Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe conſti.

lapſum duoꝝ menſiū. non tn̄ firmat pedes in hacopinione. mihi ſemꝑ placuit prima opi. quā ſequit̉Io. de lig. hic. nam fruſtra expectatur euētus cuinullus eſt effectꝰ. vt in. c. ꝯtingat. offi. dele. exquo ergo quis eſt certus de ꝯſtitutōne fruſtra expectat lapſuꝫ duoꝝ menſiū. ad hoc regula euꝫ quicertus eſt. re. iur. li. vj. hoc quo ad ſcd̓m articulum. Sed dubiū eſt quādo incipiant curre̓ iſti duomēſes. Tex. in. di. aucͣ. videt̉ velle a tꝑe publicationis facte in ꝓuincia. alij dicūt ſufficere generalem publicationē in curia romana. vt no. Pau. inloco p̄all̓. vide glo. ſuꝑ data. li. vj. ſuper quā dicitIo. an. aūt loqͥmur ī ꝯſtitutōe imꝑatoris habꝫlocū prima opinio. aut loquimur in ꝯſtitutōne pape ꝓcedat ſcd̓a. diuerſitatis. quia imꝑator diſcurrit ꝓuincias aūt ſic papa. dubito an dictum ſit veꝝ. quia ius ciuile exp̄ſſe dicat de tempore publicatōis in ꝓuincia. ius canonicū dicat oppoſitū. quinimo tex. de iure canōico idē ſitadduco bo. tex. i. d. c. j. de poſtu. p̄la. in. c. qͥs dicitis. xvj. di. ſoleo inducere tex. d. c. j. ad ꝓbanduꝫqd̓.. dixi. ꝯſtitutio ligat ſciētes ante duos menſes. ad idē. c. ꝓpoſuiſti in fi. lxxxij. di. Ad tertiūan p̄ſumat̉ ſcientia ꝯſtitutōis poſt lapſum duorūmenſiū. decide vt colligit̉ ex ſupradictis. in conſtitutione inferioris tꝑus p̄ſumpte ſciētie eſt arbitrariū ẜm loci quātitatē quā hꝫ diſtinguere. viciniores citiꝰ p̄ſumūt̉ ſcire. vt in. c. qͦſdā.. c. qͣꝫto dep̄ſūpt̉. in cōſtitutione imꝑatoris p̄ſumit̉ ſcīa pꝰ duos menſes a tꝑe publicatōis facte in ꝓuincia. vt indicta aucͣ. vt facte noue ꝯſti. idē dicerē in ꝯſtitutōepape reſpectu ꝓuincie in qua publicat̉. ſi autē publicat̉ rome dicerē tp̄s fore arbitrariū cum duꝝ ſitextēdere illā aucͣ. ad ꝯſtitutōꝫ pape rome dūtaxatpublicatā habeat diſtinguere oēs ꝓuīcias vniuerſi. ſic limitarē dictū Io. an. p̄all̓. Uenio adqͣrtū an allegās ignorātia ſtatuti ſit admittendꝰ adꝓbandū ignorantiaꝫ qual̓r debeat ꝓbari. dicēdum indubie admitttitur probatio ignorantievt in. c. fi. qui maio. accuſa. poſſunt. et in. l. fi. ff. dedecre. ab or. fac̄. Sed dubium eſt qualiter probabitur. duas reperio. glo. not̉. que innuunt probationeꝫ ſufficere ꝓpriū iuramentū. vna ē in. d.c. propoſuiſti. alia eſt in. c. qui diuinis humanisxij. q. ij. illis facit. c. nulli. de elec. li. vj.. c. ſi ꝟode ſen. ex. ſcd̓o facit qꝛ ignorantia vel ſciētia ꝯſiſtitin mēte hoīs ſic facile poteſt ꝓbari aliū.trariū huiꝰ dicti ſenſit Inno. hic dicēs admittitur qͥs allegādo ignorantiā ꝯſtōis niſi dilucide il ꝓbet. ſic requirit ꝓbationem lucidaꝫ. vndevidet̉ ſufficere iuramentū ꝓpriuꝫ quinīmo tenuithic do. meus do. Car. ſufficere vnū teſtē cuꝫ iuiuramēto iſtiꝰ. quia hec eſt lucida ꝓbatio. facitgl. in. c. lr̄is. de teſti. hoc dictū optime ꝓcederetſi aliqͥs tex. vteret̉ verbo lucide. ſed dictū Inno. ꝓbat̉ iure. vide tex. no. in. c. j. de poſtu.la. qui dicit facile admittit̉ vult ꝓbare ignorantiā. ſed facile admittit̉ ille qui ꝓbat vnū teſtem iuramētū ꝓpriū. vnde dicit do. An. ſolumiuramētū ſufficere. ſed ꝯcurrente aliqͣ ꝓbabili

