Druckschrift 
Modus legendi abbreviaturas
Einzelbild herunterladen
 

Contractus inutiles

furoris ꝯtrahere nō pōt. qꝛ ꝯͣctus nō pn̄tfieri ſine ꝯſenſu. mō ip̄e exp̄ſſe vel taciteꝯſentire nō pōt. Uerūtn̄ ſi ꝯͣhit mente recepta vel habuerit dilucida interualla ꝯctus cuꝫ eo initus valet. Mutus ſurdus⁊ qͥ hmōi morbis natural̓r laborāt ꝯͣherenō pn̄t. qꝛ ſtipulatio hꝫ fieri ꝑ īterrogationē ⁊ rn̄ſionē. ⁊ his qͥ ſtipulat̉ ꝟba interrogantis ⁊ ecōtra audire dꝫ / Prodigus cuibona ſunt interdicta nō obligat̉. Sil̓r hereticus apoſtata ⁊ cōmittens crimen leſemaieſtatis nō pn̄t ꝯͣhere. qꝛ his ꝑſonis interdicta eſt a lege facultas ꝯͣhēdi. de qͥbꝰlatius infra de teſtamētis dicet̉. Ceteꝝ lꝫml̓ier nō ſit de p̄dictꝭ octo ꝑſonis. q̄ ſe obligare nō pn̄t. ⁊ lꝫ regularit̓ ſe ſuo noīe obligare poſſit in fideiuſſione. tn̄ ꝓ alijs nōobligat̉. ſꝫ iuuat̉ bn̄ficio ſenatuſcōſultusvelleiani. de qͦ beneficio infra ſpēal̓r patebit.Capl̓m. V.Iſo de ꝑſonis quereddūt ꝯtractū inutilē. videndū ēvde rebꝰ qͣꝝ occaſione ꝯtractus reddūtur inutiles. Reꝝ quedā ſunt iure ꝓhibite alienari. q̄dam ꝟo natura. Iure ꝓhibita eſt alienatio p̄dijs mīoris .i. impuberis ⁊ oīm reꝝ ipſiꝰ minoris qͥ ẜuando ẜuari pn̄t. vt auri argenti gēmaꝝ. ⁊ oīm aliarū reꝝ tꝑis ꝓlixitati de facili nō periturarū niſi ea interueniant q̄ de iuris ſolēnitate in alienatione rei minoris debent interuenire. ſcꝫ vt fiat talis alienatio ob es alienū vt ſoluat debitū creditori ip̄m mīorēargenti. vel ſi vſuraꝝ noīe grauaret̉. ſcd̓ovt fiat auctoritate tutoris. tertio vt interueniat iudicis decretū. qd̓ decretū cū magna ⁊ matura deliberatiōe iudicis dꝫ intponi. Nōta tn̄ ꝙ aliqn̄ p̄diuꝫ minorisetiā ſine decreto iudicis pōt alienari. vicꝫqn̄ defunctus ex cuiꝰ bonis illd̓ p̄diumuenit ad minorē hͦ in vltima volūtate iuſſit. vel ſi minor illud a pͥncipe impetrauitAlie ꝟo res q̄ ẜuando ẜuari nō pn̄t. vt ſūtteſtes. carnes. frumētū. vinū. oleū. farina⁊ ſimilia. ⁊ animalia ſuꝑuacua vendi pn̄ta tutoribꝰ ſine iudicis decreto. ⁊ hic appellatione p̄dij intelligunt̉ tam p̄dia vrbanaqꝫ ruſtica Item ꝓhibita ē alienatio filiofamilias reꝝ q̄ obueniūt filio ex aduenticio peculio. Et dicit̉ aduenticiū peculiuꝫ

qd̓ venit filiofamilias ex ſucceſſiōe mr̄isvel alterius ſibi ꝯiūcti ꝑ lineā maternamvel eiꝰ ꝓſpera fortuna. ⁊ nō ex ſubſtantiapr̄is vel eius ꝯtēplatione. qd̓ etiaꝫ a filionō pōt alienari niſi pr̄e ꝯſentiente cū ip̄ipeculij aduenticij ꝓprietas ſit filij ⁊ vſufructus pr̄is. Peculiū ꝓfecticiū d̓r qd̓ obuenit filio ex ſubſtantia patris. De caſtrenſiaūt peculio pōt filiuſfamilias tā cū patreqͣꝫ cū qͦcūqꝫ alio ꝯtrahere ⁊ paciſci. qꝛ filiillius peculij plenꝰ eſt dn̄s. ⁊ d̓r caſtrenſe7peculiū qd̓ filius acquirit in caſtro ꝑ militiā ſuā. quaſi aūt caſtrenſe d̓r quaſi militare qd̓ acquirit filiuſfamilias. vt aduocatmagiſter. vl̓ medicus aut ex quacūqꝫ ſuaarte vel officio ſuo de hͦ plene inſtitut̉. perqͣs ꝑſonas nobis obligatio acquirit̉. Itēꝓhibita eſt alienatio fundi dotalis ineſtimati dati in dotē. ꝑ. l. mariti. C. de fundodota. qꝛ ſi exiſtimatus eſt nō d̓r dotalis ſꝫempticiuſ. Et hic fundus dotalis neqꝫ abvxore neqꝫ a viro etiā ꝯſentiente vel iurāte vxore alienari dꝫ. qꝛ lex ꝓhibet. perimit̉tn̄ ip̄iꝰ alienatio ex neceſſitate ꝯtingente.vt qn̄ mulier dedit in dotē portionē fundiqͥ indiuiſus eſt ⁊ ineſtimatus. ⁊ maritusꝓuocat̉ ad diuiſionē a ſocio fundi. tūc em̄⁊ ex neceſſitate videt̉ alienare cū ꝓuocatꝰfuerit. ſecus cū ipſe ꝓuocaret. ⁊ intelligit̉dicta lex mariti. Itē alienatio eſt neceſſaria qn̄ maritus noluit cauere vicino ſuode dāno infecto. cui dotale p̄dium minabat̉ ruinā. ⁊ ob hoc vicinus eſt miſſus inpoſſeſſionē. ex. j. ⁊. ij. decre. Iteꝫ alienatiofit ſi ml̓ieri expediat ꝙ fundus ꝯuertaturin pecuniā. vt qꝛ vxor illū vēdit ꝓ redimēdo viro. filia ꝓ alendo patre. ⁊ ſoror proalendo fratre laborantibꝰ inopīa. Iteꝫ fitalienatio fundi dotatis qn̄ locus ip̄iꝰ aliūfundū maritus accipit in dotē. Itē ꝓhibita eſt alienatio illius rei quā teſtator in vltima ſua volūtate ꝓhibuit alienari ⁊ cāmexp̄ſſit. quare noluit alienari. vel ſi ꝑſonaapparet occaſione cuius ꝓhibita eſt alienatio. Item ꝓhibita eſt alienatio rei litigioſe. Res de cuius petitione litigiū mouet̉ vel queſtio ſeu cā int̓ petitorē ⁊ poſſeſſorē. Fit aūt litigioſa res in ꝯtinēti dblato libello. ⁊ huius litigioſe rei ꝓhibita eſtalienatio addd ꝙ magne ſunt danti ⁊ recipienti rē litigioſam impoſite pene. Etiaꝫ

m3