Druckschrift 
Modus legendi abbreviaturas
Einzelbild herunterladen
 

De ſententia diffinitiua

ſoluimꝰ. ⁊ ip̄m actorē ſibi in expēſis legitimis ꝯdēnamus. eaꝝ taxationē nobis ī poſterū reſeruātes. Et tunc in fine interlocutorie tabellio ſubſcribet iſto modo.Lecta ⁊ lata eſt hec interlocutoria ānotali. die tali. in pn̄tia ip̄aꝝ ꝑtiū vel ꝓcuratoribꝰ pn̄tibꝰ talibꝰ ⁊c̄. Et de iſtꝭ ⁊ de alijsīterlocutoriaꝝ formis no. in ſpe. de excep.§. viſo. Et eſt interlocutoria q̄ fert̉ int̓ pͥncipiū cauſe ⁊ finē nō ſuꝑ pͥncipali. ſꝫ ſuꝑincidentibꝰ qōnibꝰ vel emergētibꝰ. de ap.ſignificantibꝰ. de teſti. ſignificauerūt. Ettranſit interlocutoria in rē iudicatā qͦ adꝑtem ſi ab ea infra decē dies nō fuerit appellatū. vt in. c. cūqꝫ dilecta. in fi. de elec.ſꝫ nō qͦ ad iudicē qͥn poſſit eam reuocareetiā poſt decē dies. de qͦ tn̄ dicendū eſt. vtple. no. in. c. cum ceſſante. de ap. in glo. j.Ubi diſtinguūt̉ tres ſpēs īterlocutoriaꝝ.Qꝛ q̄dā interlocutorie p̄parant ſeu ordināt litē. Quedā emergentia ſeu incidētiain lite decidūt. Quedā aliqͥd reſtitui veldari vl̓ nō dari. fieri vel nō fieri. vel aliqͥdeqͥpollēſ iubēt. ꝯcludēdo tn̄ ibi tenēt doc.ꝙ oīs īterlocutoria mutari ⁊ reuocari pōtex cā. ſine cā nō. maxīe pꝰ. x. dies. ſine volūtate ꝑtis ꝓ qͣ ē lata. Un̄ ſi iudex ſine cāiuſta īte elocutoriā reuocꝫ pot̓it appellari.Formas aūt diuerſas reuocatiōis īterlocutorie ponit guil. in ſpe. de excep. §. viſo. Quia poteſt ſic dicere iudex.Nos talis iudex ⁊c̄. qꝛ in tali cā ⁊c. pͥdēſuꝑ tali exceptōe ꝑ talē reū oppoſita. ꝓnūciamus interloq̄ndo eādē exceptiōꝫ nō eēadmittēdā. vel qꝛ ꝯͣ talē ſic ꝓceſſimus ⁊c̄.Hab̓ito poſtmodū ꝯſilio peritoꝝ inuenimus ip̄m gͣuaſſe vel indebite ꝯͣ eū ꝓceſſiſſe. Idcirco vſi ꝯſilio ſaniori interlocutoriā ip̄am vel ꝓceſſum hmōi exp̄ſſe reuocamus. Quidā tn̄ iudices erubeſcētes factūſuū reuocare ſic dicūt. Nos talis iudex⁊c. Si te talē in aliqͦ gͣuauimus. illud reuocamus ⁊c̄. Sꝫ tal̓ reuocatio dubia eſtꝯditional̓ ⁊ incerta. ⁊ iō nō admittenda.Un̄ appellās nō obſtāte tali reuocatiōenihilominus inſiſtere p̄t ꝓſecutiōi ſue appellatōis. ſi pure nō fiat reuocatio. Quidā ēt iudices ſic dicūt. Frater ſi te gͣuauimus in aliqͦ parati ſumus illud reuocare de ꝯſilio ſapientū. Et p̄figimus tibi talē t̓minū ad cōparendū infra quē volum

