Exceptiones
iudicio vel ex ꝑſona tm̄ cū qͣ nō vult exꝑirinō pn̄t extēdi ad alios articulos vl̓ ad aliāꝑſonā. de of. dele. cū olim. ⁊. c. pnl̓. ⁊ vl. Itēſi ſb̓ſcpͥti deceſſerūt ⁊ nō ſūt ibi ſigilla autētica vel nō ſunt publica manu ꝯfecta vl̓ cōſcpͥta. de fi. inſtru. c. ij. De hac materia copioſe habet̉ de reſcpͥ. c. ſuꝑ lr̄is.De legalibꝰ exceptionibꝰ.¶ Canonum ex Ceptiōes paucas legales exceptiōes ꝯͣinſtr̄a duximus inſerēdas. Poteſt igit̉ in pͥmo inſtr̄o obijci ꝙ deſit nomē imꝑatoris vl̓annus imperij vel ꝯſulis vel pōtificis illiꝰ.aut ꝙ deſit mēſis vel dies vl̓ inditio. cū oīaiſta ſint apponēda pn̄t dici illegitima ſi nōapponūt̉. in aut̓. de exhi. reis. §. ſanctimus.Itē ſi locus vbi ꝯfectū eſt inſtr̄m ⁊ celebratus ꝯͣctus nō ſit ibi ſcpͥtus. p̄t hͦ illo inſtr̄oobijci. nā duo genera ꝓbationū ſil̓ia ſūt teſtis ⁊ inſtr̄m. C. de fi. inſtru. l. in excedēdisQd̓ igit̉ reqͥrit̉ in teſtibꝰ ⁊ inſtr̄is ſꝫ teſtes d̓loco referūt. ff. d̓ accu. l. libelloꝝ. C. de ꝯͣhē.ſti. optimā. idē ius eſt gͦ in inſtr̄o Itē locuꝫhꝫ in oībꝰ inſtr̄is ⁊ reſcpͥ. cū aūt tenore inſtr̄ivis reprobar̄ vt aliqͣ poſſint obijci diſtīgueaut inſtr̄m ē de obligatōe. ⁊ tūc oīa p̄ſumūt̉ſolēnit̓ acta. vt in aut̓. de fi. inſtru. in fi. ff. deꝟ. ob. l. ſciendū. ⁊ inſti. de fide. ꝑagͣ. in fi. niſi qͥs ꝓbet ꝯͣriū qd̓ facere p̄t. ff. de pac. iuriſgē. ꝑagͣ. qd̓ ꝟ̓o fere. Si ꝟo inſtr̄m de ꝯfeſſione fit tūc p̄t obijci ꝯͣ tenorē eꝰ ꝙ loqͥt̉ indiſtīcte ſic nō fit cā ꝯfeſſiōis. ff. de ꝓba. cū de indebito. §. vlt̓. ⁊ de do. ma. excep. l. ij. Itē p̄treprobari inſtr̄m ſi ꝓbet̉ rē alit̓ fuiſſe geſtaꝫqͣꝫ ꝯtinet̉ in inſtr̄o qd̓ p̄t fieri. vt. C. plus valere qd̓ agit̉. ꝑ totū. ⁊. C. de ꝓba. l. cū p̄cibꝰ.Itē reprobat̉ inſtr̄m ſi ꝓbet̉ tl̓e qͦ ꝓbato ſtare nō p̄t qd̓ in inſtr̄o ꝯtinet̉. C. de ꝯͣhē. ⁊ cōmit. ſti. l. optimā. in fi. Itē pōt obijci inſtr̄oqd̓ ꝯtinet in ſe duo repugnatia vt nō adhibeat̉ fides. ff. de re. iu. l. niſi alit̓ in reſcpͥto.¶ Itē p̄t obijci inſtr̄o ꝙ nō ſit autēticū. ſꝫ reiexēplū. aut̓. de fi. inſtru. §. ſi qͥs in aliqͦ. Itēꝙ nō ē nūerus teſtiū adhibitus qͥ in publico inſtr̄o dꝫ adhiberi. vt in aut̓. de fi. inſtru.§. ſi oportet. Itē ſi nō eſt a tabellione publico ꝯfectū. vt ſi ꝓ pͥuata ꝑſona hēat̉ cui nonadhibet̉ fides. vt. C. de ꝓba. l. inſtr̄a. Itē ꝙa ꝑtibꝰ nō eſt ſubſcriptū ⁊ ſubnotatū. qd̓ tn̄eſſe dꝫ. vt. C. e. ti. l. ꝯͣctus. Itē pōt obijci in
