De arbitris ⁊ arbitratoribus
Itē ſi actor credit ſe gͣuatū agat ſua actione ſi quā hꝫ ac ſi arbiter ille nō ꝓnūciaſſet.Et tūc ſi reus excipiat de arbitrio actor poterit replicare de eius iniqͥtate. ⁊ ſic poteritqͥſqꝫ eoꝝ recurrere ad arbitriū boni viri īfratp̄s infra qd̓ p̄t qͥs exciꝑe ⁊ replicare ad arbitriū boni viri. nec obſtat. ff. de arbi. nō diſtinguemus. §. cū qͥdē. vbi videt̉ ꝙ recurſuseſt q̄dā ſpēs appellandi. ⁊ ſic videret̉ ꝙ ſolūinfra. x. dies deberꝫ recurri. ſic al̓s īfra decēdies dꝫ appellari. C. de ap. aut̓. hodie. ſꝫ dico ꝙ ille. §. nō loqͥt̉ de arbitratore. ſꝫ de arbitro qͥ more iudicioꝝ cogͦſcit a cuiꝰ ſnīa nonrecurrit̉ ad arbitriū boni viri. vt dicū eſt.Itē ibi nō loqͥt̉ de recurſu ſꝫ de exceptiōedoli q̄ opponit̉ ꝯͣ agētē ⁊ penā q̄ exceptio doli lꝫ ibi dicat̉ velut ſpēs appellandi nō eſt tn̄appellatio cū ip̄a ꝑpetuo durat. vt. ff. de excep. doli. l. pure. §. fi. Sic gͦ ⁊ in recurſu ſi fiat ꝑ exceptionē durabit ꝑpetuo. Si ꝑ modū replicatōis tunc durabit qͣꝫdiu illa accuſatio iuxta quā fit replicatio. nec obſtat etiāC. de arbi. l. cū antea. vbi d̓r ꝙ ſilentiū decēdieꝝ inducit actiōꝫ. videt̉ gͦ debere recurri.ſꝫ dico ibi cognouit more iudicioꝝ ⁊ ex nudo pacto arbit̓. ibi fuit eiectus a qͦ nō recurrit̉ ad arbitriū boni viri. vt dictū ē. īmo īfradecē dies ſufficeret ꝯͣdicere illi ſcꝫ ſnīe. ⁊ tūcꝓ nihilo eſt lata. Notandū eſt ꝙ qͥ curritnō ꝓpterea in penā incidit. ar. ff. de ope. lib.I. ſi libertꝰ ita iurauerit. recurrit em̄ lege ꝑmittēte. ⁊ ſic penā nō dꝫ hr̄e. vt. C. de adul.gͣcus. ⁊ facit lex locati. l. q̄ro. §. īterlocutorē⁊ de ꝟ. ob. l. qͥdā cū filiū. §. in eo aūt. Sꝫ anfuturo recurſui poſſit renūciari .ſ. an̄qͣꝫ ꝯpetat. dico ꝙ nō. qꝛ iuri qd̓ nondū ꝯpetit ſimpl̓r renūciari nō p̄t. ff. de ſucceſſo. edicto. l. j§. decretal̓. ⁊ de le. li. ſi ita ſit reſcpͥ. §. j. San ꝑ pactū videt̉ ꝙ nō poſſit renunciari. qꝛꝓpt̓ iniqͥtatē recurrit̉. dolo aūt futuro etiāpactū renūciari nō p̄t. vt. ff. d̓ pac. l. ſi vnus§ illud. ſꝫ ar. ꝯͣ. C. de tēpo. app. l. fi. §. j. Sꝫdici p̄t ꝙ pactū nō vꝫ ſi fiat exp̄ſſe ne recurrat̉ ad dolū arbitratoꝝ ad bonū viꝝ. ſꝫ ſi fiat pactū gn̄al̓r ne recurrat̉ valet tale gn̄alepactū. vt. ff. de pac. l. iuriſgē. §. ſꝫ ⁊ ſi qͥs pactus ſit. ⁊. l. ſi vnus. §. illd̓. ar. ꝯͣ. C. de arbil. cū antea. clrca pͥn. vbi d̓r ꝙ ſi qͥs emologauerit ſnīam arbitri poſtqͣꝫ lata eſt nō ſolū exceptio dabit̉ ſed ⁊ actio. q. d. ꝙ emologatiofacta ante ſnīam nihil oꝑet̉. qꝛ qͥ de vno d̓t