pleniꝰ deliberare. Et d̓t gͣuil. vbi sͣ. ꝙ hecforma habet̉ in. c. apl̓ice. de iudi. li. vj. ꝟ̓.eratqꝫ ꝑatꝰ. Glo. ī. c. cū ceſſante. de ap. dataliā reuocatōꝫ hmōi īterlocutorie vl̓ gͣuamīs formā. vicꝫ vt ſic dicat iudex. Nō credo te gͣuaſſe. ſꝫ ſi gͣuaui te in aliqͦ illud reuoco. Sꝫ iſta forma q̄ duo mēbra ꝯtinetqͦ ad vtrūqꝫ nō ē ſana. qꝛ in pͥmo docꝫ mētiri. Nā pōt eſſe ꝙ iudex ꝯͣriū credit. Et ꝯͣtales cautelas vl̓ doctrīas vidēdū eſt qd̓no. Guil. in ſpe. de excep. §. pe. ⁊ in vlt̓. colū. Quo ad ſcd̓m mēbꝝ ē ꝯditional̓ incerta. vt dixi sͣ. vn̄ Oſti. dat talē formā. vicꝫvt ſi dicat iudex ad eū ꝯͣ quē eſt lata interlocutoria. Tu dicis te gͣūatū ꝑ talē int̓locutoriā qd̓ nō ꝯfiteor. ego tn̄ reuoco tueſatiſfaciēs volūtati. ne de me ſaltē de fctōꝯq̄ri poſſes. Et ſil̓is forma tradit̉ in. c. niſi ſpēalis. de vſu pallij. Et ꝙ dicit iudex īreuocatōe ꝙ nō ꝯfiteor caute d̓t qꝛ ꝑ hͦ nōſequit̉ ꝙ neget ſe gͣuaſſe. Et aliqͥ iudicesꝯſueuerūt ſtatuere terminū appellanti addocēdū de gͣuamīe. ſꝫ ad hͦ ip̄e appellansnō tenet̉. de qͦ in. c. ſi a iudice. de ap. li. vj.Sequit̉ tertia ꝑs ordinis iudiciarij.Onc gͦ videamusde tertia ꝑte ordīs iudiciarij .ſ. denſnīa ⁊ q̄ illā ſequūt̉. Et guil. ī ſpe.de ſen. ꝓla. in pͥn. diffiniēdo ſic d̓t. Snīaeſt iudicialis diffinitio ꝯtrouerſie finē imponēs. ꝯdēnationē vel abſolutiōꝫ ꝯtinēsDicit̉ em̄ ſnīa iudicialis diffinitio cōtrouerſie finē imponēs. vt in. l. j. ff. de re iud.Et debet ꝯtinere abſolutionē vel ꝯdēnationē. de accu. illa p̄poſitoꝝ. ⁊ ibi de hͦ invlt̓. glo. Uel aliqͥd qd̓ tantū valeat. de ꝟ.ſig. in his. Utrū aūt ſnīa diffinitiua ſit deactis cauſe ita vt ꝯtineat̉ int̓ acta. tractatIo. an. in addi. ſpe. de ſen. ꝓla. in pͥn. Etibi poſt ar. ꝓ ⁊ ꝯtra videt̉ tenere ꝙ ſic. maxime ꝑ. c. cū eterni. de re iudi. li. vj. vbi ſententie ferēde ⁊ ꝯcipiēde ponūt̉ in actꝭ cāe⁊ dꝫ ferri ſnīa diffinitiua ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ. velaltera abſente ꝑ ꝯtumaciā. ita vt citet̉ adſnīam audiendā. de teſti. cū olim. in fine.al̓s ſi ferat̉ ꝯͣ abſentē nō citatū non tenet.vt no. de ſen. ⁊ re iudi. tenor. in glo. penl̓.⁊ ſuꝑ ea. Et neceſſe eſt hͦ caſu ꝙ exprimat̉ꝑempt̉. vbi vnica fit citatio. de hͦ. xxiiij. q.iij. de illicita. in fi. magne glo. ⁊ in ſpe. de