Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑ hac vel ſuꝑ his irregularitatibus ⁊cͣ. dicere. Iterū abſoluo teab pctō vel ab his pcc̄īs ſeu aboībuſ pccīs tuis ẜm limites ſue poteſtatis ẜm nc̄itas requiſierit.Forma abſolucōis cōis p̄t infraſcripta vel eqͥpollens. Miſereatur tui ops deus: dimiſſis oībꝰpcc̄is tuis ꝑducat te ad vitaꝫ eternam. ame. Indulgentia abſolucōeꝫ oīm pctōꝝ tuoꝝ tribuat tibiop̄s miſeri cors dn̄s. amē. dn̄snr̄ ih̓s xp̄s ſua pijſſima mīam ſciſſimam paſſione te abſoluat ego aucͣte ipſiꝰ qua fungor inꝙͣtum poſſuꝫ debeo: abſoluo te ab vnniculo excōicationis iminoris ſiteneris: et reſtituo te ſanctis ſacͣnientis ecce ſi indiges Iteꝝ abſouo te ab oībus pcc̄is tuis ꝯfeſſis oblitis. morlibus venialibus. circūſtantijs eoꝝ quōcunqꝫlitercūqꝫ offendiſti deū creatore intuū. aīam tuam ꝓximū tuū. Oīabona feci ſti faciēs: aduerſa ſuſtinuiſti ſuſtinebis ſint tibiin pm̄am remiſſionē pctōꝝ tu orum in augmentū gre diuine inno. pa. fi. ſpi. Amen.Xor Vtꝝ virpoſſit irritare vota vxoris:hēs s. votū. iij. §. i. totum. Vtruꝫpoſſit facere el̓iam ſine licīa viriselemoſina. ij. F. iij.vxor in ſecundo matri VlL momo poſſit derebꝰcoībus ꝓuidere filijs ex primo matrimonio. ẜmwvil. Si filij predicti non hn̄t aliquā actionē cōtranirem: non p̄t illa ꝯtra ꝓhibicōmmariti aliqͥd eis dare Sed ſi habētactōi ꝯtra mr̄em vt qꝛ obligataē eos alere ſint īpūberes. vel qꝛambo ꝯiuges poſſident bona illoꝝvel ex alia iuſta ca. maritus quidētenet̉ eos alere. qꝛ nir̄ ſuis oneribꝰ ad maritu tranſiuit ẜm alierum ꝯſuetudinē. Sed tn̄ qꝛ maritꝰhꝫ ad imniſtracōm vxor ꝯtra illiꝰꝓhibicōm non dꝫ eos alere: niſiextrema nc̄itate. Pōt tn̄ ꝓcurare maritus ad hoc iudice cōpellat̉. A. Idem in ſū. li. ij. ti. viij. q. xx.ix. vbi addit̉ ẜm eun. vvil. Si autem filij nullā hn̄t actionē contranir̄em: non tenet̉ maritꝰ. nec illadꝫ ꝯtra ꝓhibicōem eius aliqͥd eisdare Formare tn̄ p̄t in dubio ſibilargā ꝯſcīaꝫ. hec ibi. Et hoc de rebꝰcoībus vbi ē ꝯſuetudo maritushēat illoꝝ adminſtracōm vxor. vbi vero non ē talis cōſuetudopoſſet vxor ſic̄ maritꝰ in re coiqui libet hēat ius eqͥle. ff. ſocio to. de rebꝰ vero mariti dlaꝝ ē p̄t dare conͣ eiꝰ voluntatē niſi īnc̄itate extrema: al̓r ꝯmitteret furtum: vt ſupra furtu in prin. Bſi vxor hn̄s virū ꝓdi Qlo guꝫ celat aliqͥd de rebus coībus cuviro. ẜm vvil. Sibona fide hoc faciat: vt ſibi viroloco tꝑe ꝓuideat qui eas maleꝯſumeret: non peccat nec teneturobedire viro ſi ꝓhibeat. aut ſibi trͣdi petat: cum in tradendo iuuareteum ad peccatum A. Idem in ſum.eo. ti. q. xxx. B