiū. dicit Io. an. eſt illudpͥuilegiū tex. loqͥt̉. ſꝫ Io. cal. reprobat bn̄. qꝛpriuilegiū de loquit̉ tex. erat limitate ꝯceſſum .ſ.qn̄ iſti ꝯuenirent̉ ſuꝑ rebꝰ pͥuilegiatꝭ. dꝫ extēdi ad impetratōeꝫ faciēdā ſuꝑ rebꝰ pͥuilegiatꝭA qꝛ priuilegiū dꝫ pure obſeruari in rebꝰ in quibꝰ loquit̉ vt in. c. porro de p̓uile. ſꝫ iſtud pͥuilegiuꝫ deglo. loquit̉ erat magis generale. qꝛ ꝯcernebat omnem rem rōe cuiꝰ poſſint cōueniri. dic tn̄ cuꝫ deiſto pͥuilegio nob̓ non ꝯſtet tenet̉ iudex delegatus admittere exceptōeꝫ niſi fiat fides de pͥuilegioar. in. c. ꝑſone de priuil̓. li. vj. ſꝫ reſpectu pͥuilegijde loquit̉ tex. ſufficit iſte tex. qꝛ pͥuilegiū eſt incorꝑatū. In glo. vltima ibi ſupp̄ſſio dignitatis. eſt bona qꝛ reſcriptū annullat̉ non qꝛ ordo ſit dignitas ſꝫ vigore priuilegij qd̓ papa indulſit iſtis ciſtercienſibꝰ in eo glo. dicit iſtū tex. extendendū ad religioſos hn̄tes ꝯſil̓ia pͥuilegia.ītelligas de pͥuilegijs ſuꝑ decimis vel ꝯſil̓ibꝰ rebꝰ ſꝫde pͥuilegio vt teneāt̉ rn̄de̓ niſi fiat mētio eoꝝordīe. In eadē gl. ibi pͥuilegiū tollit̉ ius cōedic ius coe. i. reſcpͥtū īpetratū ẜm ius coe. naꝫ vi