cū multis ſe. dicte autē excoīcationes p̄fati ꝯcilij non obtinent niſiin regnoFrancie. vt notat̉ ibideꝫeo. ti fccxxiiij. Ideo ipſas hic ponere nō curo. Item de caſibꝰ ep̄alibus ſupͣ. ꝯfeſſor a in pnͥcipio. cuꝫaddicōnibꝰSus clauiuꝫlij quo ad abſolucōis forniā ⁊ ſpālem ⁊ cōem Quo ad ſpalem ⁊ ſuꝑ excōicatione maiori ſciendū ꝙ qnͥqꝫ requirūtur. Primūeſt ꝙ abſoluēs ptātē abſoluendihēat ordinariā ſiue delegatā. alit̓abſolucō nulla eſt. ext. d̓ pe. ⁊ reōnis. imo ſepe ipſe abſoluens remanꝫ ligatꝰ cum ſingularit̓ abſoluto. vt m cle. religioſi. de priuil̓.⁊ latiꝰ infra patebit. Secūduꝫ eſtvt ſi qͦs excōicatꝰ eſt ꝓ notoria offenſa in ꝓximū non abſoluat̉ niſipriꝰ ſatiſfecerit ſi p̄t. ext. de verbo.ſig. ex p̄te. primo. ⁊ notat̉ in ſū. li.iij. ti. xxxiij. q. ciij. vbi etiā dicit̉ ꝙſi offenſa notoriā ſit ꝯtrͣ deū tm̄ ꝯmiſſa. abſolui pōt ⁊ debet excōīcatus etiā anteꝙͣ ſatiſfactio penitentie adimpleta fuei̓t. alioquin plerūqꝫ minis diu ſtaret excōicatusSecꝰ in offenſa ꝯtra hoīem. Et hocp̄ſertim obtinet qn̄ in aliquo iue̓exprimit̉ ꝙ quis nō abſoluat̉ niſi ſatiſfactiōe p̄miſſa. vt ex ſupradictis patere pōt in multis caſibꝰ⁊ in dicta. q. ciij. ſubdit̓. Papa tn̄p̄dicta in abſolucone non ſeruatqꝛ incediarios ⁊ alios excōicatoſremittit abſolutos nulla p̄miſſaſatiſfactōne. mandat tn̄ ꝙ niſi ſatiffecerint in eādeꝫ retrudātur ſontentiā: ⁊ ideo facit hoc papa ꝓpterdiſtantiā: ⁊ qꝛ ꝑiculū eſt in moraDicitur autē iniuria notoria ſiuemanifeſta qd̓ ideꝫ eſt qͦ ad hoc vtin dicto. c. ex ꝑte. de ver. ſig. qn̄ oſfenſa nota fuerit ꝑ ꝯfeſſiōem vellegitimā ꝓbatiōem ſeu rei euidētiam q̄ nulla poſſit tergiuerſacōnecelari. ext. de ver. ſig. cū olim. Ꝙſi excōicatus non p̄t ſatiſfacere intotū vel in ꝑtem: debet abſolui. recepta ab eo priꝰ ydonea caucōneꝙ ſi ad pinguiorē fortunā deuenerit: ſatiſfaciat. ext. de ſolu. Odoardus. vbi dic̄ glo. ꝙͣ cautio ydone adicitur ꝑ pignera vel fideiiſſoresqd̓ ſi non poteſt fieri debet p̄ſtarequam p̄t .ſ. iuratoriā. Et idem etiāimportat cū dicit̉ ſufficiēs cautio.vt in dicto. c. ex ꝑte. ⁊ ibi glo. Etin dicto. c. pꝫ ꝙ ſimili caucōe p̄ſtita abſolui debet excōicatus qnͣdoeſt offenſa dubia: vel qn̄ quis excoīcatus eſt ꝓ cōtumacia. Et licetqͣs ſine dicta ſatiſfactōe vel caucōne abſolui nō debeat̉: ſi tn̄ fueritabſolutꝰ abſolucō tenet: ſꝫ peccateum abſoluens ſine iuſta cā ẜmglo. ray. ⁊ in ſū. li. iij. ti. xxxiij. q. cxij. ⁊ ſupͣ. abſolutio. iiij. Qd̓ p̄t intelligi verū niſi in aliquo iure ꝑticulari aliud ſit exp̄ſſum. ſicut ptꝫin excoīcatis ex ꝓceſſu curie. de qͥſupͣ. c. ꝓximo. vj. Similit̓ etiā inaliquo caſu impotēs ſatiſfacere n̄debet nec pōt abſolui ante ſatiſfactiōem p̄terꝙͣ in mortis articulo.in cle. volentes. de heret̓. nec valetremiſſio erciū eſt ꝙ excōicatuspp. ij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten