Forma appellationū
ſed ſufficit ꝙ timeat̉ inferri in futurū. Deiſtis ⁊ alijs differētijs .ſ. in qͥbꝰ differūt appellatio iudicial̓ ⁊ extraiudicial̓. vl̓ etiā inqͥbꝰ ꝯueniūt. ſolet notari in. c. bone. de ap.vbi notant̉ duodecim differētie ⁊ tres cōueniētie. Qn̄ aūt appellat̉ a diffinitiua tūclata ſnīa iſte ꝯͣ quē fert̉ ſi vult pōt appellare ꝟbo apud acta dūmō hͦ faciat incōtinēti iudice adhuc ꝓ tribunali ſedēte. an̄qͣꝫ ſediuertat ad alios actus. vt ī. l. litigatoribꝰC. eo. t. Canoniſata. ij. q. vj. c. fi. ꝟ. litigatoribꝰ. no. de ap. c. j. li. vj. in fi. Sꝫ ſi ex interuallo. vicꝫ dū iudex diuertat ſe .ſ. poſtlatā ſnīaꝫ ad prandiū vel alios extraneosactus velit appellare. tūc neceſſe eſt etiamappellare in ſcpͥtis. ſic̄ ab interlocutoria.vt in. l. ij. ff. eo. t. C. eo. t. l. eos. §. ſin aūt. ⁊iſta eſt ꝟa opinio ſeu exceptio. licꝫ qͥdā exponūt ilico. qd̓ ponit̉ in. l. p̄dicta .i. eadeꝫdie. vt no. in dicto. c. cordi. Itē a diffinitiua appellat̉ ſine exp̄ſſiōe cāe. vt ibi. ⁊ ī iuribꝰ ꝓxi. alle. Un̄ ſufficiat appellāti dicerappello a tl̓i ſnīa diffinitiua tāqͣꝫ iniqͣ ⁊ iniuſta. de qͦ ēt in ſpe. de ap. §. qͣl̓r. in pͥn. Ettn̄ diffiniēdo appl̓onē d̓t ꝙ appl̓o ē ſnīevel gͣuaminis relaxatio ꝑ ꝓclamationē aminori ad maiorē iudicē facta p̄textu iniqui iudicis gͣuaminis vel iniuſte ſnīe Io.teu. ponit vnā diffinitionē. ij. q. vij. in ſū.Oſti. plures ponit in ſum. e. ti. §. j.Poteſt gͦ ſic formari appellatio a grauamine vel interlocutoria ſnīa iudicis.Corā vob̓ dn̄o iudice tali puta ordinario vl̓ delegato. ⁊ te notario publico ac teſtibꝰ hic pn̄tibꝰ. Ego talis pͥncipal̓ vel tal̓eiꝰ ꝓcurator noīe ꝓcuratorio talis actorisvel rei ꝓpono aīo appellandi. Et dico ꝙ licet in cā q̄ int̓ talē actorē ex vna. ⁊ p̄dictūN. reū de ⁊ ſuꝑ re vel debito tali ꝑte ex altera vertit̉ in iudicio p̄dicto exceptōꝫ talēoppoſuerim. Et ponat̉ tenor vl̓ ſaltē mēs⁊ effectus ipſius exceptionis in appl̓oneexpͥmat̉. Et tūc ſubiūgat ſi velit eā ꝑ vosadmitti. vl̓ ẜm ꝯtenta ⁊ petita in ip̄a ꝓnūciari poſtulauerim. Uos tamē dn̄e iudexhmōi exceptōe legitima ſpreta ⁊ neglectaip̄aꝫ ſaltē tacite repellēdo in ip̄o cā ad talē exceptiōꝫ vel ad aliū actū exceptōi meeꝯtrariū ꝓceſſiſtis. vel eandē exceptionē ꝑvr̄am quā tuliſtis interlocutoriā ꝓnūciādo ſic vl̓ ſic minus iuſte repuliſtis. vl̓ al̓s
in cā hmōi ꝑ talē vr̄am cōminationē ſiueactū ſeu p̄ceptū tale me indebite grauaſtꝭUn̄ ad īterlocutoria hmōi iniqͣ ⁊ iniuſtaſeu ex p̄dicta exceptiōe nō admiſſa vl̓ ſaltē tacita repulſiōe. vel a tali vr̄a cōminatiōe ſeu p̄cepto tali tāqͣꝫ iniqͦ grauamīe inhis ſcpͥtis ad reuerendū in xp̄o patrem ⁊dn̄m ep̄m talē. vel ad ſanctā ſedē apl̓icaꝫ⁊ ſctīſſimū in xp̄o pr̄em ⁊ dn̄m nr̄m dn̄mPaulū dīna ꝓuidētia papā ſcd̓m ꝓuoco⁊ appello. ⁊ apl̓os pͥmo ſcd̓o tertio. ⁊ cuꝫdebita inſtantia mihi dari peto. ſubijciēsp̄dictū N. reū cū adherētibꝰ ſuis ꝓtectiōidn̄i ep̄i vel dn̄i pape ⁊ ſedis apl̓ice ſpēali.Et ꝓteſtor ꝙ appl̓onē hmōi poſſim corrigere. emēdare. ⁊ īnouare. ac eā intimare ꝟ̓bo ⁊ ꝓſeqͥ ꝓut mihi videbit̉ expedire.Dicit̉ pͥmo in forma. Corā vobis ⁊c̄. qꝛcorā iudice ⁊ eius pn̄tia eſt appellandumvt. ij. q. vj. biduū. §. dies aūt. de ap. ſuggeſtū. ſi eius pn̄tia pōt hr̄i. vel niſi iuſtꝰ metus excuſet. tūc debet ꝓteſtari in pn̄tia bonoꝝ viroꝝ volens appellare iuxta formāc. vlt̓. eo. ti. Et ſi ſunt plures iudices quorū pn̄tia ſimul haberi nō pōt. tunc fiat ẜmꝙ habet̉ in cle. j. eo. t. qꝛ tūc pōt corā ip̄isvel corā maiori ꝑte eoꝝ appellari. ⁊ apoſtoli poſſunt peti ſeparatim vt ibi. Aliquiin appellationibꝰ ſolent p̄mittere cum appellationis remedium ad releuationē oppreſſoꝝ a iure ſit inuentū. de appel. c. cuꝫſpeciali. §. porro. ⁊ in. l. p̄fecti p̄tororio. ff.de mino. cū ſil̓ibꝰ. Sed de hoc nō eſt curandū. qꝛ iſta ſunt verba iuris. quoꝝ noneſt neceſſaria ꝓpoſitio. ſed verba facti ſuntꝓponēda. de qͦ in. c. ſi qͥs iuſto. d̓ elec. li. vjItē d̓r ordinario vel delegato. qꝛ debet expͥmi iudicis qualitas. que ꝯſideranda eſtmaxīe qn̄ ſuꝑ appel. man. aper. impetrat̉de excep. dilecte. de appel. ex inſinuatiōe.Poſtea fit mentio in appellatiōe de ꝓceſſu cauſe ⁊ de gͣuamine ſeu interlocutoria.⁊ cauſa iniqͥtatis ⁊ grauamīs ſeu interlocutorie expͥmat̉. qꝛ hoc eſt neceſſe qn̄ anteſnīam appellat̉. vt dictū eſt ſupͣ. Nam nōſufficit dicere appello a tali īterlocutoriatāqͣꝫ iniqua ⁊ īiuſta. ꝙ tn̄ ſufficeret a diffinitiua. de qͦ no. in. c. pe. de no. ope. nūcia.Itē d̓r in forma appl̓onis ꝙ iudex nō admiſit exceptionē. ſꝫ ea ſpreta ꝓceſſit. vel ꝙip̄am interlocutoriā repulerit. Nā duobꝰ