Actus citationis
citauit. Et iſta nūcij relatio ē ī actꝭ ſcribēda. ⁊ pōt ſic ſcribere tabellio. Anno dn̄i.⁊c̄. die tali corā tali iudice in mei notarijpn̄tia tal̓ nūciꝰ retulit ſe citaſſe talē inuētū ⁊ ꝑſonal̓r app̄hēſum. vl̓ ſi nō fuit app̄hēſus retulit ſe dixiſſe ꝓcuratori tl̓i vl̓ familie ſue ꝙ die tali. tali hora ꝯꝑeret corāp̄dicto dn̄o iudice ad ꝓcedēdū ⁊ ad ꝓcedi videndū in tali cā q̄ v̓tit̉ int̓ ip̄m ⁊ talē ſuꝑ tali re vl̓ ad iurandū vl̓ ad iurarevidēdū de calūnia. vl̓ ad vidēdū iurareteſtes ⁊c̄. Ille ꝟo cui cōmittit̉ citatio faciēda ꝑ lr̄as ſolet ī cedula affixa citatōevl̓ ī ip̄a citatōis carta a tergo ſcribere ſt̓hac forma. Ego N. plebanꝰ vl̓ rectortal̓ eccīe talē ẜm formā pn̄tꝭ mādati vl̓ citatōis citaui tali die vt tali die ꝯꝑeat cōrā tali iudice in cā tali ꝑ ſe vl̓ ꝓcuratorēiuxta pn̄tiū lr̄aꝝ ꝯtinētiā ⁊ tenorē. vl̓ recognoſco me lr̄as pn̄tes tl̓i die vel tl̓i publicaſſe ⁊ ītimaſſe ⁊ eſſe fidel̓r executumip̄m citādo ꝓut recipi ī mādatꝭ. In cuiꝰteſtīoniū ſigillū meū pn̄tibꝰ ē appenſum.Utꝝ āt ordīariꝰ poſſit citare ſubditū ſuuextra iuriſdictionē ſuā ꝑ nūciū vel ꝑ lr̄asle. ⁊ no. ꝙ ſic. in. c. romana. in. §. ꝯͣhētes.de fo. cō. li. vj. Ꝙꝛ igit̉ citatꝰ ſic ꝑ iudicē⁊ de ip̄iꝰ mādato dꝫ in t̓mīo corā ip̄o iudice ꝯꝑere. Et hͦ ſi eſt iudex ordīariꝰ ſuiſte qͥ citat ſeu citare mādat l̓ delegatꝰ. ⁊hͦ expͥmit̉ in citatōe. vt sͣ dictū ē. Ul̓ ſi ētnō ē ſuꝰ ꝓprius iudex ordinariꝰ. hꝫ tn̄ al̓siuriſdictōꝫ ordīariā. ⁊ in citatōe expͥmit̉talis cā. q̄ ſi ꝟa eſſet deberet coram eo rn̄dere .ſ. qꝛ dicit eū ꝯͣxiſſe vel deliquiſſe interra q̄ ē .ſ. de iuriſdictōe citātis. de qͦ plene ꝑ doc. in. c. ij. d̓ dila. Al̓s ſi nō ꝯꝑeretꝯtumax reputaret̉. Si ꝟo citatio eēt tal̓q̄ nō artaret ad veniēdū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō īferret ꝯtūaciā. ſic̄ eſt citatio temeraria a citatu nō artat. vt ī. c. bone. §. de elec. ꝯcor.cle. paſtoral̓. de re iudi. ꝟ. notoriū qͥppe.Et nōnulli ſt̓ caſus in qͥbꝰ citatꝰ veīre nōtenet̉. de qͥbꝰ in glo. notabili. in. c. veniēsde accu. ⁊ ibi ꝑ Io. ā. ſuꝑ ea. Et ſolet d̓ hͦtradi vna gn̄al̓ regl̓a in. c. ij. de dila. vicꝫꝙ vbicūqꝫ in citatōe ponit̉ aliqͥd iniuſtūvel inhoneſtū. vel tale ꝙ certū eſt citatoꝯpetere exceptionē declamatoriā iudicijUt ſi citat̉ ſpoliatus ꝙ rn̄deat ſpoliatori in cā ciuili. vel aliter in cā crimīali. vel
militi alteriꝰ negocia ꝓcurāti. ex qͦ tal̓ error expͥmit̉ in citatiōe ire nō tenet̉ citatꝰ.Et idē ſi al̓s ē notoriū ẜm aliqͦs. de qͦ dicendū vt ibi. Aliqͥ tn̄ diſtinguunt. qꝛ autip̄o iure deficit iuriſdictio citātꝭ. vt ſi laicus clericū citaret. ⁊ tūc citatꝰ ſi iſtd̓ ē nōtoriū vēire nō tenet̉. nec valet p̄ceſſꝰ ꝯͣ eūaut ope exceptōis p̄t citatꝰ ſe ſubtrahere⁊ ꝯparere ⁊ exciꝑe. al̓s tenebit ꝓceſſus ꝯͣeū de qͦ ꝑ Io. an. in addi. ſpe. de cita. §. j.Cōtumax ē qͥ trinis edictꝭ vl̓ vno ꝑēptorio citatꝰ nō venit. vl̓ venit ſꝫ nō obedit.vl̓ illicenciatꝰ recedit. extra de exceſ. p̄la.c. ex lr̄is. Ita diffinit Guil. in ſpe. d̓ ꝯtu.§. j. Oſti. in ſūma diffinit ſic Cōtumaciaē erga iudicē vl̓ p̄latū cōmiſſa inobediētia. Et d̓t cōmiſſa. qꝛ ſꝑ obediēdū ē. de qͦde tē. ord̓. ad aures. i glo. ⁊ ſuꝑ ea. Et diuerſi ſt̓ mōi ꝯtūa cie. de qͦ in. c. ij. de do. ⁊ꝯtu. in glo. ⁊ ſuꝑ ea. ī. c. qm̄ freq̄nt̓. vt lit̓.nō ꝯt̓. §. j. Qꝛ ſi latītat vl̓ īpedit ne citatio ad eū ꝑueniat. vl̓ minꝰ inſtructꝰ ꝯꝑet⁊c. De qͦ etiā in ſpe. de ꝯtu. §. j. Itē ꝯtūacia ē multiplex. Aliqͣ eſt ꝯtuacia ꝟa ⁊ ꝟeq̄ al̓s d̓r euidēs ⁊ notoria. ⁊ qꝛ citatꝰ rn̄det ſe nō ventuꝝ. nec ꝙ trāſponet pedē. ijq. vj. §. ſūt ēt qͦꝝ. Et an̄ ſufficiat hͦ dicereextra iudiciū. qꝛ ſi in iudicio diceret. eſſꝫīdubitatū Et al̓s ſeptē dubia circa hͦ pulcre tractat Io. an. in add. ſpe. de ꝯtu. §. jScd̓a ꝯtūacia ē ꝟa p̄ſumpta. vt qꝛ app̄hēſus ē citatus ꝑſonal̓r. ſꝫ nō venit in termīo. l. ex ꝯſenſu. §. fi. ff. de ap. Iſta d̓r ꝟaeo reſpectu qꝛ app̄hēſus ꝑſonal̓r. Preſūpta tn̄ d̓r. qꝛ in nō veniēdo p̄t forte excuſari ꝓpt̓ aliqd̓ īpedim̄tū. Tertia ꝯtūaciaeſt ficta. vt qꝛ nō ē app̄hēſus ꝑſonal̓r ſꝫcitatꝰ ad domū. de qͦ ēt in clemētina vnica de do. ⁊ ꝯtu. in glo. magͣ. Et valet iſtaſcire ꝓpt̓ ſeq̄ntia maxīe ad iſtd̓. qꝛ ꝓ ꝯtūacia obligat̉ ꝯtumax ad reſtōnē expēſaꝝ.C. de iudi. l. ſanctimꝰ. Sꝫ qͣlitas p̄dictavicꝫ ſi ē ꝯtūax euidēs ſiue notoriꝰ aggͣuatur ex tl̓i qͣlificatōe in duobꝰ. Prīo ī expēſis. nō dico reſtituēdis. ſꝫ pͥus reſtituēdiſan̄qꝫ abſoluet̉. de ſen. excō. venerabilibꝰ.§. ſecꝰ li. vj. Scd̓o in eo ꝙ nō hꝫ bn̄ficiūvel ēt redditꝰ vl̓ ꝓuētus corā iudice. de qͦꝑ Io. an. in addi. ſpe. vbi sͣ. Si gͦ actorē ꝯtuax puniet̉. vt ī. c. actor. de do. ⁊ ꝯtu.li. vj. qꝛ ſoluit expēſas ⁊ cū hͦ nō admitte
e 4