Druckschrift 
Modus legendi abbreviaturas
Einzelbild herunterladen
 

Proceſſus iudicij

īterrogant̉ a iudice ſuꝑ cā pͥncipali. Deinde ꝑtes debent ꝓdueere teſtes ⁊ inſtr̄a adꝓbandū intentionē ſuā. poſt hͦ publicādaſūt dicta teſtiū in iudicio pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ ſuꝑqͥbꝰ dictꝭ diſputat̉. qͥbꝰ publicatꝭ ⁊ inſtr̄isadhibitꝭ ab vtraqꝫ ꝑtiū ⁊ allegatōibꝰ factꝭab aduocatis ꝑtiū ſeu etiā ab ipſis ꝑtibꝰ.iudex dꝫ motū animi ſui informare ẜm dicta teſtiū ⁊ inſtr̄oꝝ ẜm rōnes aduocatoꝝ⁊ allegatōes. Deinde iudex cū inſpexeritaūt diſcuſſerit merita cauſe pleniſſime dꝫip̄m negociū termīare ꝑ ſnīam diffinitiuāHis oībꝰ p̄miſſis cū iudex fuerit ſufficienter inſtructꝰ de meritꝭ cāe deſcindere dꝫcām ꝑ ſnīam diffinitiuā. vt sͣ A. q̄ ſi iniqͣaut iniuſta fuerit pot̓it iudicatꝰ appellarePredictus ꝓceſſus in his habet̉ verſibꝰ.Primo reū citat poſt hͦ fert̉ illi liber.Inducie dant̉ poſt hͦ de reqꝫ petita.Lis ꝯteſtat̉ ſequit̉ calūnia partis.Querunt̉ teſtes ac inſtrumēta ſequūt̉.Producti manifeſtant̉ ſuꝑ his placitet̉.Diffinitiua poſt hec ſententia det̉.Que mala ſi fuerit dat̉ appellatio parti.De citatione.Rimo videndū ēde citatōe. Nā citatio eſt vocatiorei ad iudiciū. Et eſt pͥncipiū cāe.ita ꝙ poſt ip̄am cā d̓r incepta ẜm ius canonicū. Un̄ ſi iudex citet aliquē ⁊ ille citatus pēdēte citatōe trāſfert ſe ad aliā iuriſdictōꝫ .i. ad iudiciū alteriꝰ iudicꝭ. Iſte nōp̄t declīare iudiciū pͥmi iudicꝭ. qꝛ p̄uentꝰ ēcitatōe. Notandū ꝙ citatio dꝫ fieri tribꝰedictis qͦꝝ qͦlibet reꝰ vocitat̉ vt rn̄deat. vl̓qd̓ meliꝰ ex cā p̄t fieri vna ꝑēptoria. ita ꝙreus pͥmo ꝑemptorie ꝯpareat vel rn̄deat.Notandū eſt ꝙ iudex delegatꝰ a papa vl̓a legato citat aliquē ꝑemptorie citatiōe citatōi dꝫ inſerere autēticū dn̄i pape vel legati in ꝓpria forma ip̄iꝰ. hͦ moͣ. H. dei gr̄adecanus maioris eccl̓ie Leodien̄. iudex adn̄o p̄pͣ delegatꝰ tali ſacerdoti Salutē indn̄o lr̄as dn̄i pape recepimꝰ in hac formaAlexander ep̄s ẜuꝰ ẜuoꝝ dei dilecto filiodecano talis eccl̓ie Salutē ⁊ apl̓icā bn̄d̓.Sua nob̓ H. de tali loco q̄rela monſtrauit ꝙ N. de tali loco ⁊ qͥdā alij canonici ⁊laici tal̓ ciuitatꝭ in qͣdā ſūma pecunie velpoſſeſſione ⁊ alijs rebꝰ iniuriat̉ eidē .i. ſuꝑ

certis debitis. Iōqꝫ diſcretiōi tue ꝑ ſcpͥturā apl̓icā mādamꝰ qͣtūs ꝑtibꝰ ꝯuocatꝭ audias cām ⁊ appl̓one remota ſuo debito fine deſcindas. eāqꝫ deciſiōe facias ⁊ diſcernes ꝑ cenſurā eccl̓iaſticā firmit̓ obẜuare.Teſtes ꝟo ſi qͥ interminati .i. citati ſe graodio vel amore. vl̓ timore ſubtraxerint cēſura ſil̓i cogas veritati teſtīoniū ꝑhibere.Datū ⁊c. Huiꝰ gͦ mādati apl̓ici auctoritate in hac ꝑte nob̓ delegata in v̓tute ſctēobediētie diſtricte p̄cipiendo mādamusqͥtūs dictū N. ⁊ ꝯſocios ad nr̄aꝫ ꝑemptorie citetis pn̄tiaꝫ. vt ꝓxima feria qͣrta poſtfeſtū M. corā nobis in tali loco cōpareatA. ⁊ B. ciuibꝰ legitime rn̄ſurus.De ferijs in qͥbꝰ nō habent̉ iudicia.Iſt hoc Videndūē ꝙ iudex nō dꝫ aliquē citare tꝑepferiato. Sūt aūt triplices ferie .ſ.ſolēnes. ruſtice. ⁊ repētine. Solēnes ſuntq̄ introducte ſūt ob reuerentiā dei ⁊ ſctōꝝvt ſūt dies feſti qͦs ppl̓s ſolet celebrar. Inhis ferijs nō valet citatio facta a iudice.nec ꝓceſſus iudicij factus vel hītus. necſnīa lata. vt ſi iudex citaret vel ſnīam ferret in his ferijs ſaltē niſi fuerit de ꝯſenſuꝑtiū. Ruſtice ferie ſūt q̄ introducte ſūt ꝓpt̓neceſſitatē hoīm. vt tp̄s meſſiū vel vindemiaꝝ. ⁊ tūc qͥeſcere dꝫ ſtrepitus iudicij. iudex tn̄ pōt citare ſi de ꝯſenſu ꝑtiū fuerit. ⁊etiā ꝓcedere in cā in ferijs ruſticis. Repētine ferie vocant̉ qͦs aliqͥs pͥnceps introduxit ꝓpter diē natiuitatis filie vel fui. vtqꝛ tūc triūphauit cū inimicis ſuis ⁊ obtinuit victoriā. Et hec ferie nō ſunt in vſu.Eus citatꝰ aut cōparet. aut nō. Si nō cōparet ⁊ cōtu maciter ſe abſentat excōicandꝰeſt ꝓpter ꝯtumaciā. Iudex aūt qͥ eū excōicat ſic ſcribit B. dei gr̄a decanus talis loci iudex vnicus a papa ꝯſtitutus p̄ſbytero tl̓is loci Salutē in dn̄o. Qm̄ B. milesveſter ꝑrochianus citatus eſt corā nobisad inſtantiā. H. ciuis monaſterien̄. auctoritate p̄ſignita quē cū nec ꝑ ſe nec ꝑͤ aliuꝫdie p̄fixo ſibi cōparere curauitꝯtumaceꝫreputamus ⁊ ꝓpter ꝯtūaciā excōicauimꝰ.Quapropt̓ mādamus vob̓ qͣtūs ip̄m ſingulis diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuitatibꝰ in eccl̓ia

q 4