IDe conſti.
legē poſitiuā. ⁊ idē poteſt queri d̓ religioſis reſpectu eoꝝ regule. an oīs ꝯtraueniēs obliget̉ ad mortale. Do. An. hic. tangit primū ſꝫ declarando ⁊ ml̓ta addendo. maxīe dicta ꝑ beatuꝫ Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lxxxvj. ar. pe. ⁊ ꝑ Archi. xxvij. q. j. c. j. ⁊ ī. c. vtinālxxxvj. di. diſtingue ſic. ꝙ aūt certū eſt de mēte legis ꝙ intēdit p̄cipere. ⁊ certū eſt ꝙ obligat ꝯtrauenienteꝫ ad mortale. ⁊ ſic intellige illud. qui nō obedierit principi morte moriat̉ in. c. ij. de ma. ⁊ obe. ⁊in. c. quod precipitur. xiiij. q. j. aut nō ꝯſtat de mēte legis. ⁊ tunc aut lex loquitur ꝑ verba p̄ceptiuaaūt equipollentia vl̓ imꝑatiui modi vel ꝑ verba exhortatiua vel ꝑ verba cōia. ſi loquatur ꝑ verba p̄ceptiua. tunc ꝯtrauenientem obligat ad mortale. nāreſiſtendo ſuperiori reſiſtitur deo. xj. q. iij. c. quireſiſtit. et. c. dominus. et. c. iulianus. niſi materialegis non eſſet neceſſitatiua qꝛ tnuc verba impropriant̉. vnde verbmū rogo qn̄qꝫ exponitur ꝓ p̄cipio reſpectu ſubiecte materie. xj. q. iij. c. rogo. iuncta glo. ⁊ qn̄qꝫ p̄cipio exponit̉ ꝓ rogo ita ꝙ ſit verbum exhortatiuū. vt no. in ꝓemio decretoꝝ. namverba deſeruiunt intentioni. ⁊ non intentio verb̓.vt in. c. ſcd̓o requiris. de appella. facit. l. non aliter.ff. de lega. iij. vbi patꝫ ꝙ a ꝓprio ſignificato verborum eſt recedendū ſi de mente ꝯtraria diſponentis ꝯſtat. Aut loquitur lex ꝑ verba equipollētia p̄ceptis. vt ꝑ verbum inhibemus ⁊ tunc ideꝫ qd̓. sͣ.nam inhibitio cōtinet in ſe p̄ceptum. vt no. Archi.lvj. di. in ſūma. aut loquit̉ ꝑ verba imꝑatiui modi.⁊ caſus eſt aliquantulū dubius. dic tamē ꝙ verbaimperatiui modi ex ſe nō ſemꝑ equipollēt verbisp̄ceptiuis. tex. eſt no. ī cle. exiui. §. nos itaqꝫ. de. ꝟ.ſig. qui ad hanc materiā eſt melior text. qui poſſitallegari. facit qd̓ habet̉ in princi. decreti. ⁊ ex dictacle. colligit̉ hec diſtinctio. ꝙ aūt ꝯſuetudo habet ꝙilla verba imꝑatiui modi importēt preceptū in caſu de quo eſt queſtio ⁊ tunc ſerua conſuetudinē. c.cum dilectus. de conſuetu. ⁊. l. minime. ff. de leg.aut nō apparet de conſuetudine ⁊ tunc recurre adqͣlitateꝫ materie. nā ſi materia eſt multū pōderoſa⁊ veriſimilit̓ cogitata ⁊ pōderata ꝑ ſuꝑiorē tunc inducūt p̄ceptū al̓s ſecꝰ. exemplū in dicto euāgelij. ſiqͥs ꝑcuſſerit te in vna maxilla p̄be ei ⁊ aliā. nā illudꝟ. p̄be nō importat p̄ceptū ẜꝫ ꝯſiliū licꝫ ſit imꝑatiuimodi. vt. xxiij. q. j. ꝑatꝰ. ¶ Aut lex loquit̉ ꝑ ꝟba exhortatiua ſeu ꝯſultiua. puta obſecramꝰ vel cōſulimus. ⁊ nō ligāt ꝯͣueniētē ad peccatū. iiij. di. §. h̓ ⁊ ſilegibꝰ. ⁊. d. c. qd̓ p̄cipit̉. quod limita vt dixi. s. e. c. jAut loqͥtur ꝑ verba cōia. puta ſtatuo decerno velqͥd ſil̓e. ⁊ tūc nō obligat ꝯͣuenientē ſaltē ad mortale. ⁊ eſt no. dictū Tho. vbi. sͣ. ꝓbat rōne. nam ſicutnō oīs ꝯͣuentio legis inducit mortē tꝑalē ita nō dꝫinducere mortē eternā. nā qd̓libet peccatū mortale eſt morte dignū. xxv. di. §. al̓. ea demū. Iteꝫ ex qͦlex aliqn̄ loquit̉ ꝑ verba ſtrictiſſima. aliqn̄ ꝑ verbanō ita ſtricta dꝫ eſſe dr̄ia in quātitate peccati. ⁊ ideꝫqd̓. sͣ. dixi in. l. dic in ꝯͣuentōe regule religioſoruꝫ.non em̄ oīs ꝯͣuentio regule obligat ad mortale. vtvult beatꝰ Tho. vbi. sͣ. adduco tex. aꝑtū in. d. cle.exiui. ſꝫ debemꝰ ꝯſiderare ꝑ q̄ verba loqͥtur qd̓libꝫ
