qd̓ dicitur in fū. li. iij. ti. xxxiij. q. exij. ẜm glo. Ray. viꝫ. ꝙ ſi qͥs abſoluat etiā impenitentē ⁊ ignorantē⁊ abſentē licet nō debuerit faceretn̄ abſolucō valet. Et in dicta. q. ciij. dicit̉ etiā ẜm Hoſt. ꝙ non omaſupͣdicta ſunt de ſubſtātia. mio d̓bene eſſe ⁊ ad inſtructōem ſimpliciū ſacerdotū hec ſcripta ſunt vbietiā dicitur ẜm glo. ray. ꝙ ſi mandat papa vel legatꝰ alique abſolui in forma ecce etiā illa omiſſa tenet abſolutio. Nec em̄ ſic mādat̉abſolutio ſub cōdicōe vt ſic demūhabeat poteſtatē abſoluē̓di ſi ſeruauerit forma: ſꝫ duo mādantur.ſ. ꝙ abſoluat ⁊ ꝙ formā eccleſieſeruet. Et ꝙuis uiramentuꝫ omittat ſiue ſcienter ſiue ignorāter: tenet abſolutio dūmodo dicat. Abſoluo te ab iſta excōicatiōe vel eqͥpollētia verba ſine quibꝰ non datur abſolucō niſi a papa qui ſalutando pōt excōicatuꝫ abſoluere. ſicut ⁊ pnͥceps ſola volūtate p̄t manumittere. Ede manumiſ. cū apd̓hec ille. Licet papa poſſet p̄dictomodo abſolue̓. tn̄ non p̄ſumiturſic: vel ſimiliter abſolue̓ niſi clarealiqͥd oſtēdatur. vt in cle. fi. de ſē.excō. Itē qd̓ dicit glo. ray. de omiſſione iuramēti idem etiā intelligitur de omiſſione aliorū vt clariuſpatet in ſū. eo. ti. q. cxij. de quo ſupradictū eſt. Omiſſio igitur dicteſolēnitatis regulariter nō viciatabſolucōem. licꝫ nō debeat omttiſine cauſa. Ex cā auteꝫ ſic: puta ſiqͥs eſſet excōicatus ſecrete. Naꝫ ꝑdictā ſolennitatē non debet pctm̄ſecretū deduci in publicū cōtra idqd̓ p̄cipitur in. c. om̄s. ext. de pe. ⁊re. Item qn̄ p̄latus videi̓t dictā ſolennitatē non ſeruare expedire adꝓximi ſalutē Vnde ẜmᶜ oho. ⁊ Al.⁊ in fū. eo. ti. q. cxiij. etiā muitꝰ abexcōicatione pōt abſolui. ⁊ qn̄qꝫmanēte ꝯtumacia p̄t aliqͦs diſcrete excōicationē iuſte latam remittere ſi viderit ſaluti eiꝰ expedire ī cuius medicinā excoīcatio lata eſt.Itē iuſta cauſa p̄t eſſe infirmitastu qꝛ multa ex p̄dictis ſeruari nōpoſſent. tum etiā qꝛ ſaluti infirmipoſſet qn̄qꝫ magis expedire dictāſolennitatē nō ſeruari tūc em̄ nondebe̓t ſeruari niſi ī aliqͦ caſu ꝑticulari ius aliud expͥmat. ſicut pꝫ inꝓceſſu curie. de quo ſupͣ Rn̄tū eſtꝙͣ abſoluto fiāt mādata iuſta ⁊rōnabilia. al̓ poſſꝫ appellare. ar.ext. de pac. c. fi. ⁊ de ap. vt debitꝰ.⁊ nō. in dicta. q. ciij. Precipue̓ autem iniu̓gendū eſt excoīcato a canonē vt decetero nō faciāt illd̓ ꝓpter qd̓ fuit excōicatiōe ligatus ⁊ꝯtra illū canonē niſi in caſibꝰ a iure ꝯceſſis. extra. eo. ex tenore. Etſiqͥs fuit ꝓpter ſpāle impedimentuꝫabſolutꝰ iniunget̉ ei ꝙ illo ceſſante ſine negligētia ſe repn̄tet ei a qͦfuei̓t abſoluēdꝰ mandatū eiꝰ ſuꝑhijs ꝓ quibꝰ excōicatꝰ fuerit huiliter recepturꝰ et ſatiſfacturꝰ ꝓutiuſticia ſuadebit. ext. de ſen. exco.eos. li. vi. ⁊ no. in fū. li. iij. t. xxxiij.q. xv. Itē defunctꝰ in excōicacōe ſiin eo apparuerint ſigͣ pmīe poteritetiā poſt mortē abſolui ab eo: veleius autoritate a qͦ fuerat in vita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten