ſuꝑ hac vel ſuꝑ his irregularitatibus ⁊cͣ. ⁊ dicere. Iterū abſoluo teab hͦ pctō vel ab his pcc̄īs ſeu aboībuſ pccīs tuis ẜm limites ſue poteſtatis ⁊ ẜm ꝙ nc̄itas requiſierit.Forma gͣ abſolucōis cōis p̄t eē infraſcripta vel eqͥpollens. Miſereatur tui ops deus: ⁊ dimiſſis oībꝰpcc̄is tuis ꝑducat te ad vitaꝫ eternam. ame. Indulgentia ⁊ abſolucōeꝫ oīm pctōꝝ tuoꝝ tribuat tibiop̄s ⁊ miſeri cors dn̄s. amē. dn̄snr̄ ih̓s xp̄s ꝑ ſua pijſſima mīam⁊ ſciſſimam paſſione te abſoluat⁊ ego aucͣte ipſiꝰ qua fungor inꝙͣtum poſſuꝫ ⁊ debeo: abſoluo te aboī vnniculo excōicationis iminoris ſiteneris: et reſtituo te ſanctis ſacͣnientis ecce ſi indiges Iteꝝ abſouo te ab oībus pcc̄is tuis ꝯfeſſis⁊ oblitis. morlibus ⁊ venialibus.⁊ circūſtantijs eoꝝ quōcunqꝫ ⁊ q̄litercūqꝫ offendiſti deū creatore intuū. aīam tuam ⁊ ꝓximū tuū. Oīabona q̄ feci ſti ⁊ faciēs: ⁊ aduerſaq̄ ſuſtinuiſti ⁊ ſuſtinebis ſint tibiin pm̄am ⁊ remiſſionē pctōꝝ tu orum ⁊ in augmentū gre diuine inno. pa. ⁊ fi. ⁊ ſpi. Amen.Xor Vtꝝ virpoſſit irritare vota vxoris:hēs s. votū. iij. §. i. ꝑ totum. Vtruꝫpoſſit facere el̓iam ſine licīa viriselemoſina. ij. F. iij.vxor in ſecundo matri¶ VlL momo poſſit derebꝰcoībus ꝓuidere filijs ex primo matrimonio. ℟ ẜmwvil. Si filij predicti non hn̄t aliquā actionē cōtranirem: non p̄t illa ꝯtra ꝓhibicōmmariti aliqͥd eis dare Sed ſi habētactōi ꝯtra mr̄em vt qꝛ obligataē eos alere cū ſint īpūberes. vel qꝛambo ꝯiuges poſſident bona illoꝝvel ex alia iuſta ca. maritus quidētenet̉ eos alere. qꝛ nir̄ cū ſuis oneribꝰ ad maritu tranſiuit ẜm alierum ꝯſuetudinē. Sed tn̄ qꝛ maritꝰhꝫ ad imniſtracōm vxor ꝯtra illiꝰꝓhibicōm non dꝫ eos alere: niſiextrema nc̄itate. Pōt tn̄ ꝓcurareꝙ maritus ad hoc ꝑ iudice cōpellat̉. A. Idem in ſū. li. ij. ti. viij. q. xx.ix. vbi q̄ addit̉ ẜm eun. vvil. Si autem filij nullā hn̄t actionē contranir̄em: non tenet̉ maritꝰ. nec illadꝫ ꝯtra ꝓhibicōem eius aliqͥd eisdare Formare tn̄ p̄t in dubio ſibilargā ꝯſcīaꝫ. hec ibi. Et hoc de rebꝰcoībus vbi ē ꝯſuetudo ꝙ maritushēat illoꝝ adminſtracōm ⁊ nō vxor. vbi vero non ē talis cōſuetudopoſſet vxor ſic̄ ⁊ maritꝰ cū in re coiqui libet hēat ius eqͥle. ff. ꝓ ſocioꝑ to. de rebꝰ vero mariti dlaꝝ ē ꝙnō p̄t dare conͣ eiꝰ voluntatē niſi īnc̄itate extrema: al̓r ꝯmitteret furtum: vt ſupra furtu in prin. Bſi vxor hn̄s virū ꝓdi¶ Qlo guꝫ celat aliqͥd de rebus coībus cuviro. ℟ ẜm vvil. Sibona fide hoc faciat: vt ſibi ⁊ viroloco ⁊ tꝑe ꝓuideat qui eas maleꝯſumeret: non peccat nec teneturobedire viro ſi ꝓhibeat. aut ſibi trͣdi petat: cum in tradendo iuuareteum ad peccatum A. Idem in ſum.eo. ti. q. xxx. B
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten