De preſcriptionibus
Si teſtis ſit excōicatus. de teſti. veniens. ſinō fuit pn̄s ⁊ vocatꝰ teſtificat̉ ſe vidiſſe. ix. qiij. §. de his. de ſpō. ex ꝑte. Itē ſi actor ⁊ ꝯſiliator in eadē cā. de teſti. inſuꝑ. Itē ſi nō fuerit pn̄s qn̄ teſtes iurarūt ꝯͣ quē fert̉ teſtīoniū. Itē ſi ſit laicus ꝯͣ clericū in cā crimīalide teſti. de cetero. Itē ſi ſit ſolꝰ teſtꝭ. de teſti.lꝫ. Itē ſi ſit eodē crimīe infectꝰ. de teſti. ꝑſonas. ⁊. c. veniēſ. Itē ſi ſit ꝑiurus. de teſti. ſic̄nob̓. Itē ſi nō ꝓbate vite ⁊ bōe ꝯuerſatōis⁊ fidel̓. Itē ſi nō valuerit teſtīoniū qd̓ pͥusdixit. Itē ſi ſibijnuīcē ꝯͣdicūt. aut ſi fint ſeculares ꝯͣ clericū. de elec. bone. de ꝓba. licꝫItē ſi pꝰ publicatas atteſtōes depoſuerūt.de teſti. c. cū veniſſet. Itē ſi teſti crimē obijcit̉ nō admittit̉ qͦuſqꝫ ꝓbauerit ſe īnocentē.de teſti. fraternitatꝭ. ⁊. c. teſtīoniū. fallit tn̄ īcrimīe leſe maieſtatꝭ ſymonie ⁊ hereẜ. Itē ſiſit criminoſus vl̓ leuis opīonis. de ꝓba. lꝫ.Itē ſi in qͣrta ꝓductiōe nihil ſit ſolēnit̓ adhibitū al̓s fieret ꝯͣ ius. de teſti. in cāis. Iteꝫſi fuit renūciatū ꝓductiōi teſtium nō debētampliꝰ ꝓduci niſi ſuꝑ nouis articul̓. d̓ teſti.fraternitatꝭ. ⁊. c. tāqꝫ. ⁊. c. cū veniſſet. ⁊. c. extenore. etiā ſi iteꝝ iuret. de teſti. fraternitatꝭ⁊. c. ītimauit. Itē qn̄ teſtīoniū fuerit publicatū vꝫ reprobatio teſtiū de reſti. ex ꝑte. Itēſi ſit īfamis ſuſpectꝰ vl̓ aliqͣ macula māifeſta reſperſus. vel ſi opponit̉ crimē de qͦ ꝯfeſſus vl̓ ꝯuictꝰ ē. de excep. deniqꝫ de p̄ſūp. dudū. d̓ of. dele. prudētiā. §. ſexta Et ſi ſit p̄cioꝯductꝰ vl̓ nō ſit idoneꝰ l̓ mutꝰ. d̓ teſti. placuit. Itē ſi ſit d̓ familia illiꝰ qͥ ꝓduxit d̓ teſtibꝰī lr̄iſ. Itē ſi aliqͥs d̓ ſuo addit mēdaciū totāſeriē rei d̓colorat. iij. q. ix. puta. ⁊. c. ſimplexDe exceptionibꝰ ꝯͣ diffinitiuā ſnīam.Si ſit lata ab eo qͥ nō habuit iuriſdictōꝫ. d̓ꝯſue. ad nr̄aꝫ. Itē ſi nō ſit lata in ſcpͥtꝭ. ij. q.jͣ. in pͥmis. Itē ſi ſit lata nō ꝓmiſſo ordīe iuris. ij. q. vj. §. diffinitiua. C. de ſen. ⁊. int̓lo.oī. iu. Itē ſi ſit lata ꝯͣ ius. de re in. c. j. Itē ſiſit lata ꝑtibꝰ nō pn̄tibꝰ. iij. q. ix. caueāt. Iteꝫſi ſit lata die feriata. de ferijs. ꝯq̄ſtus. Itē ſiſint pl̓es iudices ⁊ vnꝰ ſnīauit ⁊ alt̓ nō. l. di.qͥ diffinitiuā. Itē ſi ſnīa n̄ ꝯtinet abſolutōꝫvel ꝯdēnatiōꝫ. C. de ſen. ⁊ interlo. oī. iu. l. p̄ſes. ij. q. vj. diffinitū. Itē ſi ſit lata a iudicenō ſedēti ꝓ tribūali in loco ꝯſueto vbi ſoletius reddi. ij. q. j. in pͥmis. Itē ſi iudex ī fineꝓlatōis nō expͥmat petitōꝫ actorꝭ. ⁊ obligatōꝫ rōe rei ⁊ eiꝰ exceptōes. Debꝫ em̄ hͦ oīa ⁊
qͥcqͥd petitū vel obligatū fuerit ſub breuiloquio ꝓferre. Itē ſi iudex ſit excōicatꝰ. de reiud̓. ad ꝓbādū. Itē iudex ſi ſnīaꝫ dictat ⁊ ꝑaliū legat. C. d̓ ſē. ex ꝑiculo recitāda. l. ij. ⁊cͣ.Finis huius tractatus.Incipit tractatus p̄ſcpͥtionū ꝯpoſitus ꝑdn̄m Dynū de mugilo legū doctorē.Preſcriptio. xx. horaꝝ.Hrabiliter colligep̄ſcpͥtiones q̄ ſparſim ſunt poſite inncorꝑe iuris ſūmarie ⁊ dilucide ac diſtincte pn̄t ꝯp̄hendi. Notandū in pͥmis eſtp̄ſcripto horaꝝ. xx. ſcꝫ de viro qͥ dꝫ detinereadulterū dep̄henſuꝫ cū vxorē. vt. ff. de adulte. l. capite.Preſcriptio vnius diei.Eſt p̄ſcpͥtio vnius diei qͥ viua voce noluitappellare diſſoluta figura iudicij. ſi nō ilicoappellauit nō poſtea audit̉ ſine libello. vt.C. de ap. l. litigatoribꝰ. vbi talis caſus .ſ. lata ſnīa vnus ex litigatoribꝰ vult appellare. ſiappellat ſtatim valet tūc ⁊ ſine libello ſi exinteruallo tūc nō valꝫ eiꝰ appellatio niſi det̉in ſcpͥtis. vt dicta. l. Eſt ⁊ alia ſcꝫ iudicis qͥſnīam tulit. qͥ eo die qͦ diffiniuit poterit ſuꝑplere ſi qͥd erratū ē. vt ecce debebat abſoluere ꝯdēnauit. vel ꝯdēnare debebat aduerſariū meū in centū ⁊ duobꝰ aſſibꝰ ⁊ ꝯdēnauitin centū tm̄. vl̓ qꝛ debebat abſoluere ꝯdēnauit vel ecōtra. vt. ff. de re iu. l. Paulus.Preſcriptio duoꝝ dieꝝ.Preſcriptio duoꝝ dieꝝ eſt q̄ obijcit̉ ei qͥ ornatū iumētū vēdidit. vbi ſi nō an̄ biduū emptor ornatā petit poſtea nō hēbit. vt. ff. deedi. edic. l. ediles. §. videndū. vt ecce habeāvnū equū vl̓ iumētū ⁊ volebā eū vēdere itaꝙ ip̄m ornaui vltra qͣꝫ fuerit ꝯſuetū. licitū ēemptori īfra duos dies opponere exceptōꝫ.Preſcriptio triū dieꝝ.Et pͥſcpͥtio triū dieꝝ vt in aduocato. cui lꝫinfra triduū corrigere errorē ſuū. vt. C. d̓ erro. aduo. l. vl. vbi d̓r ꝙ error aduocati litigatoribꝰ obeſſe nō p̄t. vt aduocatꝰ debeat ꝓponere vnā actionē ⁊ ꝓponit aliā. tūc lꝫ aduocato infra triduū corrigere errorē ſuū. vt dicta. l. Itē recuſanti iudicē vt ſuſpectū. vt. l.vl. C. de iudi. Itē legenti fructꝰ ꝓprie arboris in agro alieno. vt. ff. de glan. le. l. j.Preſcriptio qͥnqꝫ dieꝝEſt p̄ſcpͥtio qͥnqꝫ dieꝝ .ſ. illiꝰ qͥ ꝓmiſit hoīeꝫ