inſtr̄o vt reddat̉ ſuſpectū ſi quādo appareatvnus teſtis qͥ ꝯtinet̉ in inſtr̄o ꝯͣdicēs. vt. ff.quēadmodū teſta. aperiā. l. j. in fi. Itē obij 3cit̉ inſtr̄o vt habeat̉ ſuſpectū ſi nō appareatpͥma ſua forma ſi ſit in aliqͦ abolitū vel abraſum cancellatū. C. de edic. diui adri. tol.l. j. ⁊. ff. de ꝓba. l. ſi cyrographū. Itē ſi abſciſum ꝓ nll̓o habeat̉. vt. C. ibidē. Itē p̄t obijci lr̄is pape vel qͥbuſcūqꝫ reſcpͥtꝭ ꝙ ꝑ ſurre 8ptionē veritatꝭ vel etiā ſuggeſtionē falſitatꝭſūt īpetrate. vt. C. ſi ꝯͣ ius. vel vti. pub. l. vl.ſꝫ expectabit̉ ſcd̓a iuſſio. vt in aut̓. d̓ māda.pͥn. §. ſi qͥs aūt. ⁊ in aut̓. vt nul. iudi. §. hͦ nōItē ſi ſcd̓e nō faciāt mentionē de pͥmis. velſi falſa grāmatica ē ibi. vt d̓ reſcpͥ. ad audiētiā. Sed ſuꝑſedeant pͥoribꝰ ꝑ annū etiaꝫ ſinō fecerint mentionē de illis cōualeſcūt. vtde reſcrip. plerūqꝫ. Itē ſciendū ꝙ vetuſtas⁊ corroſio muriū vl̓ alioꝝ vermiū nō obijcitinſtr̄o vel lr̄is pape. vt. ff. de poſ. bo. ẜm ta.H. in glo. vl. Itē aliud ſciendū ꝙ vbicūqꝫinſtr̄m ſuſpectū eſt incūbit ꝓbatio ꝓducenti. alioqͥn punit̉ vt falſarius. vt. C. de eden.qͥ accuſare. cū ciuiliter agit̉ de falſo ſi criminaliter incūbit ꝓbatio ei qͥ dicat. vt. C. adl. cor. d̓ fal. l. ij. ⁊. C. de aboli. l. fallacit̓. in fi.De exceptiōibꝰ ꝯͣ iudicē.Excipit̉ ſi ſit ordinarius nō dꝫ ſe intromittere de cā cōmiſſa a papa pendēte iudicio.de pur. ca. cū dilectus. Itē ſi ſit legitime appellatū ad ſuꝑiorē. de app. ſignificauit. niſiappellationi renūciauit tacite vel exp̄ſſe. deof. dele. gͣtū. Itē ſi ſit excōicatus. de re iudiad ꝓbādū. Itē ſi ſit ꝯſanguineus aduerſarij vel fuerit aduocatus in eadē cā. de app.poſtremo. Itē ſi ſit laicus iudex ⁊ res ſit eccleſiaſtica vel de foro eccl̓iaſtico. vel ſi reusſit clericꝰ. de iudi. qͣnto. ⁊. oat ſi clerici. Itēſi ſit laicus nō dꝫ iudicare de rebꝰ eccl̓iaſticis. de iu. patro. qd̓ aūt. Itē ſi corā non ſuoiudice ꝯfeſſus vel ꝯuentus fuerit nō nocetde iudi. at ſi clerici. Itē ſi nō ſit de eodē foro. vtputa ſi non hꝫ domiciliū in territorio.vel rōne officij vel delicti ꝯueniat̉. nec ꝯfeſſus ē tacite vel exp̄ſſe. qꝛ qͥs ſortit̉ foꝝ alicūius ꝓ iſta. de fo. cō. licꝫ. nec ꝯuenit̉ ille rōnedelicti nec rōne rei. ille em̄ debꝫ iudicare dere. puta in cuius territorio eſt res. actor em̄dꝫ ſeqͥ foꝝ rei. de fo. cō. cū ſit. Itē ſi recuſatꝰſit iudex dꝫ cām alicui ꝑſone idonee d̓ ꝯſenſu ꝑtiū delegare. de app. cū ſpeciali. Itē ſi ꝑ