cauſa ignorātie pōt deueniri ad iuramētū qd̓ ſatꝭvidet̉ rationabile. Ego dicerē eſſe arbitrariūẜm qͣntitatē p̄iudicij qͣlitatē ꝑſone allegātꝭ ignorātiā qͣlitatē ignorātie qͣlitatē facti in quo ignorantia p̄tendit̉. hoc bo. tex. iuncta glo. in. c. īnotuit. de elec. bn̄ facit. c. fi. in fi. de iureiu. No. exglo. vnū legitimū modū ꝓbandi ignorātiā ꝯſtitutionis .ſ. ꝓbando abſentiā loci ſꝫ glo. exigit abn̄tiama ꝓuincia. multi dānāt hāc glo. reſpectu legꝭ pͥncipis. qꝛ eiꝰ lex diſtringit vniuerſum niſi ẜm eosbaret̉ abn̄tia apud infideles ad qͦs lex extendit̉Sed certe iudicio meo glo. meret̉ rep̄hendi. qꝛrefert ſe ad caſum aucͣ. vt fac. no. ꝯſti. ẜm quē ꝯſtitutio ligat niſi poſt lapſum duoꝝ menſiū currētiū a tꝑe publicationis facte in ꝓuincia. ſufficitbare abn̄tiā ab illa ꝓuincia. Idem eſſet vbi ꝯſtō diſtringeret tātuꝫ dioceſim. qꝛ tūc ſufficit ꝓbare abſentiā a dioceſi. vt ē tex. no. in. d. c. fi. idē dicēduꝫeadē rōne. vbi ꝯſtitutio ſolū diſtringeret ciuitateꝫqꝛ tunc ſufficit ꝓbare abn̄tiā a ciuitate. ſic intelligeglo. in. d. c. ꝓpoſuiſti. Ad vnū noͣ. dictū Archi.aduerte in. c. qd̓ dicitis. xvj. di. vbi dicit ad vtbānuꝫ diſtringat ciuitatē. oꝫ vadat totā ciuitatem. nec illud reprobat do. An. ſed ego dubitoan illud ſit veꝝ. c. j. de poſtu. prela. quia ſatis ēꝯſtitutio ſolennit̓ publicet̉ in locis eminētioribus.nec eſt neceſſe diſcurrere per ſingulos vicos. qꝛeſſet ſinguloꝝ auribꝰ inculcare. ꝯͣ. d. c. j. ſꝫ pōt illuddictū ſaluari reſpectu locorū eminētiorū ciuitatis. illud dictū ſic limitatum tene menti. Abbas.tanatO. xorū ſtatuit̉ ad aliudQuod de vno cōneꝯnexum extendit̉. vel aliter ẜm aliū intellectuꝫ. Poteſtas legē ꝯdendi mutādi eſt penes vicariuꝫ chriſti. qd̓ de vno ꝯnexorū ſtatuit̉ ⁊cͣ. pͥmoponit verba apl̓i. ſcd̓o Auguſtini illa exponētꝭ ibi.qꝛ em̄. In glo. j. in fi. pone caſum alit̓ vt ꝯueniattitulo. fuit q̄ſitū a Gregorio auctore huiꝰ cōpilationis an cōſtitutio ſeu lex deberet intelligi in ꝓprijsterminis tm̄. an debeat extēdi ad alios caſus. Expapa reſpōdet debet extēdi ad cōnexa ſil̓ia. adqd̓ ꝓbādū inducit auctoritatē apl̓i ex trāſlationeſacerdotij intulit ꝯn̄tiaꝫ ad trāſlationē legis. ꝓbat Aug. in ſcd̓a ꝑte. qꝛ ſacerdotiū lex erāt conexa. pͥmo qꝛ ſimul data fuerūt moyſi. ſcd̓o qꝛ ambo data fuerūt ab eodē .ſ. cōditore. tertio qꝛ ſub eadem ſponſione. ſic exqͦ ſimul fuerūt vnita diſpoſitū in vno dicit̉ diſpoſitū in alio. Idem dicenduꝫin interp̄tatione cuiuſqꝫ legis ſeu ꝯſtitutōis. iſtapoſitio caſus multū mihi placet. Do. An. ponit caſum querebat̉ a papa apud quē eſſet poteſtaslegis ꝯdende. Et reſpondet̉ ẜm eum apud vicarium chriſti. quia exquo in vicariū chriſti .ſ. Petrūfuit trāſlatū ſacerdotiū per ꝯſequēs fuit tranſlatapoteſtas legis cōdende per rōnem Apl̓i Augꝭ.dictū eſt veꝝ in ſe. ſed ꝯgruit vt arbitror mentiApl̓i. qꝛ vt colligit̉ ex prima glo. agebat̉ tuncptāte legis cōdende. ſed de obſeruatōe legis antique. ſed alijs rōnibꝰ ego ꝓbo poteſtas legisdende ſit trāſlata hodie in eccleſiā. nam ad ſūmum

b 4