de alio negat. ar. ff. ſoluto mr̄i. l. cuꝫ dotē. inpͥn. Sꝫ dico ꝙ ibi loqͥt̉ de arbitro qͥ nudopacto electus ꝑ viā iudicioꝝ cognoſcit cuiꝰſnīa ad hͦ ꝙ teneat oportꝫ ꝙ fuerit emologata tacite vl̓ exp̄ſſe. Poſtqͣꝫ lata fuerit. anteqͣꝫem̄ lata ſit emologari nō p̄t. qꝛ ibi ille arbit̓ex nudo pacto fuit electus. ⁊ ſi pactū emologatū eſſet nudū tūc tā ſnīa eſſet nuda qͣꝫ pacta. ⁊ ſic nō poſſet ſe iuuare nec vnū veſtiriab alio de iure ciuili. Itē ſi idē pactū emologatū foret ibi ꝑ ſtipulationē an̄ latā ſnīaꝫꝑ arbitꝝ talē nudo pacto electū tūc recte reſtrāſiret in naturā arbitri cū pena electa ⁊ emologatio nō hr̄et locū lata ſnīa nec etiā recurſus ſic hr̄et locū. ff. de arbi. l. diē ꝓferre.§. ſtari. qꝛ tunc nec daret̉ actio nec exceptioex ſnīa. ſꝫ ageret̉ ſolū vigore ſtipulatōis adint̓eſſe. e. l. in fi. ⁊. l. ſe. vel forte vt credo poſſet dici ꝓbabil̓r ꝙ ſi renūciatū fuit ꝑ pactūgn̄al̓r futuro recurſui. ꝙ valꝫ pactū in illisin qͥbꝰ ille arbiter ſeu cōis amicus arbitratꝰfuit male ex culpa īperitie. Uel alio qͦqͦ mōexcepto dolo. ſꝫ ſi ex dolo arbitratus fuerit.male pactū in hͦ nō mō tenet qͥn ꝓpter dolūillū ⁊ ſolū ꝓpter dolū poſſit recurri ad bonūvirū. doloſa em̄ ſub gn̄alitate pati nō videt̉cōtineri nec eſſe ꝑmiſſa. ar. ff. de pac. l. tresfratres. ⁊. C. de trāſac. l. iiij. licet illa lex loquat̉ de dolo p̄terito. ſed eadē rō ⁊ maior videt̉ in futuro ne qͥ irritet̉ ad malū. ⁊ ẜm hͦ inſumma ſimpl̓r recurſui futuro renūciari nōvalet. Si tn̄ gn̄al̓r fiat ſuꝑ recurſu futuropactuꝫ ſcꝫ ne recurrat̉ valebit in his in qͥbꝰiniq̄ arbitratus fuerit. nec obſtat pactuꝫ qͥnpoſſit recurri qͣntū ad dolum tantūmodo.Notandū eſt ꝙ ſnīa arbitroꝝ eſt q̄dā trāſactio. vt no. in aut̓. vt diffe. iudi. §. ſi ꝟo ꝯtigerit. coll̓. ix. Et ita in die dn̄ica p̄t talis arbitrator cogͦſcere ⁊ arbitrari. vt sͣ. de ferijs.l. fi. ⁊ de die vl̓ de nocte. vt. C. d̓ trāſac. jͣ. nōminore. Et ſic d̓ pl̓ibꝰ alijs ſolēnitatibꝰ iurꝭq̄ licite fiūt in ſentētijs iudicū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ī ſententijs arbitroꝝ. q̄ ad inſtar iudicioꝝ ſūt redacta. l. j. ff. de arbi. neceſſario obẜuant̉ ⁊ locū hēant in iſtꝭ arbitrꝭ. Nā in his qͥ vt arbitratores ⁊ vt cōes amici electi ſūt illa nō ſūtneceſſario obẜuāda. ⁊ ſuꝑ hͦ ml̓ti errāt ⁊ vtūtur qn̄qꝫ ꝟbis ſuꝑfluis iudicādo arbitria ⁊c̄Explicit tractatus dn̄i Petri iacobidoctoris legū de monte peſſelano.