c. regule. ⁊ idē in ſnīa voluit Archi. in. d. c. j. ⁊ ſi diceremꝰ ꝯͣriū ſeq̄ret̉ abſurdū ẜm Tho. naꝫ vita religioſoꝝ eſſet ꝑiculoſior vita laicorū. ꝯͣ. c. nos nouimus. xvij. q. ij. nā cū multa ꝯtineant̉ ſub regula d̓facili religioſi inciderēt in mortale. Nec ob. ſi dicat̉ꝙ veniēs ꝯtra regulā veniat ꝯͣ votū cū ſoennit̉ ꝓmiſit ſeruare regulā. qꝛ vt dicit bea. Tho. quē ſeqͥtur Archi. in. d. c. j. ꝓfeſſio nō refert̉ ad oīa ꝯtentain regula. ſꝫ ad tria ſubſtātialia regule ſuꝑ quibꝰ eſſentialit̓ eſt fūdata oīs regl̓a religioſoꝝ. de qͥbꝰ ī. c.cū ad monaſteriū. ī fi. de ſta. re. oīa ꝟo alia ꝯtentain regula tendūt ad finē illoꝝ triū. vn̄ ꝓmittēs ſeruare regulā intelligit̉ ꝓmittere vt ducat vitā regularē q̄ quidē eſt eēntialit̓ fundata ſuꝑ illis tribuſ. hͨvera niſi religioſus peccaret ex ꝯtemptu. qꝛ tūc obligaret̉ ad mortale. x. di. qͥs. vel niſi peccaret ꝯͣ votu .i. ꝯtra vnū ex illis tribꝰ. vel niſi aſſumeret in cōſuetudinē. qꝛ nullū peccatuꝫ ē adeo veniale qd̓ nōfiat mortale dum placet .i. ex ꝯſuetudine. xxv. di. §criminis. ⁊ adde ad p̄dicta qd̓ no. Archi. ī. d. c. vtinā. ¶ In. glo. in. ꝟ. oriūtur in fi. no. glo. iūcto tex.ꝙ quādoqꝫ lex vtitur vno tempore pro alio. vndeẜm iſtam expoſitionem tempus preſens poniturpro preterito. ſimile in. l. nulli. C. de epiſ. et cle. velpotes exponere tex. ẜm Io. de lig. pro appetitu deprauato. qꝛ oīs appetitus deprauatus eſt ꝯcupiſcētia. ⁊ ex tali appetitu oīa mala oriuntur. ⁊ ex hͦ facitad ti. iſte tex. ꝙ lex ꝓhibens aliquid tacite ꝓhibetoīa que ſequūtur ex illo.Cōſtitutiōes den¶ E IIIICarS. cretoꝝ ſingl̓aribꝰ opinionibꝰ ſunt p̄ferēde. primo ponūtur verba ſalomōis. ſecūdo verba Hiero. ⁊ Aug.exponentium illa ibi prudentie. No. primo iudicēnon debere iudicare ẜm voluntatem ſeu prudentiam ſuam deprauatam ſed ẜm ſtatuta decretoꝝ etaliorum habentium poteſtatē legis ꝯdēde. ¶ No.ſecundo ꝙ hec verba cōmitto prudētie tue important nudam voluntatem rationi ⁊ legi non ſubiectam. nam ita hic capiuntur iſta verba prudentie⁊cͣ. ⁊ ita intelligit hic do. An. ſed certe hoc non eſtverum quo ad corticem littere quia illa verba ponuntur hic improprie .i. malo ſenſu. vt etiam dicitglo. iij. hic. al̓s. ꝟ. prudentie intelligitur de voluntate ſubmiſſa freno rationis. non enim eſt prudentia ſed fatuitas vbi deficit ratio iuxta illud. fatuusfatua loquitur. xciij. di. legimus. facit. l. quidaꝫ inſuo. ff. de condi. inſti. nam ſi verbum placet importat arbitrium boni viri. l. thais. §. ſororem. ff. de fideicō. li. fortius hec verba hic poſita .ſ. tue prudentie. ⁊ ideo intellige ꝙ videtur data poteſtas tanqͣꝫviro prudenti. ideo ſi non facit vt prudens poteſtpeti reductio ad arbitriū boni viri. vt. l. fideicō. §qͣꝫqͣꝫ. ff. de leg. iij. ⁊ eorum que no. in. c. quintauall̓de iureiur. ⁊ per Bar. in extrauag. ad reprimendam. ¶ No. ꝙ dicta ſanctorum patrum ſunt ſernanda. De dictis aliorum ſanctoꝝ vide tex cuꝫ gl.lxxxiiij. di. c. j. Et hic ſūpta occaſiōe q̄rit h̓ Inn. andicta ſctōꝝ ſint nccͣario tenenda ⁊ obẜuāda. Et cōcludit ip̄e ⁊ Cōpo. pꝰ eū ꝙ niſi ſint dicta retractata